Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
lie to me โกหกให้ตายนายก็รักฉัน
ก้อนหนึ่ง
โลกตอนกลางคืน
1
07/08/2554 17:57:14
425
เนื้อเรื่อง



Just a shot in the dark that you just might
เพราะมันเป็นเพียงความหวังอันริบหรี่ท่ามกลางความมืดมิด

Be the one I've been waiting for my whole life
ว่าเธอจะเป็นคนที่ฉันตามหามาตลอดทั้งชีวิต


 

ตอนที่ 1โลกตอนกลางคืน
 
 
            ขณะที่เสียงรอบข้างดังกระหึ่มทั่วทิศทางผีเสื้อยามราตรีกำลังออกโบยบินตามหาน้ำหวานแสนหอมหวนชวนฝัน สองร่างกำลังกอดเกี่ยวกัน หญิงสาวใช้ปลายเล็บเรียวกรีดลงที่ขอบหน้าของชายหนุ่มลูกครึ่งออสเตรีย เธอจ้องลึกลงไปในนัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนที่แสนอบอุ่น แต่มันช่างต่างกันกับร้อยยิ้มเจ้าเล่ห์เหมือนหมาป่าแสนหิวของเขายิ่งนัก

            ...เออร์วิน เพราะรอยยิ้มของเขานี่แหละ เขาถึงได้เป็นเบอร์สองของฉัน :)

            นิ้วเรียวลากไปที่เรียวปากบางของชายหนุ่ม ไม่อยากจะยอมรับเลยว่าปากเขามันเซ็กซี่จริงๆให้ตายเหอะ สีอมชมพูไม่ชมพูมากจนเกินชาย สันจมูกที่รับกันได้สัดส่วน หน้าเขานี่สุดยอดเลย อ๊ายยย >///<

            “ที่รักผมจะทนไม่ไหวแล้วนะ ถ้าคุณยืนยันจะเล่นหน้าผมต่อ”

            “ใครให้ทนคะ :P”

            เขาเบิกตากว้างมองฉันอย่างอึ้งๆก่อนจะกระชับอ้อมแขนให้ฉันและเขาใกล้ชิดกันมากขึ้น เรียวปากเซ็กซี่กำลังเลื่อนเข้าทาบลงที่ปากเล็ก แต่ฉันก้มลงซบอกกว้างของเขา ฉันว่าฉันหลงรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของเขาเข้าแล้วสิ แต่อย่าหวังล่วงเกินฉันนายยังไม่ถึงขั้นนั้นย่ะ

            “ฟองครีมอยู่ไหนว้ะ แกเห็นไหม”

            “ที่นี่แหละเว้ย วันนี้เราได้ข่าวแน่”

            นักข่าว!! ชักจะสนุกแล้วสิ... คนพวกนี้พร้อมจะเอาหน้าเธอไว้หน้าหนึ่งตลอดแหละ ก็คงหัวข้อเดิมๆ หาจุดเสียของคุณหนูสุดเพอร์’เหมือนกับว่านักข่าวคนไหนหาจุดบอดในชีวิตของฉันได้คนนั้นจะได้เงินก้อนโต แต่ขอโทษนะที่ทำให้เสียใจมาตลอดเวย์ :)

            ฉันมุดออกจากอ้อมแขนของเออร์วินก่อนจะวิ่งไปทางโซนดับเบิลวีไอพี การ์ดหน้าห้องเปิดประตูให้ฉันเข้าไปทันที ก็รู้กัน..ว่าฉันมันขาประจำ

            ที่นี่ถ้าไม่ใช่สมาชิกพิเศษเข้าไม่ได้หรอกนะ^-^ ทายว่าพวกนั้นตามฉันมาไม่ได้แน่นอน!

            ฉันหันไปมองโดยรอบทำไมวันนี้มันเงียบผิดปกติ ถึงจะมีเสียงเพลงคลาสสิคคลอเบาๆก็เถอะ แต่ในห้องกลับไม่มีใครมาก ที่เด่นๆก็มีชายหญิงคู่หนึ่งที่เต้นรำกันกลางห้อง ฉันนั่งลงบนโซฟาหลบมุม(ก็บรรยากาศมันโรแมนติกเสียจนฉันไม่อยากขัดจังหวะ) แอบมองสองคนนั้นนิ่งๆ ผู้หญิงสาวผ่านมือหมอแบบไม่ต้องสงสัย แต่ผู้ชายนี่ดูยากเพราะชายหนุ่มไม่เงยหน้าขึ้นมาเลยมัวแต่ซบหน้าบนไหล่ของหญิงสาวข้างกาย
 
ตื๊ดดดด..ตื๊ดดดด....

            ฉันกดรับโทรศัพท์แบบเงียบๆ

            (สวัสดีค่ะ พี่ฟอง) เสียงชายหนุ่มที่พูดคะ..ขา..กับฉันก็มีแต่เพื่อนผู้น้องของเธอ

            “มีอะไรชายพีร์”

            (พี่ฟองอยู่ซิกตี้ไนน์คลับใช่ไหมคะ)

            “อ่าฮะ อยู่โซนวีวี’(เป็นชื่อย่อของดับเบิลวีไอพี)”

            (ดีเลย.. ผมอยากให้พี่ช่วยอะไรสักหน่อย)

            “ว่ามาเลย..”

            พอวางสายจากน้องชายที่รักเธอก็เดินตรงไปสองคนกลางห้อง อีกสองคนในห้องกำลังกระซิบคุยกับอย่างใกล้ชิดฝ่ายหญิงหน้าขึ้นสีเรื่ออ่อนๆดูน่ารัก ฝ่ายชายดูสนุกกับท่าทางของเธอนั่นทำให้เธอเห็นหน้าเขาชัดๆ เสียงส้นสูงสามนิ้วของหญิงสาวเข้าไปใกล้ทั้งคู่เสียง สนทนาของทั้งสองก็เงียบลง แล้วมองตรงมาที่เธอเพียงคนเดียว

            ฉันตรงเข้าไปแล้วมองหน้าฝ่ายชายอย่างมีความนัยน์ มือเล็กสอดเข้าไปแทนที่มือของผู้หญิงอีกคนที่อยู่ข้างเขา ชายหนุ่มได้แต่ยืนนิ่งไม่ใช่ว่าเต็มใจแต่เขายังตามสถานการณ์ตรงหน้าไม่ทัน

            “เรารักกันไม่ใช่หรอคะ”

            “...ฉันคิดว่าไม่” อย่างน้อยชายหนุ่มก็ยังพอมีสติที่จะตอบคนตัวเล็ก แต่นั่นก็คงเป็นคำตอบที่ทำให้หญิงสาวต้องเลือกที่จะทำสิ่งที่เขากันเรียกว่า มารยาหญิง

            แล้วน้ำตาก็ไหลลงอาบหน้าสวย นั่นยิ่งทำให้คนจำนวนน้อยนิดในห้องหันมาสนใจพวกเขามากขึ้น ตาเธอเเริ่มแดงจากการร้องไห้ จมูกก็เช่นกัน สองคู่รักไม่รู้จะทำอย่างไรกับผู้หญิงที่พวกเขาไม่รู้จักคนนี้ คนอื่นๆมองมาที่ชายหนุ่มด้วยสีหน้าประณามเขา คงจะคิดเอาเองว่าเขาเป็นผู้ชายหลายใจ แต่เขาไม่ได้รู้จักยัยคนนี้เลยสักนิด

            “คุณ..คุณต้องการอะไรกันแน่”

            “ฉัน..ฉันต้องการคุณ แค่คุณเท่านั้นฉันขอโทษสำหรับทุกอย่าง...กลับมารักกันนะคะ..” แล้วฉันก็พุ่งไปโอบกอดร่างหนาของผู้ชายตัวโต ราวกับรักกันมานาน ขอทีเถอะ!ฉันอยากจบๆเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด!

          (ถ้าพี่หญิงช่วยแยกคู่ที่อยู่กลางฟลอร์นั่นออกจากกันได้ผมจะคืนลูกพอร์ชให้พี่)

            “กำลังเพลินเลยนะคู่นี้”

          (จะทำไหมคะ)

          “เรื่องสนุกจะพลาดได้ไง”

เท่านี้เจ้าพอร์ชน้อยของแม่ก็จะได้กลับสู่อ้อมกอดของแม่แล้ว
            
           “ถ่ายไว้ๆ ให้เห็นหน้าชัดๆทั้งสองคนเลยนะ”

           “ครับ รุ่นพี่”

           พอได้ยินประโยคนั้นฉันก็รีบหันหน้าไปมองทันที แล้วแสงแฟลชก็เข้าตาฉันอย่างจัง
       
           ซวยแล้วไง!T^T

           ฉันรีบคว้ามือคนข้างตัวแล้วหนีออกทางลับด้านหลังของโซนวีวี’มันคือทางหนีไฟที่ยื่นออกมาจากตัวอาคารเป็นเพียงบันไดเหล็กห่างๆกัน แล้วยังมีของแถมเป็นฝนที่ตกปรอยๆท่าดูจะตกแรงขึ้นอีก

           “ปล่อยฉันได้แล้ว!”

           “เอ๊ะ!นายนี่อยากเป็นข่าวนักหรือไง”

           “ฮ้ะ!!ข่าวอะไรของเธอ”

           “ตามมาเถอะถ้าไม่อยากให้เรื่องมันยุ่งยาก”

          ฉันดึงมือเขาให้เดินต่อ แต่เขากลับกระชากมือกลับ

           “เธอนั่นแหละทำให้เรื่องมันยุ่งยาก เธอทำให้ฉันเข้าใจผิดกับนานาเท่านั้นก็มากพอแล้ว”

            เขาเดินกลับไปทางเดิม ถ้าเขาขึ้นไปพวกนักข่าวต้องจำเขาได้แน่ แล้วประวัติที่ดีมาตลอดของฉันก็จะหายไป คนเราทำดีมาแทบตายทำร้ายครั้งเดียวก็จะโดนประณามอยู่ดี

            ไม่ได้นะ ถ้าเรื่องเป็นอย่างนั้นฉันคงจะไม่ได้มีโอกาสเป็นอิสระอีกเลย

            “ฉันขอร้องเรื่องแฟนนายฉันจะช่วยเอง แต่ตอนนี้ช่วยไปกับฉันก่อนได้ไหม ขอร้องล่ะ!”

            เขาไม่ได้สนใจเธอเลยสักนิดเขายังคงมุ่งหน้ากลับไปทางเดิม เธอรีบวิ่งตามเขาแต่ด้วยบันไดเหล็กเปียกฝนทำให้ร่างเล็กลื่นกลิ้งตกลงไป เสียงมันดังมากพอทำให้คนที่อยู่เหนือขึ้นไปหันกลับไปมอง ภาพที่เห็นทำให้เขาถึงกับช็อค ผู้หญิงที่เขาไม่เคยรู้จักมาก่อนนำเรื่องแย่ๆมาให้เขา ผู้หญิงที่ตะโกนขอร้องเขาปาวๆ

            ชายหนุ่มก้าวเท้ากลับมาหาร่างเล็กที่มีสีแดงจากเลือดที่ไม่รู้มาจากส่วนใดของร่างเล็กเนื่องจากฝนที่ตกทำให้สีแดงขยายออกเป็นบริเวณกว้าง ชายหนุ่มรีบคว้าร่างเล็กขึ้นอุ้มแล้วลงบันไดหนีไฟลงไปชั้นล่าง

             ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่คนที่เขารู้จักมาก่อน แต่ถ้าปล่อยให้เธอเป็นอะไรไปเขารู้สึกว่าอนาคตที่เหลือของเขาจะไร้ความหมาย เขาวิ่งไปพร้อมกับหัวใจที่เต้นเร็วแรง ทำไมเขาถึงกลัวว่าเธอจะเป็นอะไรไปนัก เพราะกลัวความผิดอย่างนั้นหรือ

              .....คงจะไม่มีเหตุผลอื่นที่ดีกว่านี้


๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑
                                          
ว่าจะใดคะ เจ้าของบ้านชื่อแก้วนะคะ
อยากได้คอมเมนท์มากๆค่ะ


no.
beer


---------------------------------------
.แ บนเ นอร์

free material & theme,ect..แจก แจก เรื่อยๆ<3 

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 136 ท่าน