Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
มารักกิ๊กกั๊กให้มันส์กึกกือ☼We'll meet again,☼นิยายแนวอินดี้แสบสันปั่นป่วนแร๊งส์!สุดๆในขณะนี้►►เรทนิยายPG
ออกโรงเรียนเพราะว่าสอบตก
1__มีมี่มาแล้ว
1
05/08/2554 21:22:32
594
เนื้อเรื่อง




          กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ตอนเดือนก่อนนี่แหละ ฉันได้ไปเที่ยวที่ห้างๆหนึ่ง (จะบอกให้ว่าเป็นห้างดังมากๆ แต่ฉันไม่ขอบอกชื่อหรอก เพราะว่าเคยได้ยินเขาพูดกันมาปากต่อตาว่า ไม่ได้ค่าจ้างอย่าไปบอกใครนะว่าชื่อห้างอะไร เดี๋ยวมันจะเป็นการบอกฟรีๆ เสียเหนื่อยเราไง  แต่ฉันคิดว่า ถ้าเขาให้ค่าจ้างสักหนึ่งร้อย ฉันก็จะบอกชื่อห้างเลยล่ะคอยดู =_=;;)

       ตอนนั้นน่ะ ฉันเดินไปเดินมาตามแผงซีดี กำลังฝอยกับเพื่อนๆว่า  
          “นี่ ถ้าฉันได้เป็นนักร้องหรือว่าดารานะ ฉันจะยิ้มให้ทุกๆคนตลอดเลย ไม่เหมือนนักร้องบางคน ดาราบางคนหรอก ที่เวลาเดินผ่านฉันไปนะ ไม่มองหน้า หรือว่ายิ้มให้ฉันเลย ทั้งๆที่ฉันก้อน่ารักจะตายไป  o[]o

        เออ จะบอกอะไรให้นะ ถ้าเวลาฉันพูดอย่างนี้ทีไร เพื่อนฉันก้อจาถามว่า

              “ตอนนั้นแกกำลังทำอะไรอยู่0-o?” 

ฉันก็เลยบอกมันไปว่า 

       “ก็กำลังนั่งหันหลังให้ดาราคนนั้นอยู่T^T”

               วันนี้เป็นวันที่มีแดดร้อนมากๆ เดินมาในห้างยังเหนื่อย เหงื่อท่วมตัว +=_=;;
          นี่ถ้าฉันเกิดเดินไปทั้งวัน เหงื่อฉันคงท่วมโลกแน่นอนT^T  
           แล้ววันนี้พอฉันออกมาด้านนอกห้าง มองไปทางออก ก้อเห็นแต่รถเต็มไปหมด
          มองไปทางหน้าห้าง ก็มีแต่คนเดินไปเดินมาเต็ม ดูแล้วตาลายที่สุด@[email protected]  
           ฉันเลยคิดว่า น่าจะหาทางออกที่ไม่มีคนบ้าง จะได้รีบกลับบ้าน เพราะนี่ก็จะค่ำแล้วมองนาฬิกาเข็มมันก็เดินไม่หยุด อยากจะบอกมันให้นิ่งๆเสียบ้าง เวลาจะได้ไม่ต้องหมุนไปจนหมดวันแบบนี้มันก็ไม่ยอม มีแต่จะเดินติ๊กๆไปเรื่อยๆ TOT 
            
                น่าจะมีใครทำรุ่นที่สั่งให้มันเชื่อฟังคนใส่บ้างนะ คงเข้าท่ากว่านี้แน่นอนเลยT^T


“เอ้า ล้วงกระเป๋าเอาตังค์ออกมาให้หมดอย่าให้เหลือ ม่ายงั้นแกตาย!><”


                เสียงคนตะโกนดังมาจากด้านหน้านั้น มันทำให้ฉันต้องทำตัวให้ต่ำลงแล้วรีบย่องๆไปที่มุมตึกนั้น
แล้วสิ่งที่ฉันเห็นข้างหน้า ทำให้ฉันต้องตกตะลึงตึงๆทันที@[email protected]!
            ตาฉันโตเป็นไข่เป็ด      (ถ้าเหมือนไข่ห่านมันทำให้ฉันหน้าไม่สวยไงT^T)  ที่แลเห็นข้างหน้าก็คือ ผู้ชายหน้าตาร๊าย!ร้าย

          เรียกได้ว่า เกิดมาจากท้องแม่ไม่เคยเจอใครหน้าชั่วช้าสามานเท่านี้มาก่อนเลย มันกำลังเอามีดจะจิ้มพุงผู้หญิงตัวเท่าฉันนี่แหละ คือสูงประมาณเมตรหกสิบ แต่ฉันผอมกว่าสักสองคืบเท่านั้นเนื่องเพราะว่าฉันกินแต่ไก่ทอดไม่เคยกินผักผลไม้เท่าไหร่=U=
      
      ไอ้คนนั้นนะตอนนี้มันเอามือมากระชากกระเป๋าคนที่ว่านั้น แล้วกระชากเสียงดัง คว้าก!แล้วผู้หญิงคนนั้นก็ร้องให้ช่วย
                แต่มองแล้วแถวนี้ไม่มีคนหรือหมาสักตัวเลย  ถึงตอนนี้ ฉันก็ยืนขึ้น แล้วถลกแขนเสื้อจนมันร่นไปอยู่ต้นแขน ส่วนขากางเกงไม่ต้องถลก เพราะฉันใส่ยีนส์ที่ขาสั้นถึงโคนขาเลยไงมองแล้วน่ารักดีด้วยนะ^^

              อืมจะว่าไปแล้ว ฉันใส่กางเกงตัวนี้ มีแต่คนมอง จนฉันยิ้มอย่างอารมณ์ดีเลยทั้งวัน^^
       ฉันเดินย่องไปด้านหลังไอ้คนร้ายนั้น แล้วพอเกือบถึงห่างกันสักสองก้าว มันมัวเอามือล้วงความหาเงินในกระเป๋าอยู่ ฉันรีบกระโดดสองขายันไปที่ก้นมันอย่างแรง แล้วมันก็ล้มดังปั่กเข้าให้หน้ามันงี้คว่ำจูบพื้นจนถลอกเลย 

             “อ้าก!><”  

       เสียงมันร้องด้วยความเจ็บ แต่ฉันก็ไม่สนใจหรอก เพราะว่ามือมันยังมีมีดอยู่ เพราะฉนั้น ฉันต้องจัดการมันให้หมอบ><!  

            ตีนที่มีรองเท้าสีชมพูน่ารักอย่างมากมายของฉัน ก็เตะเข้าไปที่คางมันดังพล้อก!
             หลังจากนั้น เห็นได้จะ/ๆเลยว่า มันค่อยๆสโลว์ซบหน้าลงไปที่พื้นใหม่อย่างนิ่มนวลเหมือนมันกลัวหน้าแหกยังงั้น
          
           ฉันเดินยิ้มไปที่ผู้หญิงคนนั้นซึ่งกำลังยืนมองฉันอย่างตกตะลึงเชียว เพราะปากเธออ้าจนหมด ดูแล้วกลัวว่าเอาครกสากกระเบือหย่อนใส่ก็คงได้TOT

     
      “ไม่ต้องขอบใจนะคะ ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น เพราะมีมี่ช่วยด้วยใจจริงๆค่ะ=_=” 

       ฉันพูดเสียงอ่อนเสียงหวานเพราะอยากให้ใครๆรู้ว่า ลูกสาวคนเดียวของพ่อแม่คนนี้ทำอะไรก็เรียบร้อยไปหมดไงTOT
 



                 “คัทโว้ย><!โอ้ยจะบ้าต้าย”










      to be continue




♫♫♫♫♫+++►►►►
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 131 ท่าน