Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
My Prince รักมากมายเจ้าชายของฉัน
cupcakeberry
ตอนที่ 4 เบาะรองนั่ง
4
08/09/2554 20:50:08
774
เนื้อเรื่อง
 เช้าของอีกวัน....☼       ทำไมยังไม่มาอีกนะ หรือว่าเรามารอเช้าเกินไป ฉันฮัมเพลงไปรอเจ้าชายไปวันนี้มีความสุขจัง  แต่อยู่ๆ มีเพื่อนต่างห้องกลุ่มหนึ่งเข้ามาหาเรื่อง ให้ตายสิแต่เช้าเลยเหรอเนี่ย
“ซันนี่...พวกฉันมีเรื่องจะคุยด้วย” มียัยคนหนึ่งกระขากแขนฉันอย่างแรงจนรู้สึกเจ็บไปหมด
“หา??”
“เมื่อวานเธอกลับกับเจ้าชายสินะ มันหมายความว่าไงทำไมถึงยังตื้อเจ้าชายทั้งที่ถูกเค้าปฏิเสธแท้ๆ รู้มั๊ยว่าทำแบบนี้เจ้าชายนะลำบากใจ มองโลกแง่ดีเกินไปแล้วนะ ยัยโง่  หน้าด้านจริงๆ  คิกคิก”  ยัยพวกนี้ตั้งใจจะเข้ามาเรื่องฉันจริงๆ ด้วย
“ฉันรู้ดีว่าฉันทำให้เจ้าชายลำบากใจ แต่ว่าฉันตัดใจจากเจ้าชายง่ายๆ ไม่ได้หรอก นิสัยช่างตื้อมันติดมาตั้งแต่เกิด ขอโทษด้วยนะ”  ฉันยิ้มให้ยัยพวกนั้นแล้วเดินหนีไป ไม่อยากมีเรื่อง แต่ยัยพวกนั้นก็ดึงฉันไว้แล้วตบหน้าฉันฉากใหญ่
“ยัยหน้าด้าน เพียะ”  ยัยพวกนั้นตบหน้าฉันอย่างแรง รู้สึกชาๆ มากกว่าแหะ เพิ่งเคยโดนตบเป็นครั้งแรกเจ็บชะมัดน้ำตาคลอเลยเราให้ตายเราจะมาร้องไห้ต่อหน้ายัยพวกนี้ไม่ได้นะ ถ้ากระต่ายกับมะลิรู้ไม่ยอมแน่
“จะยังไงก็ตามเลิกตามตื้อเจ้าชายซะอย่าทำให้เค้าลำบากใจไปมากกว่านี้ไม่งั้นเธอจะโดนหนักกว่านี้แน่เข้าใจมั๊ย นั่งหน้าโง่”
“เธอว่าใครลำบากใจเหรอ”  จู่ ๆ เจ้าชายก็โพล่ออกมา  แหมออร่าเป็นประกายเลยแหะ ^__^
“เจ้าชาย” ยัยพวกนั้นดูตกใจเอามาก ๆดูสิทำหน้าเหวอกันใหญ่เชียว สมน้ำหน้ายัยพวกนิสัยไม่ดี
“พวกเธอรู้ได้ยังไงว่าฉันจะลำบากหรือไม่ลำบากใจยังไง ฉันมีสมองคิดเองได้ พวกเธอไม่ต้องมาคิดแทนฉันหรอกนะ กลับไปซะแล้วอย่ามายุ้งกับยัยนี่อีก ถ้าฉันฟิวส์ขาดแล้วจะหาว่าไม่เตือน”
ยัยพวกนั้นมองฉันด้วยสายตาไม่เป็นมิตรเอาซะเลย  แต่ก็กลับไปโดยที่ไม่พูดอะไรสักคำ
“ไม่เป็นไรใช่มั๊ย”  เจ้ารีบตรงมาจับที่แก้มฉัน เป็นครั้งแรกที่ฉันได้สบตาเจ้าชายใกล้ๆ แบบนี้ กรี๊ดดด ใจจะละลายแล้วนะ
“..สะ สบายมากน่า เจ้าชายแฟนคลับเยอะจะตายฉันเตรียมใจเรื่องนี้เอาไว้แล้วฉันไม่เป็นอะไรหรอก”  เจ็บจะตายแต่ก็ต้องทำใจแข็งเอาไว้นะซันนี่
“แล้วทำไมถึงตัวสั่นแบบนี้  กลัวเหรอ” เขินนายนั้นแหล่ะ ตาเจ้าชายบ้า  >////<
“เอ่อ กลัวนิดหน่อย แต่สบายมาก”  ฉันทำเป็นร่าเริงทั้งที่ทั้งกลัวทั้งเจ็บแล้วก็ทั้งอายด้วย
 “แล้วนั้นอะไร”  เจ้าชายชี้มาที่เบาะรองนั้งที่ฉันเตรียมมา
“อ๋อ นี่นะเหรอเบอะรองนั่งไง เอามาด้วยจะใช้เสื้อเจ้าชายมารองก้นอีกได้ไง  วันนี้มาส่งฉันอีกนะ”  ฉันยิ้มให้เจ้าชายอย่างร่าเริง แต่ดูเหมือนเจ้าชายจะอึ้งๆ แล้วก็หัวเราะออกมาจนฉันงงไปหมด
“.....”
“ฮ่าๆๆๆ   เธอนี่ตลกจัง ซุ่มซ่ามอีกด้วยเดินยังไงให้สะดุดก้อนหินที่เค้าไม่สะดุดกัน  แถมเมื่อกี้เพิ่งโดนตบหน้าไปหมาดๆ ยังจะขอให้ฉันมาส่งอีก ให้ตายสิ”
“อืม นั้นสินะทำไมฉันถึงได้หน้าด้านแบบนี้นะ”
โบ๊ก!!  เจ้าชายเขกหัวฉันแล้วยิ้มให้
“อย่าคิดมากเลย เธอเป็นตัวของตัวเองแบบนั้นนะดีแล้วนั้นเป็นข้อดีของเธอ”   เจ้าชาย......ฉันรักนายจังรู้มั๊ย
“เอ๊ะ แล้วนั้นถุงอะไรถืออะไรมาด้วยนะ” ฉันดึงถุงที่อยู่ในมือเจ้าชายมาดูโดยพละการ
“นี่เธอหยุดนะ ห้ามดู”  เจ้าชายแหย่งถุงคืนมันคืออะไรนะทำไมต้องห่วงซะขนาดนั้น
“......” ฉันแกล้งเจ้าชายแล้วหยิบของข้างในออกมาดูจนได้เบาะรองนั่งงั้นเหรอ  0_0???
“โถ ตั้งใจจะมาส่งฉันตั้งแต่ทีแรกแล้วเหรอ แท้งกิ้วหลาย คิก คิก”  ^_^
“ขำอะไร??” เจ้าชายยังเก๊ก แล้วทำหน้าดุใส่
“ซ้อนสองอันแบบนี้ก็นุ่มขึ้นเยอะเลยเนอะ”  ^___^
ชอบ ชอบที่สุด ชอบเจ้าชายมากที่สุด ชอบมากกว่าเมื่อก่อน ทุกครั้งที่ย่างก้าวได้เห็นเจ้าชายในมุมต่างๆ ทั้งรอยยิ้มเจ้าชายที่อ่อนโยนที่เห็นครั้งแรก  เจ้าชายสุขุมกลับทำหน้าทะเล้นใส่เรา  สักวันคงทำหน้าล้อเลียนให้เราเห็นบ้างแน่ๆ  น่ารักที่สุด  นี่เราจะโลภมากไปรึเปล่าที่อยากจะเก็บเค้าไว้เพียงคนเดียว

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 169 ท่าน