Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Do you know? พี่คะ! รู้ป่ะว่าหนูชอบ
lollipop
Chapter 1
2
09/10/2554 17:49:48
344
เนื้อเรื่อง

1
 

         “เดี๋ยวฉันจะไปซื้อน้ำ แกเอาน้ำอะไร” ฉันลุกขึ้นยืนก่อนจะถามเจล เพื่อนสาวที่ฉันสนิทที่สุดตั้งแต่เปิดเทอมมา :)
         “ไม่เอาอ่ะ กำลังลดความอ้วน จะกินน้ำเปล่าบริสุทธ์ผุดผ่อง ไร้ซึ่งน้ำตาลและสิ่งปนเปื้อนใดๆ เอ๊ะ แกกล้าเดินหนีฉันหรอยะ -O-!” เจลเริ่มโวยวายเมื่อฉันเดินหนีเธอออกมา ใครจะไปยืนฟังยัยนั่นสาธยายสรรพคุณน้ำเปล่ากันเล่า -^-
         “ไอ้หนูเอาน้ำอะไร” ป้าที่ขายน้ำถามฉันอย่างรีบๆ แทบจะไม่มองหน้าฉันด้วยซ้ำเวลาเป็นเงินเป็นทองจริงๆเลยป้า
         “โอวัลตินค่ะ” ฉันชะโงกดูรายการน้ำที่ติดอยู่หน้าร้านก่อนจะรีบสั่ง เพราะดูป้าแกจะรีบมาก
         “แล้วพ่อหนุ่มข้างหลังล่ะ?” ป้าขายน้ำ
         “เหมือนกันครับ” เสียงทุ้มข้างหลังดังขึ้น และนั่นทำให้ฉันต้องหันหลังไปมองเจ้าของเสียง นายนี่เป็นใคร บังอาจมาสั่งโอวัลตินตามฉันเรอะ (คนเค้ากินกันเยอะแยะ)
         “เหวอ OoO” และเมื่อหันไปก็ต้องตกใจเมื่อพบว่านิ้วชี้ยาวๆ ที่เหมือนจะชี้อยู่ก่อนหน้านี้แล้ว แต่ตอนนี้กลายเป็นว่ากำลังชี้อยู่ที่หน้าฉันและมันใกล้จนเกือบจะจิ้มตาฉันอยู่แล้ว -O-
         “เอ่อ โทษที -*-” ผู้ชายตรงหน้าพูดพร้อมกับเอามือของตัวเองลง เผยให้เห็นใบหน้าหล่อละม้ายคล้ายเกาหลี โอ้ววว หน้าอย่างนี้หลุดมาจากโซลชัดๆ *0* อ้ะ! สัญลักษณ์สีแสด เกรด 11หรอเนี่ย?
         อ้อ เผื่อใครจะสงสัยนะ สีของสัญลักษณ์ที่ปักอยู่ที่เสื้อ จะบอกระดับชั้นของเจ้าของเสื้อได้น่ะ แต่ละเกรดก็จะเรียงตามสีรุ้งที่พวกเราทุกคนรู้ๆ กันอยู่ แต่สีรุ้งมันมี 7 สี แต่นักเรียนมีแค่ 6 ระดับชั้นใช่มั้ยล่ะ? ผอ.ก็เลยให้สีครามกับสีน้ำเงินเป็นสีเดียวกัน แล้วแต่ว่าใครจะเรียกว่าสีอะไร อย่างฉัน ‘แฟร์รี่’เกรด 10 สัญลักษณ์สีเหลืองค่ะ :)
         “มองอะไร -*-” นายคนนี้พูดเสียงดุทำให้ฉันต้องกลับมาที่ปัจจุบันอีกครั้ง
         “ปะ เปล่า เปล่าค่ะ ._.” ฉันก้มหน้างุดหันกลับไปหาป้าขายน้ำตามเดิมคนอะไรดุชะมัด บู่วว -3-
         “ได้แล้วจ้ะ โอวัลตินสองแก้ว” ป้าขายน้ำยื่นแก้วโอวัลตินทั้งสองแก้วออกมาวางไว้ตรงหน้าฉัน และนั่นทำให้ฉันชั่งใจอยู่ว่าจะหยิบแก้วไหนดี? ไม่ใช่ว่าฉันหยิบปุ๊ปแล้วนายคนข้างหลังก็หยิบแก้วเดียวกันกับฉัน แล้วเราสองคนก็จับมือกันอะไรอย่างนั้นนะ ไม่เอาๆ >//<
         “จิ๊ ชักช้าอยู่ได้” เสียงจิ๊ปากมาพร้อมกับมือจากข้างหลังที่ยื่นมาหยิบแก้วโอวัลตินไปหนึ่งแก้ว และมันก็เหลืออีกแค่แก้วเดียว(จะให้เหลือกี่แก้วล่ะเธอ) นั่นก็คือของฉันเอง ว้า ไม่ได้จับมือหรอกหรอเนี่ย  (?)
         ฉันเดินออกมาจากร้านน้ำ ในหัวก็กำลังด่าผู้ชายที่เพิ่งแยกจากกันกันเมื่อกี้ จนมาถึงโต๊ะกินข้าวของตัวเอง ที่ตอนนี้มียัยเจลกำลังทำหน้าบูดใส่ฉันอยู่ล่ะ -_-
         “ฉันกินเสร็จแล้ว แกพึ่งมาหรอยะ” แล้วเธอก็วีนใส่ฉันทันที หนูทำอะไรผิด T^T
         “แกไปก่อนเลย เดี๋ยวฉันนั่งกินคนเดียว…ก็ได้ ._.” ฉันทำเสียงเศร้าก่อนจะนั่งทำท่ากินข้าวอย่างน่าสงสารสุดๆ
         “มันต้องเป็นอย่างนั้นอยู่แล้ว -_-” แต่ยัยเจลไม่สงสารฉันเลย..ฮะ ไม่สงสารฉันเลยหรอวะเนี่ย -O-!
         “เจลลี่ แกจะให้ฉันกินข้าวคนเดียวจริงๆ หรอ TOT” ฉันลุกขึ้นมาส่งเสียงเว้าวอนเรียกเพื่อนที่กำลังจะเดินออกไป ไม่นะ แกคงไม่ตอบว่า..
         “ใช่! โทษฐานที่เดินหนีไปซื้อน้ำ ไม่ยอมฟังที่ฉันพูดจนจบด้วย แบร่ ;p”
         “มันเกี่ยวกันหรอ ใจร้ายมากกก TOT”
         หลังจากที่ฉันนั่งดราม่ากับข้าวในจานตัวเองเสร็จ ดูดโอวัลตินในแก้วหมด ไม่เหลือแม้แต่เศษน้ำแข็งสักก้อน (กินคุ้มมาก) ฉันก็ลุกขึ้นเดินเอาจานไปเก็บ และในตอนนั้นเอง..!!
         พะ พะ พี่ที่ฉันแอบชอบก็กำลังจะเดินมาเก็บจานพอดี กรี๊ดดดดดดดดด >O<!
         ทำยังไงดี!? เจลก็ไม่อยู่ ตายแล้วๆ พี่เค้าเดินมาแล้ว พี่เค้าเดินมาทางนี้แล้วว!~
         ฉันรีบส่งจานให้กับพนักงานก่อนจะรีบวิ่งออกมาจากโรงอาหาร และนั่นทำให้ฉันกลายเป็นจุดเด่นของโรงอาหารโดยปริยาย ทุกสายตาหันมามองฉันที่กำลังวิ่งอย่างเอาเป็นเอาตาย เหมือนเด็กทำผิดที่กำลังวิ่งหนีแม่ที่จะตียังไงอย่างงั้น หวังว่าหนึ่งในสายตาพวกนั้นคงไม่มีพี่เค้าหรอกนะ T__T
         “อะไรนะแฟร์! แกเจอพี่เค้าหรอ O_o” เจลตะโกนใส่ฉันเสียงดัง ตอนนี้พวกเราออกมาอยู่ริมสระน้ำข้างๆ อาคารเรียนแล้วล่ะ ว่าแต่ตะโกนดังขนาดนี้ หูที่รักยังอยู่ดีใช่มั้ยลูก -O-
         “อื้อ เจอในสถาณการณ์คับขันด้วย พี่เค้าจะเห็นฉันรึเปล่าก็ไม่รู้อ่ะแก TOT”
         “แล้วทำไมไม่เรียกฉันล่ะยะ”
         “แล้วฉันจะเรียกแกได้ยังไงล่ะ TOT”
         “เออเนอะ -.-”
         “นี่ถ้าแกไม่งอนตุ๊บป่องออกมาก่อนนะ แกก็ได้เห็นหน้าพี่เค้าแล้ววว >^<”
         “โอเค ฉันผิด!คราวหลังจะไม่ทิ้งแกไว้คนเดียวอีก พอมั้ยยะ -*-”
         “สัญญาด้วยสิ แปะโป้งด้วยนะ *O*”
         “อยากทำอะไรก็เชิญ ก็เชิญได้เลยตามสบาย~-_-”
         “ฮ่าๆ แกนี่น่ารักจัง >.<” ฉันดึงมือเจลออกมาเกี่ยวก้อยแล้วก็แปะโป้งกับมือตัวเอง ก่อนจะยิ้มให้กับมือนั้นอย่างมีความสุข
         “ฉันว่าตอนนี้พวกเราต้องรีบแล้วล่ะ! ถ้าช้ากว่านี้ไม่ทันแน่ๆ” เจลพูดด้วยใบหน้าที่จริงจัง ทำให้ถึงกับฉันซึ้งในคำพูดนั้น แกอยากจะช่วยให้ความรักของฉันสมหวังขนาดนั้นเลยหรอ คิดไม่ผิดจริงๆ ที่มีแกเป็นเพื่อนเนี่ย กระซิกๆ T^T
         “แกหมายความว่า พวกเราต้องรีบหาข้อมูลเกี่ยวกับพี่เค้าอย่างจริงจังแล้วใช่มั้ย >O<”
         “ฉันหมายถึงให้พวกเรารีบขึ้นห้องเรียนได้แล้วหรอกย่ะ แกดูนาฬิกาซิกี่โมงแล้ว คาบต่อไปฟิสิกส์นะโว้ย เจอเจ๊โหดนะเจ๊โหด -_-!”
         อ้ากกก~จบกัน!เพื่อนที่แสนดีและเห็นแก่ความรักของฉัน ไม่มีแล้ว TOT~
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1

อัพๆๆๆ นะคะ สู้ๆ
อัพแล้วไปบอกกันบ้างเน้ออ

Lucifer ร้ายเกินไปไม่ไหวจะเคลียร์

จากคุณ nuunka/(nuunka) อัพเดตเมื่อ 22/10/2554 23:35:32
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 170 ท่าน