Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Oh!baby:
ยัยข้าวต้ม!(มัด)
จูบ คุณคิดว่าไม่สำคัญ แต่เมื่อคุณจูบฉัน ทำไมฉันสั่นไปทั้งหัวใจ
2
01/01/2533 00:00:00
371
เนื้อเรื่อง

Nor’s say

 

เห้ออออ~สบายตัวชะมัดเลย ป่านนี้พี่เอยคอยแย่แล้วมั้งเนี่ย อ้าว! แล้วไงพี่เอยนอนอยู่ตรงนี้ล่ะ หลับสนิทด้วย คงจะเพลียน่าดูเลย

 

ผมเดินตรงเข้าไปที่โซฟาสีฟ้าเข้มที่พี่เอยนอนอยู่ ที่มือกำรีโมทไว้แน่น คงจะเผลอหลับตอนโฆษณาเหมือนที่พี่หนิมเป็นแน่เลย รายนั้นเป็นประจำทุกวัน ละครเรื่องนี้เป็นเรื่องโปรดของพี่หนิมซะด้วย ผมนั่งลงข้างๆพี่เอย ดูละครที่พี่เอยดูค้างไว้แล้วเผลอหลับไปปล่อยให้ละครดูพี่เอยแทน

 

“งืมม~”เห เสียงพี่เอยละเมอเหรอเนี่ยO_O

 

“พี่เอย ไปอาบน้ำครับเดี๋ยวไม่สบาย”ผมเขย่าแขนพี่เอย ผมของพี่เอยแห้งเกือบสนิทแล้วแต่ผมยังอยู่เป็นกลุ่มๆอยู่และชื้น ถ้าเป็นแบบนี้นานๆเป็นหวัดแย่เลย

 

            “ติ๊ก~”พี่เอยละเมอชื่อของผู้ชายคนหนึ่งแล้วยิ้มใบหน้ามีความสุขจนน่าอิจฉา(ติ๊กในที่นี่ที่เอยหมายถึงคือดาราสุดหล่อสุดโปรดปรานของเธอนั้นเอง)

 

            “ติ๊ก? ผมไม่ใช่ติ๊กครับพี่เอย ผมหนอไง”

 

            “ติ๊กสุดหล่อ~

 

          “ติ๊กสุดเท่~

 

            “ติ๊กสุดที่รัก~

 

            “พี่เอยครับ ผมว่าพี่ไปอาบน้ำก่อนดีกว่านะ=_=”น้ำเสียงผมเริ่มเครียดและจริงจังขึ้นเมื่อฟังพี่เอยพูดอยู่นานสองนาน หงุดหงิดๆๆ ไอเราก็นึกว่าพี่เอยจะทำหน้าตาแบบนี้ให้เราคนเดียว ที่ไหนได้...TT

 

          “คิกๆ น่ารักจังเลย~^^”พี่เอยยิ้มหวานทั้งที่ยังหลับตาอยู่แต่กลับเอื้อมมือมาดึงตัวผมไว้ไปอยู่ในอ้อมกอด นะ นี่ผมกำลังโดนผู้หญิงที่ไม่ใช่พี่หนิมกอดเหรอเนี่ย ขนาดพี่หนิมเองยังไม่เคยกอดผมเลย>//<

 

          “พี่เอยปล่อยผมนะๆๆ><

 

            “อย่าดิ้นสิติ๊กสุดหล่อ ที่นี่ไม่มีใครหรอก คิกๆ”อ๊ากก พี่เอยอย่ากอดผมแน่นแบบนี้สิครับ ตอนนี้ใจผมเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะใจแทบจะหลุดออกมาเต้นตุบๆนอกอก

 

            “พี่เอยยยย”

 

            “มามะๆ มาจุ๊บๆกันดีกว่า คิกๆๆ^3^

 

            “พะ พี่เอย พี่เอยย! อ๊ากกก!! อุ๊บOxO”ตอนนี้ร่างผมเกร็งไปทั้งตัว ตัวผมชาเหมือนผู้ร้ายถูกฉีดยาตาย เมื่อริมฝีปากอ่อนนุ่มสีชมพูนั้นประกบมาที่ปากผมแบบชิดสนิท ชนิดเชื้อโรคพาลามิเซียมไม่สามารถผ่านเล็ดลอดออกไปได้ ตาผมเบิกกว้างแทบถลนออกมานอกเบ้า นี่ผมโดนจูบเหรอเนี่ย ผมเสียจูบแรกตอนอายุ 14 งั้นเหรอ!ToT

 

          “กลับมาแล้ว ขอโทษที่ให้คะ ฮะ เฮ้ย! ไอ ไอเอย หนอ ทำอะไรกันเนี่ย!!”เสียงนิ่งๆเรียบๆเปลี่ยนเป็นเสียงตกใจทันทีที่เดินเข้ามาในบ้าน เรียกสติของผมกลับคืนมาครบ 100% ผมรีบผลักร่างพี่เอยออกไปจากตัวผมทันที ได้ผลดีเมื่อร่างอันบอบบางของพี่เอยปลิวไปตามแรงผลักของชายร่างบางที่แรงไม่บางอย่างผมจนกระแทกกับโซฟา แต่หัวที่โผล่พ้นโซฟาไปดันไปโขกกับผนังบ้านสีขาวสะอาดของผมโป๊ะเช๊ะ!

 

          ให้มันได้แบบนี้สิครับโรบิ้นนนนนนนน!!

 

            (End)

 

            ทำไมบรรยากาศมันมาคุแบบนี้ก็ไม่รู้สิ ตั้งแต่ที่ฉันตื่นมาจากการที่มีของแข็งมาโขกที่หัวซึ่งฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันคืออะไร หลังจากนั้นฉันก็เห็นน้องหนออยู่ในการกลืนไม่เข้าคายไม่ออก หน้าตาเหมือนจะร้องไห้ ส่วนยัยหนิมที่มาตั้วแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ยืนช็อคที่หน้าประตูบ้าน

 

            “แกเป็นอะไรวะหนิม”

 

            “แกสิเอย แกพิศวาสอะไรน้องฉันเนี่ย ฮะ!

 

            “พิศวาสอะไรแกวะ ฉันหลับของฉันอยู่ดีๆ เอะอะทำไม=_=”ฉันถามงงๆ ส่วนหนิมเพื่อนเลิฟกลับโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ควันออกหูแล้วนะนั้น

 

            “แกไม่ได้เริ่ม?

 

            “เริ่มอะไร”หน้าฉันเต็มไปด้วยเครื่องหมายเควสชั่นมาร์ค หรือเครื่องหมายปรัศนีนั้นแหละ หันไปทางน้องหนอ น้องหนอก็เอาแต่ทำหน้าร้องไห้เหมือนขวัญเสียอะไรปานนั้น ผีหลอกเหรอ หรือว่าไอหนิมหลอกผีน้องแล้วทำเนียน=_=+

 

          “งั้นหนอเริ่มเหรอ”

 

            “เปล่าครับพี่หนิม หนอเปล่านะครับ”น้องหนอปฏิเสธละล่ำละลัก

 

            “ไม่มีใครเริ่มแล้วทำไมพวกแกถึงจูบกันเนี่ย!”หนิมแว้ดขึ้นมาอย่างเหลืออด พวกแกจูบกันงั้นเหรอ พวกแกในที่นี่หมายถึงฉันกับน้องหนอเหรอ ฉันจูบกับน้องหนองั้นเหรอ!TwT

 

          “จูบ จูบ จูบ จูบ จูบTToTT”น้องหนอพูดซ้ำไปซ้ำมาให้ฉันหลอนหูเล่น ขณะที่ฉันได้แต่ช็อคพูดไม่ออก ได้แต่อ้าปากพงาบๆเท่านั้น

 

            “นี่ อย่ามาทำอินโนเซนท์นะไอเอย แกไม่ได้เริ่มแล้วทำไมน้องฉันช็อคแบบนี้ฮะ”

 

            O[]O<<หน้าฉันที่ยังคงช็อคไม่หาย โอก๊อดด นี่ฉันเสียจูบแรกตอนอายุ 15 เหรอเนี่ยย รู้ถึงไหนอายถึงนั้น!

 

          “หนอ มันเกิดอะไรขึ้นเล่าให้พี่ฟังหน่อย”

 

            “คือ...พี่เอยละเมอถึงพี่ติ๊กอะไรนี่แหละครับ แล้วพี่เอยก็พยายามขืนใจพี่ติ๊กด้วยการจูบ แต่คนที่โดนพี่ขืนใจมันคือผมTTwTT”กรี๊ดดดดด นี่ฉันดูหนังมากไปรึเปล่าเนี่ย ฉันกำลังจะขืนใจพี่ติ๊กโดยที่ฉันไม่รู้ตัว!

 

            “ไอเอย แกขืนใจพี่ติ๊กของฉันเหรอ! แล้วแกก็มาจูบน้องชายฉันอีก!!

 

            “อ้ากกก!!”ฉันไม่พูดอะไรได้แต่ว้ากออกมาเป็นชาวร็อค ปากและขาดันไปด้วยกันซะด้วยเมื่อฉันว้ากออกมาขาฉันก็ดันวิ่งออกไปนอกบ้านทันที จักรยง จักรยานไม่สนมันแล้ว! อายโว้ยย!!

 

 

          “เป็นอะไรอ่ะพี่เอย นั่งนิ่งเชียว หัวหูยุ่งเหยิง ตาคล้ำอย่างกับหมีแพนด้าแล้วยังกล้าซ้อนจักรยานเค้ามาโรงเรียนอีก”สาธุบ่นด้วยความเป็นห่วง? ในระหว่างทางที่มาโรงเรียน ปกติฉันต้องขี่จักรยานมาที่โรงเรียนด้วยตัวเอง แต่สิ่งที่แปลกไปจากทุกวันนั้นคือฉันต้องอาศัยจักรยานของสาธุมาเพราะฉันลืมจักรยานของฉันไว้ที่บ้านของหนิม และทรงผมของฉันที่ปกติฉันจะถักเปียพจมานไปโรงเรียนกลายเป็นผมสั้นเลยติ่งหูมาสองเซนติเมตรแถมยังแหว่งอีกต่างหาก ซึ่งเกิดจากสาเหตุที่ฉันเกิดอาการบ้าจิต ลืมเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนไม่ได้ เลยตัดผมมันซะเลย ตัดเองซะด้วยสิ=_=(อย่างกับนางเอกมิวสิควีดีโอที่อกหักแล้วตัดผมตัวเอง=_=) แถมเมื่อคืนก็นอนไม่หลับตาเลยเป็นหมีแพนด้าแบบนี้

 

            “เป็นเพียงผู้หญิงคนนึงที่ห่วงใยเธอ ฮ้าววว~”ฉันพูดมุขเสี่ยวๆที่เคยได้ยินจากโฆษณาในโทรทัศน์ พร้อมทั้งหาวปากกว้างด้วยความง่วงเหงาหาวนอน

 

            “พอๆ เสี่ยวว่ะ แล้วนึกยังไงมาตัดผมแบบนี้เนี่ย คิดว่าตัวเองเป็นน้อยหน่าในเรื่องแฟนฉันรึไง”

 

            “ฉันจะเป็นอะไรก็แล้วแต่ มันเป็นความสุขของฉัน ฉันไม่ได้เป็นแกก็แล้วกัน”ฉันพูดแล้วหยิกเอวสาธุด้วยความหมั่นไส้

 

            “โธ่ แค่นี้ทำเป็นนอยด์ อกหักอ่ะดิ”

 

            “เปล่า ยิ่งกว่าอกหักซะอีกTT”ยิ่งคิดยิ่งเศร้า จูบแรกของฉัน ฉันควรจะให้คนที่ฉันต้องอยู่ด้วยตลอดชีวิตไม่ใช่เหรอ ดันมาเสียให้กับเด็กยังไม่โตอย่างน้องหนอ ผูกคอตายใต้ต้นถั่วงอกดีกว่าเรา

 

            “มีเรื่องอะไรเหรอพี่เอย”

 

            “คือ...อ๊ายย บอกไม่ได้ๆ ขี่ไปเลยจะถึงโรงเรียนแล้ว”ฉันพูดแล้วซบลงบนหลังสาธุที่ขี่จักรยานอย่างมุ่งมั่นด้วยความเศร้าปนเขิน(จะเอายังไงกันแน่)

 

 

            โรงเรียนสงบสุขนารีพัฒนาวิทยาคม

 

            “จะไม่บอกจริงอ่ะ”สาธุถามเป็นครั้งที่พัน

 

            “บอกว่าไม่ๆๆ ห้ามถามอีกนะ ไม่งั้นฉันจะไม่ซื้อตุ๊กตาหมีให้เป็นของขวัญวันเกิด”

 

            “ใจร้ายย เค้าไม่อยากรู้ก็ได้ ไปแล้ว เชอะๆๆ”สาธุพูดงอนๆแล้วเชิดเดินออกนอกห้องไปเข้าเรียนที่ห้องของตัวเอง ฉันกับสาธุเรียนอยู่คนละห้องกันเพราะสาธุเรียนเก่งกว่าฉันนิดนึง นิดเดียวจริงๆ=.,=

 

          “ไอเอย!

 

            “เฮือกก”ฉันสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจที่จู่ๆก็มีคนมาจับไหล่ฉันอย่างแรงจบเกือบจะหันไปตบถ้าไม่ติดที่ว่าคนที่จับหลังฉันตอนนี้เป็นคนที่ฉันอยากหลบหนีมากที่สุด อุตส่าห์ตัดผมแล้วนะเนี่ย ยังจำกันได้นะเออT^T

 

          “คือ..ฉันปวดฉี่ว่ะ เดี๋ยวมานะเว้ยเฮ้ย!”ฉันพยายามไม่ทำพิรุธ(พิรุธเต็มๆ) แล้วรีบแกะมือปลาหมึกสองมือที่เกาะไหล่ออก แต่ไม่มีทีท่าว่ายัยนี่จะปล่อย

 

            “แกจะหนีฉันไปอีกใช่มั้ย หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะเอย อะ แล้วนี่งานของแก”หนิมวางกระดาษปึกหนึ่งลงบนโต๊ะตรงหน้าฉัน มันมีหลายใบมากซึ่งฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่ากี่ใบ

 

            “งาน? ของพระพุทธน่ะเหรอ”

 

            “แม่นแล้ว”

 

            “ได้ข่าวว่าฉันทำได้แค่ 10 แผ่นเองนะ นี่แกอย่าบอกนะว่าแกทำให้ฉัน!”ฉันมองกระดาษปึกนั้นด้วยแววตาซึ้งสุดขีด นี่ไอหนิมมันเป็นเพื่อนดีขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย

 

            “ฉันจะไม่บอกว่าฉันทำให้แก เพราะฉันไม่ได้ทำให้แก”

 

            “อ้าว?

 

            “ไอหนอมันทำให้แกเอง มันรู้สึกผิดที่ทำให้แกต้องวิ่งกลับบ้าน น้องฉันไร้สาระว่ะ อ้อ จักรยานของแกน่ะ ฉันเอาจอดไว้ที่เดิมนะ พอเลิกเรียนแล้วแกไปเอาได้เลย”

 

            “ขอบคุณน้องแกมากเลยนะ ฉันมีงานส่งเจ๊เพ็ญศรีแล้ว”

 

            “ไปขอบคุณมันเองสิ แกไม่รู้หรอกว่าน้องฉันเศร้าแค่ไหนที่เสียจูบแรกให้คนๆนึงแล้วเค้าก็วิ่งหนีมันไป ยิ่งกว่าละครน้ำเน่าช่อง 11 อีกนะยะ”

 

            “แต่แกนึกบ้างสิว่าฉันดันไปขโมยจูบแรกของผู้ชายมา ถ้าฉันกล้ามองหน้าน้องแก หน้าฉันคงฉาบกับปูนซีเมนต์แล้วล่ะยะ”ฉันพูดเครียดๆ โอ๊ยหงุดหงิดๆ ทำไมฉันต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วยเนี่ย

 

            “แกจะขยี้หัวให้รังแคขึ้นเหรอฮะ แล้วแกก็ไม่รักษาอาการละเมอของแกด้วยล่ะ เดี๋ยวไปจูบใครสุ่มสี่สุ่มห้า”

 

            “ใคร ใครจูบใครอะไรยังไง”เสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากหน้าประตูทำให้เพื่อนในห้องแตกตื่น ก็ตอนแรกเพื่อนในห้องไม่มีใครค่อยสนใจเราสองคนนี่ ตอนนี้คงสนใจแล้วล่ะ ไอคนหน้าห้องนี่แหละ หูดีสุดๆ

 

            “จูบบ้า จูบบออะไรของนายวะสาธุ อยู่ไกลได้ยินไม่ชัดแล้วทำมาเป็นมั่วนิ่ม”หนิมพูดหน้านิ่งแต่น้ำเสียงหล่อนช่างเชือดเฉือนเหลือเกิน ลืมบอกไปว่าสองคนนี้ไม่ค่อยกินเส้นกัน หนิมเป็นผู้หญิงนิ่งๆ ส่วนสาธุมันเป็นผู้ชายปัญญาอ่อน หน่อมแน้มเหมือนผู้หญิง หนิมมันไม่ชอบผู้ชายหน่อมแน้มปวกเปียกแบบนี้ มันบอกว่าเหมือนตุ๊ด แต่ฟันธงพันเปอร์เซ็นต์ว่ามันไม่ได้เป็นตุ๊ด=_=

 

          “ก็เมื่อกี้เค้าได้ยินนี่ว่าจูบอะไรนี่แหละ นี่พี่เอย...”

 

            “ไอตุ๊ด อย่ามามั่วนิ่มนะเว้ย เพื่อนฉันไม่ได้เป็นคนอย่างนั้นสักหน่อย”หนิมค้านทันที ทั้งๆที่สาธุยังพูดไม่จบ ได้ข่าวว่าฉันเป็นผู้เสียหายนะ ทำไมหนิมมันโกรธเป็นฟืนเป็นไฟแบบนี้ล่ะ-_-

 

          “เค้าพูดกับพี่เอย ไม่ได้พูดกับสนิมซะหน่อย มาว่าเค้าตุ๊ดได้ไงฮ่ะยัยทอม”สาธุว่ากลับ ดูท่าแล้วน้ำเสียงและคำพูดของสาธุเหมือนตุ๊ดจริงๆนั้นแหละ แต่มันไม่ได้เป้นตุ๊ดจริงๆนะ มันอยู่กับฉันมาตั้งแต่แบเบาะทำไมฉันจะไม่รู้ เอ๊ะ! หรือมันเพิ่งค้นพบO[]O

 

          “ก็จะทำไม ก็เอยมันเป็นเพื่อนฉันนี่”

 

            “เค้าก็แค่ถาม สนิมนี่จะอะไรกับเค้านักหนาเล่า”

 

            “พอๆๆ มันไม่มีอะไรทั้งสิ้นแหละสาธุ กลับห้องไปเดี่ยวครูมาแล้วจะหนาว”ฉันห้ามทัพก่อนที่จะมีการสู้รบกันเกิดขึ้น

 

            “เห็นมั้ย ได้ยินชัดหรือยังฮะ กลับห้องไป ชิ้วๆ แบร่:P”หนิมแลบลิ้นปริ้นตาด้วยความสะใจ เอาเข้าไป=_=

 

          “หนอยย”สาธุกัดฟันกรอดแต่ทำอะไรไม่ได้ ได้แค่เดินกลับห้องไปด้วยใจที่ขุ่นมัว ให้ตายสิ ฉันเครียดเรื่องนั้นไม่พอ ยังต้องมาเครียดเรื่องนี้อีกใช่มั้ยเนี่ย><

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1

+1ทักทายเเละเป็นกำลังใจจ้าาาาาาา

เเละอย่าลืมไปทักกันบ้างนะจ๊ะ

จากคุณ เตย/(tey19980153) อัพเดตเมื่อ 28/07/2554 15:10:09
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 323 ท่าน