Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
The last secret ของแม่มดจำเป็น
angle 52
บทนำ
1
14/09/2554 21:25:17
386
เนื้อเรื่อง
บทนำ
2 สัปดาห์ที่แล้ว
               เฮ้อ! อยากจะถอนหายใจแรงๆสักล้านรอบ ทำไมนะสวรรค์เล่น ตลกอะไรกับฉันนักหนา ให้พ่อ แม่ฉันหายไปยังไม่พอ ทิ้งฉันไว้กับป้าแม่บ้านเอาไว้พร้อมมรดก แล้วฉันก็ต้องทำงานเพราะมรดกที่ทิ้งไว้คงจะประทังชีวิตของฉัน ได้แค่ระยะหนึ่งเท่านั้นเอง v-v  ทำไมสวรรค์ถึงแกล้งฉัน ยังงี้ ฉันพึ่งจะอายุ 17 ย่างจะ 18  ปีเอง  อ้อ! ลืมแนะนำตัว ฉัน ชื่อลูเซีย ไดร์เร็คเตอร์ ฉันอาศัยอยู่กับคุณป้าแม่บ้านตั้งแต่ฉันอายุ 13 ขวบ วันนั้นฉัน กลับมาที่บ้านแล้วขึ้นไปทำการบ้าน ข้างบนห้องนอนเพื่อจะได้ลงมาทานอาหารกับ พวกท่าน พอฉันทำการบ้านเสร็จ ก็อาบน้ำลงมาทานข้าว แต่ป้าแม่บ้านบอกว่าพวกท่านยังไม่กลับมาเลยแต่ทิ้งจดหมายฉบับหนึ่งไว้ให้ฉัน อยู่ที่โต๊ะห้องนั่งเล่น
‘ ถึง ลูเซีย ลูกรัก
ถ้าลูกได้เห็นจดหมายฉบับนี้ ลูกคงไม่เห็นพ่อ กับ แม่แล้ว พ่อ กับแม่จะไปที่ ที่หนึ่งที่ไกลแสนไกล ลูกไม่ต้องห่วงพ่อ กับ แม่ นะ พ่อ กับ แม่ปลอดภัยดี พ่อของลูกได้ทิ้งมรดก ไว้ให้ลูก จำนวนหนึ่ง พอจะใช้ชีวิตอยู่ได้   5-6 ปี แล้วเวลาที่เหลือถ้าพ่อ กับ แม่ยังไม่กลับ ลูกต้องหาเงิน ไว้ใช้เองก่อนนะลูก พ่อ กับ แม่ต้องขอโทษ ลูกจริงๆ ที่ไปแบบไม่บอกไม่กล่าว แบบนี้ ถ้าวันนั้นมาถึงพ่อกับแม่จะกลับมาหาลูก ขอให้ลูกรู้ไว้ว่าพ่อ กับ แม่ยังคงอยู่ใกล้ๆลูกเสมอนะจ๊ะลูรักดูแลตัวเองให้ดีด้วยล่ะ
                                                                                                                รักเสมอ ’
แปะๆๆ
               ตอนนั้นพอนั้นพอฉันอ่านจดหมายจบ น้ำตาก็ไหล ตอนนั้นฉันนึกแค่ว่าพ่อ แม่ทิ้งฉันไป แล้วก็เอาแต่ร้องไห้ ไม่ได้กินข้าวเกือบ 3 สัปดาห์ เลย แต่พอจดหมายอีก ฉบับอยู่ที่ห้องนอนฉัน พอเปิดอ่านดูเป็นของพ่อ กับ แม่ ที่เขียนถึงฉันก็ถามป้าแม่บ้าน แต่เขาบอกว่ารู้ว่าไม่มีจดหมมายส่งมาเลย และ ทั้ง 2ยังไม่กลับมา ฉันแต่คิดว่า พ่อ แม่คงจะกลับมาตอนที่ป้าไม่ และ จดหมายฉบับนั้น ที่ท่านเขียนคงจะรู้ว่าฉันเป็นยังไงบ้าง ฉันก็รักษาสุขภาพและหน้าตาอันอ่อนไวนี้เอาไว หุหุหุ -*-แต่มันผ่านไปตั้ง 4-5 ปีแล้วยังไม่มีใครติดต่อกลับมาเลย v.v แถมฉันต้องหาเงินเลี้ยงตัวเองกับป้าแม่บ้าน เพราะป้าแม่บ้านก็เหมือนแม่อีกคนของฉัน เมื่อก่อนท่านก็เลี้ยงฉัน ตอนนี้ให้ฉันตอบแทนบ้าง ( กตัญญูว่างั้น ) เอะ! สมุดอะไร สีดำ น่ากลัวเชียว พ่อ แม่ คงไม่ส่งไอ้นี่มาให้ฉันหรอก พวกท่านจะส่งให้จดหมายประมาณ 2-3 เดือน 1ครั้ง แต่เมื่อ สัปดาห์ที่แล้วท่านส่งจดหมายมาแล้วนี่ ฉันเปิดดูทีละหน้าแต่ในนั้นกลับว่างเปล่า ไม่มีอะไรเลยนอกจากหน้าปกที่เขียนว่า                 ‘Embern Highschool ’ นี่เหมือนชื่อโรงเรียนมัธยมเลยล่ะ เหมือนเคยได้ยินนะชื่อของโรงเรียนนี้นะ
คลิ๊กๆ
               อ่ะ!เจอแล้ว โรงเรียนเอ็มเบร็น
‘โรงเรียนเอ็มเบร็น เป็นโลกเรียนที่ลึกลับที่สุดในโลก แต่ก็มีพ่อ แม่ทั้งหลายที่จะส่งลูกไปเรียนที่นั้น เป็นความฝันของพ่อ แม่ทั้งหลาย โรงเรียนนี้ ไม่เคยให้รายการโทรทัศน์ หรือ นิตยาสารทำข่าวเลย เป็นโรงเรียนที่น่าค้นหา แต่โรงเรียนนี้รับนักเรียนปีละไม่เกิน 200 คน อยู่ที่แคนนาดา รัฐโตรอนโต  ’ เป็นโรงเรียนที่น่าจะดีมากเลยแหละ คนถึงต้องการเข้าเยอะขนาดนั้น =_=ไปช่วยป้าทำกับข้าวดีกว่า
“ป้าค่ะ เซียช่วยทำดีกว่าค่ะ” ฉันช่วยป้าหันผักดีกว่า เห็นฉันเป็นลูกคุณหนูก็เถอะแต่ฉันก็หันผักเก่งนะป้ายังชมฉันเลย^-^
ฉึก~แปะๆๆๆ
“โอ้ย!”โอ้ย!มีดบาดเหรอเนี่ย  เจ็บจริงเลยv-v
“คุณหนูเป็นอะไร มากไหมค่ะ....ขอป้าดูหน่อยค่ะ เลือดออกเยอะเลย เดี๋ยวป้าไปเอาที่ทำแผลมาทำให้นะค่ะ”ตุบ ! โถ่เว้ยไอ้หนังสือนี่จะมาตกอะไรตอนนี้คนกำลังเจ็บนะ -*-
แปะๆๆ
               เลือดของฉันหยดลงที่หนังสือตอนที่กำลังจะหยิบ มันขึ้น เอะ! ทำไมเลือดซึมไปกับกระดาษไวจังเลย มีตัวหนังสืออะไร ขึ้นมาด้วย
               ‘                               ทำเนียบนักเรียน โรงเรียนเอ็มเบร็น ปี 1987                      ’
ผู้หญิง คนที่ 3 หน้าตาคุ้นนะ ผมสี น้ำตาลช็อคโกแล็ต ตัดกับผิวขาวจัด ของเธอคนนั้น ผมของเธอถูกตัดเป็น หน้าม้าปัดข้าง ตากลมโตสีเทาน่าค้นหาและปากสีแดงธรรมชาติเล็กๆ ทั้งชื่อและหน้าตาของเธอคนนั้นคุ้นมาก เพราะเธอคือแม่ของฉันยังไงล่ะ^-^ชื่อที่ถูกเขียนไว้ใต้รูปเป็นสิ่งที่ฉันมั้นใจ ‘แคทธารีน ลูเปอร์ ’นี่น่าจะเป็นนามสกุลของแม่ฉัน ตอนที่ยังไม่ได้แต่งงานสินะ ผู้ชายคนแรกก็หน้าตาคุ้นมากเลย (พึ่งเห็นอ่ะ v-v) ตาเขียวมรกต ข้างหนึ่งเท่านั้นที่ถูก ผมสีดำสนิทบังไว จมูกที่โด่ง จนฉันอิจฉา -*- และปากสีชมพูอ่อน เขามี่ชื่อว่า ‘ฮิตตัน ไดร์เร็คเตอร์ ’ ใช้แล้วเขาคือพ่อของฉันเอง ^-^พวกท่านจัดว่าเป็น คนที่หน้าตาดีใช้ได้เลย ฉันหน้าตาเหมือนทั้ง 2 คนเลย ฉันมีตาสีเทา และปากสีแดงธรรมชาติ รูปหน้าของฉันและผิวที่ขาวจัด ก็เหมือนแม่ >-< ผมสีดำสนิท กับจมูกที่โด่งสันเหมือนพ่อ(แต่พ่อของฉันโด่งกว่าอีกอ่ะ v.v)แม่ของฉันเป็นลูกครึ่ง ไทย-แคนนาดา แต่หน้าตาออกทางตะวันตกซะมากกว่า พ่อฉันก็เป็นลูกครึ่งไทย-อังกฤษ แต่พ่อของฉันอาศัยที่ไทยตั้งแต่เด็กๆแล้ว ฉันเลยมีหน้าตาลูกครึ่ง จบๆ เอะ! รู้แล้วต้องใช้เลือดในการเปิดดูอักษร =_= เหมือนมีเวทมนต์เลย อ่ะ! กระดาษอะไรเนี่ย
‘ถึงแคทธารีนเพื่อนรัก
                               ถ้าเธอเห็นจดหมายฉบับนี้ เธอก็คงจะไม่เห็นฉันอีกแล้วล่ะ ฉันต้องขอโทษเธอด้วยที่ฉันเป็นตัวการในการทำภารกิจ ไม่สำเร็จ และทำให้คอปเปอร์แฟนของเธอต้องตาย ฉันขอโทษจริงๆ ฉันคงทนอยู่ในพิธีรับมอบใบจบไม่ได้
                                                                                                                                                               ลาก่อนเพื่อนรัก
                                                                                                                                                                      ลินลี่’                                                                                                                                                                                              
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 308 ท่าน