Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
secret Miracle เมืองแห่งความ(ไม่)ลับจับรักยัยแม่มดฝึกหัด 1
Cytherea
หนังสือเวทมนต์
2
07/10/2554 11:03:33
386
เนื้อเรื่อง
2
หนังสือเวทมนต์
ฉันเดินตามมาดามลินเข้ามาถึงตัวอาคาร โรงเรียนนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ =_= เด็กนักเรียนที่นี่ ตอนแรกฉันคิดว่าจะแต่งตัวเป็นแม่มดเดินถือหนังสือเล่มโตเดินไปเดินมาอย่างเงียบๆซะอีก.......
ที่ไหนได้ล่ะ =_=
“แกคอลเล็กชั่นนี้มาใหม่ทั้งนั้นเลยนะ ฉันเพิ่งไปสั่งซื้อมาจากเว็บมนตราเมื่อกี้เอ๊งงง >< อีกสักพักหนึ่งก็คงจะมาละ”
“ต๊ายตาย จริงอ่ะ คอลเล็กชั่นนี้รู้สึกว่าจะเป็นแบบลิมิเต๊ดไม่ใช่เหรอแก >< มีแค่30ชิ้นในโลกไม่ใช่เหรอ”
“ใช่ๆ ราคาก็แพงพุ่งกระฉูดเลยไม่ใช่เหรอ เห็นว่าตั้ง สามแสนวิ้งไม่ใช่เหรอ”
“โฮะๆๆ คนอย่างฉันไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้หรอกยะ ^^”
ฉันรู้สึกละอายแทนมาดามลินจริงๆ=_= ไม่ใช่มีแค่กลุ่มนั้นกลุ่มเดียวอ่ะนะ มันก็มีตั้งหลายคนที่จับกลุ่มเม้าท์ แต่ฉันรู้สึกหมั่นไส้กลุ่มนี้มากๆ =_=+
“เอาๆๆ พวกเธอ อย่ามัวแต่เดินอวด รีบเข้าห้อง เดี๋ยวอีกไม่นานสคูเปอร์จะมาตรวจแล้วนะ”มาดามลินหันไปบอกไอ้พวกโอ้อวดอย่างเหนื่อยๆ
“ค่ะๆๆ จะไปเดี๋ยวนี้ละคะ”พวกยัยนั้นตอบรับ ก่อนที่จะเดินกลับไปที่ห้องของตัวเอง จะว่าไปก็ว่านอนสอนง่ายแปลกๆ =_=
“เอาล่ะ ส่วนเธอ แม่หนู เดี๋ยวฉันจะขออธิบายคร่าวๆ ที่นี้เป็นโรงเรียนที่สอนและฝึกฝนให้จากมนุษย์ธรรมดากลายเป็นแม่มด โดยนักเรียนที่นี้จะแบ่งเป็นสองประเภทคือ นักเรียนที่กินนอนอยู่ที่นี้ เหมือนอย่างที่เธอเห็นกลุ่มสาวๆเมื้อกี้นั้นแหละ อีกประเภทหนึ่งคือนักเรียนที่กลับไปนอนพักที่บ้านของตัวเอง ซึ่งเธอจะได้อยู่ในประเภทนี้”
“งั้นแสดงว่าหนูสามารถกลับไปนอนที่บ้านได้ใช่ไหมค่ะ”แล้วบ้านตรูอยู่ไหนฟะ =­_=^
“ใช่แล้วจ๊ะ และที่นี้ นักเรียนแต่ละคนจะต้องมีผู้ดูของแต่ละคน ซึ่งของหนูก็คือเจนเทินไงล่ะจ๊ะ ซึ่งหน้าที่ที่ต้องดูแลรับผิดชอบหนูจะตกเป็นของเจนเทินทันที” ฟังแล้วแปลกๆชอบกล =_=
“และต่อไปนี้คือกฎต้องห้ามที่ต้องปฏิบัติเป็นอันขาด!”
“O_O”อยู่ๆแกก็พูดขึ้น ทำเอาฉันแทบจะสะดุดฝุ่นล้ม (?) แหนะ
“นั่นก็คือ.....”
“มาดามลิน วันนี้ปกติเรียบร้อยดีรับ”ยังไม่ทันที่มาดามลินจะบอกกฎสำคัญอะไรนั้น อยู่ๆก็มีเสียงคุ้นๆขัดขึ้น เมื่อฉันหันไปมอง....... และนี่คือวิวัฒนาการของหน้าฉัน
‘ขวับ! (=_= )’
(=_= )
(=_= )^
(O_O )
(O_O)!
พะ......พี่เซโฟเน่ O_O! พี่ชายฉันเอง =_=
“ขอบคุณมากสคูเปอร์ วันนี้เหนื่อยหน่อยนะ เอาละวันนี้มีนักเรียนมาใหม่จะมาแนะนำจ๊ะ เอ่อ.....เธอชื่ออะไรนะ”
“วะ......วีนัสคะ =_=”
“อ้อ จ๊ะ ชื่อวีนัส”
‘ขวับ =_=’ เค้าเงยขึ้นมองแล้วๆ >< หวังว่าคงจะไม่ทำเป็นเมินหรอกนะ แต่เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมอง ตาเขากลับไม่เหมือนกับพี่ชายฉัน พี่ชายของฉันตาต้องสีน้ำตาล แต่ตาของคนๆนี้สีฟ้าน้ำทะเลสดใส
มะ.....เหมือนกับ ถูกต้องมนต์!
“ยินดีที่ได้รู้จักครับ คุณผู้หญิง (_ _)”จากนั้นเขาก็โค้งคำนับฉันอย่างนอบน้อม คะ.....คุณหญิง อ๊าย! ><
“อ่า.....คะๆ ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันคะ ^/////^”ฉันตอบกลับไปอย่างเขินอาย อยากบอกว่าฉันใจเต้นแรงมากๆอ่ะ เป็นเพราะดวงตาของเขาแน่เลย อ๊าย!!
“เอาละ กลับไปทำงานเถอะจ๊ะ” มาดามลินพูดขัดขึ้น ทำเอาฉันชะงักทันที หึ่ม! -*-
“ครับ มาดาม”จากนั้นสคูเปอร์ก็เดินจากไป อย่าเพิ่งปายยยยย T^T
“เอาละจ๊ะ วันนี้ก็พอแค่นี้ละจ๊ะ แล้วเจอกันพรุ่งนี้นะจ๊ะ”แล้วมาดามลินก็เดินจากไป อ่าว แล้วฉันจะไปไหนต่ออ่ะ =_=?
“ยัยเบ๊อะ!”จู่ๆก้ได้ยินเสียงคุ้นๆมาจากด้านหลัง ทำให้ฉันหันไปมอง จึงพบกับ........
ใครวะ =_= ไม่ใช่ฉันไม่รู้จัก เอ่อ.....ไม่รู้สิ ว่าฉันรู้จักหรือเปล่า ก็เพราะว่ากองหหนังสือมันบังหน้านะ =_= เขาถือไหวได้ไงเนี่ย
“ยืนเอ๋ออยู่มาช่วยฉันถือหน่อยดิ =_=”เขาคนนั้นยื่นหน้าออกมาทำให้รู้ว่าคนที่ถือกองหนังสืออยู่นั้นก็คือเจนเทิน
“นายไปเอามาจากไหนเนี่ย =[]=”ฉันถามเขาอย่างสงสัย
“อย่าเพิ่งถามได้ไหม จะตายอยู่แล้วเนี่ย =_=^”
“อ่า อืมๆ =_=”ว่าจบฉันก็เดินไปหยิบหนังสือมาประมาณสิบเล่มมาถือเอาไว้ในมือ หนังสือแต่ละเล่มปกมันดูน่ากลัวชะมัด เหมือนกับว่ามันจะมีชีวิตได้ยังไงอย่างนั้นเลยอ่ะ -*-
“ขอบใจมากที่ช่วย =_=”
“เจนเทิน นี่มันหนังสืออะไรอ่ะ ทำไมฉันรู้สึกขนลุกจัง ~_~”
“อ๋อ นี่นะหนังสือเรียนของเธอไง =_=”
“บ้า! อย่ามาล้อเล่นกันนะ มันไม่ขำ =_=”
“เธอคิดว่าฉันมีอารมณ์มาล้อเล่นตอนนี้เหรอ =_=”
“......”
“.....”
“.....”
“.....”
“เออ ฉันเชื่อแล้ว (_ _ )”หลังจากนั้นฉันก็หลบตาเขาแล้วหันมาจ้องหนังสือที่อยู่ในมือแทน ดูกี่ครั้งก็รู้สึกว่ามันไม่ปกติ
‘กุก กัก กุก กัก’
“=_=?”ทำไมหนังสือมันขยับได้ว่ะ
‘กุก กัก กุกๆ กักๆ’
“=_=^”มันเริ่มขยับแรงขึ้นเรื่อยแล้วอ่ะ
‘หวืด~’
“O_O”ทำไมหน้าปกมันมีอะไรนูนๆ ขึ้นมาสามจุด สองจุดแรกอยู่กลางปกหน่อยห่างกันประมาณไม่กี่เซนต์ ส่วนอีกจุดหนึ่งจะอยู่ด้านล่างของปก จุดนี้จะใหญ่กว่าสองจุดแรก
‘พรึ่บ!’
‘ปริบๆๆ’
“O_O! แว้ก!” ฉันโยนหนังสือให้ออกไปไกลจากตัวฉันมากที่สุด เพราะไอจุดสามจุดนั้นมันกลายเป็นหน้าคนอ่ะ! มันกระพริบตาใส่ฉันด้วย T^T
“เฮ้ย! เธอทำอะไรของเธอ O_O”
“แงๆๆ ผีหนังสือหลอกฉันอ่ะ T^T” แถมมันยังกระพริบตาใส่ฉันด้วยอ่า TOT
“ผีหนังสือบ้าอะไรของเธอ เขาเรียกว่าหนังสือเวทมนต์ ไปโยนอย่างนั้น เดี๋ยวเขาก็ไม่ยอมให้เธออ่านเขาหรอก =_=”
“พูดเรื่องบ้าอะไรของนายนะ =_=”
“โอ๊ย! ไอเด็กบ้า! กล้าดียังไงมาโยนฉันหา!”จู่ๆ ฉันก็ได้ยินเสียงทุ้มๆดังมาจาก.......จาก หนังสือ หือ! O_O
                ฉันเดินไปหาหนังสือนับสิบที่ฉันโยนไปเมื่อกี้ ปรากฏว่าหนังสือที่ประหลาดๆไม่ได้มีเพียงเล่มเดียว มันเป็นอย่างนั้นเกือบทั้งหมด!
                “ขอโทษด้วยนะครับ พอดีเขาเพิ่งเข้ามาอยู่ในเมืองนี้ก็เลยไม่รู้นะครับ =_=”เจนเทินหันไปพูดกับหนังสือ......พูดกับหนังสือ!
                “เออ ฉันจะยกโทษให้ละกัน ยัยหนู เธอช่วยอุ้มฉันขึ้นที =_=”
                “หะ.....หา ฉันเหรอ =_=\”ฉันชี้มาที่ตัวเอง
                “ก็ใช่นะสิ”เมื่อเขาพูดจบฉันก็เอื้อมลงไปเก็บหนังสือประหลาดๆขึ้นมาอย่างหวั่นๆ แง มือสั่นไปหมดแล้วอ่า TOT
                ‘ฟึบ’ เมื่อฉันหยิบหนังสือนั้นขึ้นมาแล้ว เขาก็กระโดดขึ้นไปยื่นอยู่บนบ่าฉันทันที นี่มันฝันหรือเรื่องจริงเนี่ย ใครก็ได้ หยิกฉันที T^T
                “อืมๆ รูปร่างหน้าตาพอใช้ได้นะพอจะเป็นแม่มดได้”หนังสือเริ่มพิจารณาฉัน (?)
                “สมอง เอ่อ....ถึงจะมีอยู่น้อย ก็พอจะเรียนหลักสูตรแม่มดได้”ด่าฉันใช่ไหม =_=^
                “ดูจากภายนอกและภายในแล้ว.......ผ่าน!”หนังสือนั้นพูดขึ้นเสียงดัง ทำเอาฉันสะดุ้ง นี่มันอะไรกันอ่ะ ฉันงงหมดแล้ว =_=?
                “งั้นก็ฝากวีนัสด้วยละกันนะครับ”
                นี่มันเรื่องอะไรกัน ใครก็ได้อธิบายฉันที T^T
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 185 ท่าน