Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
[Project 2] Drama story โฟกัสรักปรับความคมชัดหัวใจ
Kantida
3
4
29/08/2554 01:18:49
842
เนื้อเรื่อง

3

          ‘นี่ฉันในขณะที่ฉันช่วยเธอให้สอบอังกฤษผ่าน เธอต้องช่วยฉันเหมือนกันนะเข้าใจ๋ ยัยทอมจิ๊กโก๋ ว่าแต่... ชื่อเธอแปลกชะมัด =[]=’ 
         ‘ช่างชื่อฉันเหอะน่า~แล้วนายจะย้ำอีกนานมั้ย!!! =[]=’
         ‘อ้อ!! แล้วทุกเช้า กลางวัน และตอนเย็นเธอต้องไปนั่งรอฉันที่ม้านั่งหลังอาคารสามด้วยล่ะ!!’
         ‘แล้วทำไมฉันต้องท่อสังขารไปรอนายด้วยล่ะ!! -o-’
         ‘ก็เพราะว่าฉันต้องติวเข้มให้เธอน่ะสิ’
        ‘ไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้มั้ง~ถ้าเป็นแบบนั้นฉันก็ไม่มีเวลาไปลั่นล้าเลยน่ะสิ!!! >[]<’
        ‘ก็เธออยากโง่เองทำไมล่ะ เท่าที่ลองอ่านๆดู ข้อสอบภาษาอังกฤษง่ายจะตายไป ถ้าให้หลับตาตอบฉันก็ยังตอบได้ แต่นี่!! ดูเธอสิ!!จากห้าสิบข้อ แต่เธอทำได้แค่สิบเก้า โง่ๆแบบเธอต้องติวให้หนัก!!!’
        ‘เอ่อๆ รู้แล้วๆ ไม่ต้องย้ำได้มะ ไอ้คำว่าโง่น่ะ!! =[]=’
        ‘ถ้าเข้าใจก็ดี~ ฉันไปล่ะ’
        ‘ไปเลย! จะไปไหนก็ไป!!ชิ้วๆ~’
        ประโยคสนทนาเมื่อวานก่อนที่เจ้าบ้าเดลต้าจะกลับดังขึ้นมาในหัว อ้ากกกกก!!! คิดแล้วเคียด เคียดแล้วแค้น กว่าฉันจะไล่ให้เจ้าบ้าเดลต้ากลับบ้านกับช่องไปได้ก็กินเวลาเกือบชั่วโมงแล้วดันมาเผลอคุยก่อนกลับอีกตั้งยืดยาว ฮื่อๆ เป็นเพราะนายคนเดียวทำให้ฉันพลาดดูเป๋าปุ้นจิ้น อดดูท่านจั่นเจาเลย TT[]TT ฉันเดินลงรถเมล์อย่างหัวเสีย คอยดูนะถ้าแม่เจอ แม่จะอัดให้น่วมเลย!!!  
         รักมิใช่ ดวงดาว เมื่อพราวแสง!!!~ ใช่ร้อนแรง ดั่งแสง อาทิตย์ส่อง!!!~ (รักคือฝันไป : สาวสาวสาว)
         เสียงเรียกเข้าเพลงสุดคลาสสิคของฉันดังขึ้น เอ่อ... อย่าคิดว่าฉันเชยเชียวนะ แต่ฉันคิดว่ามันคลาสสิคดี =[]=;; นั่นๆ ทำไมทำหน้าอย่างนั้นกันล่ะก็บอกว่าไม่ได้เชย  ชิ! ไม่สนแล้ว TT[]TT รับโทรศัทพ์ดีกว่า
         ติ๊ด!!
         “ฮัลโหล!! หนึ่งโหล สองโหล เอากี่โหล~ =[]=”
         [ไม่เอาซักโหลย่ะ!!! ว่าแต่ตอนนี้แกอยู่ไหนแล้ว >[]<] เสียงของยัยข้าวหอมดังมาตามสาย
         “อยู่หน้าโรงเรียนแล้ว~แต่แก! ช่วงนี้ฉันไม่ว่างไปนั่งลั่นล้ากับพวกแกหรอกนะ!!เพราะว่าตอนนี้ฉันมีภาระอันใหญ่หลวง (สอบซ่อม)ที่จะต้องทำให้ได้อยู่น่ะ” และอีกภาระก็คือต้องช่วยไอ้เจ้าบ้าเดลต้าจีบแกด้วยน่ะสิ = =;;;
         [งั้นเหรอ!! อื้มๆ]
         “แก!! งั้นแค่นี้ก่อนนะฉันรีบ”
         ติ๊ด!!!
         ฉันกดวางสายโดยที่ยัยข้าวหอมยังไม่ทันพูดบอกลา อ้ากกกก!!!ไอ้ความรู้สึกนี่มันอะไรก้านนนนน~  >[]<เหมือนคนมีคดีติดตัว เหมือนมีชนักติดหลัง แล้วยังเหมือนวัวสันหลังแหวะ ข้าวหอมเพื่อนรัก!!! ฉันขอโทษนะ!! ตอนที่ตบปากรับคำเจ้าบ้าเดลต้าน่ะ ฉันลืมเรื่องของแกกับคอนเน็กไปซะสนิทเลย โฮ้ๆ TT[]TT ไม่เป็นไรเพื่อนรัก ยังไงซะ!! ภารกิจพิชิตใจแก มันก็มีวันหมดอายุ ตามข้อตกลงฉันจะช่วยเจ้าบ้าเดลต้าแค่ถึงวันสอบวันสุดท้ายเท่านั้น ฮ้าๆ ฉันไม่ได้บอกเจ้าบ้านั้นเลยว่าจะทำให้สมหวังด้วยรึเปล่า ^[]^ ปล่อยให้มันเป็นไปตามยถากรรมก็แล้วกัน สาธุ~
 
        “ถ้าเรามั่นใจในสิ่งใดสิ่งหนึ่งว่าใช่ เราต้องใช้ must แต่ถ้าไม่มั่นใจ เราใช้ cannot  หรือ can’t ลองสังเกตว่า เราจะไม่ใช้ must not หรือ mustn’t เพื่อแสดงความไม่มั่นใจ... บลาๆ”
        เสียงของเดลต้าสอนทวนเกี่ยวกับเรื่องนี้เป็นครั้งที่สามแล้วนะเนี่ย ฮ้าว~ ง่วงชะมัดยาด = =แต่ก็ขอยอมรับล่ะว่า ไอ้เจ้าบ้าเดลต้าสอนดียิ่งกว่าอาจารย์สมศรีเสียอีก มันทำให้ฉันเข้าใจขึ้นมานิสสสส หน่อยอ่ะนะ มันก็แน่สิ!สอนทวนซ้ำตั้งสามรอบถ้าฉันไม่เข้าใจก็โง่แบบกู่ไม่กลับแล้วล่ะ แต่ไอ้โรคง่วงเวลาเรียนของฉันก็แก้ไม่หายเสียที งืมๆ = =;;
         “และในกรณีที่เราเกือบมั่นใจว่าอะไรบางอย่างเกิดขึ้นเราใช้... เฮ้!!! ยัยทอม”
         “หะ หา!!! ฉันเปล่าง่วงนะ!!!” ฉันที่กำลังจะเอาหน้าทิ่มโต๊ะ ต้องกระเด้งตัวตรงอย่างตกใจ O.O
         “ก็ยังไม่ได้ว่าอะไรนี่!! แค่เรียกเฉยๆ~ ^^”ง่ะ!! ไอ้เจ้าบ้า
         “เอ่อๆ แล้วไงต่อ = =”
         “นี่! ที่ฉันอธิบายก่อนหน้านี้เข้าใจมั้ยเนี่ย!!–o-“
         “ก็พอเข้าใจอ่ะนะ~ =[]=”
         “งั้นลองทำข้อสอบนี้ดู”
         ฉันรับกระดาษข้อสอบมาอย่างมึนๆ เอ่อ... จะให้ทำข้อสอบงั้นเหรอ!! นี่ฉันยังไม่เข้าใจอย่างถ่องแท้เลยนะ  จะแย้งก็ไม่ได้เพราะเจ้าบ้าเดลต้าสอนทวนฉันตั้งสามรอบ ฉันมองกระดาษข้อสอบแล้วกายิกๆ เท่าที่จะทำได้ นั่นๆ อย่าคิดว่าฉันมั่วนะ อย่างน้อยฉันก็พออ่านออกเขียนได้อยู่บ้างแหละน่า
         “อ่ะ!! เสร็จแล้ว ^[]^”
         “อืมๆ นี่! ฉันหิวน้ำไปซื้อน้ำมาให้หน่อยสิ เดี๋ยวฉันจะนั่งตรวจข้อสอบให้เธอ!! –o-”
         “อ่า... ได้ๆ”
         ฉันเดินออกไปโดยปล่อยให้เดลต้าตรวจข้อสอบไป อืม... ฉันมั่นใจว่ามันน่าจะได้ซักครึ่งล่ะนะ ^[]^ ฉันเดินไปซื้อน้ำแล้วกลับมาที่โต๊ะ ก็พบกับ!!!!
         ครื่นนนน~
         บรรยากาศมาคุ... = =;;;;
         “นะ นี่... น้ำ”
         “เธอ... รู้มั้ยว่าทำได้คะแนนเท่าไหร่ส่วนห้าสิบน่ะ...”เดลต้าถามเสียงเย็นเยียบ
        “...”ง่ะ!! แล้วฉันได้เท่าไหร่ล่ะ =[]=;;;
        “ได้สาม!!! เธอทำได้แค่สาม!! ยัยโง่เอ้ย!!! ฉันไม่เคยเห็นไครโง่เท่าเธอมาก่อนเลยจริงๆ!!!”
       “จริงอ่ะ!!!!”
       ฉึบ!
       ฉันรีบดึงกระดาษข้อสอบในมือเดลต้ามาตรวจสอบดู มันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ ก็ฉันมั่นใจว่าคำตอบมันหน้าจะถูกซักสิบข้อขึ้นไปนี่นา... เอ๊ะ!!! ยี่สิบสองส่วนห้าสิบงั้นเหรอ หมายความว่าไง!!! บนกระดาษข้อสอบเจ้าบ้าเดลต้าเขียนคะแนนไว้ตรงมุมบนของกระดาษว่ายี่สิบสองส่วนห้าสิบ ฉันหันไปมองเดลต้าอย่างจะสูบเลือดกินเนื้อ หน่อย!!! ไอ้เจ้าบ้าเดลต้ามาหลอกกันได้
       “อุ๊บ!!~”เสียงเดลต้ากลั้นหัวเราะดังขึ้น หึๆ มีความสุขซะเหลือเกินนะ = =
       ผัวะ!!!!
       “โอ้ย!!! เธอตบหัวฉันทำไมเนี่ย ยัยทอมซาดิส โรคจิต วิปริต TT[]TT”
       “ก็นายอยากมาแกล้งฉันก่อนทำไม... –[]+”ฉันพูดเสียงเย็นบ้าง
       “ก็แกล้งเล่นๆ นิดๆหน่อยๆ ไม่เอาน่า ฉันรักเธอนะมายเฟรนนนน~ >[]<”
       “ฉันไม่รักนายโว๊ย!!!”
       กร๊อบ!!!
       ฉันหักนิ้วตัวเอง แล้วโยกคอไปมายื้ดเส้นยืดสาย เดลต้ามองฉันอย่างหวาดกลัว หึๆ กล้าหลอกฉันได้ เอ็งตายซะเถอะ!!! ฉันพุ่งตัวเข้าไปหาเดลต้า แต่เจ้าบ้านั่นก็หลบไวอย่างกับลิง วิ่งหนีไปทางนู้ทีทางนี้ทีเล่นเอาเหนื่อยไปตามๆกัน
        “แฮ่กๆ ไม่เอาแล้วฉันไม่เล่นกับเธอแล้วยัยทอมซาดิส”
        “แฮ่กๆ ฉันก็ไม่เล่นกับนายแล้วเจ้าหล่อโรคจิต”
        “ขอบคุณที่ชม”
        “ฉันด่าย่ะ!!”
        “แต่ยังไงเธอก็ยังทำข้อสอบไม่ผ่านนะ ไอ้คะแนนยี่สิบสองส่วนห้าสิบเนี่ยน่ะ =[]=”
        “เอ่อ!! รู้แล้วไม่ต้องย้ำได้มั้ย มันเจ็บช้ำระกำใจ T^T”
        “เห็นทีฉันสอนทวนเธอแค่สามรอบคงจะไม่พอแล้วแหละ -O-“
        “TT[]TT”
 
 
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 203 ท่าน