Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Manager แสบร้ายยกกำลังสอง!!!
หมูผอม
บทที่ 18 - เดตที่เกิดจากความไม่ตั้งใจ
20
01/01/2533 00:00:00
485
เนื้อเรื่อง

บทที่ 18

เดตที่เกิดจากความไม่ตั้งใจ

หญิงสาวร่างเล็กรีบเดินจ้ำๆๆอย่างรวดเร็วไปที่ห้องของผู้ต้องหาโทษฐานขโมยหัวใจเธอ เอ่ยไม่ใช่โทษฐานไม่ยอมไปปลุกเธอแทนยัยเคทลีนที่ติดธุระ ทำให้เธอตื่นสายทั้งๆที่วันสำคัญแบบนี้มันสายกันได้ที่ไหน ก็เพราะวันนี้เป็นวันประกาศศักดานุภาพของเธอน่ะสิว่าตกลงแล้วเธอจะได้เป็นผู้สืบทอดมหาวิทยาลัยนี้หรือเปล่า!!!

ไอ้เคบ้า!!!~”

อ่าวเจ๊หวัดดี ไปไงมาไงเนี่ย^-^”

ยังมีหน้ามาถามอีกเหรอนายจะทำให้ฉันไปสายนะย่ะ แล้วนี้นายเองก็ยังไม่แต่งตัวอีกเหรอลืมไปแล้วหรือไงว่าคุณตาเรียกพบ~”

ท่านผู้อำนวยการเรียกพบ!” เคนั่นก็ดูเหมือนจะตื่นเต้นตามฉันไปด้วยรีบหยิบของที่พอจะติดไม้ติดมือมาได้แล้วยัดๆเข้าไปในกระเป๋าเป้ใบใหญ่ส่วนเสื้อก็ใส่แบบขอไปที แล้วก็ใส่

เข็มขัดแล้วอีกหลายๆอย่างไม่อยากพูด =__=^ ต่อหน้าผู้หญิงอยากฉันทำไมยังสุภาพได้ถึงขนาดนี้!!!~

เสร็จรึยัง ฉันพูดกับเคที่ตอนนี้ก็กำลังยัดของใส่กระเป๋าเป้อยู่อย่างรีบร้อนและร้อนรนเป็นที่สุดเพราะไม่อยากไปสาย ทั้งๆที่ปกติออกจะดูเป็นคนเจ้าระเบียบทุกระเบียบนิ้วไม่เคยไปสายส่วนมากมักไปก่อนด้วยซ้ำ แต่วันนี้จะไปสายเพราะต้องมารอรองประธานโดมชักช้ามันเสียความรู้สึกนะ TT^TT

เดี๋ยวครับจะเสร็จแล้วครับ หลังจากที่พูดไปจัดของไปเคก็เดินไปหยิบเอกสารชุดใหญ่จากลิ้นชักที่โต๊ะทำงานของเขา และเห็นได้ชัดว่ายังไม่เคยได้จัดมัน=__=^

พวกเรารีบเดินจ้ำๆออกจากโดมไปขึ้นรถลีมูซีนของฉันอยากรวดเร็วโดยไม่ต้องนัดหมายกันทันใดไม่ถึง 5นาทีรถลีมูซีนคันสุดหรูก็ได้มาจอดที่ห้องโถงของมหาลัยเป็นที่เรียบร้อย ฉันรีบผลักประตูไม้โอ๊คอันแสนใหญ้ใหญ่ออกแล้วก็พบว่าไม่มีใครเลยกรี๊ดๆๆนี่เค้าปิดการประชุมไปแล้วเหรอเพราะแกคนเดี๋ยวเลยนายเอดฉันหันไปมองหน้าเคที่ต้องนี้ก็เบี่ยงหน้าไปทางอื่นเหมือนรู้ทัน ฉันอยากจะกระโดดบีบคอนายนี่ให้ตายคามือเลยทีเดี๋ยว แต่ก็ทำมิได้ TT^TT ต้องรักษาภาพพจน์ถึงแม้ทุกคนพอจะรู้แล้วก็ตามว่าภาพพจน์จริงๆของฉันเป็นเยี่ยงไร U_U

เพราะนายคนเดี๋ยวเลยเห็นมั้ย ทุกคนเค้าประชุมกันเสร็จหมดแล้วเนี่ย

ขอโทษครับเจ๊ ผมไม่ได้ตั้งใจ TT^TT”

ตั้งใจไม่ตั้งใจฉันไม่สน ฉันถือว่าตั้งใจหมดแล้วทีนี่จะทำยังไงล่ะเนี่ย เคถึงกับเข่าทรุด

เป็นโรคเข่าเสื่อมกะทันหัน ฉันว่าเค้าแรงไปหรือเปล่านะ แต่ยังไงตอนนี้ฉันไม่สนใจอะไรทั้งนั้นแล้วแหละ ฉันเดินสบถอย่างหัวเสียก่อนจะเลือบไปเห็นป้ายติดประกาศวันเวลาการประชุมและทุกๆกิจกรรมที่จัดขึ้นในห้องโถงแห่งนี้ ฉันเลยลองเดินเข้าไปดูแล้วก็พบความจริงที่หน้าตกใจ o_O

 

เวลาการนัดหมายใช้ห้องโถงของมหาวิทยาลัย Dormitory

               หัวข้อเรื่อง                                                     วันที่/เวลา

     ประชุมเรื่องการจัดตั้งหน่วยลาดตระเวน                 วันจันทร์ 14.00

     การแสดงของชุมนุมรักวัฒนธรรมไทย                    วันอังคาร 12.00

     การประชุมเรื่องหัวข้อกีฬาสี                                  วันพุธ   9.30

     การแถลงข่าวประกาศผู้สืบทอดมหาวิทยาลัย         วันพฤหัส 9.30

     การประชุมหัวข้อลดการใช้พลังงาน                       วันศุกร์  15.00

เคมาดูนี่สิ ฉันเรียกเคให้เข้ามาดูกำหนดการของห้องโถงอย่างรีบร้อน

อะไรครับ~TOT” เลิกร้องไห้ซักทีสิ!

พอเคดูกำหนดการเสร็จ เค้าก็หันหน้ามาหาฉันพร้อมรอยยิ้ม

เราไม่ได้มาสายครับ ^_^”

ใช่เรามาก่อนเวลาตั้งเยอะ ตั้งวันหนึ่งแหนะ=__=^”

“…”

เซ็งฉันไม่หน้าจำวันผิดเลย

ผมสิต้องเซ็ง! เจ๊เล่นเดินมาปลุกผมทั้งๆที่ผมจำวันได้เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมก็ไปปลุกเองนั่นแหละ

เอ่อเหรอ~ ฉันพึ่งรู้เท่าที่ดูเหมือนนายจะเป็นคนแรกเลยนะที่เร่งรีบอะไรไปเองน่ะ

แต่เจ๊ก็ผิดอยู่ดีนั่นแหละ เจ๊ต้องชดใช้!” ทำมาขึ้นเสียงกับฉัน ได้ยังไงฮ่ะ!

ชดใช้อะไร มันไม่เกี่ยวกับฉันพวกเราก็ลืมทั้งคู่ไม่ใช่เหรอ

นะๆ หยวนๆ ไปเดตกับผมหน่อย

“O_O! จะบ้าเหรอ

ก็ผมไม่อยากกลับโดมนิเดี๋ยวกลับโดมไปก็ไปเจอคุณเลน่าอีกเธอก็จะชวนผมไปนู่นไปนี้ผมไม่อยากไปอ่ะ ผมอยากไปกับเจ๊นะน้า~”

ไม่เอา!”

นะ~ ผมรู้นะว่าเจ๊คงอยากจะไปเล่นเครื่องเล่นสนุกๆมากกว่าจะต้องไปนั่งทะเลาะกับคุณเลน่าแน่ๆ

“…” มันก็จริงนะ ฉันเบื่อมากๆเลยที่ต้องมานั่งทะเลาะกับยัยเลน่าอยู่ทุกวี่ทุกวัน วันนี้หยวนๆหน่อยก็ได้ ^-^

ก็ได้ ฉันตอบเสียงเบารู้สึกเขินนิดๆ เอ๊ะ!อะไรนะเขินเหรอไม่เอานะฉันไม่ได้เขินใช่ม้ายยยย

พวกเราโบกรถประจำทางไปเองเพราะไม่อยากรบกวนคนขับรถอีกอย่างจะให้เค้ารู้ไม่ได้ว่าฉันกำลังเดตอยู่ >_< พวกเรามาที่ย่านของคนรัก(ความคิดของเค =_=^) ที่นี่มีทุกอย่างครบวงจรไม่ว่าจะเป็นร้านอาหารสำหรับคู่รัก สวนสนุก บ้านผีสิง แหล่งช๊อปปิง เรียกง่ายๆว่าครบวงจรจริงๆ

เราไปไหนก่อนดีเจ๊

ฉันจะไปรู้เรอะ ฉันไม่เคยมานายอยากไปไหนก็ไปเถอะ

เอ้า! พูดงี้ไม่ได้นะครับพวกเรามาเดตกันอยู่ พูดให้เหมือนคู่รักกันหน่อยสิครับ

ก็ฉันไม่ได้เป็นคนรักนายนิ -_-”

ง่า~ไม่เป็นไรงั้นตอนนี้เราไปเล่นสวนสนุกก่อนล่ะกันนะครับ

ตามใจสิ ฉันก็เออออกับเคไป จะว่าไปฉันก็ไม่ได้รังเกียจมืออุ่นๆที่จับมือฉันอยู่ตอนนี้หรอกนะออกจะชอบมันด้วยซ้ำ แต่แค่ยังไม่แน่ใจเท่านั้นว่าความรู้สึกนี้มันคืออะไรก็เลยยังพูดไม่ได้เต็มปากว่ามันคืออะไร แล้วที่หน้าแดงบ่อยๆมันเพราะอะไรฉันนี้บอบบางจังเนอะ>_< พวกเราเล่นเครื่องเล่นกันอย่างสนุกสนาน เล่นเครื่องนี้เสร็จ ก็เปลี่ยนไปเล่นเครื่องนั้นต่อ แหม! สนุกสุดๆไปเลย นานๆทีฉันก็เพิ่งจะได้เล่นเครื่องเล่นนี้แหละ เท่าที่จำความได้ก็เคยมาเล่นครั้งสุดท้ายเมื่อตอนที่แม่ยังเห็นว่าฉันมีความสำคัญอยู่ -_-

เอ๊ะ! ฉันสะดุดไปเห็นใครคนหนึ่งเค้าดูคุ้นหน้าฉันมากๆ และทุกครั้งที่ฉันเห็นเค้าก็ยังหวั่นไหวไม่หาย O/////O?  

 

    

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 164 ท่าน