Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
Sweet lucky รักนี้โชคดีที่...หวานใจ
RingDingDong
โรงเรียนใหม่ !><
3
28/08/2554 15:25:15
425
เนื้อเรื่อง
เอี๊ยดดดดด ด !
   “อ่ะ ถึงแล้วลูก ตั้งใจเรียนนะจ้ะ” แม่บอกกับฉันเมื่อถึงโรงเรียน โรงเรียนนี้รถติดมากๆ

เด็กนักเรียนเยอะแยะไปหมด เยอะกว่าโรงเรียนที่ฉันเคยอยู่เป็นร้อยๆคนเลยแหละ
   “ขอบคุณค่ะแม่ที่มาส่ง ไปทำงานดีๆนะคะ สวัสดีค่ะ” ฉันบอกลาคุณแม่แล้วรีบลงมาจากรถ เนื่องจากรถที่อยู่ข้างหลังเราเริ่มบีบแตรไล่
 
   ฉันเดินเข้าโรงเรียนมา สายตาที่จ้องมาเยอะมากๆ บางคนก็มองมาประมาณว่าฉันเป็นใคร บางคนก็มองด้วยสวยตาเคลิ้มๆอ่ะ บางคนมองด้วยสายตาหมั่นไส้ ซึ่งฉันก็ไม่รู้ว่าไปทำอะไรให้เขาไม่พอใจตอนไหน
   “โอ๊ย !”อูยยย ย เจ็บชะมัด ใครมันเดินมาชนฉันเนี่ย
   “ขอโทดนะจ้ะ เธอเป็นอะไรมากหรือเปล่า ??” เด็กผู้หญิงหน้าตาน่ารักจิ้มลิ้มคนที่เดินชนฉันถามขึ้น
   “เฮ้ย !เป็นอะไรหรือเปล่าดาร์ลิ้ง”เพื่อนของผู้หญิงคนนั้นถามพร้อมกับช่วยพยุงคนที่ชื่อดาร์ลิ้งขึ้น
   “อืมๆ ไม่เป็นไรๆ …เธอเป็นอะไรหรือเปล่า ?” ดาร์ลิ้งหันมาถามฉันขณะที่ฉันกำลังจัดการกับฝุ่นที่เปื้อนกระโปรง
   “อ่อๆ ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณนะ” ฉันตอบ และเพิ่งได้สังเกตเธอสองคนที่เดินชนฉัน ทั้งสองคนหน้าตาน่ารักมากๆ ดูเป็นจุดเด่นมากๆจากนักเรียนทั้งหมด และดูๆแล้วนักเรียนทั้งหมดจะชื่นชอบเธอและเกรงกลัวพวกเธอ
   “อ๊ะ !เธอเป็นเด็กใหม่ใช่มั้ยจ้ะ ? อยู่ชั้นอะไรหรอ ? เพื่อพวกเราจะได้พาไปส่ง ^^?” อะไรกัน !?ทั้งๆที่น่าจะหาเรื่องเด็กใหม่อย่างเธอแท้ๆ แต่กลับไม่มีท่าทีจิกกัดแถมยังยื่นมือมาช่วยเธออีกต่างหาก
   “ใช่ค่ะ อยู่ ม.5 น่ะ”ฉันบอกพร้อมกับส่งยิ้มให้เธอ
   “งั้นเราก็อยู่ชั้นเดียวกัน ฉันชื่อ ดาร์ลิ้ง นะ งั้นเธอไปห้องเรียนกับพวกเร…”
   “ดาร์ลิ้ง ลืมไปแล้วหรือไง ว่าเธอจะต้องไปห้องวิชาการน่ะ !!!”เพื่อนของดาร์ลิ้งพูดขึ้นพร้อมกับทำท่าจะลากเธอไป
   “อ๊ะ !แต่เธอเป็นเด็กใหม่นะไพลอท !”ไม่ทันซะแล้ว เพราะเพื่อนของเธอที่น่าจะชื่อไพลอทลากดาร์ลิ้งไปแล้ว แล้วฉันจะทำยังไงเนี่ย ? ห้องเรียนก็ไปไม่ถูก อย่าว่าแต่ห้องเรียนเลย ตึกไหนก็ยังไม่รู้
   “นี่เธอ !มายืนขวางทางอะไรตรงนี้ยะ หลบไปสิ !”เมื่อดาร์ลิ้งจากไปยังไม่ถึงห้านาที ก็มีนักเรียนกลุ่มใหม่เดินเข้ามาพูดด้วยท่าทีที่ไม่น่าเป็นมิตรนัก
   “ที่ก็มีตั้งกว้าง ทำไม่ต้องมาเดินตรงที่ฉันยืนด้วยล่ะ ?” ฉันถามกลับ ไม่ใช่เพราะฉันตั้งใจจะหาเรื่องหรอกนะ แต่ว่าฉันไม่ผิดจริงๆนี่นา
   “นี่เธอ กล้ามีเรื่องกับพวกเราหรอ !?อยากมีเรื่องใช้มั้ย !!?”เธอคนที่น่าจะเป็นเหมือนหัวโจกของกลุ่มพูด พร้อมกับตั้งท่าว่าจะตบเธอแล้ว
   “ทำอะไรของเธอน่ะ ฟ้า !”เสียงของใครสักคน ที่ฉันคาดว่าน่าจะเป็นอาจารย์ ฟู่ววววววววว ว รอดตัวไปทีนะเรา พอพวกนั้นเห็นอาจารย์ ก็รีบวิ่งหนีไปทันที
   “ไม่ไหวเลยจริงๆเด็กพวกนี้นี่ !...ส่วนเธอ ? เด็กใหม่ใช่มั้ยจ้ะ อยู่ชั้นอะไรล่ะ ไปห้องถูกหรือเปล่า ?” อาจารย์ถามอย่างเป็นมิตร พร้อมกับส่งยิ้มมาให้
   “ค่ะ ครู อยู่ชั้น ม.5ค่ะ ยังไม่ทราบว่าจะไปห้องเรียนยังไงดีค่ะ แหะๆ” ฉันตอบพร้อมกับหัวเราะแห้งๆ
   “พอดีเลย ครูเป็นครูประจำชั้น ม.5นะจ้ะ ชื่อวรรณวิษา เรียกครูว่าวรรณก็ได้จ่ะ เอาล่ะ ไปห้องเรียนกันเถอะ ตามครูมา”
   “ค่ะ ” ครูวรรณใจดีกับฉันมากๆเลย ตีซี้ไว้สักหน่อยก็คงจะดีในอนาคตล่ะนะ
   “วิ้ดวิ้ววววววววว ว พาใครมาหรอครับครูวรรณ”
   “ฮิ้วววววววววว ว” เด็กคนนึงพูดขึ้น พร้อมกับมีเพื่อนๆในกลุ่มของเขาส่งเสียงเป็นเชิงเห็นด้วย
   “พวกเธอนี่นะ !” ครูวรรณหันไปพูดกับน้องๆ ที่บอกว่าน้อง เพราะชั้นนี้เป็นชั้นของเด็ก ม.4ไงล่ะ แต่ก็รีบพาฉันเดินขึ้นชั้นต่อไปทันที
   “อ่ะ ถึงห้องเรียนแล้ว ครูจะให้เธอแนะนำตัวกับเพื่อนๆแล้วกันนะ”
จ้อกแจ้กๆ
   “เอ้าๆ !”
   “เงียบได้แล้วนักเรียน วันนี้เรามีเพื่อนใหม่ที่จะมาเรียนกับเราตั้งแต่วันนี้ไปนะ เอาล่ะ ครูจะให้เพื่อนแนะนำตัว”ขณะที่ครูพูดนั้น ดวงตาหลายคู่จ้องมองมาหลายแบบมาก มีทั้งเป็นมิตร และไม่เป็นมิตร หรือเฉยๆก็มี
   “ค่ะ ชื่อ ปิยณุช วุฒิพิบูล เรียกว่า ป่าน ก็ได้ค่ะ ^^”
   แปะๆๆ มีเสียงปรบมือดังมาจากหลังห้อง ซึ่งก็คือดาร์ลิ้งกับเพื่อนๆของเธอ ซึ่งฉันก็เพิ่งสังเกตเห็น จากนั้นก็เริ่มมีเสียงปรบมือดังขึ้นจากคนทั้งห้อง
   “เอาล่ะ ป่าน เธอไปนั่งกับดาร์ลิ้งละกันนะ มีอะไรก็ถามเขาเถอะ ได้ใช่มั้ยจ้ะว่าที่ประธานนักเรียนคนเก่ง ^^?”
   “ได้ค่ะครู” ดาร์ลิ้งตอบพร้อมกับยิ้มอย่างน่ารัก ผู้ชายหลายคนในห้องนี้ถึงกับเคลิ้มไปพร้อมๆกับรอยยิ้มของเธอ จะมีก็แต่ผู้ชายสามคนที่หนังหลังห้องอยู่ใกล้ๆกับดาร์ลิ้งเท่านั้นแหละ ที่ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ
   “สวัสดีจ่ะ ฉันชื่อไพลอทนะ ขอโทษทีที่เมื่อเช้าเสียมารยาทไปหน่อย”
   “ฉันชื่อยิมจ่ะ ส่วนนั่นแพรว โฟน น้ำหวาน จีจี้ กัส แล้วก็เกรบ”ยิมอธิบายเกี่ยวกับชื่อของเพื่อนๆเธอที่นั่งอยู่ในละแวกนั้น แต่ก็ยังเหลือผู้ชายอีกสามคนที่นั่งอยู่ตรงนั้น แต่ก็ไม่ได้แนะนำตัวอะไร คนนึงยิ้ม คนนึงบึ้ง ส่วนอีกคนนึงเหม่อ
   “ฉันบีทนะ เป็นฝาแฝดกับเบส คนที่หน้าบึ้งๆน่ะ เธอเห็นคนที่เหม่อๆนั่นมั้ย ? นั่นน่ะ โนเอล ^^”ผู้ชายอะไร มนุษยสัมพันธ์ดีชะมัด
   “อ่าจ่ะ ฉันป่านนะ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ฝากตัวด้วยนะ ^^”
 
   มาวันแรก ฉันก็ได้เพื่อนที่คอยดูแลฉันถึงสิบสองคนแล้วล่ะ และฉันเพิ่งรู้อีกอย่างก็คือว่า พวกนั้นน่ะ คือกลุ่ม Lucky Gangที่ทุกคนเกรงกลัวและชื่นชม แต่ในสายตาของฉัน พวกเขาไม่น่ากลัวเลยสักนิด น่ารัก เป็นกันเองบางที อาจจะดีกว่าเพื่อนที่โรงเรียนเก่าที่ฉันเคยอยู่ ที่วันๆเอาแต่เสแสร้งใส่หน้ากากเข้าหากันก็เป็นได้
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 252 ท่าน