Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
special sister คุณ(พี่สาว)ตัวแสบ vs. คุณชายวายร้ายจอมโหด
blue-life
ตอนที่ 1 นายเป็นใครกันนะ
2
21/03/2555 18:05:37
405
เนื้อเรื่อง
ตอนที่ 1 นายเป็นใครกันนะ
หลังจากที่รู้ชื่อเสียงเรียงนาม  เขาก็ชวนคุยโน่นคุยนี่  แหมฉันนี่ก็เก่งนะเนี่ยเนียนๆไปยังจับ
ไม่ได้เลย(555+)หัวเราะในใจ  แมททิวๆชื่อนี้มันโครตคุ้นมากๆเลยแต่ดันนึกไม่ออกคนหล่อแบบนี้ลืมได้ไงน๊า มิน่าล่ะพ่อกับแม่ชอบแขวะฉันบ่อยๆเรื่องโง่เนี่ยก็ใครมันจะไปฉลาดเหมือน แอลเบิร์ต ไอน์สไตน์กันเล่า 
“อินเทรนเธอดูแปลกๆไปนะ ไม่ค่อยยิ้มเลยมีอะไรให้ฉันช่วยไหม ถ้ารำคาญก็บอกนะ”
ว้าย!ตายมัวแต่หัวเราะในใจ  จนลืมไปว่าเขายังยื่นหัวโด่อยู่ตรงนี้
“แล้วฉันแปลกตรงไหนมิทราบ ฉันก็มีตา หู จมูก ปาก เหมือนคนทั่วไป แถมไปอีกหนึ่ง
อย่างด้วยนะ...”
“แล้วอีกอย่างที่ว่านั่นน่ะ มันคืออะไรล่ะ จากที่ดูๆเธอก็ไม่เห็นมีอะไรเกินมาหนิ หรือ
ว่าเธอมีหางงอกออกมา ถ้าไม่ใช่ก็น่าจะเป็น.....เธอไปทำดูมๆมาใช่ไหม”อย่ามาปํญญาอ่อนคิดว่าหล่อแล้วแกล้งโง่มันน่าเอ็นดูหรือไง(ฉันว่าน่าเอ็นดูออก ; blue-life)
“นี่ถามจริงจากใจเลยนะ นายเอาอะไรมาคิดว่าคนสวยอย่างฉันมีหาง และอีกอย่างที่ว่าก็คือ
ความสวยของฉันไงเล่า”
“555....ตอนแรกก็นึกว่าไปทำดูมๆมาซะอีก และอีกอย่างเธอยังไม่รู้อีกหรอว่าตัวเองแปลก”
 พูดให้ดีดีหน่อยนะถ้าผีเจาะปากมาพูดในสิ่งอัปมงคลเดี๋ยวแม่จะเอาน้ำกรดสาดหน้าให้หมดหล่อกันไปเลย แต่อีกอย่างที่ทุกคนและฉันเองต่างก็สงสัยว่าเราสนิทกันตั้งแต่เมื่อไหร่กัน แต่ก็ชั่งมันเต๊อะ
“ หึ... ” จะมาหึ...ทำซาก
“จะหึทำไม หึให้มันได้อะไรขึ้นมา”
            “ป่าว.....ก็แค่จะบอกว่าเธอน่ารักขึ้นมากกว่าเมื่อ 2 ปีก่อนก็เท่านั้นเอง”
(*3*) ว้าย!!!เขิน  หน้าร้อนเหมือนเอาไฟมาลนคางเอาน้ำมันพราย เฮ้ย!ไม่ใช่ผี แต่ว่า 2 ปี
 ก่อนงั้นหรอ ความทรงจำค่อยกลับมาที่ละนิด
“ บ้าพูดเล่นอยู่ได้แล้วที่พูดว่า 2 ปีก่อนนี้นายหมายความว่าไง” เดี๋ยวปั๊ดจำทำ.....แฟนซะเลย
นี่ เขาเอาแต่จ้องหน้าฉันโดยไม่พูดอะไรสักคำ มันอึดอัดนะรู้ไหม
“ เอาเป็นว่าเธอไปถามน้องสาวเธอจะดีกว่านะอิมชิตา ฉันต้องรีบไปแล้วเอาไว้สักวันเรา
จะต้องมาพบกันอีกแน่ ขอตัวก่อนนะ บาย” ขอตัวอย่างเดียวหรอเอาใจเข๊าไปด้วยสิตัวเธอ แล้วจะรีบไปไหนล่ะพ่อรูปหล่อ แล้วเมื่อกี๊เขาเรียกชื่อฉัน!เขารู้นานแล้วหรอเนี่ย อกนางอิมชิตาจะแตก
“นายรีบหรอ เจอหน้าฉันแล้วอยากเข้าน้ำหรือไง นายรู้ว่าฉันไม่ใช่อินแล้วยังทำมาทำไม่รู้ไม่
ชี้เนี่ยนะ เชอะ!” ฉันสบัดหน้าคอแทบเคล็ด
ไม่ว่าจะยังไงฉันต้องรั้งเขาเอาไว้ก่อนเพราะฉันยังไม่รู้อะไรเลยนะ นายเป็นใครก็ยังไม่รู้
ต่อมสะระแนสอใส่เกือกมันเริ่มตื่นตัวแล้วจะให้มันหลับลงไปเหมือนเดิมก็คงจะยาก
“ก็ไม่มีไรมากแค่อยากเล่นด้วยก็เท่านั้น แล้วทำไมเวลาคุยกับฉันต้องหน้าแดงด้วยล่ะ
 เธอคิดอะไรกับฉันหรือป่าว....” ทะเล้นแบบนี้เอาใจป้าไปเลย อย่าให้รู้นะว่าบ้านอยู่ไหนเดี๋ยวจะปีนหน้าต่างเข้าหาซะให้เข็ด(ฉันเป็นแค่คนแต่งนะไม่มีเอี่ยวกับเรื่องนี้; blue-life)  เอาไงดีถ้าบอกว่าอยู่ก่อนเขาจะมองเราเป็นผู้หญิงไม่ดีก็ได้นะแต่ถ้าไม่ยื้อไว้ก่อนแล้วจะรู้ไหมว่าเขาเป็นใคร(นี่เธอยังมาเป็นนางเอกผู้ไร้เดียงสาอยู่ได้นะยัยนี่ ลากเข้าห้องไปเลยจบ : blue-life)
“ถ้าเธอไม่ตอบ.....งั้นก็......ทำแบบนี้เลยแล้วกัน” เขาโน้มใบหน้าอันขาวใสของเขาเข้ามา
ใกล้จนฉันต้องหลับตาเพื่อสะกดใจไม่ให้ปล้ำเขา “งั้นขอตัวล่ะนะ ไปล่ะแล้วเจอกันเมื่อเธอต้องการ”เขาพูดตัดบทก่อนจะโบกมือหย็อยๆ เสียดายจัง แล้วถ้าต้องการเดี๋ยวนี้ล่ะจะอยู่ให้ฉันไหม เอาไงดียัยอิม กระโดดล็อกคอเลยดีไหม ไม่ดีๆ ฮึ่ม!เอาแบบนี้ก็แล้วกัน
“เดี๋ยว!...นาย เอ่อ....คือ.....นายมีเบอร์โทรป่ะหรืออะไรก็ได้ที่สามารถติดต่อกันได้น่ะ”
 ฉันไม่รีรอให้เขาเดินหนีไปได้รีบคว้าแขนอันแสนแข็งแรงของเขาเอาไว้ ฉันหน้าด้านไปป่าวก็คนมันอยากเจอนี่หว่า ถ้าเป็นคุณก็คงทำแบบฉันเพราะใครเขาจะโง่ยอมปล่อยคนหล่อไปง่ายๆไหนก็รู้จักกันแล้วก็ต้องรีบคว้าเป็นดีที่สุด
“ มีสิ จะโทรมา....หรอ...... เอ๋...ทำไมเธอใจแก้มอย่างนั้นล่ะเธอไม่สบายหรือป่าวไหนๆมา
อังหน่อยสิ ” เอาพูดด้วยเสียงยานๆโคตรน่ารักอ่ะ ชักอยากเอาไปเลี้ยงที่บ้านซะแล้วสิ เขาเอาหลังมืออังที่หน้าผาก  ฉันรีบเอามือมาจับที่หน้าทันทีเพื่อเช็คว่าหน้าฉันแดงจริงๆหรือป่าว  คนที่อยู่ข้างหน้าฉันก็เอาแต่อมยิ้ม
            “ฉันไม่เป็นไรแค่อากาศมันร้อน ถ้านายจะไม่ให้ก็ได้นะ” หยั่งเชิงดูก่อน แต่ถ้าเขาไม่ให้ก็แห้วรับประทาน
            “นี่คุณผู้หญิงครับใจร้อนจังนะ และอีกอย่างผมไม่โง่พอที่จะปฏิเสธอ่ะนะ” เข้าทางเป๊ะ
  เขายื่นนามบัตรสีน้ำเงินมาให้ฉัน  นาย  แมททิว  คาทาเซล ลูกครึ่งนี่หว่าถึงว่า
“ถ้างั้นก็นี่นามบัตรฉัน” ฉันยื่นนามบัตรที่มีชื่ออันเพราะพริ้งโชว์อยู่ เขาจ้องที่กระดาษแผ่น
นั้นจนตาแทบถลน(ฉันเว่อร์ไปงั้นเอง)
“อิมเธอนี่ไม่เคยเปลี่ยนเลยนะ จะหลอกฉันไปถึงไหน”
            “…..” ฉันทำหน้างงๆ

            “ แล้วนี่มันชื่อใครล่ะ และอีกอย่างฉันก็รอว่าเมื่อไรเธอจะบอกความจริงกับฉัน เธอนี่ใจร้ายซะจริง 2 ปีที่แล้วก็ยังแสบไม่หาย ” ฉันชักงงๆแล้วนะเนี้ย ตกลงเข้ารู้จักฉันแต่ฉันกลับนึกไม่ออกว่าเขาเป็นใคร ใครมันแต่งเรื่องนี้ฟ่ะแม่งงงๆได้ใจจริง(นังนี่บังอาจมาว่าฉันหรอเดี๋ยวปั๊ดคัดชื่อออกจากนางเอกซะเลย ; blue-life) ว่าแล้วเขาก็หันนามบัตรนั้นมาให้ฉันดูชื่อ อินชิตะนี่สงสัยจะหยิบมาผิด ลืมซะสนิทฉันนี่มันโง่ตัวแม่ซะจริง(ใช่โง่โคตร ; blue-life)

           “แล้วตกลงนายเป็นใครกันแน่”
           “ถ้าเรื่องนั้นฉันขอไม่บอก  ให้เธอจำฉันได้เองจะดีกว่าเพราะมันจะทำให้ฉันดูมีค่าใน สายตาเธอมากขึ้น งั้นก็หมดเรื่องแล้ว บายล่ะนะสาวน้อย อ้อ!แล้วคืนนี้จะโทรมานะจ๊ะ จุ๊บ :x”
           ว้าย!เขาขโมยหอมแก้มฉัน!!!!!!!!!!!!!!!!
           “ไอ้บ้ากลับมาเคลียร์เดี๋ยวนี้นะ”
           เขาวิ่งหายไปในกลีบเมฆ ถ้าเจอกันอีกมีเลือดสาดแน่ ไอ้เม็ดกวยจี๊ นายเป็นใครต้องรู้ให้ได้แล้วรู้จักเราได้ยังไง เรื่องนี้ยัยอินต้องรู้แน่ๆ
           ฉันรีบกลับมาที่พักเพื่อคาดคั้นความจริงจากต้องน้องสาวตัวแสบ ฉันต้องรู้ความจริงให้ได้
            “อินเรามีเรื่องต้องคุยกัน” ฉันกระโจนขึ้นไปบนที่นอน
 “เรื่องอะไรอิม ตอนนี้ฉันไม่ว่างกำลังพักผ่อน” อย่าตอบกวนประสาทได้ไหมไอ้น้องบ้า“ไม่ได้เธอต้องคุยกับฉันเดี๋ยวนี้ ”  ฉันเดินเข้าไปลากตัวยัยบ้านี้ให้ลุกจากเตียง
“โธ่ แม่คุณจะรีบร้อนอะไรนักหนา มีอะไรก็รีบว่ามาอิมฉันจะนอน หาววววว” เป็น
สาวเป็นนางหาวได้น่าเกลียดมาก
           “ จะนอนอะไรนักหนา ตัวเองก็ไม่ค่อยแข็งแรงแทนที่จะออกไปสูดอากาศข้างนอกมัวมานอนเกยตื้นอยู่ได้ อยากเป็นพยูนหรือไง”
           “ นี่อิม เธอจะมาว่าแดกดันฉันแค่นี้ใช่ไหมถ้างั้นขอนอนก่อนล่ะนะไว้ฉันตื่นแล้วค่อยคุยนะ” ยัยอินป้องปากหาว
            “ไม่ใช่เรื่องนั้น”
            “ แล้วมันเรื่องอะไรล่ะรีบๆพูดมาสิฉันง่วง”
            “ไอ้เม็ดกวยจี๊ เฮ้ย!ไม่ใช่ นายแมททิวเป็นใคร?” ยัยอินทำหน้าตาตื่นเมื่อได้ยินชื่อเขาคนนั้น เธอรู้จริงๆด้วย
            “ พี่ไปเจอเขามาหรอ!แล้วทำไมอิมถึงมาถามฉันล่ะในเมื่อเธอน่าจะจำเขาได้ที่สุดไม่ใช่หรอ” อินถามด้วยความตกใจ
            “ เธอลืมไปแล้วหรือไงว่าฉันมีปัญหาเรื่องความทรงจำ”
           “ อืม...ก็จริง อิมอยากรู้มากขนาดนี้ ถ้าไม่บอกก็คงไม่ไดแล้วใช่ไหม ” ถามไม่คิดอีกแล้วน้องใครว๊ะ
            “ถ้าฉันไม่อยากรู้ฉันจะถามหาพระแสงด้ามยาวทำไมล่ะ” ก็มันจริงนี่นา
            “ถ้างั้นฉันจะเล่าให้ฟังแต่อิมต้องห้ามตกใจนะ ok ป่ะ”
  ฉันพยักหน้ารับงึกๆคราวนี้แหละฉันจะได้รู้สักทีว่าไอ้บ้านั้นเป็นใคร แล้วมาเคืองฉันทำไม
มิทราบ
“งั้นเริ่มเลยนะ” ก็ควรเริ่มตั้งนานแล้วยัยบ้า
           ฉันอินเทรนเองค่ะตอนนี้ฉันเดินเตร็ดเตร่ไปเรื่อยในรั้วมหาลัย ก็แหมมันว่างนี่นาพอเดินไปไม่ทันมองก็เดินไปชนเข้ากับอะไรไม่รู้ทำเอาฉันเชเกือบล้มหัวทิ่มลงอ่างบัว
            “อ้าว!หนูเป็นไรไหม”
            อ้าวที่ฉันชนไปเมื่อกี้เป็นคนหรอกหรอตอนแรกก็นึกว่าเป็นต้นไม้ซะอีก โหแล้วเขาเป็นใครกันใส่สูทสีดำแว่นตาก็ดำยังกับว่าเป็นพวกมาเฟียร์ในเรื่องรีบอร์นยังไงยังงั้นและอีกอย่างนะพวกเขาไม่ได้มีแค่คนเดียว ถ้าที่ใช้สายตานับก็ประมาณ 4 – 5 คนได้ล่ะมั้ง แล้วเขามาทำอะไรที่นี่หรือว่ามาจับตัวเด็กสาวไปขาย
            “ไม่ผิดตัวแน่!คนนี้แหละครับ”หนึ่งในนั้นพูดขึ้น ผิดเผิดอะไรกันได้ยินไม่ค่อยชัดเลยขอเครื่องช่วยฟังหน่อย
“ใช่!ไม่ผิดตัวแน่จับนังนี้ไว้!!”พวกมันเอาแผ่นกระดาษขึ้นมาดู ฉันเริ่มรู้สึกกลัวเสียวสันหลัง
วาบๆ
            ไอ้สูทดำที่เหลือรับคำสั่งแล้วพุ่งเข้ามาจับล็อกแขนทั้งสองข้างของฉันมันช่วยกันเอามือปิดปากเพื่อไม่ให้ฉันตะโกน ไอ้พวกนี้จะฉลาดเกินไปไหม พวกมันลากไปหลังพุ่มไม้ที่ไม่ค่อยมีใครโผล่มา ตายแล้วยัยอินสุดสวยกลายเป็นสุดซวยไปได้ยังไงกันเนี่ย พระเจ้าลงโทษฉันที่แอบเอากางเกงในไปครอบหัวเจ้าหม่อน(แมวที่บ้าน)แน่ๆเลยถ้าฉันรอดตายฉันจะซื้อปลาทูไปให้นะหม่อนจ๋า ฉันขอโต้ด ฉันพยายามออกแรงดิ้นแต่ก็ไม่เป็นผล
  “นังหนูไม่ต้องดิ้นไปหรอก พวกฉันไม่ทำอะไรหนูหรอกแต่แค่อยากให้ช่วยพวกน้า
หน่อยนึงจะได้ไหมจ๊ะ”อะไรกันเนี่ยฉันงงตึบไปหมดแล้วนะ เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย
“อะไอ้อ้วยอะไอ”(จะให้ช่วยอะไร)
            “หนูดูคนในรูป แล้วไปปฎิเสธรักเขาหน่อยจะได้ไหม”
            แล้วนี้ใครกันหล่อใช่ย่อยขนาดใส่แว่นหนาเตอะยังหล่อได้ขนาดนี้ ตาคม คิ้วเข้ม จมูกเป็นสัน ผมสีน้ำตาลอ่อน ปากเรียวบางเฉียบ handsomeสุดๆ เขาเป็นใครกันนะ
            “เป็นไงหล่อใช่ไหมหนู แต่ถ้าเธอไม่ไปปฎิเสธเขา พ่อแม่และพี่สาวเธอตายแน่!”
            พ่อแม่และอิมหรอ ถ้าเป็นแบบนั้นฉันยอมปฏิเสธคนหล่อแล้วเอาชีวิตรอดจะดีกว่า เมื่อฉันตัดสินใจจึงพยักหน้ารับ จะให้ปฏิเสธเพื่ออะไรก็ช่างเอาชีวิตรอดก่อนล่ะตู
            “ดีมาก งั้นเตรียมตัวปฏิเสธเขาได้เลย และอีกอย่างห้ามบอกใครล่ะแม้แต่ครอบครัวเธอก็ห้ามบอก”พวกมันบ้ากันหรือไงเนี่ยฉันไม่รู้จักหมอนี่สักหน่อยแล้วจะไปรับรักเขาได้ไงกัน พูดไม่คิด
             “และอีกอย่างเขาชื่อแมททิวจำเอาไว้ให้ดีล่ะ”พวกมันปล่อยตัวฉันเป็นอิสระแต่ก็ไม่ลืมย้ำว่าถ้าฉันไม่ทำทุกคนก็ต้องตาย โธ่เอ้ย จะทำไงดี ซวยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
            หลังจากนั้นสองวันฉันเดินอยู่ไหนสวนสาธารณะอย่างสบายใจเพราะคิดว่าที่ไอ้พวกชุดดำมันพูดคงจะแค่ล้อเล่น 555+ หลงกลุ้มกินไม่ได้นอนไม่หลับกันเลยที่เดียว
            “หวัดดี อิม ” ใครหว่า โธ่เอ้ยฉันไม่ใช่อิม ฉันอินเทรนๆๆเข้าใจไหม ฉันชักเบื่อแล้วนะเดี๋ยวปั๊ดขอตังค์แม่ไปทำหน้าใหม่ซะดีไหมเนี่ย
              “นายเป็นใคร” แต่หน้าแบบนี้เคยเห็นที่ไหนมานะ
 “โหทำไมเธอตัดรอนกันแบบนี้ล่ะฉันอุตส่าต์ขับรถมาหาเธอเลยนะ”เขาทำหน้ามู่(*3*)น่ารัก
มากกกกกจนเกินจะบรรยาย
               “อิมเมื่อไร เธอจะใจอ่อนกับฉันสักที คบกับฉันสักทีสิเธอชอบฉัน ฉันชอบเธอแล้วทำไมไม่ยอมเป็นแฟนสักที” ว้าย!!!!ฉันนึกออกแล้วนายนี้คือแมททิวสินะ แต่ที่ฉันสงสัยกว่าคือเขาเป็นอะไรกับอิมนะ อิมจ๋าเธอจะเล่นตัวไปถึงไหนเขาก็หล่ออกซะขนาดเนี้ย
                “แมททิว”  ถึงนายจะเป็นอะไรกับอิมชิตาก็ตามแต่ยังไงก็ชั่งเพื่อความปลอดภัยของคนในบ้านย่อมต้องมาก่อนอิมคงเข้าใจฉันนะ และต้องขอโทษนายด้วย
               “ มีไรหรอ หรือว่าเธอมีเรื่องจะคุยกับฉัน”
               “ใช่ฉันมีเรื่องจะคุยกับนาย มันสำคัญกับฉันมาก”
                “ก็พูดมาสิฉันพร้อมจะรับฟัง”
                “ฉันรังเกียจนายเข้าไส้เลยรู้บ้างไหม นายมันน่าขยักแขยง อยู่ใกล้ก็มีแต่จะเกะกะ นายช่วยไปให้พ้นๆหน้าฉันสักทีได้ไหมเละอย่ามาวุ่นวายในชีวิตฉันอีก เพราะฉันไม่เคยรักนายเลยสักนิด”ฉันขอโทษนะแต่มันจำเป็น
                 “ มันไม่ตลกนะอิม”
                 “ นี่คือเหตุผลที่เธอไม่รับรักฉันใช่ไหมฮ้า!เธอตอบมาสิว่าใช่ไหม”เขาเริ่มตะคอก ฉันเริ่มกลัวแล้วนะ
                “ใช่ ฉันไม่เคยรักนาย”
                “ T-T เธอมันผู้หญิงใจดำ ฉันอุตส่าห์มาฟังคำตอบที่คิดว่าเธอจะตกลงทำไมกันทำไมเธอต้องทำเหมือนมีใจให้ เธอคอยเอาใจใส่ฉันแต่ทำไมเธอใจไม้ไส้ระกำได้ถึงเพียงนี้ ฉันคิดว่าฉันจะอยู่ที่ไทยต่อถ้าเธอขอร้อง แค่เธอขอร้องฉันจะไม่ไปอิตาลี ฉันจะไม่ทำตามที่พ่อฉันสั่ง แต่เธอได้เลือกทางเดินให้เองนะ แล้วจำหน้าฉันเอาไว้ว่าวันนึงฉันจะกลับมาทำให้เธอตามง้อขอความรักจากฉัน” โถๆน่าสงสารจังทำไมนะสวรรค์กลั่นแกล้งคนหล่อ   เขาเดินจากไปโดยไม่หันกลับมามองฉันอีก
                  แปะๆๆ
                 “นังหนูทำได้ดีมาก งั้นลุงไปก่อนนะ” เฮ้ย!!!ไอ้พวกชุดดำมันแอบซุ้มอยู่ในพุ่มไม้ตั้งแต่เมื่อไรกัน เฮ้อ แต่ก็ผ่านไปด้วยดีโดยไม่มีคนตาย  แต่ก็อดสงสารเขาไม่ได้
          
                 
 
                 
 
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
อย่าพึ่ง งงกันนะ ถ้าอ่านไปเรื่อยปมมันจะคลายออกเองค่ะ
จากคุณ far-naruto/(far-naruto) อัพเดตเมื่อ 23/09/2554 10:18:56
ความคิดเห็นที่ 2
ง่าเริ่ม งง ตึบกับ อน กับ อิม 
จากคุณ 0851811377/(0851811377) อัพเดตเมื่อ 12/09/2554 19:40:02
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 400 ท่าน