Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Beauty Queen ปฏิบัติการ(รัก)ร้าย ของยัยสุดสวย
Magical. Le Shen.
Sports Festival
3
12/11/2554 15:09:23
783
เนื้อเรื่อง

             สภานักเรียน
              ฉันนั่งอยู่ในห้องประชุมของสภานักเรียนด้วยความหงุดหงิด
              หืม?ฉันมาทำอะไรในห้องนี้หรอ? คำตอบก็เห็นชัดๆอยู่แล้วนี่ ฉันมาประชุมแผนงานเกี่ยวกับงานกีฬาที่จะจัดขึ้นระหว่างสามโรงเรียนซึ่ง ได้แก่ เซนต์คาเมเลีย เซนต์เอลเบิร์ตแล้วก็เซนต์กาเบรียลไงล่ะ ^O^  
              และถ้าจะถามว่าทำไมฉันหงุดหงิดแบบนี้ คำตอบก็คือ เพราะพวกประธานสภาของเซนต์เอลเบิร์ตน่ะซิ!  
              คณะกรรมการโรงเรียนของฉันและคณะกรรมการจากเซนต์กาเบรียลนั่งรอพวกเขาเป็นชั่วโมงแล้ว พวกเขาก็ยังไม่โผล่หัวมาซักที ฉันนั่งจนตะคริวจะกินก้นแล้วนะ!! T^T
                ฉันเหล่ไปมองเวเฟอร์และบราวนี่นิดๆว่าจะมีอาการเหมือนกับฉันมั้ยและก็พบว่า...เวเฟอร์กำลังนั่งลิ้มรสบลูเบอร์รี่เค้กและชอคโกแลตเค้กที่เหล่าแฟนคลับนำมาให้อย่างเอร็ดอร่อยโดยไม่สนใจสายตาใคร -_-^ 
                ข้างๆกันนั้นคือบราวที่เอาแต่นั่งส่งสายตาอาฆาตไปทางประธานสภานักเรียนแห่งเซนต์กาเบรียล (ถ้าจำไม่ผิดเขาน่าจะชื่อริคเตอร์) ราวกับว่าแค้นเคืองเขามาแต่ชาติปางก่อน โดยประธานสภานักเรียนคนนั้นเอาแต่อมยิ้มขำที่ได้เห็นบราวนี่โมโหโดยไม่สนใจสายตาห่วงใยที่ถูกส่งมาจากกรรมการนักเรียนคนอื่นๆเลยซักนิด 
                เอ่อ...นี่พวกเขาไม่ได้รู้สึกหงุดหงิดที่รอนานเหมือนอย่างที่ฉันรู้สึกกันเลยรึไง!!!
                 “ฮ้าว~ พออิ่มแล้วชักจะง่วงแฮะ ”
                 “...-_-^^;” นั่นคือทั้งหมดที่เธอสนใจตอนนี้หรือไงฮะยัยเวเฟอร์!!
                  อ๊ากก~ฉันอยากจะกระโดดพุ่งหลาวออกไปนอกหน้าต่างให้รู้แล้วรู้รอดซะจริงๆ T^T
                 “เลิกมองฉันด้วยสายตาแบบนั้น ไม่งั้นฉันเชือดนายแน่!!” บราวนี่ถลึงตามองริคเตอร์แล้วกัดฟันกรอดๆ
                 “ถ้าเธอจะใจร้ายฆ่าฉันลงก็ลองดู ^^” ริคเตอร์อมยิ้ม (นายนี่ไม่รักชีวิตเลยแฮะ -*-) และยังคงจ้องหน้าบราวนี่ต่อไป
                  ในขณะนั้น...ตะคริวจากแก้มก้นด้านซ้ายของฉันเริ่มลามปามไปยังด้านขวา T^T
                   แกรก ~
                  “โย่~ขอโทษที่ทำให้รอนาน พอดีทางโรงเรียนมีปัญหานิดหน่อยก็เลยมาช้า คงไม่ว่ากันนะครับ >-<” เสียงร่าเริงสดใสดังขึ้นก่อนที่จะเจ้าตัวจะเดินเข้าห้องและตามด้วยคนอื่นๆอีกสองคน
                    เฮอะ พูดง่ายนะยะ!ให้คนอื่นเขารอเป็นชั่วโมงขนาดนี้ คิดว่าคำขอโทษคำเดียวจะพอรึไง!ถ้าก้นฉันเป็นอัมพาตขึ้นมาใครจะรับผิดชอบฮะ!!!
                     จะว่าไป...ทำไมเสียงหมอนี่มันคุ้นจังหว่า เหมือนเคยได้ยินจากที่ไหนมาก่อนแฮะ ไหนๆก็ไหนๆแล้วขอดูหนังหน้าคนที่บังอาจทำให้คนสวยรอหน่อยเซ้ >O<
                      OoO!!!
                      เย้ย!นั่นมันอีตาแบทเทิลกับอีตาออกัสนี่!!
                      “ฮ้า~คนสวยเมื่อวันก่อนนั่นเอง ยินดีมากมายที่ได้พบกันอีกครั้ง >///<” ออกัสว่าก่อนที่จะพยายามถลันเข้ามาหาฉันแต่ถูกหนุ่มหล่อหน้าหวานที่มาด้วยกันกระชากคอเสื้อเอาไว้ซะก่อน
                      “ฝ่ายสภาผู้คุมกฎใช่มั้ยครับ”
                      “ใช่แล้ว ฉันออกัส รองประธานสภาผู้คุมกฏ เจ้าคนที่ทำหน้าง่วงนอนนั่นเป็นเลขาชื่อเทรนเนอร์ ส่วนเจ้าคนที่คนสวยกำลังจ้องอยู่น่ะคือประธานผู้คุมกฏชื่อแบทเทิล ^O^” ออกัสตอบประธานสภาก่อนจะหันหน้ามามองฉันยิ้มๆ
                       เอ่อ นายจะมายิ้มล้อเลียนฉันทำซากแมวน้ำอะไรฮะ นายออกัส -///-ฉันไม่ได้จ้องซะหน่อย แค่มองเท่านั้นเอ๊งง เอ๊ย!ไม่ใช่ ฉันเปล่าจ้องตานายแบทเทิลซะหน่อย!!! ฉันไม่ได้มองส่วนไหนในร่างกายของเขาทั้งนั้นแหละ!!!
                       “ฉันว่าเราควรจะเริ่มประชุมกันซะที นั่งลงก่อนซิคุณ Leader Guardian ^^”
                       ...!!!
                       ฉันสะบัดหน้าหันไปทางริคเตอร์อย่างรวดเร็วจนกระดูกคอแทบเคล็ด ว่าไงนะ! เมื่อกี้เขาเรียกแบทเทิลว่า Leader Guardian เหรอ? ไม่จริงน่า!อีตาแบทเทิลเป็นประธานผู้คุมกฏแห่งเซนต์เอลเบิร์ตเรอะ!!!
                         อ่า จะอธิบายให้ฟังแล้วกันสงสัยกันใช่มั้ยล่ะว่าทำไมฉันถึงตื่นเต้นนักหนาที่รู้เรื่อง Leader Guardian^-^
                           ก็...ย้อนกลับไปตอนที่สอง ฉันรู้สึกข้องใจกับเรื่องนี้ ก็เลยไปสืบหาข้อมูลมานิดหน่อย ทำให้ฉันพอจะรู้ว่าพวกการ์เดียนมีอิทธิพลแค่ไหนในเซนต์เอลเบิร์ต พวกเขาเป็นผู้ร่างกฎและควบคุมให้นักเรียนทั้งโรงเรียนปฏิบัติตาม อิทธิพลของพวกเขามีมากถึงขนาดอาจารย์ยังไม่กล้าแหยมเลยล่ะ!
                          อ๊ะ...อย่าเพิ่งเข้าใจผิดคิดว่าฉันสืบเรื่องนี้เพราะรู้ว่าอีตาแบทเทิลเป็นหนึ่งในการ์เดียนล่ะ ฉันอยากรู้เฉยๆ ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับตานั่นซักนิดขอบอก  -*-
                         “สโนว!!!”
                         “...!!” ใครตะโกนเรียกชื่อฉันเนี่ย!
                         “มีอะไรเหรอเวเฟอร์ ตะโกนทำไมอ่ะ -o-”
                         “นี่เธอไม่ได้ฟังที่พวกเราพูดกันเลยใช่มั้ย -_-^^;”
                         “...-*-”
                         ทุกคนอย่ามองฉันด้วยสายตาแบบนั้นซิ  ฉันก็แค่เหม่อหน่อยเดียวเท่านั้นเอง TOT
                         “ง่า...มีอะไรงั้นเหรอ”
                         “...ทุกคนตัดสินใจให้เธอดูแลความเรียบร้อยในงานกีฬาคู่กับประธานผู้คุมกฎแห่งเซนต์เอลเบิร์ต เธอจะว่าไงอ่ะ -_-”
                         “ดูแลความเรียบร้อยในงาน...” กับประธานผู้คุมกฎแห่งเซนต์เอลเบิร์ต
                         จะให้ฉันทำงานกับอีตาแบทเทิลเนี่ยนะ =[]=!!
                         “ไม่มีปัญหาใช่มั้ย?”
                         มีปัญหาเหรอ...อืม...จะว่าไงดีล่ะ ฉันเหลือบสายตามองไปทางแบทเทิลเล็กน้อย ทำให้ฉันรู้ว่าเขาเองก็มองฉันอยู่เหมือนกัน สีหน้าของเขาช่างไร้อารมณ์สิ้นดี เห็นแล้วมันหงุดหงิดอ๊ะ!จะให้ฉันทำงานร่วมกับคนแบบนี้จริงๆเหรอ =^=
                          “ให้สโนวทำอย่างอื่นไม่ดีกว่าเหรอ”
                          “เธอจะคุมนักกีฬาแทนฉันมั้ยล่ะ?-_-*” บราวนี่ซึ่งรับหน้าที่ดูและเรื่องนักกีฬาคู่กับริคเตอร์หันมามองหน้าฉัน ท่าทางเธออยากให้ฉันทำหน้าที่นี้ใจจะขาด แต่ว่าขอโทษนะบราวนี่ ฉันคงคุมนักกีฬาไม่ไหวหรอก
                          “เวเฟอร์...”
                         “หืม จะดูแลเรื่องการแข่งขันเหรอ ได้ซิ ฉันไม่เกี่ยงอยู่แล้ว”
                          "...T^T"
                          "ว่าไงอ่ะ"
                          “...ดูแลความเรียบร้อยของงานก็ได้จ้ะ”TT^TT
                         ฉันตอบอย่างไร้ทางเลือกก่อนจะหันไปมองหน้าแบทเทิล(อีกรอบ) คราวนี้เขาไม่ได้มองหน้าฉันแล้วล่ะ เขาถอนหายใจย้าวยาวแถมสีหน้าไร้อารมณ์ของเขายังมีแววปลงนิดๆอีกต่างหาก
                        แง๊ง~ทำไมยะทำงานกับฉันมันชวนให้เหนื่อยใจขนาดนั้นเลยรึไง!
                        กร๊าซ~คนสวยโกรธเคือง!!!
 
                        วันงานกีฬาเชื่อมสัมพันธ์
                         และแล้วก็ถึงวันงานกีฬาเชื่อมสัมพันธ์สามโรงเรียนที่หลายคนเฝ้ารอคอย งานครั้งนี้ถูกจัดขึ้นที่เซนต์กาเบรียล บรรยากาศในงานเป็นไปอย่างรื่นเริง มีซุ้มนิทรรศการมากมายให้นักเรียนได้เข้าเยี่ยมชม แต่ก็ไม่ใช่ว่าทุกคนในงานจะสนุกสนานเพลินกันหมดหรอกนะ อย่างน้อยก็ฉันที่ยืนอยู่ข้างท่อนไม้เดินได้อย่างอีตาแบทเทิลคนนึงล่ะที่ไม่ สนุกเลยซักนิด!!
                         ฉันยืนอยู่ข้างหมอนี่มาชั่วโมงกว่าแล้วแต่เขาก็ไม่มีแนวโน้มว่าจะหันมามองหน้าฉันซักนิด แถมยังไม่ยอมเปิดปากพูดอะไรกับฉันเลยซักคำอีกต่างหาก โฮกกก~ไม่ใช่ว่าฉันอยากจะให้เขาทำตัวเหมือนพวกแฟนคลับที่เดินผ่านไปผ่านมาแล้วมองฉันด้วยสายตาหวานเยิ้มหรอกนะ ก็แค่อยากให้เขาพูดอะไรกับฉันบ้างก็เท่านั้นเอง ฉันอึดอัดนะ (โว้ย)
                        “นี่นายซุ้มตรงนั้นเขาเรียกให้เราหยุดแน่ะ”
                       “อ๋อ เหรอ -_-^” ฉันควรจะดีใจมั้ยนะที่หมอนี่อุตส่าห์ตอบคำถามฉันในรอบหนึ่งชั่วโมงที่ผ่านมา -*-
                      “ซุ้มตรงนู้นก็น่าสนใจนะ นายจะไปดูมั้ย -_-”
                      “ยังไงก็ได้ -_-;”
                      “...นี่ นายเป็นประธานคุมกฎแห่งเซนต์เอลเบิร์ตจริงๆเหรอ @[email protected]
                       “ถามทำไม -_-^^;”
                        บ๊ะ!ถามก็เพราะอยากรู้นะซิยะ!  ถ้าไม่อยากรู้จะถามหาเห็บอะไร!ฉันชักจะทนหมอนี่ไม่ไหวแล้วนะเนี่ย!!
                      “ฉันจะไปดูซุ้มตรงนู้น -^-”
                      “เชิญ...-_-;” อ๊ากก ฉันเกลียดหมอนี่!!
                        ฉันสะบัดหน้าและเดินแยกไปละคนละทางกับนายแบทเทิลด้วยความหงุดหงิด 
                        เอ่อ...ว่าแต่ฉันจะไปทางไหนดีล่ะเนี่ยที่นี่ไม่ใช่เซนต์คาเมเลียซะด้วยซิ T^T
                       หมับ!
                       “...!”
                     “น้องสาวมาเที่ยวคนเดียวเหรอจ้ะ ไหนๆก็มาคนเดียวแล้วพี่จะพาเดินชมรอบๆแล้วกันนะ” อึ๋ย~นี่มันนักเรียนจากเซนต์กาเบรียลนี่!!
                    คนสวยซวยแล้ว T^T
                   “ปล่อยฉันนะ!”
                      ฉันพยายามยื้อข้อมือตัวเองออกจากมือของนายนั่นแต่กลับไม่มีผลเลยซักนิด แหงล่ะ ฉันตัวนิดเดียวจะไปสู้แรงผู้ชายที่ตัวใหญ่ยักษ์แถมยังถึกอย่างกับควายธนู อย่างอีตานี่ได้ไง T^T
                      “เฮ้ย!ทำอะไรวะ ฉุดผู้หญิงมั่วซั่วเดี๋ยวก็โดนไอ้ริคเตอร์ฆ่าเอาหรอก ปล่อยไปดีกว่าน่า...” พลเมืองดีนายหนึ่งเดินตรงมาแกะมือเพื่อนของเขาออกจากข้อมือฉัน และเมื่อเขาเห็นหน้าฉัน...
                      “เฮ้ย! OoO!!โคตรสวยเลยว่ะ!!!ไม่ต้องปล่อยแล้ว พาไปหาที่เงียบๆคุยกันดีกว่า >///<”
                        อ้าว ไอ้บ้า!เมื่อกี้แกยังจะช่วยฉันอยู่ไม่ใช่รึไงไอ้พลเมืองเลว ไหงมาเปลี่ยนใจง่ายๆแบบนี้ล่ะย่ะ บ้าจริงทำไงดีล่ะทีเนี้ย
                       ฉันได้แต่พยายามบิดข้อมือตัวเองให้หลุดจากมือนายนี่ แต่ว่ามือหมอนี่กลับยึดแน่นซะยิ่งกว่าตุ๊กแกผสมกาวตราช้างซะอีก TOT
                      คนแถวนี้มันหายไปไหนกันหมดฟะ มาช่วยฉันหน่อยเซ่!!!
                     “โอ้ว~เล่นอะไรกันอยู่เหรอ ขอร่วมวงด้วยคนซิ ^-^”
                        อ๊ะ เสียงนี้มัน!!!

 

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
ตื่นเต้นค่ะ ท่าทางสโนวจะชอบคุณหัวหน้าคุมกฏซะแล้วนะเนี่ย^^
จากคุณ Nooko/(Nooko) อัพเดตเมื่อ 12/10/2554 15:35:58
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 152 ท่าน