Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Beauty Queen ปฏิบัติการ(รัก)ร้าย ของยัยสุดสวย
Magical. Le Shen.
Introduce
2
12/11/2554 14:44:53
775
เนื้อเรื่อง

        Everything happened it’s all ‘cos of you.
I really didn’t notice when I thought of you.
But now I am sure that I will think and love only you.

        

            ตึก ตึก ตึก

            นักเรียนชายกลุ่มใหญ่เดินตามนักเรียนหญิงแสนสวยคนหนึ่งที่กำลังมีสีหน้าเหนื่อยหน่ายและติดจะรำคาญนิดๆ  ดูจากสีหน้าของเธอแล้ว เธอคงพอจะเดาออกว่าคนกลุ่มนี้มีธุระอะไรกับเธอ
             “สโนวครับ ได้โปรดรับตั๋วหนังแล้วไปดูหนังกับผมเถอะนะครับ”ชายหนุ่มหมายเลขหนึ่ง
            “รุ่นพี่สโนวครับ รับของขวัญเล็กๆน้อยๆแล้วไปทานข้าวกับผมแทนดีกว่านะครับ” เสียงจากชายหนุ่มหมายเลขสอง
            “น้องสโนว ได้โปรดรับดอกกุหลาบช่อนี้แล้วเป็นแฟนพี่เถอะนะครับ”
             โอย...ฉันอยากจะเป็นลม!!นั่นคือความคิดของหญิงสาวสวยคนนั้นและ...
             สาวสวยคนที่ว่าก็คือฉันเอง!!!
             ฉันเริ่มหน้ามืดทันทีที่ได้ชายหนุ่มคนที่สามพูดจบ อะ อย่าเข้าใจไปไม่ใช่ว่าฉันดีใจหรือปลื้มใจอะไรหรอกนะ  ที่ฉันหน้ามืดก็เพราะนอกจากสามคนนี้แล้วยังมีนักเรียนชายคนที่สี่ ห้า หก และคนที่เจ็ด กำลังพยายามใช้คำพูดในทำนองเดียวกันชวนให้ฉันไปเดทกับพวกเขาน่ะซิ!!!
             ฉันชื่อ “สโนว” เหตุผลง่ายๆที่ฉันเด็กลูกครึ่งไทยฝรั่งเศสอย่างฉันมีแบบชื่อนี้ก็เพราะว่า ฉันเกิดที่ปารีสในฤดูหนาวที่มีหิมะตก ทุกคนจึงพร้อมใจตั้งชื่อเล่นให้ฉันว่า “สโนว” 
            อันที่จริงฉันดีใจมากที่เกิดในเมืองหนาว เพราะถ้าฉันเกิดในชายป่าหรือแถบชายทะเลตอนใต้ ไม่แน่ฉันอาจจะชื่อว่า อเมซอนหรือดีเปรสชั่นก็เป็นได้ ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ มันคงน่าเกลียดพิลึก -_-^   
           เอาล่ะ กลับเข้าเรื่องได้  ตอนนี้ฉันควรคิดหาทางกำจัดคนพวกนี้ไปให้พ้นทางก่อนหมดเวลาพักกลางวันมากกว่าคิดเรื่องไร้สาระซินะ
          “พี่สโนว หัวใจผมมันอ่อนแรง ก่อนตาย ได้โปรดไปทานข้าวกับผมซักมื้อนะครับ”
           โอ..พ่อหนุ่ม ถ้านายใกล้ตาย ก็เอาเวลาไปหาหมอเถอะ อย่ามาระรานฉันเลย -^-
          “สโนว ถ้าไม่รับรักพี่ พี่ขอตายดีกว่า”  รีบๆเลย อย่าได้รอช้า -_-
          “สโนว...ทำอะไรอยู่หรอ?”
           โอ๊ะ! เสียงนี้มัน...
          “วอเทอร์!!!”
           เปล่าๆ นั่นไม่ใช่เสียงฉัน ฉันไม่ได้ร้องเสียงดังขนาดนั้น นั่นเป็นเสียงตะโกนที่ดังมาจากกลุ่มนักเรียนชายที่พยายามตื๊อฉันต่างหากล่ะ
          'วอเทอร์' หนุ่มหล่อที่ยืนหน้าตาดีเต็มพิกัดอยู่ตรงหน้าฉันตอนนี้ไม่ใช่ใครที่ไหน เขาคือน้องชายของฉันเองแหละ เราทั้งคู่เรียนอยู่ในระดับชั้นเดียวกัน (ม.5) เพราะว่าพวกเราเกิดหัวปีท้ายปี (พ่อแม่ฉันเก่งเนอะ -,.-) และเพราะวอเทอร์เกิดหน้าฝน จึงได้ชื่อว่า'วอเทอร์' นั่นเอง จริงๆแล้วฉันเคยคิดเล่นๆเหมือนกันว่าถ้าเปลี่ยนชื่อจากวอเทอร์ไปเป็นเรนคงเท่ห์ไม่ หยอก ฮิๆ
          “พวกนาย...มีธุระอะไรกับสโนวหรือไง?”
          “เปล่าครับ!”  เหล่านักเรียนเหล่านั้นประสานเสียงตอบพร้อมกันอย่างพร้อมเพรียงเสียจนฉันอยากจะเอาดอกกุหลาบปาหน้า (รับมาตอนไหน?) ไม่มีธุระกับฉันแล้วพวกแกมาตามตื๊อฉันทำหอยกาบอะไรเนี่ย -*-
          “หืม...งั้นเหรอ งั้นถ้าสโนวจะไปกับฉัน พวกนายคงจะไม่มีปัญหาใช่มั้ย”
          “แน่นอนครับ!!!”
          “แล้วยังจะยืนอยู่ต่อทำไม -_-^”
          “ไปทันทีเลยครับ!!! -o-”
           ฟิ้ว~
           บรรดานักเรียนกลุ่มผู้ชายที่ระรานฉันเมื่อครู่พาวิ่งหนีกันอย่างสุดชีวิตและหายตัวไปในพริบตา -o-
            อ่อ...พวกคุณอาจจะแปลกใจ ว่าหนุ่มหล่อวอเทอร์มีอะไรน่ากลัวถึงขนาดที่ทำให้นักเรียนชาย 7-8 คนต้องวิ่งหนีตาเหลือกขนาดนั้น จริงๆก็คือวอเทอร์เป็นนักกีฬาของชมรมการต่อสู้แทบจะทุกชนิดเลยน่ะซิ  ใครไม่กลัวก็แปลกแล้ว ^O^
          “สโนวมาทำอะไรตรงนี้ จะไปไหนรึเปล่า”
          “ง่า...สโนวนัดบราวกับเวเฟอร์ไว้น่ะ นี่ก็ออกมาตั้งนานแล้วด้วย -^-” ฉันตอบแล้วทำหน้าเบ้หน่อยๆ ใช่แล้วความจริงตอนนี้ฉันควรจะได้เจอกับเพื่อนของฉันแล้วถ้าเจ้าพวกนั้นไม่มาขวางอ่ะ
           อ่อ ขอขยายความเพิ่มเติมอีกนิด บราวนี่และเวเฟอร์ก็คือเพื่อนสนิทของฉันนั่นเอง ^^
          “งั้นให้วอเทอร์ไปส่งมั้ย จะได้ไม่มีใคร (กล้า) มารบกวนสโนวอีกไง ^-^”
          “เอางั้นเหรอ”
          “อื้ม ไปกันเถอะ”
           วอเทอร์เดินจูงมือฉันก่อนส่งยิ้มน่ารักมาให้และเราทั้งคู่ก็เดินไปตรงไปที่ห้องเรียนพร้อมๆกัน
           เฮ้อ~แต่ละวันช่างวุ่นวายซะจริงๆ
 
            ติ๊งต่อง  ติ๊งต่อง
            ฮ้า~ในที่สุดก็ได้เวลากลับบ้านซักที แต่ว่าวันนี้ฉันต้องกลับคนเดียวเพราะวอเทอร์มีซ้อมก่อนแข่งทัวนาเมนต์ซะงั้น! โหดร้ายอ่ะแล้วใครจะรอรถเป็นเพื่อนฉันล่ะทีนี้ แงๆๆ TOT
           ปั๊ก!
           “ทำหน้าอะไรของเธออ่ะสโนว ท้องผูกรึไง^-^” 
            เวเฟอร์เพื่อนสุดสวยใช้มือทุบหัวฉันแล้วอมยิ้ม   เอ่อ...ที่ทุบเมื่อกี้ใช้มือหรือเท้าอ่ะเวเฟอร์ เจ็บนะ T^T
          “จะไม่กลับบ้านรึไง...-_-^”   
           ถัดจากเวเฟอร์ก็คือบราวนี่เพื่อนสนิทอีกคนที่ยืนทำหน้านิ่งไร้อารมณ์ แถมปล่อยออร่อเย็นยะเยือกสมกับที่ได้ฉายาราชินีหิมะอย่างไม่ผิดเพี้ยน -O-
          “กลับซิ...”
          “แล้วนั่งรอใคร วอเทอร์เหรอ”
          “เปล่าอ่ะ...วันนี้วอเทอร์ติดซ้อมแข่ง”
          “อ้าว งั้นเหรอ...เอางี้ซิ เดี๋ยวฉันกับบราวนี่จะไปรอคนขับรถเป็นเพื่อนเธอดีมั้ย ^^”
          “อืม ขอบใจ ^-^”
           ฉันไม่ต้องไปรอรถคนเดียวแล้ว~ ฮิๆ >O<
          เราทั้งสามคนเดินตามทางมาเรื่อยๆอย่างไม่รีบร้อน ตลอดทางที่เดินผ่านมาพวกเรายังตกเป็นเป้าสายตาของนักเรียนชายกว่าครึ่งค่อนโรงเรียนเลยทีเดียว เป็นคนสวยนี่ลำบากเนอะ -^- เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นตั้งแต่วันแรกที่พวกเราเข้ามาเรียนที่นี่เลยก็ว่าได้ แต่ดูเหมือนพวกแฟนคลับจะคลั่งหนักกว่าเก่าหลายเท่าหลังจากที่พวกเราทั้งสามคนได้รับการโหวตให้คาเมเลียควีนหรือจะพูดอีกนัยหนึ่งก็คือนักเรียนหญิงที่สวย มีเสน่ห์และเพรียบพร้อมที่สุดในโรงเรียนนั่นเอง
            ด้วยเหตุนี้ทำให้จำนวนแฟนคลับเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วทั้งๆที่พวกเราไม่ได้ต้องการเลยซักนิด
          “โอ้ว~สโนวหันมามองฉันด้วยว่ะ สวยสุดยอด!” สโนว = ฉัน >>T^T
          “ท่าเช็ดเหงื่อเวเฟอร์โคตรเซ็กซี่เลยว่ะ เห็นแล้วซี้ด” เวเฟอร์ >> -O-
          “แกเห็นขาบราวนี่มั้ย เห็นแล้วใจจะขาดรอนๆ >///<”บราวนี่>> -_-^^;
           ชิ้ง~
           บราวนี่ส่งสายตาเย็นชาไปยังกลุ่มแฟนคลับกลุ่มที่ว่าทันที ก่อนที่จะเสียงเจี๊ยวจ๊าวเมื่อครู่จะเงียบหายไปทันที!
           โว้ว สมเป็นบราวนี่จริงๆ ขอปรบมือให้
           แปะ แปะ ~
           15 นาทีผ่านไป
            รถที่บ้านของเวเฟอร์มารับก่อนมาใครเพื่อน ยัยนี่โบกมือยิ้มหวานให้ฉันและบราวนี่ก่อนที่คนขับรถจะค่อยๆออกรถไปอย่างช้าๆ
 เฮ่ย!ไหนยัยนั่นบอกว่าจะรอรถเป็นเพื่อนฉันไงฟะ!
             ...ไม่เป็นไรฉันยังมีบราวนี่!T^T
          “สโนว...”
          “หะ...หา ว่าไงบราวนี่”
          “รถที่บ้านฉันมาแล้ว -_-^”
           บะ...บ้าที่สุด ทำไมรถที่บ้านฉันถึงได้ช้าที่สุดล่ะเนี่ย ลุงพัน ลุงอยู่ที่หนายย~
           “TOT”
          “ฉันก็อยากอยู่เป็นเพื่อนเธอ...แต่พี่บูธเตอร์บอกว่ามีธุระให้ทำ -_-^^”
          “อืม...ไม่เป็นไร T^T”
           ฉันโบกมือให้กับบราวด้วยสีหน้ากังวล...กังวลเรื่องอะไรน่ะเหรอ...
           หึหึ~
          “สโนวครับบ~”
          “สโนวคคร้าบบ~”
          “สโนวว~~~”
           กังวลเรื่องแฟนคลับสติแตกพวกนี้น่ะซิ!!
          กลุ่มแฟนคลับล้วนกลุ่มใหญ่มองฉันด้วยสายตาเป็นประกาย จะว่ายังไงดี จริงอยู่ที่คนพวกนี้เป็นแฟนคลับของฉัน และฉันก็เข้าใจว่าพวกเขาไม่ได้คิดร้ายอะไรกับฉันหรอก ออกจะเทิดทูนบูชาฉันซะด้วยซ้ำไป  แต่...การถูกพวกผู้ชายแปลกหน้าฝูงใหญ่เอ๊ย!กลุ่มใหญ่ห้อมล้อมเป็นสิบๆคนแบบนี้ ใครมันจะไปชินได้เล่า!!
           ฉันไม่ใช่นักเทควันโดเหมือนเวเฟอร์ แถมไม่ได้มีพี่ชายเป็นมาเฟียเหมือนบราวนี่ซะหน่อย ถ้าเกิดพวกแฟนคลับพวกนี้เกิดเฮี้ยนอยากจะปล้ำฉันขึ้นมา ฉันจะเอาอะไรไปสู้กันล่ะ!!!
          “สโนว ยังไม่กลับอีกเหรอครับ >///<” พวกนายเห็นฉันยืนอยู่กับใครรึเปล่าล่ะ! นั่นคือคำตอบที่ฉันอยากตะโกนออกไปเหลือเกิน แต่ด้วยความที่กลัวว่าชีวิตน้อยๆจะถูกสอยหากปากจัด ฉันจึงเลือกที่ยิ้มนิดๆให้พวกเขาก่อนที่จะตอบไปว่า
          “สโนวรอคนขับรถน่ะค่ะ”
          “ให้ผมรอรถเป็นเพื่อนนะครับสโนว”
          “อย่าไปฟังมันครับ ให้ผมไปส่งเลยดีกว่า”
            นักเรียนชายอีกคนแถหน้าเข้ามายิ้มหวานให้ฉันก่อนที่จะถูกชายอีกคนกระชากคอเหวี่ยงไปด้านหลัง พร้อมๆกับที่คนอื่นๆพยายามยื่นหน้าเข้ามาเพื่อที่จะแย่งกันคุยกับฉัน
           เหล่าแฟนคลับเริ่มเข้ามาใกล้ฉันมากขึ้น ขณะที่ฉันเริ่มสอดส่ายสายตาหาทางเพื่อหนีเอาตัวรอด
           ให้ตายเถอะ! เจ้าพวกนี้!แต่ละคนตัวโตอย่างกับคิงคอง ฉันจะรอดมั้ยเนี่ย T^T เห็นที่ทางเดียวที่จะทำให้ฉันรอดพ้นเงื้อมมือเจ้าคิงคองยักษ์พวกนี้ได้คงมีทางเดียวเท่านั้น นั่นก็คือ...
           วิ่งหนีเท่านั้นล่ะค้า!!!!
          “เฮ้ย สโนววิ่งหนี!!”
          “สโนววิ่งหนีไปแล้ว  =[]=!!!”
          “แล้วพวกแกจะยืนอยู่ทำซากแมวน้ำอะไรฟะ ตามซิเว้ย!!!”
          “สโนว อย่าหนีน้า ~ ~ ~”
          แว้ก! ยังจะหน้าด้านตามมาอีกเรอะ!!!
          อย่าตามฉันมาน้าาาา ~ ~ ~
 

 

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
แก้อังกฤษให้นิสนึงนะ อย่าโกรธนะจ๊ะ อยากให้ประโยคมันดูสวยขึ้นก็เท่านั้นเอง Everything happened it's all cos'(because) of you. I really (หรือตัด really ก็ได้)didn't notice when did I think of you. But now I'm sure that I will think and only loves you... อย่าโกรธนะ พอแก้เสร็จแล้วแจ้งลบก็ได้>/\<
จากคุณ zazahoho/(zazahoho) อัพเดตเมื่อ 11/10/2554 17:46:56
ความคิดเห็นที่ 2
น่าหนุกจังค่
รออ่านอยุ่น๊ค่
จากคุณ noomany/(noomany) อัพเดตเมื่อ 08/10/2554 07:16:14
ความคิดเห็นที่ 3
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะคะ นึกว่าจะไม่มีคนอ่านซะแล้ว ฮิๆ
@คุณ Pa-Reaw วอเทอร์เป็นน้องชายค่ะ แต่นางเอกก็เพ้อไปตามประสาคนมีน้องหล่อเท่านั้นเอง ฮิๆ จะรีบมาอัพไวๆนะคะ
จากคุณ creepy/(creepy) อัพเดตเมื่อ 07/10/2554 21:21:07
ความคิดเห็นที่ 4
สนุกดีค่ะ รีบแต่งต่อนะคะ....อยากอ่านเร็วๆ><
จากคุณ Nooko/(Nooko) อัพเดตเมื่อ 07/10/2554 20:10:51
ความคิดเห็นที่ 5
เราจาติดตาม ตามติดนะ อ๋อ ฝากนิยายเราด้วยน้า
Disabled boy คนพิการที่รักเธอ! เสริธหาเอาน้า เราไม่อยากให้เป็นลิงคือ่ะ มันดูวุ่นวาย 
มาเข้าเรื่องดีก่า แต่งเรื่องได้ดี มีพรสวรรค์ แล้วก็จาติดตามน้า มาอัพไวไวด้วยค่ะ^ ^
จากคุณ babieface/(babieface) อัพเดตเมื่อ 07/10/2554 10:09:15
ความคิดเห็นที่ 6
ขอบคุณค่ะ ^^
จากคุณ creepy/(creepy) อัพเดตเมื่อ 06/10/2554 23:22:46
ความคิดเห็นที่ 7
เปิดตัวมาได้น่ารักดีจ้า เป็นกำลังใจให้ สู้ๆนะ^^
จากคุณ chocodyminty/(chocodyminty) อัพเดตเมื่อ 06/10/2554 20:46:55
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 202 ท่าน