Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Grow Apart ร้ายนักเติมรักให้เต็มหัวใจ
Magical. Le Shen.
Transferred student and Hero from last night 50%
3
09/10/2554 15:18:00
444
เนื้อเรื่อง
          ตุ่ง ตุง ตุ๊ง ตุ๊ง~
          (ประชาสัมพันธ์ไปยังนางสาวลลิตา ปัญญากิติ นักศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ห้อง Aขอให้มาพบอาจารย์ศักดิ์ดาที่ห้องพักอาจารย์ในเวลานี้ด้วยค่ะ ขอบคุณค่ะ~)
         สิ้นเสียงที่พยายามบีบให้เซ็กซี่ดังมาจากตามเสียงประสาสัมพันธ์ เด็กนักเรียนหญิงที่แต่งกายเรียบร้อย ผมสีดำสนิทรวมไว้ให้ถูกระเบียบตามกฎของเรียนก็เงยหน้าที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อราวกับไปวิ่งมาราธอนมาซัก 30 เมตรเล็กน้อยจิกสายตาไปที่ลำโพงประชาสัมพันธ์อย่างโกรธเคือง ราวกับรู้สาเหตุที่ตนเองถูกเรียกเข้าไปห้องพักอาจารย์อย่างกะทันหันทั้งๆที่ทำงานยังไม่เสร็จ และนักเรียนคนนั้นก็คือ...ฉันเอง -^-
          อย่างที่ได้ยินไปจากประชาสัมพันธ์ไปแล้วนั่นแหละ ฉันมีชื่อจริงที่สุดแสนจะไพเราะเสนาะหูว่า ลลิตา ปัญญากิติ และยังมีชื่อเล่นที่แสนเท่ห์เก๋ไก๋ว่า ลาเต้  ฉันเรียนที่โรงเรียนเอกชนชื่อดังนามว่า เซนต์คาเมเลีย โรงเรียนที่เหล่าลูกหลานคนรวยทั้งหลายแห่กันเข้ามาเรียน แต่เดี๋ยวก่อน...ถ้าคุณคิดว่าฉันเป็นหนึ่งในลูกหลานคนรวยเหล่านั้นล่ะก็... ขอบอกไว้เลยว่า คุณคิดผิด!จนกรอบอย่างฉันจะเอาเงินที่ไหนมาจ่ายค่าเทอมที่แพงขนาดจ่ายค่าเช่าบ้านฉันได้ถึงครึ่งปีล่ะคะพี่น้อง! -^- ฉันเข้าเรียนที่นี่ได้เพราะฉันเป็นนักเรียนทุนต่างหากล่ะ และด้วยความเป็นนักเรียนทุนของฉันนี่แหละ ที่ทำให้ฉันต้องมายืนอยู่ตรงนี้! ยืนซ่อมเครื่องถ่ายเอกสารค่ะพี่โน้งงง~
          แกรก แกรก~ ตรื้ด~
          ฉันหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาเช็ดเหงื่อก่อนจะก้มลงประกอบชิ้นส่วนสุดท้ายของเครื่องถ่ายเอกสารเข้าด้วยกัน จากนั้นก็เปิดเครื่องเพื่อเช็คสภาพการณ์ทำงานว่าปกติหรือไม่...
          “เรียบร้อยแล้วค่ะอาจารย์ ”
          “ขอบใจมากเลยนะจ้ะลลิตา ถ้าไม่ได้เธอล่ะก็ครูแย่เลย...อะ ก่อนไปช่วยหยิบเอกสารกองเล็กๆกองนั้นไปส่งให้อาจารย์ศักดาด้วยนะจ้ะ ขอบใจมากจ้ะ ^-^”
          อาจารย์ฝ่ายการเงินในชุดสีแดงรัดรูปยิ้มให้ฉันนิดๆก่อนจะชี้นิ้วไปที่กองเอกสารกองหนึ่งในขณะที่ฉันได้แต่ยืนอึ้ง เอ่อ...เอกสารกองเท่าภูเขานี่อาจารย์เรียกกองเล็กๆเหรอ อาจารย์เอาตาหรือหัวแม่เท้ามองคะเนี่ย? -^-;โกรธเคืองค่า~หิวจวนจะเป็นลมยังไม่พอนี่ฉันต้องถ่อสังขารแบกเอกสารทั้งหมดนี่ไปห้องพักครูอีกเหรอเนี่ย ลาเต้โซแซด (so sad)อาจารย์เห็นหนูเป็นคิงคองกลับชาติมาเกิดเหรอคะถึงได้ให้หนูมาแบกเอกสารกองใหญ่ยักษ์ขนาดนี้ ห้องพักของอาจารย์สากดาอ่ะ อยู่ไกลจากที่นี่ไปอีก 3 ตึกเลยนะ โฮกกก
          ฉันพยายามแบกเอกสารทั้งหมดอย่างยากลำบากจนกล้ามขึ้น...กว่าฉันจะเรียนจบจากนี้ฉันคงไปแข่งเพาะกล้ามกับอาโนลได้สบาย  -*-  แต่ว่าฉันจะทำอะไรได้อ่ะงานทั้งหมดที่ทำอยู่เนี่ยเรียกได้ว่าเป็นประจำสำหรับนักเรียนทุนอย่างฉันเลยก็ว่าได้...ทุกๆวันฉันต้องทำงานทุกอย่างที่ตามที่อาจารย์ขอร้องจนแทบหายใจหายคอไม่ทัน นี่ถ้าหายใจทางเหงือกหรือทางรูขุมขนได้ฉันคงทำไปนานแล้ว -^-  เอาล่ะหยุดพูดอะไรที่มันชอกช้ำใจตัวเองเถอะ ตั้งใจแบกของดีกว่า ฮึ๊บๆ T^T
          ตึก ตึก ตึก
          เสียงฝีเท้าของใครซักคนเดินตามมาทำให้ฉันอดเอี้ยวตัวหันไปมองไม่ได้ ถึงแม้ว่ามันต้องใช้ความพยายามไม่ต่างจากคนอุ้มตู้เย็นที่พยายามขยับตัวก็เถอะT-Tอ่านั่น...
          “ครีม...  T^T”เพื่อนสุดสวยของฉันนั่นเอง
          “แกน่าเกลียดอ่ะ -_-^”
           “....-^-”
           ฉันเพิ่งไปซ่อมเครื่องถ่ายเอกสารมานี่ยะ~เหงื่อเปียกโชกขนาดนี้จะให้ฉันพริ้งเหมือนเชอร์รี่ เข็มสมรได้ยังไง (ถึงปกติจะมีคนบอกว่าหน้าคล้ายๆก็เถอะ >o<)
          “ฉันช่วย” ครีม
          “ขอบใจ”
          “แกโดนอาจารย์สากดาเรียกไปพบอีกแล้วรึไง” 
          “อืม... -_-;”
           กรี๊ดดดดด~
          ฉันแทบจะลื่นล้มหัวแตกเมื่อได้ยินเสียงกรีดร้องประหนึ่งวิญญาณร้ายโดนข้าวสารเสกดังมาจากโต๊ะริมทางเดินขวามือ เกิดอะไรขึ้นกับแม่พวกนี้ล่ะเนี่ย กรี๊ดได้ดังดีขนาดนี้น่าจะไปรับจ๊อบเป็นหน้าม้างานแถวคอนเสริตเนอะ -*- (ทำไมอ่ะ รายได้ดีนะ -^-)
          “พูดจริงหรือเปล่าน่ะ แซลลี่ ‘วอเทอร์’ปริ๊นแห่งเซนต์คาเมลเลียจะมาเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนที่นี่เหรอ”
          “แน่นอนอยู่แล้ว ยูโกะ พี่ชายของฉันที่เรียนที่นั่นบอกมาเองเลยนี่นา”
          “ไม่อยากจะเชื่อเลย ฉันอยากจะเจอปริ๊นใจแทบขาดอยู่แล้ว >o<”
          “ฉันก็เหมือนกันน~”
ฉันเดินผ่านกลุ่มสาวๆพวกนั้นโดยไม่ได้สนใจอะไรอีก ในใจอดสงสารอีตาปริ๊นอะไรนั่นไม่ได้ เขาคงจะรู้สึกเสียใจอย่างสุดชีวิตเลยแหละถ้ารู้ว่ามาเป็นนักเรียนและเปลี่ยนที่นี่แล้วจะต้องเจอกับกระสืออย่างยัยแซลมอน เอ๊ยแซลลี่รอรุมทึ้งเขาอยู่...เอ่อ...จะว่าไป ผู้ชายคนเมื่อคืนก็ชื่อ ‘วอเทอร์’ นี่นา เขาก็หน้าตาดีเหมือนกัน เป็นไปได้มั้ยนะว่าเขาจะเป็นคนๆเดียวกัน...ง่ะไม่จริงอ่ะ โลกมันไม่กลมขนาดนั้นหรอก เรื่องแบบนั้นมีก็แค่ในหนังเท่านั้นแหละ T^T
         ฉันเริ่มสติแตกขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ ทำไมน่ะเหรอ!เหอะ คนอ่านไม่มาเป็นฉันไม่มีรู้หรอก ทำพลเมืองดี(ที่หล่อมาก) หัวแตกมันไม่ใช่เรื่องสนุกเลยนะ-^-!
          “แกทำหน้าพิลึกอ่ะ...”
           “...-_-^;”
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 123 ท่าน