Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Stay with you อยู่กับเธอตลอดไป
เงาสีขาว
บทที่ 2 ความฝันในเมืองไร้ผู้คน ตอน การพบเจอกันของผู้ที่หลงทาง
2
12/08/2554 18:57:05
396
เนื้อเรื่อง
ผมกำลังเดินอยู่กลางถนนของเมือง ๆ หนึ่ง ระหว่างที่ผมเดินต่อไป ฝนก็เริ่มตกลงมา พร้อม ๆ กับฟ้าสีคล้ำดำมืด ผมไม่ชอบอากาศแบบนี้เอาซะเลย อากาศแบบนี้เหมือนกับว่า ผมกำลังจะต้องเจอเรื่องไม่ดีซักอย่างแน่นอน แถมยังเสี่ยงได้หวัดตามมาด้วย ผมเดินท่ามกลางสายฝน ผมมองไปรอบ ๆ ทั้งถนนทางเดินและถนนรถยนต์ และก็สังเกตว่าน่าแปลกใจ ที่ไม่มีรถหรือว่าคนเดินผ่านมาให้เห็นหรือได้ยินเลย ตึกลานบ้านช่องแถบทุกหลังที่อยู่ริมถนน กลับเปิดไฟทิ้งไว้ทุกหลังคาเรือน ทั้ง ๆ ที่ดูเหมือนกับว่า ไม่มีใครอยู่เลยสักคน ผมสงสัยจริง ๆ เมืองนี้ร้างผู้คนหรือเปล่านะ ผู้คนไปไหนกันหมด

“นี่ ......... !!!”

จู่ ๆ ก็มีเสียงคน ตะโกนเรียกชื่อผมจากทางด้านหลัง ผมหันกลับไปมองด้วยหางตาและก็เห็น ผู้หญิงคนหนึ่งลาง ๆ กำลังถือร่มวิ่งเข้ามาหาตัวผม

“หา ใครน่ะ ?”

ผมหันกลับไปตอบเธอ แต่พอรู้ตัวอีกที เธอก็ยืนประชิดติดผมแล้ว เธอจ้องหน้าผม ผมก็จ้องหน้าเธอ ผมมองเห็นหน้าเธอไม่ค่อยชัด แต่ก็พอรู้ว่าเป็นหน้าตาของผู้หญิง แต่ว่าเธอเป็นใครกันนะ แล้วทำไมเธอถึงรู้ชื่อผมล่ะ?  

“ทำไม ถึงเดินเร็วนักล่ะ!!คิดจะทิ้งกันงั้นหรอไงกัน!!!บ้าที่สุดเลย!!!!”

ผมยังไม่ทันได้ถามอะไร เธอก็ตวาดใส่หน้าผม คนบ้าอะไรกันเนี่ยอยู่ดี ๆ มาตวาดใส่เฉยเลยผมกำลังอ้าปากจะตอบเสียงตวาดของเธอไป แต่ก่อนที่ผมจะตวาดว่าอะไรเธอกลับไป ผมก็สังเกตว่า เธอกำลังร้องให้เสียงสะอื้น
ทันใดนั้นเอง ร่มที่เธอถือมาก็ตกลงกับพื้น เธอพุ่งเข้ามาซบหน้าที่หน้าอกผมอย่างรวดเร็วและเธอก็เริ่มร้องไห้ครวญครางเหมือนเด็กไม่มีผิด ไม่รู้ว่าผมคิดอะไรอยู่ แต่คิดว่าผมไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากกอดเธอตอบ ผมย่อตัวลงและเอาคางซบไหล่ของเธอผมพยายามลูบหัวเธอ ให้เธอใจเย็นลง ฝนเริ่มตกหนักมากขึ้นเรื่อย ๆ และเธอก็กอดผมแน่นกว่าเดิม

“ขอร้องล่ะ...ขอร้อง......อย่าปล่อยให้ฉัน....... ต้องอยู่ตัวคนเดียว!!ไม่เอา...ไม่เอา...ไม่เอา!!!”

เธอพูดประโยคนี้ทวนไปทวนมาระหว่างที่เธออยู่ในอ้อมกอดของผม
 ความรู้สึกนี้มันคืออะไรกัน ความรู้สึกที่ผมมีต่อเด็กคนนี้ ความรู้สึกแบบนี้ มันช่างน่าเศร้าน่าหดหู่ซะจริง ทำไมผมถึงรู้สึกเศร้าขนาดนี้ น้ำตาผมเริ่มไหลลงมาจนมาตามแก้มจนถึงคางของผม ทำไม ทำไมกัน ผมร้องไห้ เพราะอะไรกัน ผมยังไม่รู้จักเธอด้วยซ้ำ ในอ้อมกอดของผมมีผู้หญิงแปลกหน้าคนหนึ่งที่ผมไม่เคยรู้จักมาก่อน เธอกำลังร้องไห้ ผมกำลังร้องไห้ เราต่างร้องไห้ด้วยกันทั้งคู่กลางสายฝน ผมบอกไม่ถูกว่าความรู้สึกขมขื่นนี่มันคืออะไร แต่ที่แน่ ๆ ผมรับรู้ได้จากตอนนี้ ผม....ผม......สงสารเธอ..........สงสาร....
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
สั้นมาก
จากคุณ tunwa00000/(tunwa00000) อัพเดตเมื่อ 29/08/2554 00:35:54
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 209 ท่าน