Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
Strawberry Love……..รักหมดใจนายแก้มแดง
แก้มแดง
7.ลองดี
7
10/10/2554 00:22:16
457
เนื้อเรื่อง
ในที่สุดก็ผ่านพ้นไปอีกวัน  วันนี้ต้องยกเลิกการไปขี่รถเที่ยวเพราะว่าโบต้องไปฉลองกับหรั่งเรื่องคืนดีกันแล้ว  แต่ไม่อยากพาดช็อตเด็ดในการไปเที่ยวครั้งแรกกับกลุ่มเพื่อน  จึงขอให้เราไปวันพรุ่งนี้แทน  ทำให้ฉันต้องกลับมานั่งเป็นหมาหงอยอยู่บ้านคนเดียว~¸~  พ่อและแม่ก็ไม่รู้ว่าจะกลับตอนไหน;O;
ทำไมวันนี้ฉันรู้สึกหนักหัวจังเลยนะ  มันเจ็บแปลบ ๆ ที่หัวใจ  แต่เมื่อนึกถึงเหตุที่ทำให้สองคนนั้นทะเลาะกันเป็นเพราะต้า  หรั่งยอมไปคบกับเนยเป็นเพราะต้องการหลีกทางให้ต้า  ต้าแอบชอบโบหรั่งรู้เรื่องนี้เพราะบังเอิญไปได้ยินต้าพูดกับท๊อบว่าชอบโบ หรั่งจึงยอมหลีกทางให้ต้าทั่ง ๆ ที่รักโบมาก 
หรั่งยอมทำเพื่อเพื่อนได้ โดยที่ไม่มีใครรู้เรื่องนี้  และช่วงเวลานั้นเป็นช่วงที่เนยตามจีบหรั่ง  เนยตามหรั่งตลอดเวลา  ทำให้เนยก็ได้ยินเรื่องนี้เหมือนกัน  หรั่งจึงตกลงจะเป็นแฟนกับเนยเพื่อแรกกับการที่เนยจะไม่พูดเรื่องที่ได้ยินให้ใครฟัง
                ทั้งต้า  ท๊อป  เดี่ยว  และสอง เพื่อนเก่าในแก๊งไม่มีใครรู้ว่าหรั่งเป็นอะไรถึงไปคบกับเนย  จนเมื่อวันเปิดเทอมท๊อปบังเอิญ    ไปได้ยินหรั่งต้องการที่จะเลิกกับเนย  แต่เนยกับอ้างว่าจะบอกต้าถึงสาเหตุที่ทำให้หรั่งกับโบต้องเลิกกัน หรั่งยอมเลิกกับโบเพื่อให้ต้าสมหวัง  หรั่งกลัวว่าจะเสียเพื่อนกลัวเพื่อนเสียความรู้สึกจึงยอมคบกับเนยต่อ
                ‘ต้าขอโทษจริง ๆ นะโบที่เป็นต้นเหตุทำให้โบกับหรั่งทะเลาะกัน พอไอ้ท๊อบมาบอกต้า เรื่องที่ไอ้หรั่งยอมทำเพื่อต้า ยิ่งรู้สึกผิดมากเลย’
            ‘ต้า   โบไม่เข้าใจ’
            ‘โบไม่ต้องเข้าใจหรอก เอาเป็นว่าต้ากับหรั่งเราเคลียกันแล้ว หรั่งรักโบมากนะ แล้วต้าก็ไม่ได้คิดอะไรกับโบหรอกนะ โบสบายใจได้นะ’
                ฉันรู้แล้วล่ะว่าทำไมทุกครั้งที่ต้าพูดกับโบจะอ่อนโยนผิดกับตอนที่พูดกับฉัน  ท่าทางที่แสดงออกกับโบสุภาพ  แต่กับฉับ หรือกับคนอื่นแข้งกระด้าง เย็นชา  ปากร้าย  ผิดเป็นคนละคนเลย  เพราะเขาชอบโบนี่เอง 
                ฮะ....งั้นตอนเขาแถวล่ะเขามองโบงั้นหรอตอนที่ฉันสบตาเขาทุกครั้งเป็นเพราะเขามองโบตลอดเวลา  ชั่วโมงกิจกรรมที่เขาเลือกที่จะนั่งกลุ่มเดียวกับฉันเป็นเพราะต้องการอยู่ใกล้โบ และฉันก็มาคิดเอาเองฝ่ายเดียว  คิดไปเองว่าเขาชอบฉัน  ฉันมันบ้าจริง ๆ หลงตัวเองได้ไง>_<^
                โอ้ย...เจ้าจอมเธอเป็นอะไรของเธอเฝ้าคิดถึงเรื่องหมอนั่นอยู่ได้เลิกคิดได้แล้วเขาไม่ได้ชอบเธอหรอก  ทำไมฉันต้องเจ็บด้วยนะฉันคงชอบนายเข้าแล้วล่ะ  แต่คงไม่มีประโยชน์อะไรเพราะนายก็มีคนที่นายชอบแล้วถึงแม้ว่าโบจะมีแฟน  แต่นายก็มองโบตลอดเวลา  ฉันมันผิดเองที่บ้าบอพ้อเจ้อไปเองฝ่ายเดียว^O~O^
                ~ปริ้น~
                ใครมานะ  อารมณ์ไม่ดีอยู่ถ้าเป็นพวกขายประกันนะแม่จะด่าให้  แต่รถเก่งสีดำคันนี้มันของไอ้หน้าจิ้งเหลนนี่หนา
                “ไงเจ้าจอม”
                วินลงจากรถและทักทาย  ข้างๆ กันก็เห็นเจ้าของรถทำวางมาดเข็มตามฟอร์มกำลังลงจากรถเช่นกัน  ไอ้วินจะพาเขามาทำไมนะ ฉันไม่อยากเห็นเขาแล้ว  รู้สึกอายตัวเองชะมัดที่หลงคิดไปเองอยู่ได้ตั้งนาน[,]
             “ลมอะไรหอบแกมาถึงนี้ฮะวิน”
             “แกนี่นิสัยเสียตลอดจะไม่ให้เข้าบ้านเลยหรือไง”
             “แล้วแกกลายเป็นคนมีมารยาทตั้งแต่เมื่อไร  เมื่อก่อนมาบ้านฉันยังกล้าเข้าไปถึงห้องนอน ไม่เห็นแกต้องขออนุญาตใครเลย”
             “โถ่  ก็นั้นมันเมื่อก่อนอย่าพูดมากเปิดประตูเร็ว”
             “เข้ามาดิ”
             ฉันเปิดประตูให้วินและต้าเข้ามาในบ้านพร้อมกับพาไปนั่งในห้องรับแขกไม่มีคำพูดใด ๆ ออกมาจากปากเขาสักคำ  ฉันก็ไม่คิดจะทักทายเขาด้วยเช่นกัน`^`;   แต่สายตามันก็อดไม่ได้ที่จะมองเขาจังหวะนี่เองที่เขาก็มองฉันเหมือนกัน  เจ้าจอมมันเป็นความบังเอิญอย่าคิดมาก  คิดแบบนี้แล้วฉันจึงรีบหันหน้าไปทางอื่น"."
             “แกมาหาฉันมีเรื่องอะไร”
             “ฉันมีเรื่องอยากให้ช่วยหน่อย”
                “เรื่องอะไร พอมีเรื่องนึกถึงฉันเลยนะ  ก่อนหน้านี้ไม่เคยเห็นหัว”FF^
                “ก็เรื่องนี้มีแต่แกคนเดียวที่ช่วยได้”
                “เออ เรื่องอะไรก็ว่ามาดิ”
                “ฉันชอบเพื่อนแก  อยากให้แกติดต่อให้หน่อย”
                “ฮะ  อะไรนะ” :O:
                “นี่แกกลายเป็นคนหูตึงตั้งแต่เมื่อไรวะ”
                “อยากกวนส้นทีนนะไอ้วิน  อยากให้ช่วยไม่ใช่หรอ  เดี๋ยวก็ไม่ช่วยเลยนิ”
                “เออ  เออ  ฉันชอบเพื่อนแกที่ชื่อครีมนะ”
                “ฮะ  แกชอบยัยครีม”_O_
                “เออ  จะตกใจอะไรนักหนา  เขามีแฟนยัง  มีเบอร์ปะ  ขอเบอร์หน่อยดิ   พรุ่งนี้แกพาเพื่อนแกมานั่งที่ประจำของพวกฉันนะ พวกแกยังไม่มีที่ประจำนั่งไม่ใช้หรอพาไปนั่งที่นั่นนะ”
                “นี่ไอ้วินแกถามยาวขนาดนี่ไม่ต้องการคำตอบใช่ไหม  ไม่เว้นวรรคให้ฉันตอบคำถามเลยนะแก”hhh^
                “แกก็ตอบมาดิ”
                “ฉันไม่รู้หรอกนะว่ายัยครีมมีแฟนหรือยัง  ส่วนเบอร์โทรมี และที่จะให้พาไปนั่งที่ประจำของพวกแกนะ  ฉันก็ไม่รู้ว่าพวกนั้นจะไปหรือป่าว   เพราะไม่ได้มีแค่ฉันยังมีเฟิร์นกับโบไม่รู้ว่าสองคนนั้นอยากจะไปนั่งที่นั้นหรือป่าว”
                “นั่นสินะ”
                “โบไปอยู่แล้วล่ะ  เพราะเมื่อก่อนเขาก็ไปนั่งที่นั้นเป็นประจำ และตอนนี้เขาก็คืนดีกับหรั่งแล้ว  เขาก็ต้องไปหาหรั่งอยู่แล้ว  เธอก็แค่ชวนให้ ครีม และเฟิร์นมาก็เท่านั้น เรื่องกล้วย ๆแค่นี้ทำไม่ได้ก็ไม่รู้จะเรียกว่าอะไรแล้ว”
                หลังจากที่ต้ามาเข้านั่งเป็นอากาศธาตุตั้งนานเข้าก็เริ่มแสดงความคิดเห็นบ้าง
                “เออ  นั่นสิไอ้ต้าจริงของแก   ทำไมฉันคิดไม่ออกนะ”
                “ว่าแต่เธอเถอะ  ทำได้หรือป่าว”
                แต่ยังไม่ลืมที่จะเลี้ยวเข้ามาแว้งกัดฉันI,I
                “ฉันจะทำได้หรือไม่ได้มันเกี่ยวอะไรกับนายไม่ทราบ”
                “มันก็ไม่เกี่ยวหรอกแค่ฉันอยากให้เพื่อนสมหวังแค่นั้นเอง”
                “เชอะ อยากให้เพื่อนสมหวัง  ฉันว่านายอยากแกตัวมากกว่า  เคยคิดแย้งแฟนเพื่อนมาแล้วนิ  หรือไม่อีกอย่างอยากอยู่ใกล้โบล่ะสิถึงอยากให้พวกฉันไปนั่งที่นั่น   อยากทำให้โบกับหรั่งเลิกกันอีกงันสิ”ë~ê"
                “นี่เธอพูดอะไร”
                ตายแล้วฉันพูดอะไรออกไป÷O÷    ตอนนี้หน้าหมอนั่นแดงสายตาคู่นั้นจับจองมาที่ฉันอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อของฉันให้หมดสิ้น  แต่คิดว่าฉันจะกลัวหรอ
                “ไอ้จอมแกพูดอะไรออกมา”
                “แล้วที่ฉันพูดมันไม่จริงหรือไงล่ะไอ้วิน    คนอะไรแฟนเพื่อนแท้ ๆ”
                “หยุดพูดนะ”
                "Ð~Ð""O~O"
                ต้าตะคอกใส่หน้าฉันอย่างแรงสายตาและท่าทางของเขาบ่งบอกว่าเขาโกรธมาก  ถ้าฉันไม่ใช่ผู้หญิงเขาคงชกหน้าฉันไปแล้วล่ะ
                “ทำไมฉันจะพูดก็มันเป็นความจริง   นายคิดจะแย้งแฟนเพื่อน”
                ฉันยืนขึ้นและตะโกนใส่หน้าเขากลับไป  "Ð~Ð""O~O"สายตาประสานสายตา ดวงตาคมกริบคู่นั้น คิดว่าจะกลัวหรอฉันไม่ยอมแพ้นายหรอก
                “ฉันบอกให้เธอหยุดพูด  อยากลองดีใช่ไหม   ถ้าเธอกล้าพูดอีกอย่ามาว่าฉันไม่เตือนนะ”
                “ไอ้จอม ฉันว่าแกหยุดพูดเถอะ”
                “ไอ้วินแกเข้าข้างเขาหรอ  ระวังนะเขาอาจแอบชอบยัยครีมอยู่ก็ได้ระวังเขาจะแย้งครีมไปเหมือนที่ทำกับหรั่งและโบไง”
                จู๊บบบบบบบ
                O.O^
                ^O^"
                อะไร
                เกิดอะไรขึ้น
                ต้าใช้มือทั้งสองข้างจับแก้มฉันและใช้ริมฝีปากได้รูปประกบเข้ากับริมฝีปากบางเฉียบสีอมชมพูของฉัน  เวลาผ่านไป 10  วินาที
                เปี้ยะ
                [¯.¯]
                เมื่อต้าถอนริมฝีปากออก   ฉันตบหน้าเขาด้วยแรงทั้งหมดที่มีอยู่  คงจะเจ็บมากอยู่เหมือนกันเพราะมีลอยแดงขึ้นเป็นรูปนิ้วของฉันเลยล่ะ
“นายกล้าดียังไง”
“ฉันบอกเธอแล้วว่าให้เธอหยุดพูด  เธออยากลองดีเองทำไม”
“นี่นาย”
“ไอ้วิน  ฉันกลับก่อนล่ะ   แกหาทางกลับเองล่ะกัน”
 
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 500 ท่าน