Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
the devil eyes
แมวน้อยสีดำ
ตอนที่ 4 สวนสนุก
5
06/09/2554 19:29:02
474
เนื้อเรื่อง
วันหยุดสุดสัปดาห์ก็มาถึงจนได้ หลังจากที่อาทิตย์ที่แล้วฉันทั้งเรียนทั้งห้ามศึกระหว่างไลท์กับเคิร์ทจนเหนื่อยในที่สุดฉันก็ได้พักสักที แต่มีอีกเรื่องหนึ่งที่เป็นการเปลี่ยนแปลงที่แสนมีความสุขคือการที่เพื่อนๆต่างก็เลิกยึดถือคำพูดที่พวกผู้ใหญ่บอกส่งผลให้พวกเขาไม่รังเกียดฉันอีกต่อไป ทั้งที่พวกเขาไม่เลยว่าฉันเป็นปีศาจจริงๆ ถึงฉันจะเป็นปีศาจแต่ก็ไม่เคยนำหายนะมาให้ใคร เพื่อนๆทุกคนหันมาคุยกับฉันอย่างเป็นมิตรทำเหมือนฉันมีตัวตนอยู่ในสายตาของพวกเขาบ้างแล้ว และตอนนี้ฉันเริ่มกลับมาเป็นเทียร์คนเดิมคนก่อนที่มีเพื่อนมากมายรุมล้อม...
แสงแดดอ่อนๆยามเช้าส่องแยงตาฉันปลุกให้ฉันตื่นขึ้น นาฬิกาบอกเวลาเจ็ดโมงเช้าซึ่งเป็นเวลาตื่นที่ผิดปกติของฉันในวันหยุดปกติแล้วหากเป็นวันหยุดแบบนี้ฉันจะตื่นไม่ต่ำกว่าสิบโมงเช้า เช้านี้ฉันรู้สึกกระปรี้กระเปร่าไม่อยากนอนคลุกอยู่กับที่นอนเหมือนแต่ก่อน ฉันอยากตื่นมาดูโลกที่สดใสที่มีมิตรภาพอยู่รอบตัว
หากคิดๆดูแล้วคนที่ทำให้ฉันมีเพื่อน ทำให้ทุกคนมอนฉันอยู่ในสายตา ทำให้ฉันอยู่ในสังคมนี้ได้อย่างมีความสุข คือไลท์... ชายหนุ่มผู้ร่าเริงมีเสน่ห์เจิดจ้าราวแสงอาทิตย์ ฉันอยากขอบคุณเขาจากใจจริง...
ในวาระฤกษ์ดียามดีที่ตื่นเช้าฉันควรจะไปช่วยแม่ทำกับข้าวป่านนี้แม่คงกำลังเตรียมที่จะทำกับข้าวอยู่ นานมากแล้วที่ฉันไม่เคยตื่นเช้ามาช่วยแม่ทำอาหารเช้าเลย... ฉันเดินลงไปหาแม่ที่ห้องครัวทั้งที่ยังใส่ชุดนอนเสื้อยืดกางเกงขาสั้นชุดโปรดของฉัน
“คุณแม่ของเทียร์ทำกับข้าวเก่งจังครับ กลิ่นหอมฉุยเลย” เสียงร่าเริงที่คุ้นหูของชายคนหนึ่งเอ่ยขึ้น
เสียงของผู้ชายที่แสนจะคุ้นหูแบบนี้ หรือว่าจะเป็น... ฉันรีบก้าวฉับๆลงจากบันไดฉับพลันแล้วเดินตรงมาที่ห้องครัวทันที และสิ่งที่ฉันคิดก็เป็นจริง ไลท์กำลังนั่งท้าวคางดูแม่ทำกับข้าวอยู่อย่างมีความสุข
“ไลท์!!”
 “Morning!! จ้าสาวน้อย” ไลท์หันมาบอกฉันพลางยกมือทักทาย
บนหน้าฉันตอนนี้เหมือนมีเครื่องหมายคำถามอันใหญ่แปะอยู่บนหน้า ไลท์เอียงคอแบบสงสัยเมื่อเห็นท่าทางของฉัน ฉันไม่เคยบอกที่อยู่ให้เพื่อนคนไหนรู้เลยแล้วพวกเขารู้ได้ยังไงว่านี่เป็นบ้านฉันอีกอย่างตั้งแต่ฉันมาอยู่ที่นี่ยังไม่เคยมีเพื่อนมาบ้านเลยแบบนี้ยิ่งทำอะไรไม่ถูกเข้าไปใหญ่
“นาย... มาบ้านฉันได้ไง??”
“ฉันให้คนของฉันช่วยหาให้ ฉันก็เลยรู้ที่อยู่ของเธอไง” ไลท์พูดแบบเป็นเรื่องง่ายๆ
ก็ถูกของไลท์ บ้านของเขารวยซะขนาดนั้นแม้จะไม่เห็นสภาพบ้านจริงๆแต่แค่รถที่มารับในวันนั้นก็รู้แล้วว่ารวยไม่ในเล่น และไม่แปลกหากที่บ้านของเขาจะมีคนใช้เยอะทำให้การที่จะหาบ้านของฉันเป็นเรื่องง่ายๆไปเลย
“แม่ค่ะมีเพื่อนมาบ้านทำไมไม่ปลุกหนูเลย” ฉันหันไม่ถามแม่ขณะที่แม่ยกกับข้าวมาวางไว้บนโต๊ะ
“แม่บอกไลท์ว่าลูกยังไม่ตื่น พอแม่จะไปปลุกไลท์เขาก็ห้ามไว้”
ฉันหันมองไลท์เชิงอยากได้คำตอบว่าทำไมต้องห้ามแม่ไม่ให้ปลุกฉันด้วย
“ไม่อยากรบกวนเวลานอนของเธอน่ะ แล้วอีกอย่างฉันก็เป็นคนที่มีความอดทนสูง ถึงเธอจะตื่นกี่โทงก็รอได้” ไลท์พูดไปยิ้มไป
แม่ตักข้าวมาให้ไลท์ เขาเลยสนในฉันแล้วหันกลับไปนั่งท่าเดิมเตรียมพร้อมที่จะกินข้าว เขาหยิดช้อนและซ้อมขึ้นมาแล้วเริ่มกินทันที สงสัยจะไม่ได้กินข้าวเช้ามาแหงเลย
“นี่ของเทียร์จ้ะ” แม่วางจานข้าวลงบนโต๊ะแล้วเดินกลับไปยังหม้อข้าวเพื่อตักส่วนของตัวเอง
“นั่งกินด้วยกันสิ” ไลท์พูดขึ้นเมื่อเห็นฉันไม่ยอมนั่งสักที “ฉันไม่ใช่คุณชายถือตัวนะ แล้วอีกอย่างนี่ก็บ้านของเธอจะเกรงใจไปเพื่ออะไร”
ฉันสูดลมหายใจลึกเพื่อเรียกสติกลับมาแล้วนั่งลงตรงที่ว่างข้างๆไลท์ ฉันเริ่มกินข้าวไปอย่างเงียบๆ  ที่จริงฉันทั้งเกรงใจและก็ไม่เคยชิน ปกติแล้วฉันจะกินข้าวกับแม่แค่สองคนพอมีคนอื่นเพิ่มขึ้นมาก็เลยรู้สึกแปลกๆ
“อร่อยจังเลยครับ” ไลท์โพลงขึ้นมาแบบเด็กๆ
“ขอบใจจ้ะ ถ้าติดใจทีหลังก็แวะมากินข้าวที่นี่ได้ทุกเมื่อเลยนะ”
แม่เป็นคนใจดีไม่เปลี่ยนเลยไม่ว่าใครเดือดร้อนแม่ก็จะช่วยหมด ดูแลงานบ้านทุกอย่างเพื่อให้ฉันเรียนอย่างเต็มที่ เหมือนนางฟ้าเลย แต่บางทีก็แอบร้ายเหมือนกัน ฉันยังจำได้ตอนที่ฉันเป็นเด็กๆแล้วทำแจกันสุดแสนจะแพงลิบลิ่วแตก โดนบนทั้งอาทิตย์เลยแถมยังหักค่าขนมอีกต่างหาก แต่เรื่องกระจกคราวที่แล้วน่ะถือว่าเป็นกรณียกเว้น
“เทียร์วันนี้ไปเที่ยวกันฉันนะ” ไลท์กินข้าวเสร็จก็พูดขึ้น
“หืม!?” ฉันหยุดมือแล้วหันไปหาเขาทันที
“ไปสวนสนุกกัน ทำหน้าแบบนี้แสดงว่าตกลง” ไลท์พูดเองเออเองเสร็จ
“ไม่ต้องเขินไปหรอกจ้ะเทียร์ แค่ออกเดตเอง” แม้พูดพลางทำท่าดี้ด้าเขินเอง
ฉันแทบจะสำลักข้าวออกมาด้วยความตกใจ แค่มีเพื่อนผู้ชายมาบ้านแค่ครั้งเดียวแล้วชวนไปเที่ยวกันสองคนแม่ตีความหมายไปขนาดนี้เลยหรอเนี่ย แม่ไม่หวงฉันเลยหรือไงฉันเพิ่งรู้จักกับไลท์แค่อาทิตย์เดียวกลับส่งให้ไปเที่ยวด้วยกัน ถ้าหากรู้จักกันเป็นเดือนไม่ถึงกับส่งไปนอนบ้านไลท์เลยหรอ
“เทียร์ ลูกรีบๆกินรีบไปอาบน้ำแต่งตัวให้น่ารักๆซะ แล้วก็ไปเที่ยวให้สนุกนะจ้ะ”
แม่จัดแจงเสร็จสับก็เก็บจานของไลท์ไปล้าง จริงๆฉันก็ไม่อยากไปหรอกนะอยากจะทำการบ้านที่กองพะเนินอยู่บนห้องมากกว่า แต่เมื่อเหลือบไปมองไลท์ก็ต้องเปลี่ยนใจเมื่อเขาทำหน้าทำตาอ้อนวอนราวลูกหมาน้อยฉันก็ไม่รู้จะทำยังไงเลยปล่อยเลยตามเลย การเป็นคนขี้สงสารนี้ก็ลำบากใจไม่ใช่น้อย
 
ฉันมาถึงสวนสนุกด้วยรถส่วนตัวของไลท์ซึ่งเขาก็เป็นคนขับเอง แม้ระยะทางจะค่อนข้างไกลแต่ไลท์ใช้เวลาไปไม่ถึงสิบนาทีที่มาถึงได้เร็วขนาดนี้ฉันไม่สงสัยเลย ไลท์ขับรถได้เร็วมากถึงมากที่สุดจนฉันจับสายเบ้วไม่ปล่อย เขาขับแซงซ้ายแซงขวาอย่างเชียวชาญตรงไหนมีไฟแดงแต่รถโล่งก็ฝ่ามาเลยแบบนี้ทั้งเฉียดนรกทั้งเฉียดตารางน่าหวาดเสียวจริงๆ แต่ยังไงซะเราก็มาถึงที่นี่อย่างปลอดภัย
ไลท์ซื้อบัตรมาปุ๊บเขาก็เริ่มจูงมือฉันไปเล่นเครื่องเล่น เราเริ่มเล่นที่เครื่องเล่นแบบเด็กๆอย่างรถรางแล้วไปต่อที่รถบั๊มต่อจากนั้นก็ไวกิ้งต่อด้วยรถไฟเหอะตีลังกาและอีกหลายๆเครื่องเล่น เราสองคนทั้งหัวเราะสนุกและหวาดเสียวด้วยกันทำให้ระยะห่างของเราใกล้ขึ้นคำพูดคำจาก็ดูสนิทกันมากกว่าเดิมด้วย เราเล่นไปเรื่อยๆจนเริ่มหิวกันแล้วเลยพักครึ่งไปหาอะไรกินกันก่อน
“กินไรกันดี” ไลท์เดินเอื่อยๆพลันถามขึ้น
“นั่นสินะ ร้อนๆแบบนี้ต้อง...” ฉันกวาดสายตามองสองข้างทางก็สะดุดเข้ากับร้านไอศกรีมตักเล็กๆเข้า “ไอศกรีมดีมั้ย” ฉันพูดพลางชี้ไปที่ร้านไอศกรีมร้านนั้น
“ถูกต้อง!งั้นเราไปกินไอศกรีมกันเลยดีกว่า”
เขาไม่พูดพล่ามทำเพลงลากฉันวิ่งไปยังร้านไอศกรีมเล็กๆนั้นทันที ในตู้แช่ไอศกรีมมากมายหลากหลายรสมันมีเยอะจนฉันเลือกไม่ถูก ทว่าไลท์เลือกไอติมอย่างชำนาญโดยสั่งแบบสามลูกสามรสชาติซ้อนกันบนกรวยไอติมกรวยเดียว เขาเลือกรสช๊อกโกแลตไว้ล่างสุดถัดขึ้นมาเป็นวนิลาและปิดท้ายบนสุดด้วยสตอเบอร์รี่ กินทีเดียวได้ครบทั้งสามรสคลาสสิคที่คนส่วนมากมักจะสั่งกัน เป็นการสั่งที่คุ้มแบบ3in1
“เทียร์ล่ะเอารสอะไร หรือว่าจะเอาแบบฉันกินทีเดียวครบเลย” ไลท์หันมาถามเมื่อเขาได้ไอศกรีมมาครองในมือแล้ว
“อืม... ไม่รู้สิมีตั้งหลายรสฉันสั่งไม่ถูก”
“งั้นให้เซียนไอศกรีมอย่างกระผมคนนี้จัดการให้แล้วกันนะครับ” ไลท์โค้งตัวอย่างนอบน้อมราวสุภาพบุรุษที่ดีแล้วจึงหันไปสั่งไอศกรีม “เอาเหมือนแบบนี้อีกอันครับ แต่เปลี่ยนสตอเบอร์รี่เป็นมะนาว”
คนขายไอศกรีมตักไอศกรีมตามคำสั่งของลูกค้าทันที และเมื่อไลท์รับไอศกรีมมาแล้วเขาก็จัดแจงจ่ายเงินเสร็จสรรพหลังจากนั้นเขาก็ยื่นไอศกรีมมาให้ฉัน เห็นสั่งทีแรกว่าเอาเหมือนกันแต่ทำไมสั่งของฉันเป็นมะนาวล่ะใจจริงแล้วฉันก็อยากกินสตอเบอร์รี่เหมือนกันนะ แต่ก็ช่างเหอะดูแล้วของฉันเป็นสามรสชาติแตกต่างมีทั้งเปรี้ยวหวานขมนิดๆในหนึ่งเดียว ได้ความรู้สึกคนละแบบกับของไลท์เลย
“มีอะไรเปล่า เห็นจ้องไอศกรีมตั้งนานไม่กินสักที ไม่ชอบรสไหนหรอ” พอเดินมานั่งที่ม้าไม่ไกลจากร้านไอศกรีมนักปุบไลท์ก็ถามขึ้นปั๊บ
“เปล่าๆฉันชอบทุกรสแหละ แต่ฉันแค่สงสัยว่าทำไมสั่งของฉันเป็นมะนาวล่ะ”
“ก็จะได้...” ไลท์เอื้อมตัวเข้ามาใกล้ฉันแล้วเลียไอศกรีมรสมะนาวที่อยู่ชั้นบนสุด “จะได้แย่งเธอกินไง 555สนุกดีจัง”
ในจังหวะที่ฉันอึ้งอยู่ไลท์ก็โยกตัวกลับไปนั่งที่เดิมฉับพลัน เมื่อฉันรู้ตัวว่าโดนจิกไอศกรีมไปนิดนึงก็ไม่ทันได้เอาคืนเขาเลย ไลท์นี่ไวปานลิงลมจริงๆเผลอแป็บเดียวมากินไอศกรีมไปได้ แต่คนอย่างฉันรึจะยอมแพ้ ฉันใช้ลูกไม้ตื้นๆชี้ให้ไลท์มองไปทางอื่น ทว่าเขาดันเชื่อซะงั้นฉันเลยได้โอกาสงับเนื้อไอศกรีมรสสตอเบอร์รี่มาเต็มๆ พอไลท์หันกลับมาฉันก็นั่งอยู่ในท่าเดิมราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น หึหึ คนอะไรหลอกง่ายจังเลย...
“เอ๋?? ไอศกรีมฉัน” ไลท์มองไอศกรีมสลับกับใบหน้ายิ้มกรุ่มกริ่มของฉัน “เทียร์?”
“เปล่า” ฉันปฏิเสธเสียงสูง
“จะแย่งกินไอศกรีมกันฉันใช่มั้ย”
เมื่อไลท์พูดจบศึกแย่งไอศกรีมเล็กๆก็เริ่มขึ้น เราสองคนพลัดกันแย่งได้บ้างไม่ได้บ้าง บางทีก็พลาดจนหน้าไปจิ้มเข้ากับไอศกรีม จนตอนนี้หน้าของเราสองคนเปรอะเปื้อนไปด้วยไอศกรีม จะว่าไปไอศกรีมส่วนใหญ่ที่ซื้อมาฉันกับไลท์ได้กินกันไปไม่ถึงครึ่งส่วนที่เหลือก็มาแปะอยู่บนใบหน้าเราสองคนหมดแล้ว ถึงแม้ว่ามันจะเละเทะแต่มันก็เป็นความสนุกบนความเละเทะ
“พอแล้ว เลิกเล่นๆหน้าเละหมดแล้ว” ฉันรีบปรามก่อนที่จะเละไปกว่านี้
“งั้นเราไปล้างตัวด้วยSuper splashดีกว่า”
ไลท์ว่าแล้วก็จับมือฉันจูงไปเครื่องเล่นถัดไปเลยทันที เราเริ่มเล่นเครื่องเล่นในช่วงบ่ายอีกครั้ง ในครั้งนี้เริ่มด้วยการเล่นเครื่องเล่นชนิดที่เปียกปอนไปทั้งตัวต่อด้วยเมืองหิมะ น่าสั่นดีแท้... แล้ววกกลับมาที่เครื่องเล่นเบาๆอย่างม้าหมุน และปิดท้ายทัวร์สวนสนุกในครั้งนี้ด้วยบ้านผีสิงเครื่องเล่นยอดฮิดที่ทุกสวนสนุกต้องมี ในขณะที่เดินเข้าไปไลท์เกาะแขนฉันแน่นตลอดเวลาจนเหงื่อจากมือของไลท์ชุ่มแขนฉันบ่งบอกได้ถึงความกลัว ทั้งที่เป็นคนชวนเข้ามาแท้ๆแต่กลับมากลัวได้ซะนี่ จนในที่สุดก็ออกมาจากบบ้านผีสิงเป็นการปิดทัวร์สวนสนุกที่เริดจริงๆ
ไลท์กับฉันต่างก็เหนื่อยกับการเที่ยวในครั้งนี้อย่างมาก เราเดินเอื่อยๆมาที่ลานกว้ากลางแจ้งของสวนสนุกแห่งนี้ สายลมพัดผ่านเป็นพักกับแสงแดดยามเย็นอ่อนๆทำให้ที่นี่ไม่ร้อนเท่าไหร่ รอบๆมีต้นไม้ดอกไม้ประดับจัดวางไว้อย่างสวยงามเป็นจุดๆ ข้างๆเป็นสระน้ำขนาดกลางสำหรับเรือถีบมีม้านั่งอยู่รอบๆสระ
“สนุกจังเลยเนอะวันนี้” ไลท์พูดขึ้นเมือทิ้งตัวลงบนม้านั่งอย่างเหนื่อยหน่าย
“เหนื่อยกันเลยทีเดียว” ฉันทิ้งตัวลงนั่งอย่างหมดแรงเช่นกัน
“คราวหน้ามากันอีกนะ”
“อืม”
ยอมรับเลยว่าวันนี้สนุกมากไม่เคยสนุกแบบนี้มาก่อนเลยในชีวิต ได้เล่นเครื่องเล่นหลากหลายทุกแบบทุกแนว ได้แข่งแย่งไอศกรีมกัน ได้เล่นในสิ่งที่ฉันไม่เคยเล่นเป็นประสบการณ์ที่สนุกจริงๆ นี่ถ้าเคิร์ทกับเดียมาด้วยคงสนุกกว่านี้เยอะ แต่ถ้าเคิร์ทมาคนเดียวคงไม่ดีแน่
กรี๊ดดดดดดดดดดด ปีศาจจจจจจจจจ
เสียงกรีดร้องดังลั่นมาจากข้างหน้าพวกเราหากคาดคะเนระยะทางจากเสียงแล้วไม่ไกล้เท่าไหร่ เมื่อฉันยืนขึ้นด้วยความตกใจพร้อมไลท์ทันใดนั้นผู้คนก็หลังไหลวิ่งกรูมาทางเรา ตรงนั้นมันเกิดอะไรขึ้น?? ไม่กี่วิต่อมาข้อสงสัยของฉันก็กระจ่าง เมื่อเห็นปีศาจสีช้ำๆเหมือนเนื้อเน่าส่งกลิ่นเหม็นรูปร่างไม่แน่นอนบางตัวก็ดูเหมือนคนบางตัวก็ดูเหมือนสัตว์และบางตัวก็มีรูปร่างบิดเบี้ยวจนไม่สามารถอธิบายได้ แต่สิ่งที่พวกมันมีเหมือนกันคือดวงตาเกรี้ยวกราดสีแดงก่ำคู่นั้นพร้อมกับเปลวไฟสีแดงลุกอยู่รอบๆตัว
“มันตัวอะไรกัน??” ฉันเอ่ยขึ้นเบาๆ
ฉันจ้องมองตัวที่รูปร่างเหมือนคนอยู่สักพักและเหมือนมันจะรู้ตัวเข้าแล้วว่ามีคนจ้องมองอยู่ มันหันมาจ้องฉันทันทีมันอ้าปากกว้าเผยให้เห็นฟันแหลมคมกริบของสัตว์ร้าย มันไม่รอช้าวิ่งถลาเข้ามาหาฉัน ซวยล่ะสิ!!ฉันได้แต่ยืนตะลึงนิ่งทำอะไรไม่ถูกจะหนีขาก็ไม่ยอมขยับ และในเสี้ยววินาทีนั้นฉันก็พลันนึกขึ้นได้ว่าฉันมีพลังปีศาจอยู่...
ฟึบ...
ฉันยังไม่ทันได้ใช้พลังใดๆ ในตอนนั้นเคียวจากยมทูตผ้าคลุมสีดำขลับถูกแกว่งอย่างรวดเร็วตัดร่างปีศาจตัวนั้นขาดเป็นสองท่อน และร่างส่องท่อนนั้นของมันก็สลายหายไป
ยมทูตตนนั้นหันมาเหลือบมองฉัน เค้าโครงหน้าครึ่งล่างแบบนี้ไม่ผิดแน่ เขาคือยมทูตตนนั้นที่จะมาเอาวิญญาณของแม่ฉันไป... ยมทูตตนนั้นหันกลับไปหาปีศาจเหล่านั้นอีกครั้งและมุ่งหน้าเขาไปหาพวกมัน ภาพการต่อสู้เบื้องหน้าเริ่มขึ้น พวกมันวิ่งถลาเข้ามาหาเขาอย่างไม่หยุดยั้ง เขาใช้เคียวยมทูตฟันเจ้าพวกนั้นทุกตัวที่เข้ามาจนสลายหายไป แต่พวกมันมีจำนวนเกือบยี่สิบตัวซึ่งเป็นเรื่องยากที่จะจัดการด้วยตัวคนเดียว
“เทียร์รีบหนีกันเถอะ!!” ไลท์แตกตื่นลนลานวิ่งเข้ามาหาฉันและพยายามดึงแขนฉันให้หนี
ดูจากสถานการณ์ในตอนนี้ยมทูตตนนั้นมีพละกำลังเหนือกว่าหลายเท่าชนิดที่ว่าปีศาจพวกนั้นเทียบไม่ติดเลย และในตอนนี้จำนวนปีศาจลดลงเรื่อยๆอย่างรวดเร็ว ทว่าฉันอยู่ไปก็ไม่เกิดประโยชน์และเป็นตัวเกะกะของเขาซะมากกว่า
“ไปเถอะ” ไลท์เร่งเร้า
“อืม”
ฉันตอบรับและวิ่งไปตามแรงดึงของไลท์ มือชุ่มเหงื่อของเขาบอกให้ฉันรู้ว่าเขากลัวมากแค่ไหน ฉันก็หวังเพียงแค่ออกจากที่นี่ให้เร็วที่สุด ออกไปให้พ้นจากสถานการณ์แบบนี้ เพื่อไม่ให้ไลท์เพื่อนที่ดีที่สุดของฉันต้องหวาดกลัวไปมากกว่านี้
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
อัพ เร็วๆนะ จะรอ
จากคุณ pingpong2611/(pingpong2611) อัพเดตเมื่อ 16/09/2554 16:04:10
ความคิดเห็นที่ 2
sanook!
จากคุณ victorie/(victorie) อัพเดตเมื่อ 09/09/2554 18:20:30
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 212 ท่าน