Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
[Project 1] Hot!! Gossip ล้วงรักปลดล็อกหัวใจนายมาทนิ่ง [UP!!! ตอนที่ 11 100% แล้วจร้าาาา]
Kantida
9
10
01/09/2554 11:31:09
846
เนื้อเรื่อง

9

            18:55
            ตอนนี้พ่อทำหน้ายักษ์ ท่านนั่งตรงข้ามฉันกับคอนเน็ก TT^TT ฉันลืมคิดเรื่องพ่อกับแม่ไปเสียสนิทเลย พวกท่านปล่อยให้คอนเน็กเข้าไปถึงห้องนอนฉันได้ยังไง
            5 นาทีผ่านไป
            พ่อนั่งทำหน้ายักษ์เหมือนเดิม อะไรกันเนี่ย!!! อย่าเงียบสิคะพ่อ พ่อจะทำให้หนูประสาทกินนะ >[]<
           “เมื่อกี้ถ้าฉันเข้าไปช้าอะไรจะเกิดขึ้นพวกเธอรู้มั้ย...” พ่อพูดเสียงเย็น ทำเอาฉันเสียวสันหลังวาบ
          “พวกเราก็จะจูบกันครับ –o-”
           อ้ากกกก นายพูดอะไรออกไปน่ะคอนเน็ก นายจะทำให้เราตายหยังเขียดนะนายรู้ม้ายยยยย TT[]TT
          “คือ...พ่อคะ”
          “การที่ภรรยาฉันปล่อยให้นายอุ้มลูกสาวของเราไปส่งถึงห้องนอนไม่ได้หมายความว่าฉันจะอนุญาตให้นายล่วงเกินลูกสาวฉันนะ!!!”
         “แต่เราก็ยังไม่ได้ทำอะไรกันเลยนะคะพ่อ...” ฉันพูดเสียงอ่อย
         “ข้าวหอมเงียบไปซะ!! เราก็เหมือนกันเป็นสาวเป็นนางไปค้อมตัวผู้ชายแบบนั้น ถ้าใครรู้พ่อกับแม่จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน!!! รู้ถึงไหนอายถึงนั่น...” ไว้ที่เดิมนั่นแหละค่ะ T^T
          “...” ฉันนั่งก้มหน้าปิดปากเงียบ แต่แล้วเสียงสวรรค์ก็ดังขึ้น
          “อะไรกันคะคุณ ทำอยากกลับว่าเมื่อก่อนคุณไม่เคยทำเรื่องแบบนี้อย่างนั้นแหละ” แม่เดินมาพร้อมอาหารเย็น
          “แต่คุณ!!!”
          “เลิกทำตัวเป็นตาแก่หวงลูกสาวได้แล้ว ลูกเราโตแล้วก็น่าจะคิดอะไรได้เอง ใช่มั้ยข้าวหอม ^^”
          “คะ ค่ะ”
          “แต่คุณดูเจ้าหนุ่มนี้สิ ดูหน้าเค้าสิ มีแต่แผลแล้วรอยพกช้ำ หน้าแบบนี้ เป็นพวกอันพาลแน่นอน!!!” พ่อโวยวาย
          “คุณเป็นถึงหมอนะ น่าจะมีเหตุผลมากกว่านี้สิ ลองถามเค้ารึยังล่ะว่าไปทำอะไรมาถึงมีแต่แผล แถมยังอุ้มลูกสาวเรามาส่งอีกน่ะ!!!” แม่ดุพ่อ
          “นี่คุณ!!!”
          “อะไรคะ!!! ถ้าฉันรู้ว่าคุณใจแคบขนาดนี้นะ ไม่บอกดีกว่าว่ามีหนุ่มรูปหล่ออุตส่าห์อุ้มลูกสาวเรามาส่งถึงบ้านแถมยังดึงดันที่จะอยู่เฝ้าน่ะ”
          “แต่...”
          “ไม่มีแต่!!! ดีกว่าเค้าอุ้มลูกสาวเราไปที่อื่นไม่ใช่เหรอ นั่งเงียบๆ รอกินข้าวไปซะคุณหมอ”
          “โธ่~คุณ” พ่อพูดเสียงอ่อย
           ฉันไม่เคยรู้เลยนะเนี่ยว่าพ่อกลัวแม่ขนาดนี้น่ะ O[]O ว่าแต่นี่เรารอดแล้วใช่มั้ย~ ขอบคุณค่ะแม่ >w< ฉันหันไปมองคอนเน็ก เค้าหันมามองฉันเช่นกัน ดูเหมือนว่าเค้าจะไม่มีหน้าอื่นแล้วใช่มั้ยเนี่ยนอกจากหน้านิ่งๆน่ะ หวาๆ เลือดยังไม่หยุดไหลเลยนี่นา ฉันลืมเรื่องแผลที่คิ้วเค้าไปได้ยังไงกันนะ ฉันค่อยๆ เอื้อมมือไปแตะที่แผลของเค้าเบาๆ
          “อะแฮ้ม!!!มากไปๆ” พ่อส่งเสียงเตือน
          “พ่อคะเลือดเขาไหลไม่หยุดเลย...”
          “เดี๋ยวแม่ไปเอากล่องปฐมพยาบาลมาให้ รอแปบนะ อ้อ แล้วถ้าไม่รีบกลับก็อยู่ทานข้าวด้วยกันก่อนนะจ๊ะ ^^”
          “ครับ –o-”
          คอนเน็กรับคำเบาๆ ระหว่างรอพ่อก็ทำสวมคราบคุณหมอมาตรวจแผลให้คอนเน็กอย่างจำใจ แล้วซักพักแม่ก็เดินกลับมาพร้อมกล่องปฐมพยาบาล แม่ยืนให้พ่อถือ พ่อทำหน้าบึ้งมองฉันกับแม่อย่างงอนๆ แต่ก็ยอมรับแต่โดยดีไม่วายหันไปมองคอนเน็กอย่างเคืองๆ
         (;;- -)<<<(-“- )
          ฉันยืนมองพ่อทำแผลให้ค่อยเน็กอย่างเป็นห่วง ก็พ่อเล่นแกล้งกดลงที่แผลแรงๆ จนคอนเน็กเผลอร้อง ‘โอ้ย!!’ ออกมาทีนึง พ่อค่อยๆ จิ้มสำลีเปลื้อนยาสีดำแดง ลงไปที่แผล คอกเน็กถึงกับผงะหนี
          “โอ๊ะ!! โทษทีนะเจ้าหนุ่ม ฉันชุบสำลีผิดขวด นึกว่าเบตาดีน ^^”
          พ่อแสยะยิ้ม พูดด้วยน้ำเสียงร่าเริงพร้อมชูขวดที่ชุบไปขึ้นมาโชว์หรา มันจ่าหน้าขวดว่า ‘ทิงเจอร์ไอโอดีน’ พ่อคะ ไม่เนียนค่ะพ่อ TT^TT คำพูด สีหน้าและการกระทำของพ่อ มันไปคนละทางกันเลยค่ะ ฉันมองคอนเน็กอย่างเห็นใจ ในที่สุดพ่อก็แปะผ้ากอซของเค้าไว้อย่างชุยๆ แบบไม่ต้องกลัวเลยว่าเชื้อโรคจะไม่เข้าไป = =
          “นี่คุณคะ!!!ทำไมแปะผ้ากอซแบบนั้นล่ะ แปะใหม่ซะ!!เดี๋ยวเชื้อโรคเข้า ทำไมต้องให้บอกด้วยนะ ตัวเองเป็นหมอแท้ๆ” แม่ที่เดินถือกับข้าวมากับป้าแช่มเอ็ดเสียงดัง พ่อทำหน้ามุ่ยจนป้าแช่มอดแซวไม่ได้
           “แหม~คุณหญิงคะ คุณท่านก็แค่หวงลูกสาวจนพาลแค่นั้นเองแหละค่ะ ^^”
           “โธ่~ป้าแช่มถ้าไม่เห็นว่าทำงานกันมานานนะ T^T”
           “เอาละๆ ไม่ต้องมาเถียงกันแล้ว กินข้าวๆ ป้าแช่มคะตักข้าวเลยค่ะ ^^”
            แม่จัดแจ่งอาหารไว้บนโต๊ะก่อนจะนั่งลงสั่งการกับทุกคน ป้าแช่มตักข้าวให้ทุกคนจนครบก่อนจะขอตัวออกไปกินข้าวกับเด็กในครัว
            โต๊ะอาหารของฉันเป็นโต๊ะยาวค่ะ มีที่นั่งสิบสองที่ ข้างห้า หัวโต๊ะหนึ่ง ฝั่งตรงข้ามอีกหนึ่ง พ่อนั่งอยู่หัวโต๊ะโดยมีแม่นั่งอยู่ข้างซ้ายมือ ส่วนฉันนั่งอยู่ขวามือและขวามือของฉันก็คือที่ของคอนเน็กนั่นเอง
             คอนเน็กก้มหน้าก้มตากินเงียบๆ ฉันเหลือบมองเค้าด้วยหางตา ก่อนจะหันมาสนในกินข้าวของตัวเอง บรรยากาศของโต๊ะอาหารวันนี้ไม่หน้าอภิรมย์เลย ก็พ่อเล่นปล่อยแรงกดดันขนาดนั้น
              “เอ่อ...จะว่าไปยังไม่รู้เลยว่าหนุ่มตาฟ้าชื่ออะไร ^^” แม่ถามขึ้นทามกลางความเงียบ
              “ผมชื่อคอนเน็กครับ...”
              “แล้วรู้จักกับข้าวหอมนานแล้วเหรอจ๊ะ ^^”
              “รู้จักกันสองอาทิตย์เศษครับ - -;” ฉันรู้สึกเหมือนพ่อจะเพิ่มแรงกดดันอันแสนหน้าอึดอัดออกมาอีก
              “ว่าแต่หน้าไปโดนอะไรมาเหรอจ๊ะ ^^;”
              “ต่อยกับเพื่อนครับ - -;;”
              “อ่าว!? แล้วไปต่อยกันทำไม O[]O”
              “แย่งผู้หญิงขี้โวยวายน่ะครับ” คอนเน็กมองมาที่ฉันนิ่ง เอ่อ... O///O
              “คิกๆ คอนเน็กเรียกข้าวหอมว่าผู้หญิงขี้โวยวายเหรอ น่ารักจัง ^^”
               แล้วจากนั้นแม่ก็ซักนู้นถามนี้คอนเน็กไปเรื่อยเปื่อย จนถามไปถึงพ่อแม่เป็นคนที่ไหนทำงานอะไร ละนั่นก็ทำให้ฉันรู้ว่าพ่อคอนเน็กเป็นคนไทย แม่เป็นคนอังกฤษตอนนี้ทั้งสองทำงานอยู่ที่อังกฤษเดือนหนึ่งจะบินมาเยื่อมลูกที และตอนแรกๆคอนเน็กอยู่กับพี่สาว  พอพี่แต่งงานก็ต้องอยู่คนเดียว น่าสงสาร อ๊ะ!!ว่าแต่...แม่คะอีตาคอนเน็กไม่ได้มาสมัครเป็นลูกเขยนะคะ แม่ก็ถามซะเยอะเชียว =///=
               หวี่ๆ~ฉันรู้สึกว่าเริ่มมีแมลงวันมาตอมหัวพ่อเลยแฮะ ไม่ว่าจะเพิ่มจะปล่อยแรงกดดันออกมาแค่ไหนแม่ก็ไม่ละความสนใจไปจากคอนเน็กท่านยังคนถามคอนเน็กไปเรื่อยๆ และอาหารเย็นวันนี้คงเป็นอะไรที่ฉันจะจดจำไปอีกนานแสนนานเลยล่ะ = =
                ตอนนี้ฉันเดินมาส่งคอนเน็กที่รถ กว่าเขาจะออกจากบ้านมาได้ก็เอาแทบเหนื่อย ก็แม่พยายามรั้งคอนเน็กไว้ทุกวิถีทางจนฉันเหนื่อยแทน ดูเหมือนถูกใจคอนเน็กสุดๆเลย คอนเน็กขึ้นไปนั่งประจำที่ เขาสตาร์สรถแต่ก็ยังไม่ได้ขับ คอนเน็กเลื่อนกระจกลงแล้วกวักมือเรียกฉันให้เข้าไปหา
                “มีอะไร” ฉันจับขอบกระจกแล้วยื่นหน้าไปถามใกล้ๆ
                “อย่าลืมล่ะว่าตอนนี้เธอเป็นอะไร –o-”
                “เอ๋... นี่นายกำลังพูดเรื่องอะระ...”
                คอนเน็กยื่นมือออกมาจับแก้มฉันตรึงไว้แล้วคอนเน็กก็จู่โจมจูบฉันอย่างรวดเร็ว ฉันรู้สึกถึงบางสิ่งที่กำลังแทรกเข้ามาภายในปากมันช่างหอมหวานและตื่นเต้นฉันรับรู้ถึงเสียงหัวใจตัวเองที่กำลังเต้นอย่างรุนแรงจนแทบจะกระเด็งกระดอนออกมานอกอก ฉันรู้สึกเหมือนอากาศกำลังจะหมด ฉันทุบคอนเน็กแรงๆ แต่อีตาคอนเน็กก็ยังไม่ถอนจูบออก พึ่งจะรู้วันนี้แหละว่าคอนเน็กเป็นจำพวกดื้อเงียบ ฉันทุบแรงขึ้นเรื่อยๆ จนคอนเน็กยอมถอนจูบ
              “แฮ่กๆ นะ นาย จะ จะฆ่าฉันรึไง...>///<” ฉันหอบหายใจอย่างแรง คอนเน็กยังตรึงหน้าฉันไว้อย่างนั้น
             “ก็เธออยากลืมทำไมล่ะว่าตอนนี้เธอเป็นอะไร” คอนเน็กก้มหน้าผากเขาจรดหน้าผากฉัน
             “ฉะ ฉันไม่รู้ จะ จำไม่ได้ แฮ่กๆ”
             “งั้นก็จำไว้ซะตอนนี้...”
             “...”
             “ว่า... เธอเป็นผู้หญิงของฉัน” คอนเน็กกระซิบที่ข้างหูฉันอย่างแผ่วเบา
             “O///O”
             คอนเน็กชักมือที่จับหน้าฉันกลับไปประจำที่พวงมาลัย ฉันถอยหลังออกห่างจากรถอย่างเบลอๆ ฉันเป็นผู้หญิงของฉันคอนเน็กไปแล้วเหรอเนี่ย O///O  ฉันมองคอนเน็กที่ขับรถออกไปอย่างงงๆ ว่าแต่ว่า...เราจูบกันอีกแล้ว และที่หน้าบ้านฉันอีกด้วย!!!! 
 
             ขณะที่ฉันจูบกับคอนเน็ก ฉันไม่รู้เลยว่ามีบุคคลที่สาม และสี่กำลัง(แอบ)ดูอยู่
             “คะ คะ คุณ” พ่อติดอ่างเรียกแม่
             “ว่าไงคะคุณ ^[]^”
            “ไอ้หนุ่มนั่นจูบลูกสาวเรา!!!!”
            “แล้วไงคะ ^[]^”
            “ปะ ปืน ปืนอยู่ไหน!!!”
            “ไม่เอาน่าคุณเลิกทำตัวเป็นตาแก่หวงลูกสาวได้แล้ว คิกๆ ลูกเราก็โตแล้วนะ ฉันเชื่อว่าลูกคงรู้ว่าอะไรควรไม่ควร ^///^”
           “แต่มันจูบลูกสาวเรานะดูสิ!!!!”
           “ชู่... เงียบๆหน่อยสิ”
           “มันจูบลูกสาวเรา มะ มันจูบลูกสาวเรา... มันจูบลูกสาวเรา...คร่อก!!”
           “อ่าว... ช็อกสลบไปเลยเหรอคุณ!!! O[]O;;”
           “...”
          “เด็กๆ มีใครอยู่แถวนี้บ้าง มาช่วยกันหามคุณผู้ชายหน่อยสิ” แม่ตะโกนเรียกคนใช้ ทุกคนวิ่งหน้าตาตื่นออกมาช่วยกันหิ้วปีกพ่อไปวางไว้ที่โซฟา
           แอ๊ดดดดด~
           ฉันเดินเข้าบ้านมาอย่างเบลอๆ เห็นทุกคนกำลังวิ่งวุ่นกันไปหมด แม่ก็ร้องสั่งให้ป้าแช่มไปชงยาหอม ฉันหันไปเห็นพ่อที่นอนอยู่โซฟาอย่างสนใจ เลยถามขึ้นท่ามกลางความวุ่นวายอย่างเบลอๆว่า
            “อ่าว... พ่อหลับแล้วเหรอคะ =[]=”
 
 
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
สนุกมากๆเลยมาอัพต่อไวนะคะ ^^
จากคุณ ponkao/(ponkao) อัพเดตเมื่อ 23/09/2554 16:15:57
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 481 ท่าน