Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
Strawberry Love……..รักหมดใจนายแก้มแดง
แก้มแดง
2.เพื่อนใหม่กับเรื่องวุ่น ๆ
3
03/10/2554 01:42:07
666
เนื้อเรื่อง
“เจ้าจอมทานข้าวเร็ว ๆซิลูก เดี๋ยวสายนะ”
“ค่ะพ่อ อิ่มแล้วค่ะ^""”
“งั้นก็ไป”
“ค่ะ จอมไปเรียนเรียนนะค่ะแม่ สวัสดีค่ะ”
“ตั้งใจเรียนนะลูก”
“ค่ะ”
วันนี้เป็นวันเปิดเรียนวันแรกของฉัน È_Ê  ซึ่งหลังจากวันปฐมนิเทศเสร็จแล้วอาจารย์ปล่อยให้กลับบ้าน ฉันต้องจำใจขี่เจ้ามอเตอร์ไซค์คู่ใจที่บังโครนหน้าแตกจากการชนกับต้า กลับบ้าน Ç**Ç   ตอนนี้มันก็ยังนอนเล่นอยู่ที่บ้าน*_*ยังไม่ได้เอาไปซ่อมเปลี่ยนอันใหม่เพราะแม่ฉันไม่ยอมให้เงินไปเปลี่ยนสักที@…A  แถมด้วยกัณฑ์เทศน์ชุดใหญ่สามกัณฑ์O_Oเพราะด้วยความเป็นห่วงฉันอีกนั้นแหละ ตอนนี้พ่อเลยต้องเป็นคนไปส่งฉันที่โรงเรียน   แต่ความจริงแล้วมันเป็นทางผ่านไปที่ทำงานของพ่ออยู่แล้วü….ü
“ต้องขอสวัสดีนักเรียน ม.1และม.4 ที่เข้าใหม่ทุกคนนะครับ อาจารย์ดีใจที่ได้เห็นพวกเธอซึ่งเป็นอนาคตของชาติ    สอบเข้าโรงเรียนของเราได้ อาจารย์ให้สัญญาว่าพวกเธอจะต้องได้รับแต่สิ่งดี ๆ กลับไปแน่นอน เอาล่ะแยกย้ายกันเข้าห้องเรียนได้”
นี่เป็นคำกล่าวตอนรับของผู้อำนวยการโรงเรียนค่ะ ">;<"  พูดขึ้นในช่วงเวลาที่เราเข้าแถวเคารพธงชาติเสร็จ   หลังจากนั้นก็ให้แยกย้ายเข้าห้องเรียนได้ ลืมบอกไปฉันอยู่ห้อง 5 ค่ะ ซึ่งมีทั้งหมด 8 ห้อง รุ่นฉันมีนักเรียนสอบเข้าได้ทั้งหมด  400 คน  O_O  *+*
จะนั่งตรงไหนดีนะ???????????
 ในขณะที่ฉันกำลังหาที่นั่งก็ได้ยินเสียงดังขึ้น~_~ฉันจึงหันไปมองก็เห็นว่ามีเด็กผู้หญิงน่าตาน่ารัก{¬..¬}แต่น้อยกว่าฉัน¬O¬ กำลังโดนกลุ่มผู้หญิง 4 คน รุมล้อมเธออยู่  Ð~Ð"และหนึ่งในนั้นถ้าฉันจำไม่ผิดเธอชื่อแจ๊สคนที่มาชวนไอ้หน้าจิ้งเหลนไปกินข้าวกับเธอเมื่อวันปฐมนิเทศ
“นี่ยัยโบ หลบไปนั่งที่อื่นสิ”เสียงผู้หญิงที่ชื่อแจ๊สสั่ง
“ใช่พวกเราจะนั่งตรงนี้”
“แต่เรามาก่อนนะ”เสียงคนชื่อโบตอบ
“พวกเราไม่สนว่าเธอจะมาก่อนหรือมาหลัง ขอบอกถ้าเราพอใจต้องการอะไรใครก็ห้ามขัด เธอก็รู้ไม่ใช่หรอว่าจะโดนอะไร ฉะนั้นเธอไปหาที่นั่งใหม่ แต่ถ้าเธอยังไม่ลุกไป เธอเจอดีแน่ ลองไมล่ะ” 
และผู้หญิงสี่คนก็เดินเข้าไปใกล้หนูน้อยผู้น่าสงสาร   "~;~"   ทันใดนั้นก็มีเสียงแทรกขึ้น||Ð||
“คิดว่าแน่นักหรือไง เป็นใครฮะถึงต้องให้คนอื่นเขาทำตาม”
นางเอกขี่ม้าขาวมาแล้ว^^"
ไม่ต้องคิดว่าเป็นเสียงฉัน “…”: เพราะฉันไม่ได้พูด แต่เป็นเด็กผู้หญิงน่าตาน่ารักออกแนวเซ็กซี่นิด ๆ ^O^"  ยืนขึ้นด้วยท่าทางไม่พอใจอย่างมาก
“ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวเราย้ายไปนั่งที่อื่นก็ได้”เสียงโบพูดพร้อมกับยืนขึ้น
“ได้ไง ก็เธอมาก่อน”
ปลัก!!!!!!!
โอ้ย  ???
ชักเรื่องใหญ่แล้วแฮะ m…m// ก็นางเองขี่ม้าขาวโดนผลักล้มก้นกระแทกกับเก้าอี้ไปแล้ว
“อยากลองดีหรือไง จะบอกให้นะพวกฉันเรียนที่นี้มาก่อน เธอมาทีหลังอย่าคิดซ่า ให้รู้บ้างว่าถิ่นใครเป็นถิ่นใคร”
“มากไปแล้ว   กล้าผลักฉันหรอ”
ตุบ???!
ว้ายยยย!!!
เอาแล้ว+++  นางเอกขี่ม้าขาวเอาคืนแล้วไง ลุกขึ้นได้ก็ผลักผู้หญิงคนที่ชื่อแจ๊สล้มตูดกระแทกกระโปรงเปิดเห็น ก.ก.น.  สีแดงเลย(+…+)
“อยากลองดีใช่ไหม จับมันไว้”แจ๊สลุกขึ้นพร้อมกับสั่งให้จับตัวไว้
แต่ !!!
“คิดจะหมาหมู่หรือไง”
เอ๋!!
 เสียงฉันเองค่ะ ;“O”; ว่าจะอยู่เฉย ๆ ไม่หาเรื่องใส่ตัวแท้ๆ  แต่มันก็อดไม่ได้ !*;*! ก็ฉันไม่ชอบเล่นรุมกันแบบนี้
“ใช่ คิดจะหมาหมูหรือไง ตัว ตัว เอาหรือป่าว”
เสียงใครอีกคนเขามาผสมโรง//X//  
“พวกเธออยากลองดีใช่ไหมได้เข้ามาเลย”
ในเมื่อเจอคำท้าแบบนี้แล้วเราทั้งหมดสามคนที่เข้ามาช่วยโบ ก็เดินออกไปพร้อมกับมัด O0O และหน้าตาอันโหดๆ ของเรา เมื่อสี่คนนั้นเห็นเราเอาจริงจึงมีคนหนึ่งพูดขึ้น
“แจ๊ส  อย่ามีเรื่องดีกว่าพวกเรายังติดแก้กิจกรรมจากมัธยมต้นอยู่ไม่ใช่หรอถ้ามีเรื่องอีกจะโดนหนักนะ”
“ยัยส้มเธออย่าปอดแหก”
“แต่พวกเราเห็นด้วยนะท่าทางพวกมันจะเอาจริงนะ”
“นั่นสิ เราไปนั่งด้านโน้นก็ได้เอาไว้วันหลังเราแก้กิจกรรมที่ค้างผ่านแล้ว ค่อยเอาคืน”
“ไอซ์กับแนนนี่ตลอดเลยแกกลัวอะไรมัน มันมีแค่สามเรามีตั้งสี่อย่าไปกลัวดิ”
“ถึงพวกฉันจะมีสามแต่ฉันก็ได้แชมป์มวยสากลตอนอยู่ม.ต้นมา อยากลองไหมล่ะ^^”+”ฉันโกหกออกไป*!*พอเป็นนิดหน่อยตอนพ่อสอนให้ไม่เคยแข่งหรอก แฮะแฮะ O+O
“เฮ้ย อาจารย์มา”
“ฝากไว้ก่อนเถอะฉันจะเอาคืนพวกเธอแน่จำไว้”
และแล้วพวกนั้นก็ยอมย้ายก้นไปนั่งด้านติดกับประตู=…=ส่วนพวกฉันนั่งติดริมหน้าต่างท้ายห้องค่ะ =…= บ่งบอกไหมล่ะว่าเป็นเด็กเรียนขนาดไหนนั่งท้ายห้อง
“ขอบใจพวกเธอมานะที่ช่วยเรา เราชื่อโบขอเป็นเพื่อนกับพวกเธอนะ”
“อื่อไม่เป็นไรหรอกฉันอยากช่วย เพราะฉันทนไม่ได้ที่เห็นคนอื่นถูกรังแกต่อหน้าฉัน อือ...  ฉันชื่อเฟิร์นนะ”คนชื่อเฟิร์นคือนางเอกขี่ม้าข้าวของเรานั่นเอง
“ส่วนฉันชื่อเจ้าจอม”ï…ï
“เราจำเธอได้คนที่มาสายวันปฐมนิเทศ”โบพูด
“อะอื้ม ฉันเองแหละÔ;Ô  แล้วเธอล่ะ”  ฉันหันไปถามเพื่อนอีกคนที่เข้ามาผสมโรงทีหลัง
“อ๋อเราชื่อครีมขอเป็นเพื่อนกับพวกเธอด้วยล่ะกัน”
แล้วฉันก็มีเพื่อนเป็นแก๊งเดียวกันแล้ว ­…­ฉันนั่งคู่กับเฟิร์นอยู่ริมหน้าต่างแถวหลังสุดของห้อง โบนั่งคู่กับครีมอยู่หน้าฉัน
คาบแรกเป็นวิชาคณิตศาสตร์ อาจารย์เข้ามาสอนและสั่งงานให้ทำ แต่ฉันขี้เกลียด ä…ä จึงนั่งชวนเฟิร์นคุยเรื่องนั้นเรื่องนี้เพราะมันก็ไม่ทำงานที่อาจารย์สั่งเหมือนกัน+…+
“เฟิร์น เมื่อก่อนเรียนที่ไหน”
“ฉันเรียนอยู่ที่เชียงใหม่แต่พอดีพ่อย้ายมาประจำอยู่ที่นี่ก็เลยต้องย้ายตามมา แล้วเธอล่ะเจ้าจอม” 
“ฉันเรียนอยู่โรงเรียนสาธิต ความจริงฉันตั้งใจจะต่อที่นั้นแต่พ่อฉันอยากให้ฉันเรียนที่นี้”
“แล้วครีมล่ะ+^^”ฉันถามเมื่อครีมพับสมุดที่ทำอยู่หันมาสมทบร่วมวงสนทนากับเรา
“ฉันเรียนอยู่เตรียมอุดม ตั้งใจจะเข้าที่นี้ตั้งแต่ม.1 แต่สอบไม่ได้”
“แบบฝึกหัดเสร็จแล้วหรอ ลอกบ้างดิï…ï”
“ได้สิ อ่ะ”พูดพร้อมกับหยิบส่งมาให้ฉัน
“เจ้าจอมแล้วฉันต่อนะ”ไม่ต้องสงสัยว่าเป็นยัยโบเลยนะเพราะมันทำเสร็จแล้ว=^=
“แล้วโบล่ะ จบมาจากไหนหรอ”ครีมถาม
“โบจบจากที่นี่แหละ”
“งั้นก็รู้จักพวกที่มาหาเรื่องดิ”ยัยเฟิร์นแจมด้วย
“อื่อ รู้จัก ม.ต้นเรียนอยู่ห้องเดียวกัน พวกเขาไม่ชอบโบ เขาบอกว่าเห็นหน้าโบแล้วอยากมีเรื่อง โดนแกล้งประจำแหละ มีครั้งนี้ที่พวกเธอมาช่วยไว้”
“แล้วทำไมเธอต้องยอมมันด้วย” เฟิร์นทำหน้าไม่พอใจ
 แหมยัยเฟิร์นของขึ้นอีกแล้ว
“โบ สู้เขาไม่ไหวหรอ เด็กผู้หญิงม.ต้นก็มีกลุ่มนี้แหละไม่มีใครกล้าขัดเขาหรอก ในกลุ่มมีแจ็สที่แรงที่สุด แล้วก็ส้ม ไอซ์กับแนน   โรงเรียนนี้ถ้า ม.ต้นกลุ่มไหนใหญ่ ตอนม.ปลายเขาก็ต้องมีอิทธิพลเหนือคนอื่นเป็นรุ่นต่อไปนะ”
“มีด้วยหรอแบบนี้ฉันไม่ยอมหรอกนะ มีมือมีเท้าเหมือนกัน ลองมาดิ สู้ขาดใจแหละ”ฉันพูดของชักจะขึ้นเหมือนกัน
“ใช่”การประสานเสียงพร้อมกันของสองนักสู้ครีมและเฟิร์น
 
16.00น.หน้าประตูโรงเรียน
“คนที่บ้านมาแล้วโบกลับก่อนนะทุกคน”
“อื่อ บ๊ายยย”
ยัยโบกลับไปแล้ว  ส่วนครีมกับเฟิร์นพ่อแม่เขาก็มารับกลับไปแล้วเช่นกันเหลือฉันคนเดียวที่ไม่มีใครมารับสักคน  เฮ้ย  ผ่านไปแล้วหนึ่งวันกับการเข้าเรียนที่ใหม่แต่ก็ดีนะที่ได้เจอเพื่อน ดี ๆ ดูเหมือนฉันจะเข้ากับเพื่อนทุกคนได้ดี ปกติส่วนมากฉันมีแต่เพื่อนผู้ชาย ไม่ได้ชอบนะแต่ด้วยความสนิทกับไอ้วินมาก มันก็เลยพาฉันคบแต่เพื่อนผู้ชาย
“ไง เจ้าจอมรอพ่อหรอ”
พูดยังไม่ทันขาดคำมันก็โผล่หน้ามาแล้วนั่นไง 
“อื่อ ไม่มีใครมารับสักคน”
“แล้วรถแกไปไหน”
“ยังไม่ได้เอาไปซ่อมเลย แม่ไม่ให้ตังค์”
“หรอ กลับกับฉันไหมล่ะ”
“แกเอารถมาหรอ”
“ป่าว รถของโรงเรียน”
O^O
“ขอบใจนะที่ชวนฉัน”   ‡....‡ดูมันกวนอวัยวะช่วงล่างเสียเหลือเกิน
“เฮ้ย ไอ้วิน เราจะไปตีสนุกกันไปป่าวว่ะ”
 เสียงที่ตะโกนมาทางด้านหลังทำให้ฉันหันไปมองและก็เห็นกลุ่มเด็กผู้ชาย 4  คนกำลังเดินมาทางฉันกับวิน  แต่เอ๊ะทำไมไอ้หมอนั่นมันหน้าคุ้น ๆ นะ   อ๋อไอ้หน้าจิ้งเหลนนี้เองทำไมไอ้ วินต้องคบกับไอ้หมอนี้ด้วย  ก่อนที่พวกนั้นจะเดินมาถึงต้องเอาเรื่องวินก่อน
“ไอ้วิน ทำไมแกต้องไปคบกับไอ้หมอนั่นด้วย”
“ใครอ่ะ”
“ก็ไอ้คนที่ชื่อต้าที่ฉันขับรถชนมันไง”
“อ๋อ เป็นไรอ่ะ มันมีเรื่องกับแกไม่ได้มีกับฉันนิ”
“โฮ่ ไอ้เพื่อนทรยศ” ฉันพูดได้แค่นั้นเพราะพวกเขาเดินมาถึงเสียก่อน
“ไง ไปตีนุกป่ะไอ้วิน แต่........สาวน้อยนี่ใคร แฟนหรอ อ๋อ....คนที่มาสายพร้อมแกวันนั้นนิไอ้ต้า”
“เออใช่ ที่เรียกแกว่าไอ้หน้าจิ้งเหลนไง รู้ไหมว่าชื่อนี้เรานำไปใช้แล้วนะ เธอนี้หัวคิดเยี่ยมเลย”
ฮ่ะฮ่า  เสียงหัวเราะดังขึ้น  แต่ฉันเพียงแค่ยิ้มเล็กน้อยเท่านั้นที่ได้เห็นหมอนั้นแก้มแดงอีกแล้ว
“หัวเราะอะไรกันว่ะ ไม่เห็นหน้าขำเลย”ต้าพูดขึ้นด้วยนำเสียงเรียบไม่มีทีท่าว่าโกรธอะไร แต่ก็มีคนพูดขึ้น
“ก็มันหน้าขำนี่หว่า ว่าแต่ไอ้วินแกยังไม่แนะนำแฟนแกให้พวกฉันรู้จักเลยนะโว้ย”
“เฮ้ย ไม่ใช่แฟนโว้ย นี่ชื่อเจ้าจอมเพื่อนเก่าตั้งแต่สมัยประถม ตอยอยู่มัธยมต้นก็เรียนห้องเดียวกันมา”
“หรอ น่ารักจังมีแฟนยังอ่ะ เราชื่อ ท๊อปนะขอเบอร์หน่อยดิ”
ว้ายยยย   อยากให้จังเลยคนอะไรหล่อมากเลย  ฉันคิดในใจนะแต่ที่แสดงออกมาเพียงแค่ยิ้มเฉยๆ นะจ๊ะ 
“เฮ้ย ได้ไงไอ้ท๊อป ถ้าให้เบอร์มันก็ต้องให้เราด้วย เราชื่อเดี่ยวครับ”
“ให้เราด้วยนะเราชื่อหรั่ง เราขอด้วยนะ”
ตายแล้วฉันTOTอะไรจะป๊อปขนาดนี้เนี้ยมีผู้ชายหล่อๆ มาขอเบอร์พร้อมกันตั้งสามคนแนะ ช่วยไม่ได้อ่ะนะคนมันหน้าตาดีจะให้ใครดีนะ จะให้ท๊อปที่มีหน้าตาหล่อออกเกาหลีเด๊ะ หรือเดี่ยวหล่อคมบาดตา เอะเป็นหรั่งได้ไหมออกลูกครึ่งไทยอังกฤษแต่ละคนน่าจุ๊บทั้งนั้น>…<”
“พวกแกปัญาอ่อนหรือป่าว ดูยังไงว่าน่ารัก ไม่เห็นสวยเลย”
แป๋ววววว !!! เสียงอันทำลายบรรยากาศ จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากสุดหล่อของฉันที่เวลาเห็นแล้วหัวใจเต้นแรงทุกที  ทำไมผู้ชายคนนี้ถึงดูมีเสน่ห์นักนะ’ll00ll”ความจริงแล้วผู้ชายกลุ่มนี้หน้าตาดี (ดีม๊าก......มากกันทุกคนเลย รวมทั้งวินด้วยที่หล่อออกแนวตี๋ๆ)
แต่สำหรับไอ้หน้าจิ้งเหลนคนนี้มันเหมือนมีอะไรดึงดูดฉันP0PT   คิวที่หนาเข้ม นัยน์ตาดำสนิดนั้น มันเรียกร้องให้หัวใจฉันเต้นแรงอยากมองเขาไปนาน ๆ นี่ขนาดเห็นแค่ไม่กี่ครั้งแต่ภาพเวลาที่เขาอายหรือโกรธแล้วแก้มแดง ๆ นั้นมันทำให้ฉันหัวใจตุ้มๆต่อม ๆ {O~O}
“มองอะไร ฉันพูดความจริงรับไม่ได้หรือไง ยัยขี้เหร่” เปร๊ง!!!!แตกกระจายเป็นเสี้ยวเลยหัวใจฉัน ทำไมปากนายถึงร้ายกาจอย่างนี้นะ
“ฉันก็มองดูหมาในปากนายนะสิว่ามีกี่ตัวกันแน่^¬^T”
“ผู้หญิงอะไร ปากจัดชะมัด”
“ผู้ชายอะไร หน้าตาก็หวยแถมมีหมาอยู่ในปากอีก ถามจริงพวกนายคบหมอนี้ลงได้ยังไง”
“นี่เธอมากไปแล้วนะ”
“ทำมะ จะทำไมฉัน”
ชักทนไม่ได้แล้วนะ ฉันเริ่มเสียงดังตอนนี้ยืนกอดอกเชิดหน้าใส่พร้อมมีเรื่อง เปิดเรียนวันแรกก็มีแต่เรื่องเมื่อเช้ากับพวกยัยแจ๊สตอนเย็นก็กับไอ้หน้าจิ้งเหลน......มะสู้ตาย
“เฮ้ย เจ้าจอมไอ้ต้ามันแค่ล้อเล่น”
“ไอ้วิน แกเพิ่งรู้จักมัน แกก็เข้าข้างมันแล้วมากไปปะเนี้ย”
“เออใช่ เจ้าจอมไอ้หน้าจิ้งเหลนนี่มันแค่ล้อเล่น อย่าไปถือสามันเลยนะ อย่าไปใส่ใจมันเลยเอาเบอร์มาให้เราดีดว่า”เสียงท๊อปพูดขึ้น
“เฮ้ยได้ไง ฉันขอก่อน”
“แต่ถ้าให้แกฉันก็จะเอาด้วย”ทั้งท๊อปและเดี่ยวต่างเถียงกันไปมา ทำให้ฉันมาสนใจสองคนนี้แทน
อารมณ์เสีย^~^` ผู้ชายอะไรหน้าตาดีแต่ปากเสียเชอะ
~ปริ้น~
“เจ้าจอมรถพ่อแก”
“อื่อ ฉันกลับก่อนนะ”
“เอาเจ้าจอมแล้วเบอร์ล่ะ”ท๊อปพูดขึ้น ฉันจึงแค่ส่งยิ้มให้เท่านั้นแล้วพูดว่า
“กลับก่อนนะ”
........................................................................................
“สวัสดีค่ะพ่อ”
“ไงลูกสาวพ่อ มาเรียนวันแรกหนุ่ม ๆ ตามจีบแล้วหรอ”
^O^
“อะไรกันค่ะพ่อ เพื่อนไอ้วินต่างหาก พ่อไม่เห็นวินหรอค่ะ”
“พ่อแค่แซวเล่นเฉย ๆ ร้อนตัวไปได้”
พ่อมักจะพูดเล่นกับฉันแบบนี้เสมอ  แต่มันก็ทำให้ฉันสนิทกับพ่อมากขึ้นต่างจากแม่เวลาที่พูดกับแม่บางครั้งฉันจะอึดอัดเพราะแม่จะเข้มงวดเรื่องบางเรื่องที่ฉันไม่อยากพูดแม่ก็จะคาดคั้นให้ฉันตอบคำถามไม่เหมือนพ่อที่จะรอให้ฉันพร้อมและถามฉันด้วยเหตุนี้ฉันจึงสนิทกับพ่อมากกว่าU¬U
 
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 376 ท่าน