Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Random Love สุ่มหัวใจให้ยัยตัวร้าย
sammie0513
บทที่ 2
2
13/10/2554 10:50:25
414
เนื้อเรื่อง
บทที่ 2
            กริ้งๆ ๆ ฉันเอื้อมมือไปกดปิดนาฬิกาปลุกก่อนจะค่อยๆลุกขึ้นมาอย่างยากลำบาก โอยวันนี้ดันมีคาบเรียนตอนเช้าซะด้วยสิ กี่โมงแล้วเนี่ยฉันเหลือบไปมองนาฬิกา
            7.45 a.m.
        อ้ากกกก นี่ฉันกดเลื่อนเวลาปลุกไปกี่ครั้งแล้วเนี่ยมันถึงได้สายขนาดนี้ โอยแย่แล้วแย่แล้ว ฉันรีบหยิบผ้าเช็ดตัวที่ราวข้างๆเตียงก่อนจะพุ่งเข้าห้องน้ำไปอย่างรวดเร็ว
            โอยเป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ยที่ฉันใช้เวลาอาบน้ำแค่5-6นาที ฉันรีบเปิดตู้เสื้อผ้าก่อนจะหยิบชุดนักศึกษาขนาดพอดีตัวมา1ชุด ฉันไม่ชอบหรอกพวกแบบรัดติ้วอะไรพวกนั้น ใส่พอดีตัวแบบนี้สบายกว่าเยอะ ขนาดฉันไม่ใส่ชุดรัดติ้วก็มีคนมองแล้ว โฮะๆ ก็ฉันมันสวยนี่ หุ่นก็ดีด้วย อ๊ากไม่ใช่เวลาจะมาชมตัวเองนะเสื้อก็ยังไม่ได้รีดเลย เอาวะใส่เสื้อกันหนาวทับไปก่อนแล้วกัน หลังจากแต่งตัวเสร็จฉันก็เปิดประตูออกจากห้องไป
            ฉันเห็นแรนด้อมกำลังนอนดูทีวีอยู่ที่โซฟาแบบสบายใจเฉิบ หนอยแน่พ่อคนว่างงาน ไม่มีอะไรทำก็น่าจะหลับตื่นสายๆสิยะ ทำเป็นทะลึ่งตื่นเช้าหนอยแน่ะ
            “นี่แรนด้อม ห้องน้ำอยู่ในห้องนอนพี่นะเข้าไปใช้เลย”ฉันบอกเขาเพราะเห็นเขาใส่ชุดตัวเดิมอยู่
            “อืมๆ”เขารับคำก่อนจะไปสนใจรายการทีวีต่อ
            “แล้วอย่ากวนอะไรกับของในห้องของพี่ละ”พูดจบฉันก็รีบวิ่งไปใส่รองเท้าก่อนจะเปิดประตูออกห้องไปเลย
            “บ้าเอ๊ย ต้องเข้าสายอีกแน่เลยเรา”ฉันบ่นพึมพำขณะที่รอรถแท็กซี่อยู่หน้าอพาตเม้นท์ รถยัยเหมียวก็ซ่อมไม่เสร็จซักทีจะได้ให้มันมารับด้วย
            “อ๊ะมาแล้ว”ขณะที่ฉันหันไปมองซ้ายมองขวาอยู่ฉันก็เห็นแท็กซี่ขับชลอมาจอดตรงหน้าฉัน ฉันเปิดประตูแล้วเข้าไปนั่งตรงเบาะหลัง
            “พี่ค่ะ ไปมหาลัยxxxเลยค่ะ”ฉันบอกก่อนที่พี่เขาจะออกรถไป
            หน้ามหาลัยxxx
        “บ้าเอ๊ย”ฉันสบถเมื่อมองเวลาในไอโฟน4 นี่มันจะ9โมงแล้วนะเนี่ย ฉันรีบวิ่งไปยังห้องเรียน
            ฉันเปิดประตู้เข้าไปในห้องเรียน ไม่มีใครหันมาสนใจเท่าไหร่ มีก็แต่ผู้ชายที่จะหันมาเห็นต๊องๆอย่างนี้แต่ฉันก็ป็อบเหมือนกันนะ ฉันหันซ้ายหันขวามองหากลุ่มเพื่อนๆของฉันก่อนจะเดินเข้าไปนั่งใกล้ๆพวกนั้นที่นั่งอยู่แถวๆข้างหลัง
            “มาสายตลอดเลยนะหล่อน”ผู้หญิงตาโตผิวขาวๆไว้ผมประบ่าทักดวงตาสีน้ำตาลสดใสทักก่อนเพื่อน ยัยมะนาวก็เป็นคนแบบนี้แหละแต่ถึงอย่างนี้มันก็รักเพื่อนนะ
            “ก็นาฬิกาปลุกน่ะสิปลุกสาย”ฉันโทษนาฬิกาปลุกทั้งๆที่อันที่จริงตัวเองเป็นคนกดเลื่อนเวลาปลุกเอง
            “อ่ะ เล็กเชอร์”ลอร่ายื่นเล็กเชอร์ที่จดไว้มาให้ฉัน เธอเป็นคนที่มีเสน่ห์มาก อาจจะมีเสน่ห์ที่สุดในกลุ่มแล้วก็ได้ เธอมีผมสีบลอนด์อย่างเป็นธรรมชาติดวงตาสีฟ้าสดใสราวกับน้ำทะเลที่ส่องประกายระยิบระยับ แถมยังหุ่นแบบคนยุโรป แถมยังใจดีอีกด้วย โอยพูดไปอิจฉาไปเลยนะเนี่ย  
            ส่วนอีกคนยัยเหมียวตัดผมหน้าม้าหน้าตาออกตี๋ๆเพราะมีแม่เป็นคนจีนตัวเล็กๆน่าถนุถนอม แต่ถ้าได้มารู้จักมันล่ะก็จะรู้ว่านิสัยต่างจากรูปลักษณ์ที่เห็นมาก นิสัยมันออกจะห้าวๆเล็กน้อย
            “นี่พรุ่งนี้วันเสาร์นะ”ยัยมะนาวเอ่ยเปิดประเด็นขึ้นมา
            “อือฮึ”ฉันเงยหน้าขึ้นไปมองเล็กน้อยก่อนจะก้มจดเล็กเชอร์ที่ลอร่าให้ยืมต่อไป
            “อือฮึ อะไรเธอล่ะยัยมีนา วันนี้เราจะไปเที่ยวกันนะทุกโคนนนนน”ยัยมะนาวอารมณ์เสียเล็กน้อยที่ฉันไม่ค่อยจะสนใจก่อนจะระริ้กระรี้เหมือนเดิม
            “เที่ยวเหรอ..ที่ไหนดีล่ะ”ยัยลอร่าถาม เห็นเธอตั้งใจเรียนแบบนี้แต่ก็เป็นนักเที่ยวตัวยงเหมือนกันนะ
            “ที่ไหนดียัยเหมียว”มะนาวหันไปถามเหมียวที่กำลังเสียบหูฟัง ฟังเพลงอยู่คนเดียว
            “แล้วแต่เธอสิ เธอเป็นคนชวนฉันนี่ยะ”เหมียวว่าอย่างไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่ก่อนจะฟุบหน้าลงกับโต๊ะแล้วฟังเพลงเงียบๆคนเดียว
            “งั้นไปแฟรี่คลับดีไหมอยากฟังเสียงโอเล่ร้องเพลงจัง”เหมียวเอ่ยพลางทำหน้าตาเคลิบเคลิ้ม
            “แล้วเขาหามือเบสได้รึยัง เห็นว่าคนเก่าลาออกไปแล้วนี่”ลอร่าบอกกับเหมียวกลัวว่าไปแล้วจะเสียเที่ยว
            “ถ้ายังหาไม่ได้ก็ไปนั่งดริ้งเฉยๆก็ได้นี่นาไม่เห็นจะเป็นไรเลย”เหมียวว่าเพราะยังไงก็จะไปแฟรี่คลับให้ได้
            “เออๆ งั้นไปแฟรี่คลับแล้วกัน”ฉันเอ่ยตัดบทเพราะรำคาญยัย2คนนี้ที่มัวแต่เถียงกันอยู่
            ออดๆๆๆๆๆ เสียงสัญญานหมดเวลาดังขึ้น
            “งั้นเดียวเจอกันที่แฟรี่คลับเลยละกันนะ”เหมียวที่เงียบอยู่นานบอกก่อนจะเดินออกจากห้องเรียนไป
            “มันเงียบๆไปรึเปล่าวะยัยเหมียว”มะนาวเอ่ยขึ้น
            “ก็ว่า ปกติมันจะพูดมากกว่านี้นี่นา”ลอร่าเอ่ยสมทบ
            “ทั้ง2คนฉันกลับก่อนนะ บายๆ”ฉันว่าก่อนจะยื่นหน้าไปหอมแก้มทั้ง2คนแล้วเดินออกจากห้องไปเช่นกัน
            “ยัยมีนาก็เหมือนกันเป็นอะไรของมันนะรีบกลับจัง กว่าจะไปแฟรี่คลับก็เย็นนู่นแหนะ”
            “นั่นสิปกติจะให้ฉันไปส่งที่บ้านนี่นา เฮ้อเหลือกันแค่สองคนเองงั้นฉันกลับก่อนนะมะนาวไปทำการบ้านดีกว่า บายจ๊ะ”ว่าแล้วลอร่าก็ลุกแล้วเดินออกไปทิ้งมะนาวไว้คนเดียว
            “ยัยพวกนี้กลับกันหมด งั้นฉันก็คงต้องกลับเหมือนกันสิน๊า~เฮ้อเซ็งเป็นบ้า”
        มีนาเปิดประตูเข้าไปในห้อง เห็นแรนด้อมนอนเอกเขนกอยู่บนโซฟา เปลี่ยนหน่อยที่ตอนนี้ไม่ใช่ชุดเดิมแล้ว เขาใส่กางเกงยีนแรงเรอร์ สีดำกับเสื้อกล้ามสีเดียวกับกางเกง เมื่อเห็นฉันมาแล้วเขาก็ลุกขึ้นนั่ง
            “อ้าวกลับมาแล้วเหรอ เร็วจัง”เขาว่า อุ้ยพอมองดูอย่างนี้แล้วเขาหุ่นดีจัง  ไหล่กว๊างกว้างใจเต้นเลยนะเนี่ย
            “อะ อืมวันนี้มีเรียนน้อยน่ะ”กรี้ดดดดด ฉันเผลอเผยพิรุธออกไปซะแล้ว ถ้าเขารู้ว่าฉันเผลอใจเต้นไปกับหุ่นของเขามีหวังโดนล้อแน่ๆเลย
            “แล้วแรนด้อมล่ะ จะไปหางานทำเมื่อไหร่”
        “อีกซักพักก็ว่าจะไปหาแล้วแหละรอรายการนี้จบก่อน นี่ก็แต่งตัวแล้วเนี่ย”แรนด้อมว่าพลางทึ้งเสื้อกล้ามตัวเองเบาๆ
            “หะ เห็นแล้วน่า”บ้าเอ๊ย อยากรู้จังว่าเขาจะมีกล้ามน่าท้องรึเปล่าน้า~อ๊ายคิดอะไรเนี่ยยัยมีนา เขาเป็นน้องเธอนะเว้ยยย
        “แล้วจะสมัครงานแบบไหนล่ะ”
        “ก็ยังไม่รู้นะ อาจจะเป็นงานตามคลับอะไรพวกนี้”แรนด้อมว่าเพาะไม่มีประสบการณ์กับงานแบบๆอื่นเลยนี่นา
            “งั้นขอให้โชคดีได้งานไวๆนะ เออ แรนด้อมแล้วออกไปแล้วจะเข้ามาเมื่อไหร่”ฉันถามเพราะหากเขาเข้ามาเย็นๆอาจจะเอากุญแจไว้ให้เขาเลยเพราะเย็นนี้ฉันจะไปเที่ยวกับพวกยัยมะนาวที่แฟรี่คลับ
            “อย่างนานสุดก็คงซัก4โมงนี่แหละทำไมเหรอ”
            “ไม่มีอะไรหรอก”ฉันบอกออกไปเพราะแค่4โมงฉันยังอยู่บ้านอยู่แหละกว่าจะไปก็คงจะทุ่มหนึ่งนู่นละมั้ง
            “อ่าๆ งั้นผมไปก่อนนะรายการนี้จบละ”แรนด้อมลุกขึ้นเต็มความสูงก่อนจะเดินไปหยิบเสื้อหนังสีดำที่แขวนไว้ที่กลอนประตูห้องของเขามาสวมแล้วแล้วนั่งใส่รองเท้าแถวๆหน้าประตูก่อนจะเดินออกไป
            “โอย นี่เขาจะอยู่กับเราอีกนานไหมเนี่ย ถ้าพวกนั้นดริ้งกันแล้วจะมานอนห้องเราจะทำยังไงล่ะเนี่ยยย”ฉันคิดอย่างปวดหัวโอยช่างมันก่อนแล้วกันเรื่องนั้นง่วงจัง นอนก่อนดีกว่า แล้วฉันก็ล้มฟุบลงที่โซฟาตัวที่แรนด้อมพึ่งนอนเมื่อกี้
            Random’ part
        “โอยแล้วจะไปหางานทำที่ไหนล่ะเนี่ย”ผมบ่นโอดโอยขณะเดินไปยังชั้นล่างที่เป็นลานจอดรถเดินตรงไปหารถคาวาซากินินจาที่แสนจะภูมิใจของผม มันเป็นของขวัญวันเกิดที่พ่อและแม่ซื้อให้เขาก่อนท่านจะจากไปด้วยอุบัติเหตุ ผมหยิบหมวกกันน็อคที่วางบนรถมาสวมก่อนจะขับรถออกไปจากอพาตเม้นท์
            ผมขับรถมาเรื่อยๆอย่างไร้จุดหมายผมมองไปตามข้างทางเพื่อมองดูพวกคลับอะไรพวกนี้ ผมขับผ่านมาแล้วหลายๆคลับ ผมจะไปสมัครงานเฉพาะคลับที่ผมชอบเท่านั้นแหละ จนผมขับมาแถวๆย่านอาซีเอที่มีคลับเยอะๆ ผมจึงค่อยๆชะลอรถแล้วขับช้าๆแทน ผมมองซ้ายมองขวาแต่ก็ไม่เห็นคลับที่ถูกใจซักทีจนไปเห็นคลับที่มีป้ายใหญ่ๆเขียนไว้ว่า Fairy Club ตัวใหญ่ๆติดบนนั้นคลับนี้ดูใหญ่กว่าคลับรอบๆ การตกแต่งก็สวยด้วย เอาล่ะเอาคลับนี้ล่ะวะ ว่าแล้วผมก็เลี้ยวรถเข้าไปจอดทันที
            ผมดันประตูคลับเข้าไปก่อนจะมองซ้ายมองขวาหาคน “มีคนอยู่ไหมครับ!”ผมตะโกนก่อนจะเห็นผู้ชายสามคนกำลังนั่งอยู่ตรงบาร์ โดยบาร์เทนเดอร์กำลังผสมเหล้าให้สามคนนั้นอยู่
        “ใครมาวะ”หนึ่งในนั้นว่าอย่างอารมณ์เสียนิดๆ
            แล้วก็มีผู้หญิงคนหนึ่งท่าทางอายุคงซัก24-25ปีได้ เธอมีผมสีน้ำตาลแดงกับหุ่นนางแบบ เธอเดินเข้ามาหาผม
            “มีอะไรเหรอจ๊ะ คลับยังไม่เปิดนะ”เธอบอกอย่างสุภาพไม่เหมือนไอ้สามตัวนั้นซักนิด
            “คือว่าผมจะมาสมัครงานน่ะครับ”ผมบอกออกไป ในตอนนี้ไม่ว่าจะเป็นตำแหน่งอะไรก็ได้ทั้งนั้นแหละ ขอแค่เป็นงานในคลับนี้ก็พอ
            “เอ่อ คือเราไม่มีตำแหน่งว่างแล้วน่ะจ๊ะ ขอโทษด้วยนะ”เธอยิ้มฝืนๆมาให้เขา
            “อ่อ งั้นไม่เป็นไรครับ”ผมบอกขณะที่กำลังจะหันหลังกลับไปนั้นเอง
            “อ๊ะ เดี๋ยวมันมีหนึ่งตำแหน่งนะ แต่ว่าเธอพอจะมีความสามารถทางดนตรีไหมล่ะ”
            “อ่า ก็พอมีนะครับ”ผมโกหกความจริงเขาเล่นดนตรีได้หลายชนิดเลยแหละ
            “งั้นพอจะเล่นเบสเป็นไหมจ๊ะ”เธอยื่นหน้าเข้ามาเล็กน้อยเป็นเชิงต้องการคำตอบ
            “อ่าเป็นครับ”ของชอบเลยแหละเบส แล้วก็ถนัดที่สุดแล้วด้วย
            “อืมมม หน้าตาผ่าน หุ่นผ่าน”เธอวนรอบๆตัวเขาก่อนจะบอกผ่าน
            “นี่ พวกเธอพี่หามือเบสมาให้แล้ว จะลองทดสอบหน่อยไหม”เธอตะโกนไปหาผู้ชายสามคนที่กำลังนั่งอยู่ที่บาร์ พอเธอตะโกนได้ซักพักหนึ่งในนั้นก็ตะโกนกลับมา
            “ไหนๆ ลองดูหน้าหน่อยสิ”ผู้ชายตัวเล็กๆ ไว้ผมสีส้มหน้าตาตี๋ๆขาวๆวิ่งเข้ามา อันที่จริงก็ไม่ตัวเล็กหรอกนะ สูงประมาณ170กว่านั่นๆแหละ แต่เทียบกับผมที่สูงเกือบร้อย190แล้วก็ตัวเล็กอยู่ดี
            “หน้าตาใช้ได้ ไม่แย่ ตัวก็สูงหุ่นก็พอดีน่ะนะ ผ่านๆ”
        “ย่ะ ฉันไม่เคยเห็นแกบอกว่าใครหล่อกว่าตัวเองเลย”พี่ผู้หญิงคนนั้นพูดกัด
            “ฮะๆ ธรรมดาน่า~”
        “เฮ้ย เคน มิกซ์ มานี่สิหน้าตาผ่านแล้วเหลือแต่ฝีมือมาทดสอบหน่อยย ว่าแต่นายเอาเบสมาไหม”โอเล่หันไปบอกเพื่อนให้มาทดสอบก่อนจะหันมาถามเขา
            “ไม่ได้เอามาน่ะ”ผมบอกเพราะตอนแรกกะจะเป็นแค่พนักงานทำความสะอาดอะไรประมาณนี้
            “งั้นเดี๋ยวพี่ไปเอามาให้ยืม”ผู้หญิงคนนั้นแทนตัวเองว่าพี่แล้ว สงสัยคงคิดว่าผมจะได้เป็นสมาชิกวงแล้วสินะ
            “ไหนๆ”คนผมสีดำไว้ทรงแบบนักร้องเกาหลี ส่วนสูงถือว่าสูงแต่ก็ยังต่ำกว่าผมอยู่ดีถาม
            “นี่ไงๆ”คนผมเขียวชี้มาที่ผม
            “เอ้าๆ เบสมาแล้วๆ”พี่ผู้หญิงตะโกนบอกขณะที่วิ่งมา
            ผมรับเบสมาไว้ในมือก่อนจะลากเก้าแถวๆนั่นมาวางแล้วหยิบเบสขึ้นมาตั้งสายก่อนจะเริ่มเล่นเบส อา ได้เวลาโชว์เมพแล้วสินะ
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 287 ท่าน