Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
[Project 1] Hot!! Gossip ล้วงรักปลดล็อกหัวใจนายมาทนิ่ง [UP!!! ตอนที่ 11 100% แล้วจร้าาาา]
Kantida
6
7
29/08/2554 00:06:17
978
เนื้อเรื่อง

6

              เช้าวันต่อมา
              ก็อกๆ
              “คุณข้าวคะ มีแขกมาหาค่ะ”
              “จ้าๆ เดี๋ยวฉันตามลงไป”
              ฉันหันไปมองกระจกก็เห็นรถของคอนเน็กจอดอยู่ วันสุดท้ายที่จะได้เจอกับคอนเน็กแล้วสินะ ต่อจากนั้นพวกเราก็จะกลายเป็นคนแปลกหน้ากันอีกครั้ง ฉันหันไปยิบกระเป๋าแล้วสำรวจตัวเองในกระจกอีกครั้ง อ้ากกก ยัยผู้หญิงหน้าหงอยในกระจกนี้ใครกัน >[]< ทำไมหน้าฉันมันถึงเหงาหงอยอย่างนี้ล่ะ เอาล่ะ!!ฉีกยิ้มเข้าไว้ ^-^;; ตอนนี้ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองบ้าเลยแหะ = = ฉันเดินลงบันไดมุ่งตรงไปห้องรับแขก คอนเน็กที่นั่งรออยู่แล้วทำหน้าบึ้งไม่สบอารมณ์
             “จะไปได้รึยัง –o-”
             “ก็ไปสิ นายรออะไรอยู่ล่ะ –[]-;”
             “เฮ้อ... รีบไปเถอะ -o-”
             “จ้าๆ ^[]^” เอ่อ... จะว่าไปแม่กับพ่อหายไปไหนละเนี่ย = =
 
            “ฟีฟ่า~คอนเน็ก~มากินข้าวววว”
            “คร้าบบบบบผม ^[]^”
            “ไข่อีกแล้วเหรอ... –o-”
            “มันก็ยังดีกว่าไอ้สสารสีดำเกรียมๆของนายละกันย่ะ ^[]^”
            “= =;;”
 
            ปิ๊ด! ปิ๊ด!ปิ๊ด!
            ฉันกดรีโมทเปลี่ยนช่องทีวีไปเรื่อยๆเป็นการฆ่าเวลารอคอนเน็กกับเจ้าหนูฟีฟ่าที่ยังทานข้าวไม่เสร็จ อะไรกัน!!นี่มันวันอาทิตย์แล้วนะฉันยังไม่ได้ถามข้อมูลอะไรจากอีตาคอนเน็กเลย
           ก๊อกๆ
           “ไอ้คอนโว้ยยยยย เปิดประตูด้วยโว้ยยยยย”
           “เร็วๆ สิโว้ยยย”
           “ช้าจังโว้ยยยย”
           อะไรกันเนี่ย!! เสียงผีเร่ร่อนที่ไหนมาโหวกเหวกโวยวายเรียกคอนเน็กอยู่หน้าห้องกันนะ ฉันหันไปมองคอนเน็กที่ตอนนี้หงุดหงิด และกำลังจะวางช้อน
           “เดี๋ยวฉันไปเปิดให้เอง... นายกินต่อให้เสร็จเถอะ = =;”
           “ขอบใจ –o-”
           ฉันวางรีโมทลง แล้วเดินไปเปิดประตู...
           “อ๊ะ!!!O[]O”
          “เธอ...”
          “เอ๋...ผู้หญิง”
          “เฮ้ยๆ ไอ้คอนแอบซุกสาวโว้ยยย!!!”
          กรี๊ดดดดดดดดด นี่มันหนุ่มหล่อของโรงเรียนนี่นา ทั้งเดลต้า นโปเลียน แล้วก็ดาวินชี ทำไมพวกเค้าถึงมาอยู่ตรงนี้ได้ล่ะเนี่ย >///<
          “เจอกันอีกแล้วนะ ^[]^”
          “เฮ้ย! ไอ้เดลต้า แกรู้จักสาวน่ารักคนนี้ด้วยเหรอวะ” นโปเลียนถามขึ้นแล้วหันมามองที่ฉันอย่างกรุ้มกริ่ม
          “ว้าว~คนนี้รึเปล่าที่มีข่าวกันไอ้คอนอยู่น่ะ” ดาวินชีหันไปถามเดลต้า
          “เอ่อ... พวกนายเข้ามาก่อนสิ คอนเน็กกำลังกินข้าวอยู่น่ะ ^///^”
          ฉันเดินกับมานั่งที่โซฟาตามเดิมโดยมีพวกหนุ่มหล่อเดินตามเข้ามาในห้อง พวกเค้ารีบเดินไปหาคอนเน็กที่กำลังกินข้าวอยู่ ถามนู่ถามนี่จนคอนเน็กทำหน้าบึ่ง
          “เห้ยๆ ไอ้คอนไหนแกว่าไม่ได้กิ๊กกันไงวะ O[]O” เดลต้า
          “-_-;”
          “น่ารักว่ะ ถ้าเบื่อแล้วขอฉันนะ *[]*” นโปเลียน
          “-_-;;”
          “ฮ้าๆ ตาแหลมเหมือนกันนี่ไอ้คอน แล้วนี่อะไรเล่นพ่อแม่ลูกกันอยู่เหรอครับฟีฟ่า ^[]^” ดาวินชีหันไปถามฟีฟ่า
         “พวกแกมาหาฉันทำไม... -o-;;;” คอนเน็กถามเสียงเรียบ
         “ก็แค่แวะมาหา คิดถึงเพื่อนไม่ได้รึไงกันวะ ^[]^”
         “บอกธุระของพวกแกมา ไม่ต้องมาอ้อมค้อมไอ้เดล... –o-”
         “บังเอิญฉัน กับ ไอ้ดา ไอ้โปกำลังจะไปกินข้าวกัน แล้วคิดได้ว่าพี่แกไม่ว่างมาส่งข้าวส่งน้ำ ก็กะจะมารับไปกินด้วยกันก็แค่นั้น หึๆ แต่ไม่คิดเลยว่าจะมาเจอของดีเข้าจนได้ ^[]^”
         “ฉันกับยัยนั้นไม่ได้เป็นอะไรกัน –o-” ฉึก! ฉันรู้สึกเหมือนโดนแทงเข้าอย่างจัง
         “งั้นเหรอ...” เดลต้าหันมามองที่ฉันอย่างเจ้าเล่ห์ แล้วแถมตอนนี้ทั้งนโปเลียนกับดาวินชีก็มองฉันด้วยสายตาระยิยระยับ
         “หมดธุระก็ไปได้แล้ว!! –[]-” คอนเน็กพูดอย่างหงุดหงิด
         “อะไรกันวะไอ้คอน!!พึ่งมาก็จะไล่กันกลับเลยเหรอวะ…เนี่ยเหรอเพื่อนกัน พูดแล้วน้ำตาจะไหลว่ะ T^T” ตอนนี้นโปเลียนบีบน้ำตาเรียกคะแนนความสงสารอย่างสุดฤทธิ์
         “อืม... เนี่ยแหละคำว่าเพื่อนที่ฉันให้พวกแก...”
         “ชิ! กลับก็ได้... จำไว้เลยนะคอนเน็ก เห็นผู้หญิงดีกว่าเค้า เชอะๆ เค้างอนแล้ว >{}<” นโปเลียนจีบปากจีบคอทำท่าสะดีดสะดิ้ง
         “...”
         “ไปกันเถอะพวกเรา... เจ้าของบ้านมันไม่ต้อนรับ เชอะ!!” แล้วทุกคนก็พร้อมใจกันสะบัดหน้าเดินออกไปอย่างมีจริต =[]=;; ฉันอยากให้สาวๆในโรงเรียนมาเห็นท่าทางบ้าบอๆ ของพวกหนุ่มหล่อในตอนนี้จังว่าจะเป็นยังไง
         “พี่ข้าวครับ!!O[]O”
         “ว่าไงจ๊ะฟีฟ่า...”
         “เพื่อนของน้าคอนเค้าเป็นตุ๊ดเหรอคับ O[]O”
         “อะ อันนั้นพี่ก็ไม่รู้นะ ต้องไปถามน้าคอนของฟีฟ่าเอาเอง ^^;;”
         “น้าคอนครับๆ เพื่อนน้าคอนเป็นตุ๊ดเหรอครับ O[]O”
         “น้าก็ไม่รู้เหมือนกัน... ไว้ฟีฟ่าเจอพวกนั้นอีกทีค่อยถามดีกว่านะครับ ^[]^”
 
         14:23
         ครืน!!!~ซ่า!!!~
         อะไรกันเนี่ย... เมื่อกี้ฟ้ายังสว่างอยู่เลยนี่นา ตอนนี้ฟ้าถูกปกคลุมไปด้วยเมฆฝนสีเทา ฉันละสายตาจากหน้าต่างหันมามองคอนเน็กที่กำลังดูการ์ตูนเป็นเพื่อนเจ้าหนูฟีฟ่า
         “คอนเน็ก!! ฝนตก”
         “อื้ม... ไปปิดประตูระเบียงให้ที...”
         ง่ะ!!ใช้เฉยเลย >[]< แต่ฉันก็ทำตามแต่โดยดี ฉันปิดประตูระเบียงแล้วเดินมานั่งโซฟาข้างๆคอนเน็กโดยมีฟีฟ่านอนคั้นกลาง
         “อ้าว...ฟีฟ่าหลับแล้วเหรอ”
         “อื้ม!เมื่อตะกี้เอง –o-”
         “อืม...”
         “...”
         “อะ เอ่อ... คอนเน็ก หวังว่านายยังไม่ลืมข้อตกลงของเราใช่มั้ย”
         “เธอต้องการข้อมูลอะไรจากฉันก็ถามมาสิ –o-” คอนเน็กละสายตาจากทีวีมามองหน้าฉัน
         “งะ งั้นฉันเริ่มละนะ -///-” ฉันก้มหน้าแล้วยิบสมุดโน้ตกับดินสอขึ้นมา ไม่รู้ทำไมฉันต้องเกิดอาการประหม่าด้วยนะ หรือว่าเป็นเพราะบรรยากาศครึ้มฟ้าครึ้มฝน
         “อื้ม...”
         “คำถามแรก นายชื่อจริงว่าอะไร”
         “จักรภัทร ทรัพย์มั่งมี –o-”
         “วันเกิดล่ะ”
         “31 ธันวา –o-”
         “ว้าว~วันเกิดนายวันสิ้นปีเลยเหรอ งั้นคำถามต่อไปนะ... นายเป็นลูกครึ่งอะไรอ่ะ”
         “ฉันลูกครึ่งไทยอังกฤษ พ่อไทย แม่อังกฤษ –o-”
         “ส่วนสูงกับน้ำหนักล่ะ”
         “189ซม.65 กก.-o-” ถึงว่า เวลาคุยกับอีกตานี้ทีไรเมื่อยคอทุกที = =;;
         “อาหะ...แล้วนายชอบทานอะไรอ่ะ”
         “ข้าวผัดกุ้ง –o-”
         “แล้วงานอดิเรกล่ะ”
         “นอน –o-” นอน... ก็ใช่จริงๆนั่นแหละ =[]=;
         “เอาล่ะ!! คำถามสุดท้าย สเป็คผู้หญิงของนายเป็นยังไง”
         “อืม... ฉันไม่มีสเป็ค –o-”
         ว้าว~อย่างนี้สาวๆ หลายคนคงจะมีความหวังแล้วสินะที่อีตานี้ไม่มีสเป็คน่ะ ฉันตรวจข้อมูลอีกครั้งก่อนจะเก็บเข้ากระเป๋า
         “โอเค!!ขอบคุณสำหรับข้อมูลนะ...”
         “อืม...”
         “...”
         “...”
         เราทั้งสองนั่งเงียบแล้วหันไปสนใจทีวี และตลอดทางที่คอนเน็กขับรถมาส่ง ฉันลอบมองเซี้ยวหน้าด้านข้างของคอนเน็กบ่อยครั้ง สำหรับฉัน...ถึงแม้ว่ามันจะเป็นแค่ช่วงเวลาสั้นๆ แต่มันก็ให้ความรู้สึกดีเป็นบ้า แล้วหลังจากนี้ล่ะจะเป็นยังไงต่อไป... ฉันจะได้เจอกับคอนเน็กอีกมั้ย จะได้ทำกับข้าวให้เค้าทานอีกรึเปล่า... ฉันไม่รู้เลยจริงๆ
 
 
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 409 ท่าน