Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Winter Prince หนุ่มหล่อร้าย เจ้าชายน้ำแข็ง
N 3 ziitu
>>>...เปิดตัวเจ้าชายน้ำแข็ง...<<< 1
2
11/10/2554 19:03:27
477
เนื้อเรื่อง

1
      “หา คุณแม่ว่าไงนะค่ะ จะไปเที่ยวรอบโลกโดยทิ้งหนูอยู่บ้านคนเดี่ยวไม่ได้นะค่ะ”
     ที่ฉันได้ยินไม่ผิดใช่ไหม นี่คุณแม่จะไปเที่ยวกับป้า2คนได้งั้ยกันอ่ะ แร้วฉันล่ะจะอยู่ยังไงล่ะ แงๆ ฮื่อๆ โฮๆ ฮากๆ กระซิกๆ ToT
     “อย่าเพิ่งร้อง โธ่ ลูกรักของแม่ คราวนี้แม่กะไป 2 เดือนเลยนะ ถ้าไปกับลูกมีหวัง 2 วันก็ได้กับแล้วอ่ะ แม่ไม่อยากพลาดเทศกาลดูหิมะที่เกาหลีดูหมีที่ขั้วโลกใต้นี่หนา” ToT
     แงๆ ดูแม่พูดเข้าก็ฉันไม่ชอบเที่ยวนานๆนี่มันเมื่อย แล้วนี่ไปกันตั้ง 2เดือนไม่คิดจะหวงลูกสาวสุดน่ารักคนนี้เลยหรืองั้ย
     “แล้วหนูล่ะค่ะแม่ แม่เอาหนูไปไว้ไหน” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงงอนๆ ซึ่งมันมักจะได้ผลเสมอ
     “ก็นี่ไงที่แม่กำลังจะบอก”
     แม่พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเจ้าเหล์ แม่ก็เป็นแบบนี่แหละในหัวมีแต่เรื่องการเที่ยวและการวางแผนแกล้งฉัน จนฉันติดนิสัยการวางแผนและชอบอะไรที่ตื่นเต้นๆจากแม่มาเต็มๆเลย
     ฉันมองแม่ด้วยสายตาไม่เชื่อใจ แม่ก็รีบแก้ตัว เอ๊ย!อธิบายให้ฉันฟังทันที
     “ก็คือว่า แม่มีเกมจะให้ลูกเล่น”นั้นไงผิดคาดที่ไหน ว่าแล้วแม่ต้องมีแผน
     “เกมอะไรค่ะแม่” ฉันถามด้วยความสงสัย
     “แม่จะให้ลูกไปพักอยู่ที่บ้านของหลานชายของป้านะ”
     “มะ...”
     “อย่าพึ่ง ปฏิเสธ แม่ข้อเสนอดีๆ เทอมหน้าลูกจะได้ค่าขนมเป็น 2เท่า แล้วก็อาจจะมีของฝากเล็กๆน้อยๆเป็นบัตรคอนเสิร์ตของวง SJ ที่ลูกชอบก็ได้นะ ลองคิดดูก่อนก็ดะ ”
     “ตกลงค่ะ แค่ไปอยู่กับหลานป้าแค่นี่สบายอยู่แล้ว”
     ฉันตอบตกลงแทบจะทันที่ที่แม่บอกว่าจะขึ้นค่าขนมให้แถมยังมีบัตรคอนเสิร์ตของวง SJที่ฉันปลื้มมากๆด้วยใครไม่เอาก็คงต้องกับไปกินปลาสักกะบุงละมั้ง >O<
     “แต่….” แงๆ  แต่ ของแม่เนี่ยไม่น่าวางใจเลย
     “….”ฉันเงียบแม่เลยพูดต่อด้วยน้ำเสียงเฉียบขาดซึ้งแสดงว่าจะไม่มีการต่อรองใดๆทั้งสิ้น
     “ลูกจะต้องทำให้ผู้ชายคนนั้นเอ็นดูและคิดว่าหนูเป็นน้องจริงๆ ทำให้เค้าออกปากชมว่าหนูทำตัวดีแค่ไหนตอนที่แม่ไม่อยู่ นั้นไม่ใช่เรื่องยากและไม่ใช้เรื่องง่าย อย่าคิดจะโกหกแม่โดยการติดสินบนใดๆกับหลานของป้าคนนี้เพราะเค้ารวยพอๆกับเราหรืออาจจะรวยกว่าก็ได้ เข้าใจ!!”
     เฮ้ยยย!!ได้ไงอ่ะแม่ ถึงจะแค่ทำตัวน่ารักๆแต่กับคนไม่รู้จัก จะทำงั้ยให้หมอนั้นเห็นความน่ารักที่มีอยู่อย่างน้อยนิดเท่านั้นของเราได้ล่ะ งานนี้ไม่หมูอย่างที่คิดสะแล้วหมอนั้นเป็นคนอย่างงั้ยก็ไม่รู้ จะเป็นคนโรคจิตหรือไม่ก็หน้าตาอย่างกับศพเดินได้ป่าวก็ไม่รู้
     แต่คงไม่หรอกมั้งไม่งั้นแม่คงไม่ให้เราไปอยู่กับเค้าถึง2เดือนหรอก (คิดให้กำลังใจตังเองไว้ก่อน เพื่อเงินค่าขนม 2เท่า) ^_^ สู้ๆ
     “ตกลงค่ะ” แม่ยิ้มกว้างเพราะรู้ว่าถ้าฉันตัดสินใจทำอะไรลงไปแล้วฉันจะทำจนถึงที่สุด
     “งั้นลูกเตรียมเก็บของได้เลยนะเพราะอีก 2วันแม่จะพาไปส่งที่ห้องพี่เค้า”
     “ค่ะ” ฉันจำใจตอบแม่ถึงแม้ว่ามันจะเร็วเกินไปแต่ฉันรู้ดีไม่มีอะไรหยุดแม่ไม่ให้ไปดูหมีที่ขั้วโลกไต้ได้ก่อนมันจะอพยพ (เห็นแม่ว่างั้นนะ) TOT
 
     และแล้ววันอันน่าเศร้าก็มาถึง ฉันจะต้องไปอยู่บ้านคนแปลกหน้าจริงๆหรอเนี่ย แถมยังเป็น   ปู้ชายอีกแล้วแม่หญิงซันนี่จะเหลืออารายยยย จาเหลืออารายยยยยย ฮื่อๆๆTOT
     “แหม!!ซันนี่ลูกไม่ต้องทำหน้าดีใจขนาดนั้นหรอกยังงั้ยก็ได้ไปอยู่แล้ว”
     โธ่!แม่ว่าหน้าฉันแบบเนี่ยดีใจหรอ ถ้าทุกคนไม่เชื่อเดี๋ยวทำแบบสโลโมชั่นให้ดูเลย TOT
 
09:00 mp 01-11-20XX
     นี่คือสถานแห่งบ้านทรายทองที่ฉันปองมาสู่ๆๆๆๆๆ
     ในที่สุดฉันก็มายืนอยู่ข้างบนคอนโดที่สุดแสนอลังการงานสร้าง ฉันคิดว่าต้องมีตังสุดๆถึงจะมาอยู่ที่นี่ได้แถมอีตานี่อยู่ชั้นบนสุดซะด้วย ภายในชั้นบนสุดมีอยู่แค่สามห้องเองแต่ทั้งชั้นมีเนื้อที่พอๆกับอยู่ได้ซัก 10ห้อง อีตานี่จะรวยไปถึงไหนน่าหมั่นไส้จริงเชี่ยว
     พอมาถึงห้องที่ 3ที่อยู่ห้องสุดท้ายคุณป้าก็กดออดที่ประตู 2-3ครั้ง ฉันขึ้นมากับป้า 2คนเพราะแม่บอกไม่อยากเห็นลูกตัวเองอยู่กะชายอื่น 2ต่อ 2กระซิกๆ  แม่บอกอย่างนี่แหละแต่ก็นะฉันมันลูกแม่นิ ทำไมจะไม่รู้ที่ไม่ขึ้นมากลัวฉันจะขอค่าขนมเพิ่มอ่ะดิ หึๆ
     สักพักประตูก็เปิดออกอย่างแรงจนคุณป้าที่กำลังจะออดอีกถึงกับตกใจ พอประตูเปิดออกก็เผยให้เห็นชายหนุ่มที่อายุประมาณ19ต้นๆแต่ใบหน้ากับเย็นชาราวกับคนไร้อารมณ์ นั้นก็ไม่ได้ทำให้ชายหนุ่มตรงหน้าหล่อน้อยลงเลยผิวขาวดังเจ้าชายน้ำแข็ง ปากแดงๆราวกับลูกเชอรี่สดหลังฝนตกใหม่ๆ ผมสีดำขลับเงางามราวกับถูกดูแลเป็นอย่างดีจากเจ้าของ จมูกที่ดูดีราวกับถูกชั่งฝีมือดีปั้นขึ้นมา รูปร่างสูงโปร่งที่ดูยังงัยก็เหมือนหุ่นของนายแบบ แต่ที่ดึงดูดใจที่สุดเห็นจะเป็นดวงตาทั้งสองข้างที่มีสีฟ้าซีดเหมือนมีหมอกลงปกคุมน้ำทะเลไว้ไม่มีผิดดวงตานั้นแวบแรกสัมผัสได้ถึงความเย็นชาแต่เมื่อมองลึงลงไปกลับจะรู้สึงถึงความอบอุ่นในดวงตาคู่นั้น
     “หนูซันนี่จ๊ะ นี่ไซโคหลานป้าคนที่หนูจะต้องมาอยู่ด้วย”คุณป้าพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม
     “ค่ะ”ฉันตอบรับไปคำเดี่ยวสั้นๆเพราะยังอึ้งกับคนตรงหน้าอยู่ จึงไม่ทันสังเกตว่าคุณป้าหันไปพูดอะไรกับไซโคเล็กน้อยแล้วเดินจากไป
     ผ่านไป 5นาที
     “นี่!!เธอจะยืนอยู่ตรงนี่อีกนานไหมฉันจะปิดห้องแล้ว”
     เสียงดุๆของชายตรงหน้าทำให้สติที่เลื่อนลอยไปไกลของฉันกลับมาโดยฉับพัน ฉันมองคนตรงหน้าด้วยสายตางุนงง เขาจึงตอบเสียงดุใส่ฉันแล้วเดินเข้าไปโดยไม่ลืมปิดประตูใส่หน้าฉันด้วย
     “ถ้าเธอมั่วแต่ยืนทำหน้าเอ๋ออย่างนี้แล้วไม่มีมือเปิดประตูเข้ามาก็จงยืนอยู่ตรงนั้นรอแม่บ้านมากวาดลงถังขยะไปเถอะ”
     อะไรกันผะ ผู้ชายคนนี้น่ากลัวจริง กล้าพูดเสียมารยาทยังงั้นกับผู้หญิงได้ไงกัน หึ ดูที่หน้าตาไม่ได้จริงๆด้วยนะคนเราอ่ะ หมอนี่นิสัยแย่มากคอยดูเถอะฉันจะทำให้นายมาหลงฉันให้ได้หลังจากคิดอะไรเพ้อเจอคนเดียวอยู่นานสองนานฉันก็เลือกเปิดประตูเข้าไปดีกว่ารอให้แม่บ้านมากวาดฉันลงไปอยู่รวมกับขยะ
     พอเข้าไปข้างในอยากบอกดังๆว่า อุ! แม่! เจ้า!อะไรจะอลังกานงานสร้างขนาดนี้ ฉันเดินไปรอบๆด้วยความตื่นเต้นก็ต้องหยุดลงด้วยคำพูดของนายไซโค
     “ทำอย่างกับบ้านนอกเข้ากรุง”หือ แค้น!!นายนั้นว่าฉันอ่ะ
     “ฉันแค่ตื้นเต้นที่ได้ออกจากบ้านต่างหาก” ฉันพูดด้วยความตื่นกลัว
     หมอนั้นมองฉันด้วยแววตาไม่เชื่อก่อนที่จะเรียกฉันไปนั้งที่โซฟาสีฟ้าอ่อน ฉันพึ่งสังเกตรอบๆอีกครั้งก็พบว่าฟอร์นิเจอร์เกือบทุกชิ้นจะเป็นสีฟ้าอ่อน ขาว และก็เทา อย่างกับปราสาทน้ำแข็งแน่ะ แถมอุณหภูมิยังหนาวจัดอีกด้วย ตกลงหมอนี่เป็นญาติห่างๆของหมีขั้วโลกรึป่าวเนี่ย
 
     “ค่ะ”ฉันตอบรับพร้อมกับเดินไปนั่งโซฟาใกล้เค้า หมอนั้นมองฉันอยู่แวบหนึ่งก่อนหยิบ 
เอกสานออกมา2-3แผ่นแล้วพูดด้วยน้ำเสียงเย็นช้าว่า
     “ฉันไม่ค่อยชอบพูดอะไรมาก นี่เป็นข้อตกลงของเราถ้าทำไม่ได้ก็ย้ายออกไปซะ”
     “….”เมื่อฉันดูเอกสานเงียบๆเค้าจึงพูดต่อ
     “ฉันชื่อ ไซโค อายุ 19 ปีฉันอายุมากกว่าเธอ 1ปีเธอควรเรียกฉันว่าพี่เพราะจะปลอดภัยถ้ามีคนคิดว่าเธอเป็นน้องฉัน โดยเฉพาะเพื่อนของฉัน”
     “….”
     “เมื่อเข้าใจแล้วห้องเธออยู่โน้นแล้วอย่ารบกวนฉันเมื่อไม่จำเป็น”
     เค้า เอ๊ย!พี่ไซโคพูดคำสุดท้ายจบก็เดินเข้าห้องไป ฉันจึงเดินเข้าห้องตรงข้ามเพื่อพักผ่อนเพราะตอนนี้ฉันเหนื่อยเกินจะวางแผนการอะไรได้อีก อย่านอนจัง ว่าแล้วก็ล้มตัวลงนอนบนเตียงนุ่มๆแล้วหลับไปอย่างรวดเร็ว
     พอทุกอย่างเงียบลงชายหนุ่มก็ออกมาจากห้องแล้วมองไปยังห้องตรงข้ามด้วยสายตาไม่ชอบใจนัก ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอเธอก็ทำให้ใจเต้นผิดจังหวะของมันอาจเป็นสัญญาณเตือนว่าอย่าอยู่ใกล้ผู้หญิงคนนี้มากเกินไปเพราะอาจจะอันตรายเกินไปสำหรับเค้า
 

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
อัพเรื่อยๆ อัพเวยๆ อัพต่อไปนะค๊าบ ^0^
จากคุณ DoMoNlukyo/(DoMoNlukyo) อัพเดตเมื่อ 12/10/2554 18:37:13
ความคิดเห็นที่ 2

น่าติดตามค่ะ  อัพเดตเรื่อยๆน่ะค่ะ

จากคุณ merula/(merula) อัพเดตเมื่อ 12/10/2554 13:27:50
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 117 ท่าน