Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Random Love สุ่มหัวใจให้ยัยตัวร้าย
sammie0513
บทที่ 1
1
13/10/2554 10:46:49
347
เนื้อเรื่อง
บทที่ 1
            ติ้ง ต่องๆ เสียงออดหน้าห้องดังขึ้นทำให้ฉันต้องคลานลงจากเตียงอย่างเบื่อหน่าย ใครกันนะมากดออดเวลานี้คนจะหลับจะนอน เธอเดินทำตาปรือไปเปิดประตู
            “อะไรกันคนจะหลับจะนอนกวนอยู่ได้”พอเปิดประตูปุ้บฉันก็ชิงด่าออกไปทันทีทั้งๆที่ไม่รู้ว่าเป็นใคร
            “โทษทีที่รบกวน แต่นี่มันเที่ยงแล้วนะ”เขาคนนั้นเป็นผู้ชายแฮะ ใครกันล่ะเนี่ย เธอค่อยๆลืมตาขึ้น
            “หืม นายเป็นใครกันน่ะ”ผมสีดำสนิทหน้าตาติดจะโหดหน่อยๆแต่อุ้ยตามคมจังบาดเข้าหัวใจไปเต็มๆเลยนะเนี่ย อ๊ายย~~~คิดอะไรเนี่ยยัยมีนา บาดหัวใจคิดไปได้เสี่ยวมากกกกก~
        “ผมแรนด้อมไง”นายนั่นว่า ฉันสังเกตเห็นข้างหลังเขาสะพายกีต้าร์ด้วยแฮะ แถมมือข้างขวายังถือกระเป๋าใบใหญ่ๆอีกด้วย
            “อ๊ะ แรนด้อมเองเหรอ ว่าแต่มานี่ได้ยังไงเนี่ย”ฉันนึกออกแล้ว น้องชายที่รู้จักกันในเฟสบุ้คนั่นสินะ แต่อุ้ยไม่เห็นลงรูปในเฟสนึกว่าจะอายเพราะไม่หล่อเลยไม่ได้เอาลง แต่ทำไมไปๆมาๆถึงได้หล่อขนาดนี้ล่ะเนี่ย
            “ขับมอไซค์มาอะดิ”เขาวางกระเป๋าลงไว้ข้างๆเพราะท่าทางจะได้คุยอีกยาวแน่ๆ
            “หมายถึงรู้ได้ไงว่าพี่อยู่อพาตเม้นท์ไหนน่ะ เดี๋ยวนะบ้านนายอยู่ที่เชียงใหม่ไม่ใช่เหรอยะ แล้วขับรถมาจากเชียงใหม่เลยรึไง”โม้ป่าววะเนี่ย จากเชียงใหม่มากรุงเทพมันไม่ใช่ของใกล้ๆเลยนะนั่น แล้วนี่รถมอไซค์ไม่พังเลยรึไงเนี่ยไกลซะขนาดนั้น
            “เอ้า ก็ใช่อะดิบอกไปแล้วนี่ว่าขับมอไซค์มา”
        “เออๆ แล้วนี่มามีอะไรอะ”ฉันวกเข้าประเด็นก่อนที่มันจะออกนอกประเด็นไปไกลถึงดาวอังคาร
            “เอ่อ คือว่าอย่าว่าอย่างนู้นอย่างนี้เลยนะ”ฉันมองแรนด้อมที่ทำเป็นบิดตัวเขินอายอย่างกระแดะสุดๆ มันไม่เหมาะกับผู้ชายแบบเขาเลยนะเนี่ย จึ๋ยขนลุก
            “อะไรล่ะว่ามาสิรอฟังอยู่เนี่ย”ฉันว่าเพราะอยากกลับเข้าไปนอนต่อแล้วเพราะตอนนี้ง่วงสุดๆ
            “ผมขออยู่ด้วยได้ไหมอะ”แรนด้อมเปลี่ยนมายืนในท่าปกติก่อนจะพูดออกมา
            “ฮะ เดี๋ยวก่อนนะฉันฟังอะไรผิดไปรึเปล่ายะ”ฉันว่าอย่างไม่มั่นใจ ขออย่าใช่อย่างที่ฉันคิดไว้เถอะ
            “ฟังไม่ผิดหรอกผมจะมาขออยู่ด้วยน่ะ”คราวนี้แรนด้อมพูดออกมาอย่างฉะฉาน
            “อ๋อ ขออยู่ด้วย ฮะ!!! ขออยู่ด้วยนี่นะ”ฉันโพล่งออกไปอย่างตกใจ บ้ารึไงเป็นผู้ชายมาขออยู่กับผู้หญิงเกิดฉันหน้ามืดขึ้นมาปล้ำเขาจะทำยังไง เอ้ยไม่ใช่สิยัยมีนาเกิดเขาหน้ามืดปล้ำเธอจะทำยังไงล่ะ
            “ไม่ได้เด็ดขาด!!!!!”ฉันโพล่งออกไปเสียงดังก่อนจะรู้ตัวว่ามันอาจจะไปรบกวนห้องข้างๆเอาได้
            “ง่า ทำไมอ่าไม่เห็นจะเป็นไรเลยพี่มีนาก็อยู่คนเดียวไม่ใช่หรอ บอกแรนด้อมในเฟสบุ้คอยู่นะ”อุ้ยฉันเคยบอกอะไรอย่างนี้ด้วยเหรอเนี่ย
            “นั่นยิ่งไม่ได้เด็ดขาด ผู้ชายกับผู้หญิงจะอยู่ด้วยกันได้ยังไงไม่ได้แต่งงานเป็นสามีภรรยากันซักหน่อย ขืนพ่อแม่พี่รู้เข้าโดนสวดยับแน่”ฉันว่าอยู่ดีไม่ว่าดีเดี๋ยวจะไม่ได้อยู่อพาตเม้นท์แต่ต้องไปอยู่บ้านที่ไกลจากตัวเมืองตั้ง30นาที ไม่เอาเด็ดขาดไม่อยากเสี่ยง
            “แต่ว่าผมไม่มีที่ไปแล้ว”แรนด้อมว่าเสียงอ่อยก้มหน้างุดๆ
            “อ้าวแล้วบ้านล่ะ”ฉันถามออกไป
            “ขายไปแล้ว”
        “อ้าวขายทำไม”
        “พี่ก็รู้ไม่ใช่เหรอ ว่าพ่อแม่ผมตายไปแล้วและก่อนตายพ่อแม่ผมทิ้งหนี้สินเอาไว้ให้ผมตั้งเยอะตั้งแยะผมก็เลยต้องขายบ้านหลังนั้นให้ธนาคารแล้วเอาเงินไปใช้หนี้น่ะสิได้โปรดเถอะผมไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใครแล้ว”แรนด้อมว่าพลางทำหน้าเศร้าสลดสุดๆ
            “งั้นเหรอ”ให้ตายเถอะ ฉันชักจะใจอ่อนแล้วสิทำไมชีวิตเขาน่าสงสารจังนะ พ่อแม่ตายแถมทิ้งหนี้สินไว้ให้อีก
            “ครับ”แรนด้อมรับคำเสียงอ่อย
            “งั้นเข้ามาก่อนมา”ฉันว่าก่อนจะอ้าประตูแล้วเดินนำเขาเข้ามานั่งที่โซฟา ทางด้านแรนด้อมก็เดินตามมานั่งข้างๆเธอเช่นกันเขาเอากระเป๋าวางไว้ข้างๆโซฟาแล้วเอาซองกีต้าร์(รึเปล่า)วางไว้ใกล้ๆกัน
            “แล้วย้ายโรงเรียนรึยังมาอยู่กรุงเทพเนี่ย”
            “เปล่า ไม่ได้เรียนแล้ว”แรนด้อมว่าก่อนจะหยิบรีโมตที่วางอยู่บนโต๊ะหน้าโซฟามาเปิดทีวีหน้าตาเฉย แหมเมื่อกี้ยังเศร้าสลดอยู่เลยนะยะ
            “อ้าวว ทำไมไม่ทำเรื่องย้ายให้เรียบร้อยล่ะ”ฉันว่าเพราะการเรียนในสมัยนี้สำคัญมากๆนะ ได้ข่าวว่าเขาเรียนอยู่ม.6แล้วนี่ (อันที่จริงแรนด้อมแหละเป็นคนบอก)
        “ถ้าผมเรียนแล้วผมจะเอาอะไรกินล่ะ นี่ที่มากรุงเทพก็เพราะว่าจะมาหางานเนี่ยแหละ อยู่เชียงใหม่ก็ไม่รู้จะทำงานอะไร”
        “เหรอ แล้วคิดจะเรียนอยู่ไหมเนี่ย”
        “อาจจะ แต่คงต้องรอให้อะไรๆมันลงตัวกว่านี้”แรนด้อมว่าพลางพิงโซฟาแล้วเอาขาไปวางไว้บนโต๊ะแถมยังกดรีโมตเลือกช่องไปเรื่อยๆอย่างสบายไม่เหมือนกับคนประสบปัญหาชีวิตเลยซักนิด
            “เกินไปละ เอาขาลง”นี่มันท่าทางของคนมีปัญหาเหรอยะ สบายใจจังเลยนะแก
            “โทษๆ มันเผลอนิดหน่อย”แรนด้อมว่าก่อนจะเอาขาลงแล้วพิงโซฟาอย่างเดียว
            “เออๆ แล้วจะอยู่ที่นี่นานแค่ไหนล่ะ”ฉันว่าเพราะกะจะให้เขาอยู่ด้วยแล้วแหละสงสาร
            “ก็คงกว่าจะทำงานตั้งตัวได้น่ะ แล้วค่อยออกไปเช่าที่อื่นอยู่ ฮันแน่ถามแบบนี้แสดงว่ายอมให้ผมอยู่ด้วยแล้วใช่ไหม ขอบคุณครับ~~”หนอยพูดเองเออเองเลยนะนาย
            “เออๆ สงสารเด็กตาดำๆหรอกนะ”ฉันกอดอกก่อนจะบอกติดจะอายนิดๆก็ตอนแรกค้านหัวชนฝาว่าไม่ให้เขาอยู่ด้วยแต่ตอนนี้กลับใจอ่อนซะละ
            “ขอบคุณอีกทีนะ บุญคุณนี่ผมจะไม่ลืมทดแทนเลย”แรนด้อมว่าพลางทำท่าประหลาดน้ำตาอย่างซาบซึ้งทั้งๆที่ไม่มีน้ำตาออกมาเลยซักหยด
            “เวอร์ๆ”ฉันว่าอย่างหมั่นไส้ในกริยาท่าทางนั่น
            “เออแล้วจะให้ผมไปอยู่ห้องไหนล่ะ เอ๊ะหรือว่าจะให้นอนห้องเดียวกันถ้าอย่างนั้นผมก็ไม่ว่านะJ”แรนด้อมทำท่าทางกะลิ้มกะเหลี่ย หนอยแน่ะเด็กแก่แดด
            “ลามปามละ อยากไปนอนข้าถนนรึไงยะ นู่นห้องนู้นของนายน่ะดีนะที่เพื่อนชั้นพากันมานอนบ่อยๆเลยจัดไว้แล้ว”ฉันชี้ไปทางห้องที่อยู่ข้างๆห้องนอนของฉัน อพาตเม้นท์นี้แต่ละห้องจะมี2ห้องนอน1ห้องน้ำ1ห้องครัวน่ะนะ นับว่ากว้างเลยทีเดียว
            “อ๋อ งั้นผมเอาของเข้าไปเก็บก่อนนะครับ”แรนด้อมว่าก่อนจะเดินเปิดประตูเข้าไปในห้องที่มีนาชี้บอก
            Random’part
        “เยสสส ~~แผนสำเร็จไปหนึ่งขั้น”เขากระโดดโลดเต้นอย่างดีใจ อันที่จริงแล้วพ่อแม่เขาไม่ได้ทิ้งหนี้ไว้ให้หรอก แต่ที่ตายน่ะตายจริงแต่เขาก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไรเพราะเขาได้เงินประกันชีวิตของพวกท่านทั้งสองมาค่อนข้างจะเยอะพอดู เลยไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงินอะไร แต่ถ้าเป็นไปได้ก็ไม่ได้อยากได้เงินหรอกนะ อยากให้พวกท่านทั้งสองอยู่กับเขามากกว่า แต่ทำยังไงได้ล่ะชีวิตคนเรามีเกิดก็ต้องมีตายเป็นธรรมดา เขาทำใจได้ในเวลาอันรวดเร็วขนาดวันเผาศพพวกท่านเขายังไม่ร้องไห้เลย แต่ก็ว่าล่ะนะถึงแม้ว่าเขาจะไม่แสดงออกแต่ในใจเขาเสียใจมาก เพราะเขาก็ไม่มีญาติที่ไหนอีกแล้ว หลังจากท่านทั้งสองตายเขาจึงได้ทำตัวเกเร เตะต่อยคนอื่นไปทั่วจนโดนไล่ออกนั่นแหละ ทั้งๆที่เขาบอกกับพ่อแม่ไว้แล้วว่าจะทำเกรดดีๆ เฮ้อ~
            แต่อะนะที่เขามาขอมีนาอยู่แบบนี้เขาเรียกว่าพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาส ที่เขาโกหกว่ามีหนี้สินแล้วไม่มีที่ไปก็เพราะว่าตัวเขาอยากอยู่กับเธอน่ะสิ รักแรกพบของเขาถึงแม้จะพบในเฟสบุ้คก็เถอะนะ!!!!!
          
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 250 ท่าน