Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
บอสคะโหดนักรักซะให้เข็ด
Emmy_Srivitra
บทลงโทษเล็กๆ
6
26/08/2554 18:48:17
1182
เนื้อเรื่อง

 

4.บทลงโทษเล็กๆ
                ใบเฟิร์นฝ่าการจราจรอันติดขัดเพื่อมาทำงานให้เช้ากว่าปกติ เธอรีบมาเพราะต้องการจะเคลียร์งานส่วนที่คั่งค้างอยู่ให้เสร็จ นี่ก็ผ่านมาเกือบเดือนแล้ว ใบเฟิร์นใช้เวลาส่วนใหญ่กับการเรียนรู้งานในแผนกออกแบบอย่างเต็มที่และเร่งปั่นงานในส่วนที่เธอได้รับมอบหมาย เพื่อให้ทันกำหนดการถ่ายทำหนังโฆษณาเครื่องสำอาง 
เธอนั่งคิดย้อนไปเมื่อหนึ่งเดือนที่ผ่านมา หลังจากที่ทะเลาะกับบอสนิสัยเสีย บ้าบอของเธอไปแล้วเขาเกิดฟิวส์ขาดจูบเธอไปครั้งก่อนนั้น เธอก็พยายามทุกวิถีทางที่จะหลีกเลี่ยงการพบหน้ากับเขา และดูเหมือนเธอจะทำสำเร็จซะด้วย แถมเขาก็ดูให้ความร่วมมือกับเธอไม่น้อยเลยทีเดียว เขาจะแค่เดินผ่านแล้วก็ตรงไปที่ห้องทำงานของเขาเองทุกวันแค่นั้น ส่วนเรื่องงานถ้าเขามีเรื่องอยากปรึกษาเขาก็จะเรียกเฉพาะหัวหน้าของหล่อนไปเท่านั้น
อาจจะเป็นเพราะงานเขายุ่งหรือเพราะอะไรใบเฟิร์นก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่มันถือเป็นเรื่องดีสำหรับเธอมากที่เขากับเธอไม่ต้องพบเจอกัน แต่ถึงกระนั้นใบเฟิร์นก็อดที่จะแอบชำเลืองมองเขาทุกวันไม่ได้
เธอคอยสังเกตการณ์แต่งกาย หน้าตา ท่าทางของเขาอยู่ทุกวัน และก็ไม่อาจจะปฏิเสธได้ว่าเขาเป็นผู้ชายคนหนึ่งที่หน้าตาหล่อเหลามากแถมยังดูเท่ห์ แผ่นหลังของเขาช่างดูสมส่วนและสมาร์ตน่าดู ด้วยความสูงและร่างกายกำยำล่ำสันนั่น มันทำให้เธอจินตนาการได้ว่าภายใต้เสื้อผ้า เขาคงจะมีมัดกล้ามเนื้อที่แข็งแรงมากทีเดียว ถึงทำให้เขาสวมเสื้อผ้าอะไรก็ดูดีไปซะหมด บางวันเธอก็หงุดหงิดตัวเองซะเหลือเกิน ที่เผลอเคลิ้มไปกับความหล่อของบอสหนุ่ม
“เฮ้ย!แกชักจะบ้าใหญ่แล้วนะยายใบเฟิร์น นั่นมันนายกร๊วก เจ้านายประสาทไม่ดีของแกนะ” เพื่อสลัดความคิดทิ้งไป เธอจึงหันเหความสนใจมาที่แผ่นกระดาษตรงหน้าแทน
“ว้าว!นี่มันงานชิ้นแรกเลยนะเนี่ย ใกล้จะเสร็จแล้วดีใจจริงเลย” เธอพูดกับแผ่นงานของตัวเอง
สัปดาห์หน้าจะมีการทำงานนอกสถานที่ งานเริ่มเดินหน้ามาถึงขั้นตอนการถ่ายทำหนังโฆษณาแล้ว ซึ่งสถานที่ก็คือเกาะค้างคาวจังหวัดระนอง ทุกคนลงความเห็นว่าทะเลที่นั่นสวยงาม น้ำทะเลเป็นสีฟ้ามรกต แถมยังใสแจ๋วจนแลเห็นตัวปลา ใสยิ่งกว่าในสระว่ายน้ำซะอีก อาจจะเพราะยังไม่เป็นที่รู้จักจากนักท่องเที่ยวมากนัก ธรรมชาติจึงยังไม่ถูกทำลาย ถือว่าเป็นการประชาสัมพันธ์ให้กับจังหวัดระนองไปในตัวด้วย
“เย้!แค่คิดว่าจะได้ไปเที่ยวทะเลที่สวยงามแบบนั้น สุดยอดไปเลย เหลืออีกกี่วันกันน้า หุหุ” หล่อนหัวเราะชอบใจ
 
ณ เกาะค้างคาว จังหวัดระนอง
                และแล้ววันที่ใบเฟิร์นรอคอยก็มาถึงจนได้ เริ่มต้นการเดินทางเป็นตั้งแต่เช้าตรู่ด้วยรถตู้สุดหรูของบริษัทนั่นเอง ทุกคนเดินทางถึงที่พักบนเกาะค้างคาวอย่างปลอดภัย
แสงแดดยามเย็นเริ่มหายไปแล้ว เมื่อมาถึงสิ่งแรกที่ใบเฟิร์นทำก็คือเดินสำรวจไปรอบๆรีสอร์ท การตกแต่งแบบสไตล์บาหลีนั่นทำเอาหญิงสาวตื่นเต้นไม่วางตา จากต้นไม้นานาพันธุ์ที่ออกดอกอวดโฉมนักท่องเที่ยวอย่างเธอ
ดูท่าใบเฟิร์นจะตื่นเต้นกับทุกสิ่งที่เธอพบเห็น ใครจะคิดว่าใบเฟิร์นขี้เห่อยังไงก็ไม่สนใจหรอก ในเมื่อเธอเป็นแค่นักศึกษาที่เพิ่งจบใหม่ การไปท่องเที่ยวที่แปลกตาและสวยงามเช่นนี้จึงมีไม่บ่อยนัก
“โอว้าว!ดูสระว่ายน้ำนั่นสิ มันสวยจริงเลย” หล่อนเบิกตากว้าง“โห!ดูฝรั่งคนนั้นสิ หุ่นดีมาก สวยด้วยแฮะ”
“ว้าย! ดูผู้ชายเกาหลีคนนั้นสิ หล่อบาดใจมาก”
เธอเดินชมนกชมไม้ไปสักครู่ พลันสายตาบังเอิญเจอะเข้ากับบอสหน้าโหดของเธอเข้า เธอรีบหลบหลังต้นไม้ตรงนั้นอย่างรวดเร็วก่อนที่เขาจะทันสังเกตเห็น มันทำให้เธอรู้ว่าเขาพักอยู่ที่นี่
“ดีนะที่ฉันเห็นนายก่อน พักห้องนี้เหรอ ดีเลย!ฉันจะได้ไม่มาเฉียดแถวนี้ ชิ”
ว่าพลางก็รีบหันหลังเพื่อกลับที่พักให้เร็วที่สุด แต่ความบังเอิญที่ไม่น่าเกิดก็ดันเกิดขึ้น นางแบบสาวสวยรีน่าโผล่มาเจอใบเฟิร์นซะก่อน เธอจึงโดนกักตัวทันที
“เธอเป็นใครกันยะ มายืนแอบมองท็อปของฉันทำไม” รีน่าทำตาเขียวใส่
“เปล่านะคะ” ใบเฟิร์นรีบปฏิเสธ พร้อมกับส่ายหน้าสุดชีวิต
“เธอเป็นผู้หญิงที่อยากจะจับท็อปเพราะเห็นว่าเขาหล่อและรวยใช่ไหม ยายเด็กกะโปโล เด็กสมัยนี้ยิ่งไว้ใจไม่ค่อยได้ ร่านมาหาเขาถึงที่พักเชียวเหรอ”รีน่าพูดด้วยน้ำเสียงเหวี่ยงสุดชีวิตเช่นกัน
“คุณรีน่าคะดิฉันเป็นพนักงานในบริษัทเท่านั้นนะคะ ไม่ได้คิดจะจ่งจะจับอะไรทั้งนั้น แล้วฉันก็ไม่ชอบผู้ชายแบบคุณท็อปด้วยคะ” 
ใบเฟิร์นพูดออกไปอย่างรวดเร็ว แบบไม่ได้ใช้สมองคิดด้วยซ้ำ
“หา!เธอว่าไงนะ ฮ่าฮ่า น่าขำที่สุด เธอกำลังบอกฉันว่าผู้ชายอย่างท็อปไม่ใช่สเป็คของเธอใช่รึเปล่า”
รีน่าถึงกับต้องกุมท้องตัวเองเพราะหัวเราะมากเกินไป
“ผมจะดีใจหรือว่าเสียใจดีละ หืม ที่ไม่ได้เป็นผู้ชายในสเป็คของคุณใบเฟิร์น ” ท็อปพูดออกไปด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ
เสียงเอะอะข้างห้องพักที่ดังอยู่สักระยะ จนท็อปทนไม่ไหวต้องเดินมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น เขาทันได้ยินสิ่งที่รีน่ากับใบเฟิร์นเถียงกันทั้งหมดและคำตอบที่ใบเฟิร์นตอบกลับไปนั้นทำให้ชายหนุ่มเกิดอารมณ์ไม่พอใจขึ้นมาซะเฉยๆ หล่อนกล้าพูดได้ยังไงกันนะ ว่าหนุ่มที่บรรดาสาวสวยต่างพากันแย่งชิง รุมรักแทบเหยียบกันตายเพราะต้องการเป็นแฟนของเขา ไม่ใช่ผู้ชายในอุดมคติของหล่อน
“ช่างกล้า” ชายหนุ่มบ่นอุบในใจ
“ท็อปขามาตั้งแต่เมื่อไหร่กันคะ” รีน่าเดินนวยนาดไปเกี่ยวแขนชายหนุ่มพร้อมทั้งเอ่ยเสียงอ่อนเสียงหวาน
 “บะ บอส” ใบเฟิร์นตะโกนเสียงดังด้วยความตกใจ
เสียงประสานของสองสาวเรียกชื่อชายหนุ่มขึ้นมาพร้อมกัน อีกคนส่งยิ้มหวานให้เขาแต่อีกคนนี่สิ?ทำหน้าอย่างกับเจอผี น่าโมโหที่สุด หล่อนทำให้เขาไม่สบอารมณ์เอาซะเลย พอเห็นหน้ายายเด็กคนนี้ทีไรก็หงุดหงิดทุกทีสินะ ช่างไม่ดูตัวเองซะเลย เขาต่างหากต้องเป็นฝ่ายพูดว่าเธอไม่ใช่ผู้หญิงในอุดมคติของเขา อย่างนี้มันต้องหาทางแกล้งอีก
“ทริปนี้สนุกแน่ยายใบเฟิร์นเน่า คราวก่อนจูบยังไม่เข็ด จะลองดีอีกใช่ไหม จะจัดหนักให้เอง แต่ตอนนี้ยังคิดไม่ออก เอาไว้สบโอกาสเมื่อไหร่จะแกล้งให้อายต่อหน้าทุกคนเลยทีเดียว หึหึ” ชายหนุ่มคิดคนเดียวภายในใจก่อนจะเผลอหัวเราะออกมา เล่นเอาสองสาวถึงกับงงไปตามๆกัน
“เอ่อ!บอสคะ ใบเฟิร์นขอตัวไปเตรียมงานคืนนี้ก่อนคะ”
พูดเสร็จเธอก็รีบชิ่ง เผ่นแนบไม่คิดชีวิตทันที ยายใบเฟิร์นเอ้ย!เกือบซวยแล้วไหมละ พูดพลางก็เอามือเขกกะโหลกตัวเองไปสองที ข้อหาปากหาเรื่อง มีรึ พูดออกไปว่าหนุ่มหล่อขนาดนั้นไม่ใช่สเป็ค ให้ตาย
“ไม่ดูสารภาพ เอ้ย สารรูปตัวเองซะเลย”
แต่ไหนๆก็พูดไปแล้ว มันก็ช่วยไม่ได้ แต่คราวนี้จะโดนอะไรอีกรึป่าว เธอชักเสียวสันหลัง “คราวนี้ต้องระวังตัวให้มากกว่าเดิม หมอนี่เอาคืนฉันหนักแน่นอน ไอ้บ้า ไอ้ประสาท หึ้ย!”
                คืนนั้นมีการเริ่มต้นถ่ายทำโฆษณา ทุกคนต่างขะมักเขม้นช่วยกันทำหน้าที่ของตัวเอง รีน่านางแบบคนสวยเธอเป็นมืออาชีพอยู่แล้วการโพสต์ท่าโน้น ท่านี้ ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเธอ งานชิ้นนี้เธอตั้งใจมากเนื่องจากเป็นบริษัทที่ท็อปเป็นเจ้าของโปรเจคและเป็นผู้ชายที่เธอหมายปอง ไม่แน่นะงานนี้อาจจะทำให้เธอได้ใกล้ชิดและลงเอยกับชายหนุ่มได้สำเร็จ
                ใบเฟิร์นช่วยงานในกองถ่ายอย่างเต็มที่จนลืมว่ามีคดีติดตัวอยู่กับบอสหนุ่ม เธอไม่รู้ว่าเขายืนสังเกตอยู่ห่างๆ กำลังใช้สมองคิดแผนการชั่วร้ายเพื่อแกล้งเธอ เป็นเวลาเกือบเที่ยงคืนแล้วถึงเวลาพักกองถ่ายมีคนสั่งให้เธอนำน้ำไปบริการให้กับนางแบบรีน่า อันที่จริงมันก็ไม่ใช่หน้าที่ของเธอสักหน่อย เป็นหน้าที่ของพี่ผู้หญิงอีกคน แต่ว่าหล่อนดันปวดท้องกระทันหัน จึงขอตัวไปเข้าห้องน้ำเธอบอกว่าถ้าขืนรอให้ถึงเที่ยงคืนพักกองจริงๆเธอมีหวังเขื่อนพังไปซะก่อน “โอ้ย! ไม่ไหวแล้ว ใบเฟิร์นพี่ฝากเอาน้ำไปให้คุณรีน่าด้วยนะ ” พูดเสร็จเธอก็รีบวิ่งแจ้นออกไปทันที
“นี่ ทำไมยังไม่มีใคร เอาน้ำมาให้ฉันดื่มอีกหา ฉันเหนื่อย พวกคุณต้องดูแลฉันด้วยสิ”เธอก็บ่นของเธอไปเรื่อย
“คุณรีน่าคะ น้ำอยู่นี่คะ ”
ใบเฟิร์นรีบวิ่งไปด้วยความเร็ว ไม่ได้ระมัดระวังว่าแถวนั้นมีอะไรต่อมิอะไรเยอะแยะไปหมด อุปกรณ์ประกอบฉากเอย สายไฟอีกหลายเส้น
“เฮ้ย” คนที่เห็นเหตุการณ์ ต่างร้องเป็นเสียงเดียวกัน
“ว้าย” เสียงรีน่าและใบเฟิร์นร้อง แต่ไม่ทันแล้วละ น้ำทั้งแก้วราดลงบนตัวนางแบบทันที
“คุณเป็นอะไรมากไหม” ท็อปเดินมาประคองรีน่า
“ซุ่มซ่าม” เขาหันมาเอ็ดตะโรใบเฟิร์นด้วยใบหน้าอันน่ากลัว
“เธอรู้ไหมว่าทุกคนตั้งใจทำงานกันแค่ไหน แล้วเธอมาป่วนอะไรแถวนี้ งานง่ายยังทำไม่ได้ ผมต้องพิจารณาคุณใหม่แล้วละ”
เขาจ้องเข้าไปในดวงตาของใบเฟิร์น
“ขอโทษคะ” 
ใบเฟิร์นไม่ได้เถียงอะไร สีหน้าสลดพร้อมทั้งก้มหน้าลงมองพื้น ไม่กล้าสบตาเขา ก็เธอรู้สึกผิดจริงๆ กับเหตุการณ์ในคราวนี้
“ใบเฟิร์นคุณรีบนำคุณรีน่าไปเปลี่ยนชุดใหม่เดี๋ยวนี้ ยังจะยืนนิ่งอยู่อีก”
ท็อปพูดกับใบเฟิร์นด้วยน้ำเสียงดุดัน เล่นเอาพนักงานที่อยู่ตรงนั้นตกใจ เพราะเจ้านายของพวกเขาค่อนข้างจะเป็นชายหนุ่มเงียบขรึม ไม่มีใครกล้าช่วยใบเฟิร์นเลย เธอจึงต้องเดินไปกับรีน่าสองคน ระหว่างทางก็ฟังเสียงบ่นของรีน่าไปด้วย เธอได้แต่กล่าวขอโทษไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง
                ระหว่างรอคุณรีน่าเปลี่ยนชุดนั้นใบเฟิร์นรู้สึกเสียใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมาก จึงเดินออกมาจากห้องพักของรีน่า เพื่อมาสูดอากาศภายนอก หรือที่จริงก็เพื่อจะมาสงบสติตัวเองนั่นเอง เธอเดินไปเรื่อยๆ ใจก็ลอยไปไหนต่อไหนรู้ตัวเมื่อชนเข้ากับอกแกร่งของใครสักคนหนึ่ง เธอล้มก้นกระแทกกับพื้นทันที
“อูย โอย ขอโทษคะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ”
เมื่อเงยหน้าเห็นว่าบุคคลที่ว่าก็คือบอสหน้าโหดของหล่อนก็ถึงกับผงะ ไม่ทันที่เธอจะลุกขึ้นชายหนุ่มก็ก้มหน้าเข้ามาใกล้ๆกับหล่อนพร้อมทั้งกระซิบว่า
“ว่าไง แม่ตัวหายนะ”
“นี่คุณ ความผิดของฉันมันมากขนาดข้อกล่าวหาของคุณเลยหรอ”
“ผมบอกให้คุณดูแลคุณรีน่า แล้วเดินออกมาทำไมละ ออกมาอ่อยผมเหรอ  ผมไม่ใช่ผู้ชายในสเป็คคุณซะหน่อย”
“จะบ้าเหรอใครอ่อยกัน หลงตัวเอง ฉันไม่ได้มองใครที่หน้าตา แต่มองที่มารยาทยะ”
“จะไม่ให้ผมหลงตัวเองได้ยังไง ก็เล่นมาเดินชนผมถึงหน้าห้องพักผมเนี่ยหา ไม่ให้คิดอย่างงี้แล้วจะให้คิดยังไง เด็กสมัยนี้เขาก็หวังรวยทางลัดกันทั้งนั้นละ”
“นี่ ฉันชักจะหมดความอดทนกับคุณแล้วนะ ดูถูกศักดิ์ศรีลูกผู้หญิงเกินไปแล้ว”
“หรือติดใจจูบของผมละ มานี่เดี๋ยวผมจัดให้คุณมากกว่านั้น”
พูดเสร็จท็อปก็รีบอุ้มใบเฟิร์นหายเข้าไปในห้องอย่างรวดเร็ว ใบเฟิร์นตกใจกับเหตุการณ์คราวนี้มาก เธอพยายามจะดิ้นให้หลุดออกจากอกแข็งแรงของเขา แต่ตัวเขาใหญ่เกินไป แรงมหาศาลของเขา แค่แวบเดียวเธอก็เข้ามาอยู่ในห้องของชายหนุ่มแล้ว ชายหนุ่มโยนหญิงสาวไปที่เก้าอี้รับแขกตรงกลางห้อง
“โอ้ย”
เสียงใบเฟิร์นร้องเพราะก้นกระแทกกับโซฟา โดนตรงจุดเดิมที่เธอล้มตะกี้พอดิบพอดี ในหัวของหล่อนกำลังคิดหาทางหนีแต่ยังไม่ทันได้ใช้สมอง บอสหนุ่มของหล่อนก็เข้ามาประชิดตัวอย่างรวดเร็วพร้อมกับใช้มือบีบคางของหล่อน บังคับให้หล่อนเงยหน้ามองเขา มันทำให้เธอใจเต้นแรงทั้งตกใจและตะลึงใบหน้าอันหล่อคมคายนั่น หล่อนยอมรับว่าโครงหน้าของเขามันช่างเหมาะเจาะอย่างกับไปทำศัลยกรรมมาที่เกาหลี เฮ้ย แต่มันไม่ใช่เวลาที่จะมาชมเขา หรือเคลิ้มไปกับความหล่อของเขา แต่พอเจอคำพูดของเขาเข้าไปเธอก็ได้สติ
“ผมเดาเอาว่าคุณคงคิดว่าผมหล่อ เบื่อที่จะทำงานหนักๆแล้วยัง ถ้าเบื่อแล้วผมจะเสนองานที่สบายๆให้เอาไหม”
“งานบ้าอะไร”
“ผมกำลังเบื่ออยู่เลย มาแก้เบื่อให้ผมหน่อย ใช้ตัวคุณนี่ละแก้เบื่อ”
“เลว อย่างนายนะ ฉันไม่สนหรอกยะ ต่อให้ไม่มีผู้ชายเหลือแล้วฉันก็ไม่แล” เธอพูดท้าทาย
“ได้ เดี๋ยวลองมาดูกันสิว่าใครจะชนะ ผมจะทำให้คุณเปลี่ยนคำพูด”
พูดเสร็จเขาก็ก้มลงจูบหล่อน จูบหนักๆ เน้นๆ และเนิ่นนาน หล่อนดิ้นขลุกขลัก พยายามผลักเขาออกไปให้ห่างจากตัวแต่ก็ไม่สำเร็จ ตอนนี้เขาเปลี่ยนเป็นพรมจูบใบเฟิร์นลงมาที่ซอกคอ และปลดกระดุมเสื้อของเธอ เขาเห็นผิวอันขาวเนียนของหล่อนเข้าแล้ว อืม มันสวยมาก โดยเฉพาะหน้าอกของหล่อนชายหนุ่มคิดว่ามันสวยงามมาก ใบเฟิร์นรีบผลักและใช้มือทุบเขาอย่างแรง แต่ไม่ได้ผลเขายังคงไม่สนใจและพยายามที่จะก้มลงชื่นชมสิ่งที่มันชูชันอยู่ตรงหน้า โชคยังดีมีระฆังช่วยใบเฟิร์นไว้ เสียงโทรศัพท์ของชายหนุ่มดังขึ้น เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อจะดูว่าใครโทรมาขัดจังหวะเขาในตอนนี้นะ หญิงสาวฉวยโอกาสตอนที่ชายหนุ่มเผลอหล่อนใช้เท้าถีบเต็มแรงไปที่ท้องน้อยของชายหนุ่ม เล่นเอาเขาเจ็บจุกจนหล่นลงไปกองกับพื้นทันที
ทุกคนในทีมงานกำลังตามหาบอสกันใหญ่ แถมใบเฟิร์นก็ยังหายไปด้วย ในกองวุ่นวายมากเพราะนางแบบรีน่า โวยวายว่าใบเฟิร์นทิ้งหน้าที่ไป ไม่ยอมดูแลเธอ แถมพอเธอจะฟ้องเรื่องยายเด็กใบเฟิร์นกับท็อปเขาก็ดันไม่อยู่ซะอีก ทุกคนเลยวุ่นกันใหญ่ งานก็ยังไม่เดินเลย ปวดหัวอีกแล้ว คนหายแล้วจะไปตามที่ไหนกันนี่ โทรศัพท์ติดต่อบอสก็ยังไม่ยอมรับ สิบห้านาทีต่อมาทุกคนก็เห็นใบเฟิร์นวิ่งเข้ามาในกองถ่าย
“ขอโทษคะ ใบเฟิร์นปวดท้องมากก็เลยกลับไปเข้าห้องน้ำที่ห้องคะ”
เธอก้มหน้าตอบเสียงละห้อยเมื่อทุกอย่างเป็นปกติงานกองถ่ายก็ดำเนินกันต่อไป โดยไม่มีวี่แววบอสของทุกคน คืนนั้นใบเฟิร์นกลับไปถึงห้องตีสาม เธอเหนื่อยมากไม่อยากคิดอะไรกับสิ่งที่ได้เจอมาในคืนนี้ จึงรีบข่มตาหลับลงไปทันที
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 287 ท่าน