Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
Super Junior Club วางแผนลับ (ฉบับ) จับหัวใจยัยตัวร้าย
Lonely009
5 อรุณสวัสดิ์ครับ
7
01/09/2554 17:45:31
488
เนื้อเรื่อง
5
อรุณสวัสดิ์ครับ
 
หลังจากจูบอันสยิวกิ้วจบลงไป   สองพี่น้องก็ขอตัวไป...อ้วก!
“มา   รอบสุดท้ายนะครับ”
“สุดท้ายแล้วเหรอ”
“ก็ใช่นะซิ   หรืออยากดื่มอีก” มะ...ไม่เอาแล้ว   ขวดมันคงถูกชะตากับฉันล่ะมั้ง   มันหมุนมาทางฉันทุกที   ฉันก็เลยต้องดื่ม และดื่ม TOT ปาไปตั้งห้าขวด
“รอบสุดท้ายจริงๆ นะครับ ^^”
“เอ่อ...กระจกหมุนซิ รอบก่อนเธอดื่มไม่ใช่เหรอ”
“ฉันอีกแล้วเหรอ TOT”
แล้วฉันก็หมุนอีกรอบ   ตอนนี้ขวดหมุนเป็นวงกลม มันหมุนอีกแล้วก็หมุนอีก ทุกคนเพ่งเหมือนจะของเลขจากขวดอย่างนั่นเหละ   แล้วทำไมรอบจวดหมุนนานจัง
กิ้งๆ~!
ในที่สุดขวดก็หยุดตอนนี้มันหมุนไปทางนายฟอรัสนี่น่า   สงสัยต้องเลือกดื่มอยู่แล้ว สำหรับหมอนั้น –_–
“ฉันเลือก...จูบ –_–/ / /”
“O_O” >>สีหน้าพวกผู้ชายที่อยู่ในกลุ่มและฉันอีกคน
“กรี๊ดดดดๆ~!” >>ไม่ต้องบอกหรอก   ยัยสองคนนั่นอยู่แล้ว นี้พวกเธอยังไม่เข็ดอีกเหรอ –_–
“หมุนอีกรอบ”
เสียงของนายชิลี
กิ้งๆ~ มันหยุดลงแล้ว   และมันดันมาหยุดอยู่ที่...ช้านนน TOT
“กิ้วๆ ที่แท้อยากจูบกับกระจกละซิไม่ว่า” นายชิลียังคงกวน...ไม่เลิก
แต่...อ๊ากกกก!!!   ฉันต้องจูบกับหมอนั่นจริงๆ นะเหรอ   คิดแล้ว ขนแขน สแตนอับ   ขึ้นมาทันที
ม้ายยยย~ จริงงงงง~ฉันต้องจูบกับนายดึกดำบรรพ์ ต้องจูบกับสัตว์โลกล้านปี และสรุปแล้วฉันต้องจูบกับอีตาฟอรัส   อ๊ากกกก! นี่มันเฟรสคิสเชียวนะ TTOTT
“เอาล่ะจูบได้แล้ว ^^”ทุกคนพูดขึ้น
“ม้ายยย~จูบ”
“ทำไมล่ะ   กระจก แกตั้งหน้าตั้งตารอจูบนี้ไม่ใช่เหรอ”
“รอซะที่หนาย~ละ”
“เอ่อ...กระจกคงไม่ไหวแล้วค่ะ   ไม่จูบไม่ได้เหรอคะ”
ยัยต่างพูด
“เอางั้นก็ได้ครับ   เฮ้ย! ไอ้ฟอพากระจกกลับห้องที่ซิ”
“แล้วอยู่ไหนล่ะ?”
“อยู่ห้องตรงข้ามน่ะ   เอ่อ...แล้วประตูกับหน้าต่างกลับกันยังไงครับ ^^”
“ทะ...แท็คซี่ค่ะ”
“ถ้าไม่รังเกียจ   กลับกับพวกเราก็ได้น่ะครับ”
“มะ...ไม่รังเกียจหรอกค่ะ   ดีใจมากกว่า *O*”
“ครับ   งั้นไปกันเลยไหมครับ”
“เอ่อ...พี่ฟอรัสฝากกระจกหน่อยนะค่ะ”
“ไม่มีปัญหาครับ”
 
(Fa-ras : Talk)
ห้องของกระจก
ห้องของกระจกดูสะอาดกว่าห้องเมื่อสักครู่มาก ภายในห้องมีหลอดไฟสีส้มเข้มๆ อยู่กลางห้อง   ผมอุ้มร่างบางไปที่เตียงแล้วโยนเธอลงบนเตียงพลางทำหน้าหมั่นไส้เต็มสตรีม –_–* นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้ก้าวเข้ามาที่นี่อย่างสง่าเพราะเมื่อก่อนผมต้องปีนหน้าต่างเข้ามา –_– ทำไมต้องทำแบบนี่นะเหรอ   ก็เพราะว่าสร้อยคอนั่นอยู่ที่เธอยังไงล่ะ   ผมดูของกระจุกกระจิกในห้องของกระจกอย่างสนใจแล้วมองหน้าคนที่นอนอยู่บนเตียงเพราะคิดว่ามันไม่เข้ากับเธอเลยซักนิด =_=^ ในขณะที่ผมกำลังหยิบจับของในห้องอย่างถือวิสาสะอยู่นั้น   ร่างบนเตียงก็หล่นตุ้บลงไปอยู่ที่พื้นจนผมต้องลากเธอกลับขึ้นไปเหมือนเดิม
“อื้อ~”
ในขณะที่ผมกำลังจะอุ้มเธอกลับขึ้นไปนั้น   ร่างบางที่อยู่ในเสื้อยืดกางเกงขาสั้นประมาณหัวเข่าก็ยื่นมือขึ้นมาคล้องคอผมพลางส่งเสียงที่ทำให้ผมเกร็งไปถึงหลัง!
“อืม~ ดงแฮจ๋า   ฉันรักเธอน้า~”
สงสัยยัยนี่ต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ขนาดนอนก็ละเมอหาซูเปอร์จูเนียร์   ว่าแล้วเธอก็ดึงผมเข้ามาใกล้กว่าเดิมโดยไม่รู้เลยว่ากำลังกึ่งกอดอยู่กับคู่อริตัวยงของเธอเองนะ!   ทำไมใจผมต้องเต้นแรงขนาดนี้   ผมส่ายหัวสลัดความคิดบ้าๆ ออกไปก่อนจะอุ้มยัยนั้นขึ้นบนเตียงอยู่รวดเร็ว   แต่เธอก็ยังไงเลิก –_–* กระจกใช่ขาหนีบลำตัวของผมไว้และแทบจะยัดหัวของผมเข้ากับหน้าอกแบนๆ ของเธอตามประสาคนชอบ (กอดดงแฮ) อ่า~ผมคิดแผนเด็จๆ ได้แล้ว   ผมยินดีที่จะนอนหลับสบายๆ บนเตียงเดียวกับยัยนี้ หึๆๆ เตียงนี้นุ่มกว่าที่บ้านตั้งเยอะน่ะนะ   และที่สำคัญผมต้องมีเซอร์ไพรส์ให้ยัยนี้ตอนพรุ่งนี้เช้า! >O<
ยัยกระจก...ฉันชอบที่จะเห็นเธออาละวาดจริงๆ วะฮะฮ่า!
 
(Ga-jok: Talk)
ตอนเช้า
“อื้อ~”
เสียงของฉันครางรับเช้าวันใหม่ด้วยอาการงัวเงียและไม่ลืมที่จะจูบดงแฮที่รักอย่างเช่นทุกวัน (ฉันเอารูปดงแฮมาติดไว้กับหมอนข้างนะ) แต่ทำไมวันนี้หน้าผากดงแฮที่รักกลับแข็งๆ ล่ะ   ลองลืมตาดีกว่าอาจจะเป็นดงแฮมาสวัสดีตอนเช้าก็เป็นได้
“อรุณสวัสดิ์ครับ”
กรี๊ดดดๆ ดงแฮมาจริงๆ เหรอเนี้ย   อย่างนี้ต้องจูบอีกที
“จุ๊บ~ ดีจ๊ะดงแฮ #O#”
ฉันว่าฉันกำลังเห็นผู้ชายหัวยุ่งๆ คนหนึ่งอยู่นะ   แต่ดูท่าทางแล้วฉันคงยังฝันไม่ยอมตื่นแน่ๆ เลย   เพราะมันคงจะตลกโคตร ถ้าสมมุติว่าดงแฮมาอรุณสวัสดิ์ฉันบนเตียงในตอนเช้าๆ หึๆๆ   ฉันคิดในใจในขณะที่ตายังปรือพลันก็ล้มลงบนเตียงเหมือนเดิม   แล้วร่างของใครบางคนก็เอาหมอนมาฟาดลำตัวฉันจนต้องเด้งลุกขึ้นมามองหน้าคนที่หมายจะปลงชีวิตของฉัน TOT~
“เฮ้! ตื่นซักที   แล้วก็ลืมตาซะยัยกระจกแตก =O=”
“O_O!”
“โอ้~ตาโตอย่างกับตุ๊กแก   อรุณสวัสดิ์ครับน้องกระจก...แตก!”
“–_–^^” ตอนแรกก็คิดจะทำหน้าอย่างงี้ O/ / /O แล้ว   แต่นายฟอรัสกลับเติมคำว่า ‘แตก’ มาก็เลยทำหน้าอย่างที่เห็น
“ขอตัวเข้าห้องน้ำนะครับ ^^”
“ดะ...เดี๋ยววว!”
“What?”
อีตาฟอรัสทำเสียงสูงมีจริตแบบทะลุกราฟ
“นะ...นายฟอรัส”
“เฮ้ –_– ฉันเป็นรุ่นพี่เธอนะ   พูดให้มีหางเสียงหน่อย”
“นายมาตามหลอกหลอนฉันถึงในฝันเลยเหรอเนี่ย!    หนอย   ปีศาจในคราบสัตว์ดึกดำบรรพ์ดีๆ นี่เอง!”
“จะปลอบใจตัวเองอีกนานไหมน้อง – – นี่ไม่ใช่ความฝัน   เมื่อคืนเรานอนด้วยกันจริงๆ”
“อ๊ากกกก! ไม่จริง!”
“จริง!”
“ไม่!”
“ตามใจ...ปวดฉี่ –_–^”
เขาพูดเสียงสั้นๆ แล้วเดินเข้าห้องน้ำซึ้งอยู่ตรงข้ามกับปลายเตียงพอดิบพอดี   ฉันจับตาดูพฤติกรรมของเขาและเห็นว่าแปรงสีฟันลายโดเรมอนที่อยู่หน้ากระจกไปอยู่ในมือของอีตาฟอรัสเป็นที่เรียบร้อยแล้วเขากำลังจะบีบยาสีฟันลงไปบนแปรง! OoO!
“เดี๋ยว!   นั้นมันแปรงสีฟันของฉันนะ!”
“ยืมใช้แค่วันเดียวเองอ่ะ”
“อ๊ากกก! ไม่ได้! นี่นายจะยุให้ฉันฆ่านายใช่มั้ยเนี่ย!”
“หลีกไป   จะแปรงฟัน”
“นั่นมันแปลงสีฟันของฉัน!”
“ก็จะยืมอ่ะ”
“ไม่ให้ยืม!”
“งก”
“ฉันใช้มันทุกวันนะ   นายจะกล้าเอาเข้าปากตัวเองอีกเรอะ”
“เราเป็นแฟนกันนะ   ของของเธอก็เหมือนของของฉัน”
“แค่แฟน! ไม่ใช่สามีภรรยานะถึงจะเป็นของกันและกันดะ...”
“เราเป็นสามีภรรยากันแล้ว   ก็เรานอนด้วยกันไง ^^”
“ไม่จริงงง! >_<”
“ฉันล้อเล่นเธอนี่   ที่จริงแล้วอยากเป็นภรรยาฉันใช่ม่าาา~ ^O^”
“บ้า –/ / /–”
“งั้นจะให้เป็นอะไรถึงจะใช้ได้เนี่ย –_–:”
“นายอยากจะแปรงฟันใช่มะ   งั้นก็กลับบ้านนายไปซิ   ไปแปรงฟันที่บ้านนายโน่น”
“ทำไมแฟนไล่ผม T^T”
“ใช่ ฉันไล่นาย!   แต่ก่อนที่นายจะออกไปต้องตอบคำถามฉันก่อนว่าเมื่อคืนนายมานอนที่ห้องฉันได้ยังไง”
“ไม่บอก ^^”
“บอกมาเดี๋ยวนี้นะ!”
“ไม่มีทาง ^^ ฟอจะกลับบ้านแล้วนะคร้าบ   จะกลับแล้วๆ”
“บอกมาเซ่! TOT นี่!   นายฟอรัส!   อีตาดึกดำบรรพ์!”
โอ๊ย! เหมือนฉันบ่าอยู่คนเดียวเลยนะเนี่ย   หมอนั้นทำหน้าสะใจที่แกล้งฉันได้และส่งจูบที่ทำให้ฉันแสยะและคว้ามันขว้างพื้นก่อนที่จะเหยียบจนมิด   เขาคว้าเสื้อคลุมแล้วเดินออกจากห้องแล้วยังมีหน้ามาบ๊ายบายโปกมือลาอีก T^T ฮึ่ย!   ทำไมฉันจำอะไรไม่ได้เลยล่ะ   แถมยังปวดหัวตุบๆ อีกต่างหาก   เมื่อคืนต้องดื่มหนักแน่ๆ ฉันว่าวันนี้ร่างกายฉันต้องเน่าเฟะแน่ T^T~หมดแรงจริงๆ
 
ติ๊ดๆ~
เสียงโทรศัพท์ทำให้ฉันตื่นจากการนอน   ใช่แล้วฉันนอนอยู่ (อย่าคิดลึกนะ –.,–) วันนี้ฉันไม่ไปโรงเรียนเพราะไอ้เตกีล่านับสิบขวดที่เมื่อวานกินเข้าไป   อ่า~ตอนนี้รับโทรศัพท์ดีกว่าอาจจะเป็นยัยตูหรือยัยต่างก็เป็นได้ ^_^
“ฮัล...”
[ยัยจกแกทำไมไม่ไปโรงเรียน   ฉันกับยัยตูเป็นห่วงแกมากนะ]
“ฉัน...”
[แล้วแล้วเมื่อคืนพี่ฟอรัสไปส่งแกที่ห้องหรือบนเตียงล่ะ กิ้วๆ~>_<]
“แกเองเหรอที่ใช้ให้อีตาดึกดำบรรพ์พาฉันมาส่งที่ห้อง –_–;”
[ไม่ได้ใช้   พี่เขายินดีที่จะพาแกไปส่งเอง]
“แกก็รู้ว่าฉันเกลียดพวกนั้นมาก   แกก็ยังจะให้อีตาฟอรัสมาส่งฉันที่ห้องอีกนะ”
[ขอโทษ   แล้วนี้แกอยู่ไหน   แล้วทำไมไม่เข้าเรียน]
“ฉันปวดหัวมากๆ ตอนนี้อยู่ที่ห้องเลิกเรียนแล้วมาหาฉันหน่อยน่ะ”
[อืมๆ แล้วฉันจะไปหา   มิสเตอร์โรสมาแล้วแค่นี้ก่อนนะ]
“อืม   โชคดีแล้วกัน ^^;”
ปิ๊บ~
 
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 216 ท่าน