Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Oh!baby:
ยัยข้าวต้ม!(มัด)
ใครชอบใครอะไรยังไง
3
01/01/2533 00:00:00
376
เนื้อเรื่อง

            ณ ลานจอดจักรยานของนักเรียนโรงเรียนสงบสุขนารีพัฒนาวิทยาคม

 

            “จักรยานที่ว่ามันจอดอยู่ที่นี่จริงเหรอวะ แล้วมันอยู่ตรงไหนเนี่ย”ฉันไล่สายตาดูรถจักรยานหลายร้อยคันที่เรียงจอดเป็นตับที่ลานจอดรถ(ไม่ใช่ตับธรรมดานะ มันคือ ตับๆๆๆๆ)

 

            “พี่เอยถามเค้าเหรอ เค้าไม่รู้”สาธุถามขึ้นขณะที่กำลังกินขนมเปโต้อย่างเมามัน ยี้~ ขนมเต็มปากยังกล้าพูดอีก สกปรกมากค่ะคุณเธอ~o~

 

          “พูดคนเดียวย่ะ ถ้าแกไม่เคยพูดคนเดียวก็หุบปากไปเลย หงุดหงิดว่ะ”ฉันขยี้ผมที่ตัดสั้นของฉันอย่างเมามัน อ๊าก หงุดๆ เมนส์มาแล้วอารมณ์เปลี่ยนแปลงบ่อยยิ่งกว่าหนังเรื่อง Season change

 

          “เค้าไม่คิดว่าพี่เอยจะเครียดจนพูดกับตัวเองนิ=_=

 

            “โอ๊ยย ไอน้องเวร ไปไกลๆเลย เดี๋ยวเตะตกรถจักรยานเลย!

 

            “พี่เอยใจร้ายอ่าToT”สาธุงอแงง้องแง้งแต่หลังจากนั้นก็ไม่พูดอะไรต่อ มันคงกลัวฉันเตะตกรถจักรยานจริงๆนะนั้น

 

            หลังจากนั้นฉันก็ตามหารถจักรยานของฉันต่อไปจนเสียงหนึ่งดังขึ้น ไม่เดาก็รู้ว่ามันเป็นเสียงเพื่อนหนิมของฉันเอง

 

            “เอย แกหาไอนี่อยู่ใช่ป่ะ”หนิมพูดพร้อมชี้ไปที่โครงเหล็กเคลื่อนที่ที่อยู่ในมือหนุ่มน้อยแว่นหนาร่างบางตัวเล็กที่เดินมาข้างๆ โอ้ก๊อด ยัยหนิมหลอกให้ฉันมาหาน้องหนออีกใช่มั้ยเนี่ยT^T

 

          “หนิมTT

 

            “ไอตุ๊ด นายไปกับฉัน สองคนนี้มีเรื่องจะต้องคุยกัน”หนิมออกแรงฉุดสาธุ หนุ่มน้อยแอ๊บแบ๊วจนปลิวไปตามลม น้องฉันบอบบางขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย แต่ก็นะ ยัยหนิมแรงเยอะจะตายใครก็รู้=_=

 

          ทิ้งกันอย่างนี้เลยเหรอไอเพื่อนรักTwT’

 

            “พี่เอย”เสียงหล่อๆของน้องหนอดังขึ้นทำให้ฉันที่มองตามยัยหนิมและสาธุตาละห้อยต้องหันมาอย่างหวาดๆ ทำไมน้องหนอวันนี้ดูน่ากลัวจังเนี่ย

 

            “เอ่อ คะ คือ น้องหนอมีอะไรกับพี่เหรอ”

 

            “ผมไม่มีอะไรกับพี่หรอก แต่พี่เอยน่ะมีกับผมแน่ๆ”

 

          “พี่มีอะไรกับน้องหนอเหรอ?

 

            “พี่เอยโกรธผมใช่มั้ยครับ”น้องหนอถามฉันด้วยหน้าตาเคร่งเครียด หา! นี่น้องหนอกำลังเข้าใจผิดคิดว่าฉันโกรธน้องหนองั้นเหรอ ความจริงมันต้องเป็นฉันนี่นาที่ถามน้องหนอโกรธฉันมั้ยอ่ะ ไหงกลับกันอย่างนี้ล่ะ

 

            “พี่ไม่ได้โกรธน้องหนอ”

 

            “พี่เอยไม่อยากเจอหน้าผม แถมพี่ยังวิ่งหนีผมเมื่อวานอีกT^T”ง่ะ นี่น้องหนอเข้าใจว่าที่ฉันวิ่งหนีไปเมื่อวานคือฉันโกรธน้องหนองั้นเหรอ เข้าใจผิดไปใหญ่อล้ว ความจริงคือฉันละอายแก่ใจต่างหากที่จูบน้องหนอไปอ่ะ=//=

 

“พี่ไม่ได้โกรธน้องหนอ เรื่องเมื่อวานมันเป็นอุบัติเหตุ”

 

          “แล้วพี่เอยก็ยังตัดผมเหมือนคนที่เสียใจอะไรมากๆอีกด้วย ผมเคยดูในละครมานะพี่เอยTwT”ต๊ายยย ฉันไม่คิดเลยว่าน้องหนอจะเป็นคนคิดมากขนาดนี้อ่ะ

 

            “พี่แค่อยากตัดผมน่ะไม่มีอะไร จูบเมื่อวานมันก็ไม่ใช่จูบที่เราตั้งใจนี่นา น้องหนอไม่ได้รู้สึกอะไรกับมัน พี่ก็ไม่ได้รู้สึกอะไรกับมัน เอาเป็นว่าเราทำตัวเหมือนเดิมดีกว่าเนอะ คิดซะว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างเราสองคน^^;”ฉันพูดเสร็จสรรพพลางตีไหล่น้องหนอแปะๆ เป็นการปลอบใจตัวเองด้วยว่า เรื่องเมื่อวานมันเป็นแค่อุบัติเหตุ จูบนั้นมันแค่การแตะปากกันเฉยๆ ฉันไม่ได้รู้สึกอะไรกับจูบนุ่มนิ่มเหมือนขนมสายไหมนั้นเลย ไม่รู้สึก!!>//<

 

          “ใครว่าผมไม่รู้สึก”

 

            “หา...น้องหนอว่าไงนะ”

 

            “ใครว่าผมไม่รู้สึก”โอ้ ก๊อด น้องหนอพูดอะไรออกมาเนี่ย นี่น้องหนอเมาค้างหรือฉันฝันกลางวันกันแน่ ยัยเอย ตื่นๆๆๆๆๆ><

 

          “น้องหนอหมายความว่าไง”

 

“นั้นจูบแรกของผมนะครับพี่เอย”

 

            “ใช่ มันก็เป็นจูบแรกของพี่เหมือนกัน อายุแค่นี้เอง ถ้าเป็นจูบที่สองก็ประหลาดแล้วล่ะ ฮ่าๆๆๆ^[]^;”แป้กอย่างแรงTT น้องหนอไม่มีทีท่าว่าจะหัวเราะไปกับฉันเลย ยังทำหน้าจริงจังจนน่าตกใจ นี่น้องหนอจริงจังกับไอจูบแรกอะไรนี่มากเลยเหรอ มันน่าสำคัญตรงไหนเนี่ย=_=


            “แล้วพี่ไม่รู้สึกอะไรกับมันเลยเหรอ”

 

            “พี่รู้สึกเฉยๆน่ะ^^;

 

            “พี่เอยว่าไงนะ==*

 

          “พะ พี่พูดวะ ว่า...”

 

            “พี่เอยพูดว่าพี่เอยรู้สึกเฉยๆงั้นเหรอ”

 

            “ชะ ใช่”

 

            “ทำไมพี่ทำแบบนี้ พี่ทำลายจูบแรกของผมไป แถมยังทำลายใจผมจนไม่มีชิ้นดีTToTT”หา นี่เข้าโหมดดราม่าแล้วงั้นเหรอ ฉันทำลายใจน้องหนองั้นเหรอ อ๊ากก สองเด้งเลยยัยเอยยย!!

 

          “พี่ พี่...”ตายและ ไอเอยคนพูดมากหายไปไหน ทำไมตอนนี้กลายร่างเป็นยัยเอยพูดไม่เก่งไปซะแล้วล่ะ ซวยแล้ววว

 

            “แงงงงงงTT”เวร น้องหนอร้องไห้แล้วง่ะ ซวยแล้วไงยัยเอยเอ๋ย

 

            “น้องหนอ พี่...”

 

            “พี่เอยทำให้ผมรักแล้วพี่เอยก็ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้งั้นเหรอToT

 

            “พี่...”

 

            “พี่เอยจูบผมแล้วเฉยๆToT

 

            “พี่...”

 

            “พี่เอยไม่รักผมแล้วมาจูบผมทำม้ายยย”

 

            “พี่...”

 

            “พี่เอยใจร้ายยยยยย!!

 

            “พอ!

 

            TxT”น้องหนอชะงักทั้งที่น้ำตายังคงไหลพราก เมื่อกี้ฉันพูดว่าหยุดงั้นเหรอ ฉันพูดว่าหยุดงั้นเหรอ ฉันพูดว่าหยุดงั้นเหรอTT

 

          “พี่...”กรรม แล้วฉันก็พูดไม่ออกอีกแล้วครับท่าน ตอนนี้มันช่างเงียบสงบวังเวงวิเวกโหวงเหวงเหลือเกิน ต่างคนต่างเงียบซะงั้น

 

            “พี่เอย...”

 

           

            Hnim’s say

 

          “ขอโทษนะครับ ลานจอดรถจักรยานชำรุดครับ เมื่อกี้รถสิบล้อขับผ่านแล้วทางบุบตอนนี้กำลังซ่อมทางอยู่ครับ^^”ให้ตายเถอะนายตุ๊ดสาธุแก้ตัวอะไรของหมอนั้นะ รถสิบล้อขับเข้ามาในลานจอดรถจักรยานนี่นะ ใครเชื่อก็ออกลูกเป็นลิงแล้ว

 

            “จริงเหรอเนี่ย งั้นฉันนั่งรถเมล์กลับบ้านดีกว่า ถ้าทางแยกเป็นสองท่อนเหมือนในหนังฝรั่งขึ้นมาฉันจะเป็นคนแรกในโลกนี้ที่ไม่ตาย ฮู้เล่ๆ”เพื่อนข้างห้องกระโดดโล้ดเต้นกลับบ้านไป นี่เค้าอ่านหนังสือการ์ตูนมากไปป่าวเนี่ย ถึงยังไงถ้าคนตายหมดโลกยัยนั้นก็ต้องตายอยู่ดีนั้นแหละ

 

            “เมื่อไหร่สองคนนั้นจะออกมานะ เค้าอยากกลับบ้านจะแย่อยู่แล้ว แถมยังมีคนอีกตั้งเยอะแยะที่อยากกลับบ้านกลับรถตัวเองแต่โดนเค้าหลอกว่าถนนยุบ เค้าต้องทำบาปอีกแล้วT^T

 

            “บ่นอะไรของนายวะ”

 

            “เค้าอยากกลับบ้าน เค้าหิวด้วยแหละT^T”ฉันอยากจะบ้าตาย เวลาฉันอยู่กับหมอนี่ทีไร ประสาทฉันจะกินให้ได้เลยซิน่า ดูคำพูดแต่ละคำของหมอนี่สิ เค้าอยากกลับบ้าน เค้าหิวด้วยแหละ เค้าอย่างโน้น เค้าอย่างนี่ คำพูดอย่างนี่มันยิ่งกว่าไอหนออีกนะเนี่ย ฉันปวดหัวกับไอหนอมามากพอแล้วฉันต้องมาประสาทกินเพราะหมอนี่งั้นเหรอ!!

 

          “สนิม เธอเป็นอะไรอ่ะ ทำหน้าซะหงุดหงิดเชียว”

 

            “ฉันหงุดหงิดนายว่ะ=_=

 

            “เค้าทำอะไรให้สนิมอ่ะ สนิมหงุดหงิดเค้าทำไมT.,T”ให้ตายเถอะ ฉันคงงี่เง่าเองที่โมโหคำพูดของนายนี่ ข่มไว้ลูก ข่มไว้

 

            “เมื่อไหร่สองคนนั้นจะออกมานะ”

 

            “นั้นมันคำพูดเค้าเมื่อตะกี้นี่สนิม”

 

            “นี่! ไอตุ๊ด ฉันชื่อหนิมเว้ย ไม่ใช่สนิม นายอย่าทำให้ฉันหงุดหงิดได้มั้ยเดี๋ยวแม่ต่อยตาแตก==**

 

            “แงง สนิมใจร้าย ทำร้ายเค้าได้ลงคอ อย่างน้อยสนิมก็น่าจะเห็นแกเด็กผู้ชายตัวดำๆนี่”ได้ข่าวว่านายนี่ตอบไม่ตรงคำถาม มันพูดเหมือนว่าฉันเป็นคนหาเรื่องมันทั้งที่มันเรียกชื่อฉันทุเรศๆก่อนอ่ะ ฉันผิดหรือนายนี่ผิดกันแน่เนี่ย=_=

 

          “นายอยากกวนประสาทฉันใช่มั้ย ฉันหิวข้าวอยู่โว้ย อารมณ์บ่จอยเข้าใจมั้ย”

 

            “เข้าใจครับหม่ามี้”แง่งๆๆ ฉันอยากกระโดดกัดคอนายนี่จังเลยให้ตายสิน่า

 

            “สนิม เค้าเบื่ออ่ะ”

 

            “ยังไม่หยุดอีกใช่มั้ย==*

 

            “ก็มันติดปากนี่ อีกอย่างชื่อสนิมน่ารักกว่าหนิมเยอะเลย เรามาคุยกันดีๆดีกว่านะสนิม คือเค้าอยากรู้อ่ะว่าสองคนนี้มีเรื่องอะไรกัน ทำไมเค้าต้องเคลียร์กันนานขนาดนั้น”

 

            “แถวบ้านฉันเค้าเรียกว่าอยากรู้เรื่องชาวบ้านนะเนี่ย”

 

            “ถ้าสนิมไม่รู้เรื่องนี้เหมือนเค้าสนิมก็อยากรู้เหมือนเค้านั้นแหละ หรือจะเถียงล่ะ”ถูกของมัน แต่ถึงยังไงฉันก็ไม่บอกหรอกเชอะๆ ให้มันเป็นความลับระหว่างเราสามคนจะดีกว่า(ความจริงมันต้องเป็นความลับของสองคนนั้นด้วยซ้ออ่ะ)

 

            “สนิมมมม บอกเค้าหน่อยนะๆๆ”นายตุ๊ดสาธุเขย่าแขนไปมาจนตับไตไส้พุงของฉันมันแทบจะผสมกันเป็นเนื้อเดียวกันอยู่แล้ว=_=

 

          “ไม่บอกโว้ย อย่ามาจุ้นจ้านวุ่นวายได้ป่ะเดี๋ยวแม่เตะก้านคอสลบเลย==*

 

            “สนิมใจร้ายTTwTT

 

            ก่อนที่จะมีการฆาตรกรรมกันระหว่างฉันกับนายงี่เง่าสาธุ(เปลี่ยนชื่อให้นายนี่ตลอด)มีชายคนหนึ่งวิ่งออกมาจากลานจอดรถ นั้นมันไอหนอน้องชายฉันนี่หว่า ร้องไห้ด้วยนะนั้น ผู้ชายสมัยนี้นี่ใจเสาะชะมัดเลยนะเนี่ย=_=(แทนที่จะเป็นห่วงน้องนะเออ

 

            “ฮึกๆๆ”

 

            “หนอ รอพี่ด้วย!”ฉันรีบวิ่งตามน้องชายสุดที่รักของฉันไป เผื่อมันเสียใจจนฆ่าตัวตายไปแม่จะได้ไม่ฆ่าฉันที่ฉันบังอาจไม่ดูแลน้อง

 

            “เดี๋ยวสนิม แล้วพี่เอยล่ะ”

 

            “ถามฉันทำเตี่ยเหรอ ฉันก็ยืนคุยกันนายนิ ไว้ค่อยคุยกันฉันตามน้องฉันก่อน นายอยู่กับเอยนี่แหละ เข้าไปหามันก็ได้ เผื่อน้องฉันมันโมโหฆ่าเอยแล้วก็ได้ ไปล่ะ”พูดจบฉันรีบวิ่งใส่เกียร์หมาตามน้องชายขี้แงสุดที่เลิฟไปทันที

 

            (End)

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 343 ท่าน