Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Last Loved รักครั้งสุดท้ายขอเป็นนายได้ไหม
Love_Devil
Last Loved one
3
06/10/2554 18:23:12
560
เนื้อเรื่อง
ซ่า...ซ่า....ซ่า....
“โอ้ย...ฝนจะตกมาอะไรตอนนี้เนี่ย” เสียงบ่นเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากหยักสวยที่น่ามองและน่าสัมผัสสำหรับผู้ชาย หลายๆคน ฉัน เพียงแค่ออกมาเดินเล่นเพื่อผ่อนคลายความเครียดจากเหตุการณ์ในอดีต แต่ก็ต้องมาเจอกับสถานการณ์ที่มีความซ้ำเติมความรู้สึกจากเหตุการณ์ในครั้ง นั้น ซึ่งมันทำให้ดวงตาที่เคยสดใสอย่างเป็นธรรมชาติของฉันต้องมาหม่นหมอง ทุกครั้งที่นึกถึงเรื่องในวันนั้นในความทรงจำเก่าๆ
บรื้น~บรื้น~ซ่า~
“กรี๊ดดดดด...ไอ้บ้าขับรถภาษาอะไรเนี่ย”T_T
เอี๊ยด~
“โธ่เว้ย!อะไรนักหนาวะ คนยิ่งรีบๆอยู่”เสียงสบถดังหลังจากที่ชายหนุ่มเจ้าของรถคันงามเลื่อนกระจกรถด้านข้างคนขับลง มาพร้อมกับสายตาที่ไม่พอใจสุด
“จะ รีบไปตายที่ไหน...ที่บ้านไม่เคยสอนเหรอว่าเวลาขับรถให้ดูถนนหนทางไม่ใช่มอง ข้างทางหาเหยื่อ”คำพูดของฉันทำให้ใบหน้าของเขาเริ่มบูดขึ้นกว่าเดิม....พอ ฉันพูดเสร็จอีตานั่นก็เปิดประตูรถดัง ปัง!แล้วเดินตรงเข้ามาหาฉัน
“เธอจะเอายังไงก็ว่ามา จะเอาค่าเสียหายเท่าไหร่” คำพูดที่อยากตัดปัญหาให้เสร็จสิ้นของผู้ชายคนนั้นทำให้ฉันโมโหขึ้นยิ่งกว่าเดิม
“อ้อ...ก็ ยังงี้ไง” พอจบคำพูดของฉัน ฉันก็รีบวิ่งเข้าไปกระชากเสื้อของหมอนั่นพร้อมกับเอาหมัดเล็กๆของฉันเข้าตรง ไปที่ใบหน้าอันหล่อเหลา ที่กระชากใจหญิงสาวไม่ว่าจะรุ่นเล็กหรือรุ่นใหญ่ก็ตาม
“ไปตายซะ..ไอ้หน้าตัวเมีย”
“เฮ้ย..อะไรของเธอวะเนี่ย อยากตายหรือไง” เขาพูดพลางลูบที่ใบหน้าที่พึ่งได้ชิมรสชาติหมัดน้อยๆของฉัน
“หึ...กลัว ตายมากก แน่จริงก็เข้ามาสิ” หลังจากที่ฉันด่าไอ้หน้าหล่อนั่นไปแล้ว ฉันก็เดินหนีเพื่อที่จะตัดปัญหาให้จบ จะได้ไม่ต้องเดือดไปมากกว่านี้
“หยุด!ฉันไม่ชอบให้ใครเดินหนีฉันนะ” หมับ...ผู้ชายคนนั้นพูดเสร็จก็จับต้นแขนของฉัน แล้วกระชากเข้าไปหาเขา ปึก  ใบหน้าของฉันกระแทกเข้ากับแผงอกของผู้ชายคนนั้น
ตึก..ตัก..ตึก...ตัก เสียงหัวใจของฉันดังขึ้นพร้อมกับใบหน้าของฉันที่เริ้มขึ้นสีแดงระเรื่อๆนิดๆ อ้ากกนี่ฉันหวั่นไหวกับหมอนี่งั้นหรอ ถ้าฉันหูไม่ฝาดฉันได้ยินเสียงหัวใจของเขาเต้นพร้อมกับฉัน.......
“หึ...เขินเหรอไง” เสียงของเขาเรียกสติของฉันกลับคืนมา
“คะ..ใคร เขินนายกัน ยี้~หลงตัวเอง” ใช่ ฉันไม่ได้เขาเลย(มั้ง)
“ปล่อย..ฉันจะกลับบ้าน” ฉันพูดกับอีตานี่ แต่เขาก็ยังไม่ปล่อยฉัน สักที อ้ากกกอึดอัดโว้ยยย
“หึ....ด่าคนอื่นเขาไว้ แล้วคิดจะชิ่งหนีไปง่ายๆอย่างงั้นหรอ” เขาพูดพลางกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น เอ่อ..นี่มันที่สาธารณะนะ
“แล้วนายจะเอายังไงกันแน่เนี่ย” ฉันถามเขา
“เอาเถอะ..ตอนนี้ฉันรีบ ตามฉันมานี่” เขาบอกพลางคลายอ้อมกอดแล้วดึงแขนฉันให้เดินตามเขาไป อะไรกันนักหนาเนี่ย
“ปล่อยไอ้บ้ากามแต๊ะอั๋งฉันหรอ กรี๊ด ปล่อยฉันนะ” นึกว่าฉันเป็นเกวียนหรือไงลากอยู่ได้ (บอกตรงๆก็ได้ว่าควาย)
“ถ้าเธอไม่หยุดพูดฉันจะจับเธอจูบตรงนี้แหละ”เขาพูดพลางทำสีหน้าเจ้าเล่ห์
“หา~อุบ...เออไม่พูดก็ได้” โธ่..ไอ้เผด็จการฝากไว้ก่อนเถอะ จะเอาคืนให้สาสมเลย
“ไปขึ้นรถ” เขาสั่งฉันพลางทำหน้าเครียดใส่ฉัน เชอะคิดว่าฉันจะกลัวหรือไง โธ่...ไปก็ได้(ไม่ได้กลัวนะ)
“เออ ไปก็ได้ แล้วนี่จะพาฉันไปไหนเนี่ย” ฉันเป็นนางเอกที่ใจง่ายสุดๆ
“อย่า ถามมาก ขึ้นไปได้แล้ว” เขาบอกพลางเปิดประตูแล้วดันฉันเข้าไปในรถของเขา พอเข้ามาฉันก็ได้กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ของเขาโชยเต็มรถไปหมด อ้าย..หอมจังผู้ชายอะไรก็ไม่รู้ เท่ชะมัด เฮ้ย!ฉันคิดอะไรอยู่เนี่ย
“รัดเข็มขัดซะ” เขาพูดอย่างหน้านิ่งสุดๆ เอิ่ม เขาขึ้นรถได้เร็วทันใจมาก >o<
“ไม่ ฉันจะไม่ทำอะไรทั้งนั้น ปล่อย ฉันจะกลับบ้าน” ฉันพูดพลางทำหน้านิ่งใส่เขาบอก เหอะ คิดว่าทำเป็นคนเดียวหรือไง
“มัน ไม่ทันแล้ว...ขอโทษนะ” หลังจากที่เขาพูดประโยชน์นี้ เขาก็โน้มเข้ามาหาฉัน เฮ้ย เขาจะทำอะไรเนี่ย เขาโน้มเข้ามาจนได้กลิ่นน้ำหอมจากตัวเขา ตอนนี้หน้าฉันจะเป็นยังไงเนี่ยคงแดงเป็น ลูกมะเขือเทศแล้วมั้ง
“นะ...นายจะทำอะไร >o<”
“รัดเข็มขัดไง” เขาพูดพลางเอาใบหน้าอันหล่อเหลาออกห่างจากตัวฉัน เฮ้อ..โล่งอกสักที
“หา...อ่อ แล้วนายจะพาฉันไปไหนเนี่ย” ฉันถามพลางสำรวดตัวเองทันที เขารัดให้ฉันได้เร็วจริงๆ
“เดี๋ยวถึงก็รู้เอง ไม่ต้องถาม” หน้าหมอนี่นิ่งสุดๆ ฉันก็กลัวเป็นนะ
..............................................
.........................................
....................................
...........................
.................
.....
“ -3-” อย่าสงสัยว่าทำไมฉันทำหน้าแบบนี้ คือว่า ตอนนี้ฉันรู้สึกว่าโลกมันหมุน360องศาแล้วนะ อีตานี่จะขับรถไปลงนรกหรือไงเนี่ย
“นายขับรถช้าๆ ไม่ได้หรือไง จะรีบไปหายมบาลหรอออ” ฉันพูดขึ้น แต่เริ่มรู้สึกว่า ความเร็วของรถจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
“นี่นาย....ประชดฉันหรอห๊า!” ฉันว่าเขาแต่ดูสิ
“เธอเข้าใจไหมว่าฉันรีบ” เขาพูดพลางลดความเร็วลดหน่อย แต่ก็ยังเร็วอยู่ นี่เขาจะรีบไปไหนเนี่ย
     เอ้อ คุยมาตั้งนานฉันยังไม่รู้จักชื่อของอีตานี่เลยถามหน่อยดีกว่า
“นี่ เธอ.../นี่นาย...”เราทั้งสองถามขึ้นพร้อมกัน แล้วฉันก็เลยนึกหมั่นไส้จึงเงยหน้าขึ้นเพื่อที่จะว่าเขา แต่เราทั้งสองดันเงยหน้าขึ้นพร้อมกันและสบตากันโดยบังเอิญ...เอิ่ม...ฉัน เขินนะ เอ้ย ไม่ใช่
“เธอพูดก่อนเถอะ/นายพูดก่อนเถอะ” ใจตรงกันไปไหมเนี่ย @[email protected]
“เอ่อ....ฉันขอถามอะไรหน่อยดิ คือ....เอ่อ” ฉันอึกอักที่จะถาม
“อะไรล่ะ ก็ว่ามาสิ”
“คือ...นายชื่ออะไรเหรอ” พูดออกไปแล้ว
“หึ..............” ถ้าฉันตาไม่ฝาด ฉันสังเกตเห็นรอยยิ้มที่มุมปากของอีตานี่ ถ้าไม่สังเกตดีๆ ก็คงจะมองไม่เห็น ตานี่ยิ้มงั้นเหรอ >u<
“ฉันชื่อ...โปรแกรม” หา อีตานี่ชื่อโปรแกรมงั้นหรอ ตลกจัง คงติดไวรัสไปหลายตัวๆถึงได้หน้าตากวนเบื้อล่างฉันมากขนาดนี้
“เออ แล้วเธอชื่ออะไร” อีตาไวรัสถามกลับ
“หา อ้อ...ฉันชื่อ...” จะบอกดีไหมเนี่ย อ้อ รู้แล้ว
“ฉันชื่อ...ชื่อ ริเอะ” ฉันจะตกนรกหรือเปล่า คงจะไม่หรอกมั้ง
“ชื่อยังกับผ้าอนามัย” ซื้อให้สาวใช้บ่อยอ่ะดิ ถึงรู้
“อ้อ เปลี่ยนก็ได้ถ้ามันไม่เพราะ..เอ้ย..อุบ” หลุดออกไปแล้ว ซวยแน่ๆเลย
“เธอโกหกฉันหรอ บอกมาเดี๋ยวนี้ว่าเธอชื่ออะไร ฉันบอกเธอไปแล้วเนี่ย”
“ฉันชื่อ นางสาวปัทมากรณ์ พัชรโชคสิริ นิกเนม สปาย พอใจหรือยัง” ฉันไม่ได้ประชดนะ ไม่ได้ประชดเลย
“ประชดเปล่าวะ พูดแค่นี้ก็จบ” ด่าเข้าไป บอกความจริงก็ว่า โกหกก็ว่า หมอนี่กินหมาไปกี่ตัวเนี่ย ถึงได้ปาก__
จริงๆ อ้าวคุยกันเพลินถึงแล้วนิ เฮ้ยที่นี่มัน...
“@[email protected] กรี๊ด..”
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 270 ท่าน