Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Manager แสบร้ายยกกำลังสอง!!!
หมูผอม
บทที่ 11 - มาร่วมมือ (ชั่วคราว) กันเถอะ
13
31/07/2554 12:16:00
433
เนื้อเรื่อง

บทที่ 11

มาร่วมมือ (ชั่วคราว) กันเถอะ

อะไรนะคนจัดการประกวดต้องบ้าไปแล้วแน่ๆที่จะให้ยัยแพมมี่เลือกชุดที่อยู่ในกล่องบ้าๆบอๆอะไรนั่นคนเดียวน่ะ เกิดยัยแพมมี่หยิบได้ชุดลิเกแล้วดัดแปลงไปเป็นชุดผีจีนก็แย่สิย่ะไม่ได้หรอกฉันไม่ยอมแน่ TT^TT ไม่ งั้นได้แพ้จริงๆโดยไม่ต้องหวังเลย ยิ่งพอฉันได้รู้ว่ามันมีเซนส์ยังไงแล้วยิ่งไม่ได้เด็ดๆขาด ยังไงฉันก็ต้องแอบเข้าไปให้ได้ไม่ว่าจะวิธีใดก็ตาม ฉันตัดสินใจที่จะร่วมมือกับยัยน้องสาวจอมเสแสร้งของฉันเพราะมันเองก็เหลืออด เหมือนกันเอาเป็นว่าเข้าไปดัดแปลงชุดให้ได้ก่อนจากนั้นค่อยว่ากันอีกที เรื่องการแข่งขันน่ะ^-^

นิแล้วเราจะเข้าไปได้ยังไงทุกคนต้องมีการ์ดของผู้จัดงานแถมยังชุดบ้าๆบอๆที่ผู้เนคไทค์นั้นด้วยนะ! จะเอายังไงดี ยัยเนซ่าถามฉันอย่างไม่มีปัญญาคิดเองแล้วจริงๆ

อ้อ! ฉันคิดออกแล้ว

จริงดิ วิธีนั่นใช่มั้ยที่จับตัวพนักงานมาเอาชุดของมันมาเปลี่ยนจากนั้นก็เอาคีย์การ์ดของมันมาแล้วจัดการเปลี่ยนรูปซะใช่มั้ย ^-^” เจ้าหล่อนพูดอย่างสะใจ

รู้ได้ไง=__=^”

ก็รู้แล้วกัน

แล้วทำไมไม่บอก

ก็เพิ่งคิดได้นิ เอาเถอะน่าเดี๋ยวจะไม่ทัน^_^” ฉันกับยัยเนซ่าตกลงกันว่าจะทำตามนั้น

ต่างคนต่างหาคนที่จะจับตัวกันเองแต่ฉันทำไมไม่เคยได้ทำอะไรที่มันราบรื่นซักทีนะ

อ่าวท่านประธาน นั่นไงเจอคนจับได้อีกแล้ว T_T

คะเคออส! นายมาทำอะไรที่นี้

ผมต่างหากล่ะครับที่ต้องถามประธาน ประธานควรจะอยู่ที่หน้างานนะครับ

ฉันจะยืนอยู่ทำไมให้โง่เล่า! ก็ฉันอยากมาดัดแปลงชุดให้ยัยแพมมี่นี่นา~ 0[]0!(ฉันหลุดปากพูดไปแล้ว)

ฮ่ะ! o_O ประธานว่าไงนะครับ

คะคือมันก็เป็นอย่างนั้นแหละ^_^;;”

ประธานทำแบบนี้ไม่ถูกต้องนะครับมันไม่แฟร์กับทางคุณวาเนสซ่า

ไม่แฟร์ตรงไหนก็ยัยวาเนสซ่าก็ทำเหมือนกัน

หา~ จริงเหรอครับประธาน 0[]0!” ไม่ต้องตกใจหรอกยัยนั้นเป็นคนคิดแผนเองเลยแหละ -_-^

ก็เอ่อนะสิฉันกับยัยนั่นตกลงกันไว้แล้ว ว่าจะดัดแปลงชุดของยัยพวกนั่น ขืนให้พวกนั้นดัดแปลงชุดกันเองนะ ได้ตกรอบคู่แน่เลย T_T”

เฮ้ย! อย่าร้องไห้สิครับ ประธานนี้จริงๆเลยนะครับเนี่ย~” ดูเหมือนว่าเขาจะเห็นใจฉันแล้วล่ะ ^-^

นะนะน้า~ เคฉันจะไม่ขออะไรนายอีกแล้วนี้มันเป็นเกมแห่งศักดิ์ศรีเลยนะ แล้วฉันก็ฝากความหวังไว้ที่พวกนั่นไม่ได้หรอก มันเสี่ยงเกินไป T^T”

เอ๊ะใครอยู่ตรงนั้นน่ะ เสียงของใครบ้างคนกำลังเดินมาทางนี้ฉันสะดุ้งเฮือกพร้อมกับมีใครคนหนึ่งลาก ฉันเข้าไปหลบที่ซอกระหว่างล็อคเกอร์ เสียงของคนๆนั้นบ่นพึมพำกับฉันแต่มันเบามากจนฉันเกือบจะไม่ได้ยินฉันเข้าใจ ว่าเค้าคงไม่ต้องการให้ใครที่กำลังเดินเข้ามารู้ว่าฉันกับเค้าอยู่ที่นี่แต่ ฉันก็พอจะฟังมันออกอยู่บ้าง

ประธาน ครับรอแปปนึงนะครับรอให้คนคนนั้นออกไปก่อนนะครับแล้วเดียวประธานก็รีบไปดัด แปลงชุดเลยนะครับเพราะอีกแป๊ปเดียวก็จะเริ่มการแข่งขันแล้วนะครับ

อะอืม ฉันตอบเสียงเบามากเพราะยังอึ้งๆอยู่กับสิ่งที่นายนี่ทำและกลิ่นเลมอนที่เปรี้ยวปนหวานนิดๆของหมดนี่ (เอ๊ะ!นิฉันคิดบ้าอะไรเนี่ย) 0///0

เรียบร้อยแล้วครับประธานเค้าไปแล้วครับ

ขะขอบใจนะ ฉันรีบวิ่งออกมาจากที่ตรงนั้นเพราะมันอึดอัดเหลือเกินอะไรก็ไม่รู้อยู่ดีๆก็ ใจเต้นไม่เป็นจังหวะคงเพราะว่าฉันไม่เคยทำแบบนี้กับใครที่ไหนมาก่อนละมั่ง ยิ่งเป็นหมอนั่นที่ฉันก็ไม่ได้รู้สึกอะไรมาก่อนแต่พอได้อยู่ใกล้แบบนั้นกลับ ทำอะไรไม่ถูกกรี๊ด! นี่ฉันเป็นอะไรไปเนี่ยไม่เอานะคนอย่างเรจีน่าจะไม่อ่อนไหวกับอะไรง่ายๆแบบนี้ฉันไม่ได้เป็นพวกอ่อนต่อโลกซักหน่อย TT^TT

 

ตึก ตึก ตึก เสียงฝีเท่าของฉันเองอย่าได้ตกใจ -_-;;

ตอนนี้ฉันมาโผล่ที่หน้าห้องเก็บตัวผู้แข่งขันแล้ว โฮะๆๆ ^_^ ฉันก็เก่งไม่เบานะเนี่ยว่าแต่ยัยวาเนสจะมาถึงก่อนรึยังนะ

กรี๊ดช่วยฉันด้วยใครก็ได้ช่วยฉันด้วยฉันได้ยินเสียงของยัยเนซ่าดังลั่นออกมาจากห้องอีกห้องหนึ่ง

ฉันแค่อยากดัดแปลงชุดเท่านั้นเอง มันไม่เห็นจะนักหัวใครตรงไหนเลยนะย่ะ ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้!!!”

ทางเราทำแบบนั้นไม่ได้หรอกนะค่ะคุณวาเนสซ่าพาตัวคุณวาเนสซ่าออกไป

กรี๊ดๆๆ ปล่อยฉันนะ เจ็บ!!!”

ปล่อยคุณวาเนสซ่าเดี๋ยวนี้นะ!!!” ฉันที่เดินเข้ามาใกล้ๆห้องนี้เรื่อยๆพอเห็นว่าคนที่ถูกจับตัวอยู่นั้นเป็นยัยเนซ่าก็อดไม่ได้ที่จะเข้าไปช่วย เพราะอะไรนะ? (สายใยของพี่น้องไงจ๊ะ ^-^)

พะพี่เรจีน่า ช่วยเนซ่าด้วย!!!” ยัยเนซ่าพอเห็นหน้าฉันก็รีบตะโกนอย่างดีอกดีใจ

            “คุณเรจีน่า o_O”

เห็นมั้ยล่ะย่ะบอกแล้วว่าพวกเราตกลงกันแล้วทำไมไม่เชื่อ!”

เอ่อดิฉันต้องขอโทษด้วยจริงๆค่ะ ดิฉันไม่รู้จริงๆ

ถ้าตอนนี้รู้แล้วก็รีบปล่อยเนซ่าซะ การแข่งขันจะเริ่มแล้วไม่ใช่เหรอเดี๋ยวก็ไม่ทันหรอก

ตะแต่…”
            เรื่องมันมาถึงขนาดนี้แล้ว เดี๋ยวเอาตัวผู้เข้าประกวดขึ้นเวทีไม่ทันจะเป็นเรื่องมากกว่านี้นะ!” ฉันตวาดใส่พนักงานทั้งหลายแหลที่อยู่ในห้องนี้อย่างไม่อายใคร ทุกคนมองหน้ากันพลางเริ่มปล่อยมือที่จับตัววาเนสซ่าอยู่ออก

            พวกเราเห็นว่ามันจะไม่ทันจริงๆแล้วนะค่ะถึงได้ยอม แต่คราวหลังอย่าทำแบบนี้อีกนะค่ะ

            ถ้าฉันจะทำใครจะทำไม/ถ้าฉันจะทำใครจะทำไม

            “o_O เอ่อก็ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ขอตัวนะค่ะแล้วพนักงานทุกคนก็เดินออกจากห้องไปเหลือเพียงฉันกับวาเนสซ่าอยู่กันแค่สองคน

            ไปทำอีท่าไหนให้โดนจับได้ฮ่ะ!”

            อย่าโทษกันสิ! อย่างน้อยๆฉันก็เกือบจะถึงห้องอยู่แล้วนะ

            แต่ก็ยังไม่ถึง -_-^”

            โธ่เว้ย! ถ้ายัยพวกนั้นไม่มาเห็นก่อนฉันก็เข้าไปในห้องได้ตั้งนานแล้ว

            แต่ก็ไม่ได้เข้า -_-;;”

            แล้วจะมาเอาอะไรกับฉันนักหนาเล่า -_-**”

            เหอะ! สำนึกบุญคุณซะบ้างสิ ถ้าไม่ได้ฉันเธอจะถูกปล่อยตัวแบบนี้มั้ย

            ท้วงบุญคุณเหรอ!”

            อ๋อ~ถ้าไม่ได้ฉัน ตอนนี้เธอก็ถูกเด้งไปอยู่ตรงหน้าเวทีแล้ว แค่ฉันยอมช่วยไม่หนีเอาตัวรอดคนเดียวก็ดีขนาดไหนแล้วฮ่ะ!~ -_-*”

            อย่ามาทำเสียงล้อเลียนแบบนี้น่ะ! -_-**”

            ขนาดนี้อีกไม่ถึง 10นาทีพวกเราก็จะได้ชมการแข่งขันรอบพิเศษของสองผู้เข้าประกวดกันแล้วนะค่ะ เสียงจากลำโพงดังขึ้นขัดจังหวะพวกเรา 10นาทีงั้นเหรอ ตายแล้ว!!!

            “ฝากไว้ก่อนนะแล้วฉันจะมาท้วงบุญคุณเธอใหม่ยัยวาเนสซ่า

            มาท้วงเร็วๆล่ะ แบร่ๆๆ

            ชิ!/เชอะ!”

 

 

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 271 ท่าน