Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
ยังไม่คิด ช่วยคิดหน่อย
kateaw_katang
chapter1
1
06/10/2554 10:21:52
558
เนื้อเรื่อง

                “ฮือๆๆๆๆ  ทำไมนายถึงทำกับฉันแบบนี้  ทำไม  ทำไม”  ทำไมพระเจ้าต้องเล่นตลกกับสาวแอบสวยอย่างฉันด้วย  จู่ๆแฟนที่คบกันมานานสามเดือนก็มาบอกเลิกฉันซะอย่างนั้น  ทั้งๆที่เมื่อวานเราเพิ่งไปดูหนังมาด้วยกันอยู่แท้ๆ  แต่ก็อย่างว่าอ่ะนะฉันมันไม่หมวย  ไม่รวย  แล้วก็ไม่อึ๋มนี่   ฉันมันโง่เง่า  เต่าตุ่น  ผู้ชายที่ไหนจะมาสนใจคนอย่างฉัน  น่าสงสารตัวเอง เป็นบ้าเลย

                ผู้ชายที่ฉันพูดถึงนี่ก็ไม่ใช่ใครที่ไหน  เขาชื่อไต้ฝุ่นเป็นหนุ่มหล่อหน้าตาดีประจำคณะบริหาร  แต่อาจจะเพราะว่าหมอนี่หน้าตาดีเกินไป  เขาเลยบอกเลิกกับผู้หญิงเห่ยๆอย่างฉัน เฮ้ย คิดแล้วมันก็เศร้าใจ  ก็อย่างว่าอ่ะนะผู้ชายหล่อๆก็มักจะเลือกได้อย่างนี้แหละ  ฮือๆ คิดแล้วมันก็เศร้าอีกครั้ง

                “ฮืออออออออออออออ  กระซิกๆๆๆ”  ตอนนี้ฉันกำลังนั่งร้องไห้อยู่บนม้านั่งในสวนสาธารณะแห่งหนึ่ง  สวนสาธารณะที่นี่ค่อนข้างจะใหญ่มีบริเวณกว้างมากๆ  แล้วเวลานี้ก็เป็นเวลาใกล้ค่ำแล้วด้วยทำให้ผู้คนไม่ค่อยจะมานั่งเล่นที่นี่กันสักเท่าไร  มันเหมาะมากๆที่จะมาเป็นสถานที่ระบายอารมณ์ความอัดอั้นตันใจของฉัน

                อย่างที่บอกว่าสวนสาธารณะที่นี่ใหญ่มากแล้วก็มีสระน้ำอีกด้วย  ฉันเดินตรงไปที่สระน้ำหวังจะระบายสิ่งที่อัดอั้นในใจออกไปให้หมด  พอกันทีต่อจากนี้ไปฉันจะไม่คร่ำครวญถึงผู้ชายคนนี้อีก  ฉันจะเป็นคนใหม่ที่สวยสดใสไฉไลกว่าเดิม

                ฉันเดินไปที่ตรงบริเวณริมสระน้ำ  แต่ด้วยความที่ริมสระเป็นดินโคลนเหลวๆ  ฉันที่เดินไม่ทันระวังเลยเผลอเหยียบเข้าไปเต็มๆ  แย่แล้วฉันรู้สึกเหมือนว่าตัวเองกำลังจะตกลงไปในสระน้ำ  จำได้ว่ายัยไบโอเพื่อนของฉันบอกว่าอย่าเข้ามาใกล้สระน้ำแห่งนี้เพราะมันค่อนข้างลึก  แต่มันจะไม่เป็นอุปสรรคอะไรเลยถ้าหากว่าฉันว่ายน้ำเป็น  แต่ว่า  ณ  ปัจจุบันตอนนี้ฉันว่ายน้ำไม่เป็นและฉันก็กำลังจะตกลงไปในสระนี่แล้วด้วย




                เชสต์ talk

                ผมนั่งมองยัยผู้หญิงสติเพี้ยนคนหนึ่งที่สวนสาธารณะ  เธอนั่งร้องไห้ตั้งแต่เย็นจนถึงหัวค่ำ  สงสัยยัยนี่จะเพิ่งเลิกกับแฟนล่ะมั้งเห็นนั่งด่าผู้ชายอยู่เป็นวรรคเป็นเวร   ผู้ชายไม่ได้เลวอย่างที่ยัยนั่นด่าสักหน่อยคนดีๆก็มีเยอะแยะอย่างผมนี่ไง  ผมดีสุดๆไปเลยล่ะ
 
                ผมนั่งมองยัยนี่ไปเรื่อยๆโดยที่เธอไม่รู้ตัว  แปลกดีเหมือนกันปกติผมไม่ใช่คนที่จดจ่ออยู่กับอะไรนานๆ  แต่พอมาเห็นยัยนี่มันทำให้ผมรู้สึกอยากมองตาม  อยากรู้ว่ายัยนี่จะทำอะไรต่อ  ผมนั่งมองเธออยู่สักพัก  เธอก็ลุกขึ้นเดินไปที่สระน้ำ  เฮ้!!อย่าบอกนะว่าจะฆ่าตัวตายน่ะ  สิ้นคิดไปหน่อยมั้ย
               
                โครม!!!

                แล้วก็จริงอย่างที่ผมคิดยัยนี่กระโดดลงน้ำดังโครม  บ้าไปแล้วนี่เธอไม่มีสมองคิดเลยบ้างรึไงเลิกแค่เลิกกับแฟนแค่นี้ถึงกับต้องค่าตัวตายเลยเหรอ  แต่ก็นะสัญชาตญาณของคนถ้าว่ายน้ำเป็น  ต่อให้อยากตายขนาดไหนเธอก็ต้องว่ายขึ้นมาอยู่ดี  มันเป็นสัญชาตญาณที่อยู่ในจิตใต้สำนึกของคนเรา  แต่ถ้ายัยนี่ว่ายน้ำไม่เป็นล่ะ   แย่แล้ว  นี่ผมต้องเป็นคนดีอีกแล้วงั้นสิ

                ผมกระโดดลงไปในสระน้ำ  ทำไงได้ก็นี่มันเริ่มค่ำแล้วนี่คนที่นี่ก็แทบจะไม่มีแล้วด้วย  ยัยนี่ก็หายไปนานแล้วด้วย  ผมชักใจไม่ดีแล้วสิ  ถ้ายัยนี่ตายผมต้องรู้สึกผิดไปตลอดแน่ที่ไม่ได้ลงไปช่วยเธอ  ถึงสระน้ำที่นี่จะไม่ได้ลึกมากแต่ถ้าคนว่ายน้ำไม่เป็นตกลงไปก็อาจตายได้เหมือนกัน

                ผมว่ายหายัยสติเพี้ยนนี่ในน้ำ  ด้วยความที่ท้องฟ้าเริ่มจะมืดแล้วเลยทำให้มองเห็นไม่ค่อยชัด  แถมน้ำนี่ก็ยังมีแต่ตะกอนดินอีกต่างหากยิ่งทำให้ผมมองไม่เห็นยัยนี่เลย  ผมว่ายไปเรื่อย  ผุดดำผุดว่าย  จนมาเจอยัยนี่ติดอยู่ที่ตรงตอไม้ตอหนึ่งผมไม่รอช้ารีบลากเธอขึ้นมาบนบกทันที  ยัยนี่เหมือนจะไม่รู้สึกตัว  อย่าบอกนะว่าผมต้องฝายปอดให้อีกน่ะ  แต่เอาก็เอาวะยังไงช่วยแล้วก็ช่วยให้มันสุดๆไปเลย

                ผมฝายปอดให้ยัยนี่สลับกับปั๊มหัวใจให้เธอไปด้วย  สักพักยัยนี่ก็สำลักน้ำออกมา  รอดตายแล้วสินะ  ยัยนี่มองหน้าผมด้วยสาตาสุดซึ้งคงอยากจะขอบคุณล่ะสิ  ก็สมควรอยู่หรอกผมช่วยชีวิตเธอนี่

                “เป็นแฟนกันมั้ย”

                แล้วคำทักทายคำแรกที่ยัยนี่ให้ผมก็เล่นเอาผมหน้าช้า  บอกผมทีสิว่ายัยนี่ไม่ได้สำลักน้ำจนสมองเบลอน่ะ

                เชสต์ End talk




                “นี่ยัยสติเพี้ยนอย่ามาเดินตามฉันได้มั้ย”ผู้ชายคนที่ช่วยฉันไว้ตะคอกใส่ฉันหลังจากที่ฉันกำลังพยายามเดินตามหลังเขา

                “ฉันไม่ได้เพี้ยนนะ  แล้วฉันก็มีชื่อด้วย ฉันชื่อน้ำมนต์ ”ฉันว่าแล้วยังเดินตามเขาต่อ  วู้ว ลมพัดเย็นเป็นบ้า  ฉันว่าถ้าฉันยังเดินตากลมอีกสักสิบนาทีฉันต้องเป็นไข้แน่ๆเลย

                “น้ำมนต์หรือน้ำเน่าฉันก็ไม่สนใจหรอก  แล้วก็เลิกเดินตามฉันได้แล้ว  ฉันจะกลับบ้าน”หมอนี่มนุษย์สัมพันธ์ไม่ดีเอาซะเลยคนเขาอุตส่าห์แนะนำตัวยังมาตะคอกใส่อีก

                “แล้วที่ฉันถามนายไปล่ะ  ว่าไง  อ่อ  แล้วนายอ่ะชื่ออะไร  ฉันบอกชื่อของฉันไปแล้วแต่นายไม่เห็นจะบอกชื่อของนายเลย”

                “ใครอยากรู้ชื่อเธอไม่ทราบ  แล้วกลับบ้านเธอไปซะ  อย่ามาเดินตามฉัน  ผู้หญิงโง่ๆที่เลิกกับแฟนแล้วคิดฆ่าตัวตายน่ะฉันไม่อยากรู้จักหรอก”

                ฉันหน้าจ๋อยขึ้นมาทันที  ฉันไม่ได้โง่อยากจะฆ่าตัวตายซะหน่อย  ฉันก็แค่เผลอตกลงไปเท่านั้นเอง  แต่ฉันก็ได้แค่คิดไม่กล้าพูดออกไป

                “นี่ยัยน้ำเน่าจะยืนอีกนานมั้ย  ไม่หนาวบ้างรึไงกลับบ้านเธอไปได้แล้ว  ทีหน้าทีหลังเลิกกับแฟนก็อย่าคิดฆ่าตัวตายอีกล่ะ  คนเรากว่าจะเกิดมาได้รู้มั้ยมันลำบากขนาดไหน  อ่อ  แล้วกลับบ้านไปน่ะอย่าลืมกินยาด้วยล่ะ  เดี๋ยวจะเป็นหวัดตายไปซะก่อนจะมีแฟนใหม่”พูดจบหมอนี่ก็ขับรถออกไปทันที เฮ้อออ  สุดท้ายฉันก็ยังไม่รู้ว่าหมอนี่ชื่ออะไรอยู่ดี
               
 




                ฉันไปเรียนด้วยจิตใจที่ร่องรอยไม่อยู่กับเนื้อกับตัว  เฮ้อออ  ถึงจะบอกว่าจะไม่คิดถึงไต้ฝุ่นอีกมันก็ยังตัดใจเลยไม่ได้หรอกนะ  แต่ฉันเชื่อว่าระยะเวลาจะทำให้ฉันต้องลืมเขาได้แน่นอน

                เลิกคลาสฉันเดินออกมาบริเวณหน้า
คณะศิลปกรรมศาสตร์  คณะที่ฉันกำลังศึกษาอยู่  น่าเบื่อชะมัดยัยไบโอไปทำงานพิเศษอีกแล้ว  ไม่รู้ว่าทำไมยัยนี่ถึงขยันมากมายขนาดนี้ก็ไม่รู้เลิกเรียนทีไรต้องเป็นอันไปทำงานพิเศษทุกที  ฉันเดินออกมาเรื่อยๆจนถึงหน้าร้านขายกาแฟแห่งหนึ่ง  ร้านกาแฟร้านนี้เป็นที่นิยมมากในหมู่นิสิตเลยล่ะ  นอกจากพวกเธอจะมาดื่มกาแฟกัน  พวกเธอยังชอบมามองหนุ่มๆหล่อๆที่นี่ด้วยล่ะ  แต่ว่าฉันไม่เคยเข้าไปหรอกนะก็มันแพงนี่นา  แล้วฉันก็ไม่ชอบดื่มพวกกาแฟอะไรเทือกนี้ด้วย

                “นี่เธอเห็นมั้ยอ่ะ  วันนี้เชสต์กับพาร์ทมาดื่มกาแฟที่ร้านด้วย  พวกเขาหล่อกันมากๆเลยล่ะ  ยิ่งตอนที่เขายกกาแฟจรดขึ้นดื่มนะ  โอ้!!!  พระเจ้าพวกเขาดูดีเป็นบ้า  อย่างกับหลุดมาจากแม็กกาซีน”  สาวสวยสองคนที่กำลังจะเดินเข้าไปที่ร้านกาแฟแห่งนี้เอ่ยขึ้นขณะที่ทั้งสองคนกำลังจะเปิดประตูเข้า  ฉันว่าแล้วเหตุผลที่พวกเธอมาดื่นกาแฟที่นี่คงไม่พ้นมาดูพวกผู้ชายกันแหง่ๆ

                “ฉันชอบพาร์ทนะ  เค้าดูเย็นชาน่าค้นหาเป็นบ้า  ผู้ชายแบบนี้แหละพ่อของลูกฉัน” ผู้หญิงอีกคนที่เดินมาด้วยกันพูดขึ้น

                “งั้นเธอเอาพาร์ทไป  ส่วนฉันขอเชสต์ล่ะกัน  ไม่รู้ผู้ชายอะไรยิ่งดูยิ่งหล่อ  หล่อไปทุกรูขุมขน”

                “งั้นเราก็รีบเข้าไปข้างในกันเถอะ  โอกาสที่จะเจอพวกเขาไม่ใช่ง่ายๆนะ  ฉันจะต้องทำด้วยให้ดูดีจะได้เข้าตาพวกเขา”  ว่าแล้วทั้งสองสาวก็รีบสาวเท้าเข้าไปข้างในร้านทันที   

                ฉันมองตามทั้งสองสาวเข้าไปข้างในร้าน  ด้วยความที่ร้านเป็นกระจกใสทำให้มองเห็นบรรยากาศภายในร้านได้เป็นอย่างดี  การตกแต่งภายในร้านดูดีมีสไตส์เหมาะกับที่จะมานั่งเล่นบรรยากาศชิลๆ    แต่บรรยากาศของร้านไม่ได้ทำให้ฉันตกใจมากไปกว่าคนที่นั่งอยู่ในร้าน  นั่นมันนายคนที่ช่วยฉันไว้เมื่อวันก่อนนี่นา

                ฉันเปิดประตูเข้าไปในร้านทันที  ร้านนี้คนเยอะเป็นบ้าที่นั่งก็แทบจะไม่มี  ฉันแอบเห็นบางคนยืนต่อคิวเพื่อซื้อกาแฟด้วย  ในเมื่อไม่มีโต๊ะไหนว่าง  ฉันเลยเดินเข้าไปนั่งข้างหมอนั่นซะเลย  ช่วยไม่ได้ก็ที่นั่งข้างหมอนี่มันว่างพอดีนี่นา

                นายนี่หันมามองฉันด้วยสาตาที่แทบจะกระซวกไส้ฉันกินได้  นี่ฉันว่าถ้าเขาฆ่าฉันได้เขาคงทำแล้วล่ะ

                “ยัยสติเพี้ยนลุกออกไปเดี๋ยวนี้”หมอนี่หันมาขู่ฉันด้วยสาตา

                “แต่นายเป็นผู้มีพระคุณของฉันนี่  แล้วฉันก็ยังไม่ได้ตอบแทนนายเลยด้วย  ว่าแต่นายชื่ออะไรเหรอ”

                “ไม่ต้องมาตอบแทนฉัน  แล้วไปให้พ้นหน้าฉันซะก่อนที่ฉันจะเหวี่ยงเธอออกไปนอกร้าน”

                “ใจร้าย ทำไมนายชอบตะคอกใส่คนอื่นเขาจริง”

                 “ฉันตะคอกเฉพาะคนสติเพี้ยนๆอย่างเธอแค่นั้นแหละ  ออกไปได้แล้ว”  หมอนี่ว่าไม่พอยังดึงแขนฉันไห้ลุกออกจากโต๊ะเขาด้วย

                 “อ่ะ  นายชื่อเชสต์หรือพาร์ทเหรอ” ฉันเหลือบไปเห็นเอกสารที่วางอยู่บนโต๊ะของเขา  มันเขียนชื่อเอาไว้แต่ว่าฉันไม่รู้ว่าอันไหนเป็นของเขา 

                 “โอ้โห  นายเรียนวิศวะไฟฟ้าด้วยเหรอ  ดูดีเป็นบ้าเลย” นอกจากมันจะเขียนชื่อเอาไว้แล้วมันยังมีชื่อคณะเขียนไว้อีกด้วย    

                 “โอ๊ยยย  อย่ามายุ่งกับฉันยัยสติเพี้ยน  ฉันจะชื่ออะไรก็เรื่องของฉัน  ออกไปได้แล้ว  ถ้าเธอไม่ออกฉันจะออกไปเอง ป่ะพาร์ท” ประโยคหลังเขาหันไปพูดกับเพื่อนคนหนึ่งที่นั่งอยู่บนโต๊ะด้วยนี่เขานั่งอยู่ตั้งแต่เมื่อไรฉันมองไม่เห็นเลย  อะ  แต่เมื่อกี้เขาเรียกเพื่อนเขาว่าพาร์ท  งั้นก็แสดงว่าหมอนี่ชื่อเชสต์ล่ะสิ   ฮ่าๆๆๆๆ  ฉันรู้ชื่อนายแล้วล่ะ  เชสต์
 



ลองอ่านดูค่ะ  แต่งขำๆ  เรียนมากมันเครีดเลยลองแต่งดู  ถ้าชอบก็เม้นบอกแล้วช่วยตั้งชื่อเรื่องให้ด้วยนะค่ะ  อิอิ ^^
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1

น่ารักดีคะ
แต่ก็คิดชื่เรื่องไม่ออกเหมือนกัน
เฮะๆ

จากคุณ chayarun/(chayarun) อัพเดตเมื่อ 04/10/2554 15:09:16
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 142 ท่าน