Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Winter Prince หนุ่มหล่อร้าย เจ้าชายน้ำแข็ง
N 3 ziitu
>>>...เปิดตัวเจ้าชายทั้ง 3 พระองค์!!!!...<<< 3
4
13/10/2554 20:51:59
794
เนื้อเรื่อง
 3
เปิดตัวเจ้าชายทั้ง 3พระองค์
     พอออกมาฉันยังเห็นอีตาโรคจิตนั้นยังนั่งอยู่ข้างนอกก็รีบวิ่งไปเกาะแขนพี่ไซโคทันที
     “นี่ เพื่อนฉันเอง” พี่ไซโคพูดด้วยน้ำเสียงเย็นๆ ก่อนแกะมือฉันออก
     “พะ พี่มีเพื่อนเป็นโรคจิตหรอค่ะ” O_O
     “อ้า สาวน้อยฉันไม่ได้เป็นโรคจิตนะ ฮ่าๆ คิดได้ไงว่าหล่อๆอย่างฉันเป็นโรคจิตอ่ะ”^-^
     อีตานี่หลงตัวเองสุดๆ ถึงแม้จะหล่อจริงก็เถอะแต่หมอนี่หน้าตาเจ้าเหล์เป็นบ้าไว้ใจไม่ได้เลยอ่ะ ทำไม่พี่คบเพื่อนแบบนี่เนี่ย
     “นี่ ซีวานเพื่อนฉันแล้วมันก็ไม่ได้เป็นโรคจิตแต่แค่ฟันผู้หญิงไม่เลือก”
      “O_O”
     “เฮ้อ พูดดีๆหน่อยนะโว้ย อย่างนี้ภาพพจน์ฉันเสียหมด แล้วแกไม่คิดจะแนะนำสาวน้อยคนนี้หน่อยหรือไง”
     อีตาซีวานหันมามองฉัน แล้วที่บอกว่าภาพพจน์นะฉันว่ามันไม่เหลือตั้งแต่แรกแล้วยะ พี่ไซโคหันมามองฉันแวบนึงก่อนพูดว่า
     “มีปากก็ถามกันเอาเอง” -_-
     “เออ!!ฉะ ฉันชื่อซันนี่ค่ะเป็นน้องพี่ไซโค”^_^ ฉันพูดกับนายซีวานพร้อมยิ้มให้ตามมารยาท
     “แหม ชื่อน่ารักนะครับ แต่ไม่เคยรู้มาก่อนเลยนะว่าไอ้ปีศาจน้ำแข็งมีน้องสาวน่ารักๆอย่างนี้ด้วย”ดูพูดเข้าฉันยิ่งมีภูมิต้านทานผู้ชายน้อยอยู่ด้วย แต่เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งที่ว่าพี่เหมือนปีศาจน้ำแข็ง ฮ่าๆ
     “ยัยต๊องเธอบังอาจหัวเราะฉันหรอ”พี่ไซโคมองฉันด้วยสายตาโหดๆ
     พลั่ว!!!!
     ประตูห้องถูกเปิดออกอย่างแรงเผยให้เห็นมนุษย์ผู้ชายที่มีเสน่ห์มากกกเพราะผิวขาวนวนและหุ่นที่เหมือนเข้าฟิตเนตทุกวันหลังอาหารดูแข็งแกร่งน่าซบที่สู๊ดด ดวงตาคมกริบสี  น้ำตาลบราวนี่จมูกโด่งเป็นสันริมผีปากบางเฉียบสีพลีชน่ากินผมสีดำอมม่วงสุดจะดึงดูดใจ
     อะไรกันเนี่ยนี่มันคอนโดหรือฮาเร็มมีแต่ผู้ชายหล่ออย่างกับเจ้าชายเต็มไปหมดแต่ดูจากสีหน้าของผู้มาใหม่แล้วไม่น่าไว้วางใจเลยดูเหมือนไปกินรังแตนมายังงั้นแหละ
     “ไอ้ ซีวานเมิงตายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย”อ๊าย อะไรกันเนี่ยผู้ชายพวกเนี่ยพออีตานั้นเข้ามาเห็นหน้านายซีวานเท่านั้นแหละ สงครามย่อมๆก็เกิดขึ้นจนกระทั่ง
     “หยุด!!!!!!!!!”น้านไงว่าแล้วว่าระเบิดน้ำแข็งต้องลงพี่ไซโคทำหน้าเหมือนว่าจะเสกพายุหิมะมาทล่มห้องนี่สะให้ยับ
     “นั่งลงก่อนที่ฉันจะหมดความอดทนแล้วจะระเบิดพวกแกให้เป็นจุย”
     “ฮึ เรื่องที่แกเอาผู้หญิงไปนอนในห้องฉันโดนไม่ขออนุญาตเอาไว้ชำระแค้นคราวหลังแล้วกันไอ้ซีวาน”นายนั้นพูดเสียงเหี้ยมก่อนมองมาที่ฉันราวกับเพิ่งจะเห็น
     “อย่ามองพระอาทิตย์น้อยของฉันนะเว้ยฉันจองแล้ว”อีตาซีวานพูดขึ้นพร้อมมานั่งข้างๆฉัน
     ว่าไปอีตาซีวานนี่ก็ไม่เลวนะผมอันโดดเด่นสีฟางข้าวของเข้ารับกับใบหน้าอันสดใสของเขาเป็นอย่างดีถ้าอยู่ทามกลางสายฝนเขาต้องดูดีมากๆแน่เลยดวงตาสีเทาเข้มรับกับจมูกอันโดดเด่นปากสีชมพูอ่อนนุ่มแก้มทั้งสองข้างเป็นสีแดงเวลาโดนอากาศหนาวจัดรวมๆเขาน่ารักมากที่สุดแล้วแต่ก็อันตรายมากที่สุดเหมือนกัน
     “เธอเป็นใคร”เขาถามด้วยสีหน้าเรียบๆ
     “แฟนฉันเอง”แต่ก่อนที่ฉันจะได้พูดอะไรนายซีวานก็ตอบออกไปแล้ว -__-
     “ฮึ่ม!!!!”พี่ไซโคครางด้วยสีหน้าเย็นชา
     “เออ ความจริงเป็นน้องของไอ้ไซโคอ่ะ” ซีวานพูดเสียงอ่อย
     “ฉันชื่อเรย์ไนท์ เป็นเพื่อนไอ้ไซ แล้วเธอ…”
     “ซะ ซันนี่ค่ะ”ฉันพูดอย่างกลัวๆ
     “พวกนายจะทำความรู้จักกันอีกนานไหมหะ!!” -_-^
     นายซีวานทำท่าเหมือนจะพูดอะไรแต่ก็เลือกเงียบแล้วพากันออกไปจากห้อง คราวนี้ก็เหลือพี่ไซโคกับฉัน 2คน พี่หันมามองหน้าฉันซักพักแล้วทำท่าจะเดินกลับเข้าห้องแต่ก็หยุดลงด้วยเสียงของฉัน
     “เรียกฉันมีธุระอะไร”เมื่อเห็นฉันเงียบพี่เลยถามออกมา
     “คือ ฉัน….”
     “มีอะไร”พี่ถามอย่างสุดจะทนอีกครั้ง
     “คือฉันอยากไปเที่ยวห้างค่ะ คือ ไปซะ ซื้อของส่วนตัว”>-<
     ฉันพูดพรางหลับตาปี้เดินไปเกาะแขนพี่ไซโคพรางเอาหน้าถูไปมาเหมือนลูกแมวขี้อ้อน          พี่ไซโคมองหน้าฉันแวบนึงฉันพยายามทำหน้าตาให้เหมือนตอนขอตังค่าขนมเพิ่มจากแม่ให้ได้มากที่สุด >_<ในที่สุดพี่ก็พูดออกมาว่า
     “ก็ได้พรุ่งนี้ 10โมง แล้วก็อย่า…”
     “ค่ะ ฉันจะไม่สายเด็ดขาด”ฉันรับคำก่อนที่พี่จะพูดจบด้วยความมั่นใจสุดๆ
     “ป่าว ที่บอกว่าอย่าน่ะคืออย่าเอาหน้าเธอมาถูเสื้อฉันอีก…มันสกปรก”-_-^
     เพล้ง!!!!!
     หน้าแตกยับเยินเลยฉันพี่คิดอะไรอยู่นะถึงได้หักหน้าฉันอย่างนี้ ว่าแล้วฉันก็คิดอะไรออกเลยรีบหากระดาษกับปากกามาจดอะไรนิดหน่อยด้วยตัวบรรจงเต็มบรรทัด แปะไว้หน้าห้องนี่แหละหวังว่าคงจะเห็นนะ
     ฉันมองข้อความอย่างชื่นชมก่อนหันหลังเดินกลับเข้าห้องไปอย่างอารมณ์ดี
     “ทำไมถึงเย็นชาขนานนี้นะ พี่เป็นญาติของหมีขั้วโลกหรืองั้ยกัน
                     แม่บอกว่ามันกำลังอพยบถ้าพี่ไม่รีบบินตามไปอาจไม่ทันนะ ฮ่าๆ >-<”
 
     เย้ๆ ช๊อปปิ้งๆ
     ตอนนี้ฉันอยู่ที่ เออ น่าจะเป็นเซ็นทรันนะ เมื่อเช้ากว่าจะได้มาแทบแย่ ก็โน้ตที่ฉันทิ้งไว้เมื่อวานอ่ะดิ เกือบทำให้ไม่ได้มา พี่ไซโคโมโหใหญ่เลยที่ฉันว่าเขาเป็นหมีขั้วโลก ฮ่าๆ
    “รีบซื้อเร็วๆ ฉันจะรออยู่ร้าน คอฟฟี่เค้ก ชั้น 2เข้าใจไหม”
     “ค่ะคุณพี่ชาย”
     พูดจบฉันก็เดินไปดึงแก้ม 2ข้างของพี่ไซโคแล้วเดินหนีไปซื้อของอย่างรวดเร็ว ฉันเห็นพี่หน้าแดงด้วย แวบๆ ฮ่าๆ
     2 ชั่วโมงผ่านไป
     ไหนนะร้าน คอฟฟี่เค้กของพี่อ่ะ หาไม่เจอ ฉันเดินไปเรื่อยๆก็เจอจนได้ ที่จริงฉันเดินผ่านแถวนี้ตั้งหลายรอบแต่ร้านมันเล็กนิดเดียวเลยมองไม่เห็น
     กริ๊งๆ
     พอเปิดประตูก็ไปชนกระดิ่งอย่างที่เจ้าของร้านอยากให้เป็น เพื่อจะได้รู้ว่ามีลูกค้าเข้า พอเข้าไปก็เห็นพี่ไซโคนั่งกินเค้กอยู่ในร้าน ฉันจึงเดินเข้าไปนั่งโต๊ะตรงข้าม
     “ไฮ!!พี่ชาย” ฉันทักเมื่อพี่ไซโคไม่มีท่าทีจะละความสนใจจากเค้กมาหาฉันเลย
     “เสร็จแล้วใช่ไหมจะได้กลับที่นี่ร้อนจะตาย”เสียงบ่นอุบอิบมาจากคนตรงข้ามซึ่งฉันไม่คิดจะสนใจสั่งเค้กมากิน 1 ชิ้นพร้อมน้ำมะนาวปั้นของโปรดฉันเอง แต่ที่เนี่ยนะร้อนอ่ะ หนาวจะตาย
     “เค้กมูนช็อกโกไวท์กับน้ำมะนาวปั่น อย่างละ1ที่นะครับ”
     “ฉันจะรีบกลับ” พี่พูดพรางควักเงินในกระเป๋าออกมา แล้วจะลุกขึ้นฉันจึงรีบจับแขนไว้พรางทำหน้าอ้อนสุดชีวิต เค้กจ๋ายังไม่ได้กินเลย
     “พี่ค่ะ ฉันยังไม่ได้กินเค้กเลยอ่ะ”
     “มันเรื่องของเธอดิ”
     “งั้นพี่ก็ทำให้เป็นเรื่องของพี่ด้วยละกัน” ว่าจบฉันก็เอานิ้วไปจิ้มไวท์ครีมมาป้ายหน้าของพี่ไซโค ฮ่าๆ เป็นหนวดแมวเลยอ่ะ ฮาเป็นบ้า ดูดิขนานโต๊ะข้างๆยังหันมามองแล้วยิ้มเลย กร๊ากกก
“ทำอะไรของเธอเนี่ย!!” พี่ไซโคหันมาดุฉันพลางนั่งลงเช็ดไวท์ครีมที่เปรอะอยู่บนหน้าระหว่างนั้นฉันก็รีบจัดการกับเค้กตรงหน้าอย่างรวดเร็ว
     หลังจากกลับมาถึงบ้านก็โดนพี่ไซโคเทศสะนานกว่าจะรอดมาได้ แต่ก็นะหลังจากอยู่กันมาหลายวันแล้วฉันบอกได้เลยว่าพี่ไซโคใจดีมาก แต่ก็ปากหนักใจแข็งไปหน่อย
      หลังจากอาบน้ำเสร็จฉันก็มารื้อของที่ซื้อ
     “อ้า ซื้อเสื้อมากฝากพี่ด้วยนี่หนา เอาไปให้ดีกว่า”
     ฉันมองนาฬิกาพึ่งจะสองทุ่มเองพี่ยังไม่นอนหรอกมั้งแต่ฉันเนี่ยง่วงสุดๆเลยอ่ะสงสัยเดินจนเหนื่อย พอถึงหน้าประตูฉันก็เปิดไปโดยลืมเคาะประตู
 
     พลั่ก!!!!!!!
     “อ้าวพี่ไม่อยู่หรอเนี่ย”ฉันบ่นอุบอิบเมื่อเห็นว่าในห้องไม่มีคนอยู่
     แต่ว่าห้องของพี่นี่เย็นมากๆเลยอ่ะว่าจบก็เดินไปนั้งบนเตรียงพรางเอาผ้าห่มมาคลุมไว้จนมิดคอ แล้วมองสำรวจห้องไปรอบๆรอพี่กลับมาแล้วจะได้เอาของให้
     “ฮ้าววววว”
     นั่นเป็นเสียงสุดท้ายหลังจากนั้งรอมา 10 นาทีแล้ว ฉันง่วงจนสุดจะทนแล้วก็เลยนอนรอดีกว่า พอคิดได้ก็เลยหมุดไปใต้ผ้าห่มอันแสนอุ่นแล้วหลับไป
     พลั่ก  เสียงประตูห้องน้ำเปิดออกพร้อมร่างชายหนุ่มที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จเดินเช็ดผมออกมา พอผมหายเปียกแล้วจึงคิดปิดไฟนอนเลยเพราะว่าวันนี้เหนื่อยมาทั้งวันกับยัยตัวป่วนนั้น
     พรึ่บ
     (Zi-ko  Part)
     ผมปิดไฟแล้วเดินไปที่เตรียงสอดกายลงไปใต้ผ้าห่มอันอุ่นและแสนสบายของผม พอปิดเปลือกตาได้สักพักก็รู้สึกถึงอะไรบางอย่างใต้ผ้าห่มผืนเดียวกันนี้ ผมค่อยๆทำใจกล้าเปิดผ้าห่มขึ้นทีละนิดในที่สุดก็เผยให้เห็นร่างบางของผู้หญิงสวมเสื้อเชิ้ตสีดำตัวโตสำหรับผู้ชายนอนขด กายอยู่ใต้ผ้าห่ม ตอนแรกก็แปลกใจที่เห็นยัยตัวป่วนมานอนอยู่ที่นี่แต่พอเหลือบไปเห็นเสื้อตัวหนึ่งที่ยัยนี่กำไว้แน่นในมือคิดว่าก็คงเอามาให้แต่ในนี่อากาศค่อนข้างจะหนาวจัดขนาดไอ้      เรย์ไนท์แข็งแรงสุดๆยังอยู่ได้ไม่ถึง 10นาทีเลย นับภาษาอะไรกับผู้หญิงตัวเล็กๆแบบนี่ เฮอะ
     ผมก้มลงไปหวังจะอุ้มกับไปห้องของเธอแต่เมื่อหน้าของผมและเธอห่างกันไม่ถึงคืบก็ยากที่จะล่ะออก ริมฝีปากสีชมพูระรื่นนั้นยากต่อการจะไม่สัมผัสผมบอกแล้วไงว่าผมก็แค่ผู้ชายคนหนึ่ง ในที่สุดผมก็ห้ามความต้องการของตัวเองไม่ได้ ผมจูบเธอด้วยริมฝีปากที่หนักหน่วง และร้อนแรงความต้องการมันมีมากเหลือเกินแต่ก็ต้องระงับเอาไว้ ผมได้แต่นอนกอดเธอไว้ทั้งคืนเพราะใจไม่กล้าที่จะทำอะไรไปมากกว่านี้
     เธอคือพระอาทิตย์ส่วนผมคือน้ำแข็ง แม้รู้ว่าอันตราต่อการถูกหลอมละลายแต่ก็ไม่อาจพลักไสเธอให้ออกไปจากชีวิตได้  ย่อมกลายเป็นน้ำแข็งถูกละลายเพื่อที่จะได้อยู่ไกล้เธอ
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
ว้าวๆหนุกๆ
จากคุณ titah2009/(titah2009) อัพเดตเมื่อ 23/10/2554 01:10:51
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 157 ท่าน