Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
รักเล่ห์ เสน่ห์ร้าย
ดารานิล
20. ผลสัมฤทธิ์ของแผนการ II
21
12/07/2554 19:16:24
1013
เนื้อเรื่อง


20. ผลสัมฤทธิ์ของแผนการ II                    

แสงแดดที่ลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาทางบานกระจกใหญ่ข้างห้องเป็นสัญญาณให้คนที่นอนไม่หลับทั้งคืนลุกขึ้นมาจากโซฟาพร้อมกับจ้องเขม็งไปยังเตียงคนไข้ที่มีคนตัวใหญ่ยังคงหลับสนิทอยู่พลางยกมือขึ้นมาลูบหน้าผากอีกครั้งราวกับว่าจุมพิตที่ได้รับมาเมื่อคืนมันยังคงทิ้งรอยอุ่นๆอยู่ แล้วรอยยิ้มเปี่ยมสุขก็ปรากฏขึ้นบนเรียวปากบางสีเรื่อที่คลี่ออกมา

จากที่ตั้งใจว่าเมื่อคืนคงจะนอนหลับฝันดีเพราะได้อยู่ร่วมห้องกับคุณหมอรูปหล่อเป็นครั้งแรกที่ไหนได้เธอกลับถูกเล่นงานเสียจนข่มตาไม่หลับส่วนพ่อตัวต้นเหตุกลับหลับปุ๋ยไม่รู้เรื่องรู้ราวด้วยฤทธิ์ยาที่นางพยาบาลเข้ามาฉีดใส่น้ำเกลือให้เมื่อคืนนี้

สิตางศุ์ค่อยๆลุกขึ้นจากเตียงเดินไปมองคนป่วยที่มีแต่รอยฟกช้ำให้เต็มตาอีกครั้งรู้สึกสงสารชายหนุ่มจับใจที่กลายเป็นเหยื่อของได้พวกเดนสังคมเหล่านั้นแต่ในกรณีของชายหนุ่มยังถือว่าโชคดีมากที่รอดมาได้เพราะยังมีอีกหลายรายที่ต้องสังเวยชีวิตให้กับพวกมัน

พวกแกบังอาจมากที่กล้าทำร้ายหมอชินของฉัน อย่าให้รู้ว่าเป็นใครนะแม่จะแบกเอ็มเจ็ดสิบเก้าไปยิงทิ้งทั้งแก๊งเลยคอยดู !

หญิงสาวยืนดูรอยเขียวช้ำอยู่นาน ก่อนจะไล่ความหงุดหงิดทั้งหลายออกไปก้มลงมองใบหน้าคร้ามนั่นพร้อมกับกระซิบข้างหูเบาๆ

“อรุณสวัสดิ์นะคะ”

“เช่นกันครับ”หากคนที่เคยคิดว่ากำลังอยู่ในห้วงฝันกลับลืมตาตื่น ตอบกลับทันควันไม่มีท่าทางของคนเพิ่งตื่นนอนเลยแม้แต่น้อย

“หมอชินตื่นนานแล้วเหรอคะ” สิตางศุ์เอ่ยถามด้วยความแปลกใจระคนเขินอายนิดๆที่ถูกเขาจับได้ว่าแอบเข้าถึงตัวตอนหลับ

“ก็นานพอที่จะได้ยินคุณมาแอบกระซิบอรุณสวัสดิ์ผมไงครับ”

“แหม...ตั้งแต่ฟื้นมานี่เอาใหญ่เลยนะคะ ไม่รู้ว่าตอนที่โดนทำร้ายพวกนั้นตีหัวหมอด้วยรึเปล่าเนี่ย”

“แล้วไม่ดีเหรอครับ” คชินทร์พูดพลางกระตุกยิ้ม บางทีก็ต้องขอบคุณแก๊งปาหินพวกนั้นเหมือนกันที่ทำให้เขาตัดสินใจอะไรบางอย่างให้เด็ดขาดเสียที

“ถ้าหมอยังมาทำกรุ้มกริ่มอยู่อย่างนี้ เดี๋ยวตังเกิดจับหมอไม่ปล่อยไม่รับผิดชอบด้วยนะ” คนพูดยิ้มเขิน ขณะมองไปยังคนตัวใหญ่ที่มองกลับมาตาเป็นประกาย

“ไม่เป็นไรครับผมรับผิดชอบเอง” ชายหนุ่มยิ้มยั่วเมื่อเห็นคนเล็กหน้าแดงซ่าน “ว่าแต่คุณไม่อยากรู้แล้วเหรอครับว่าเมื่อคืนผมพูดอะไร”

“สงสัยหัวใจตังได้วายกันพอดี...ไม่เอาแล้วค่ะตังไปทำงานก่อนดีกว่าเดี๋ยวตอนกลางวันคุณนพจะเป็นคนมาเฝ้าหมอเอง ไม่ต้องห่วงนะคะ”พูดเสร็จคนหน้าแดงก็ผลุบหายเข้าไปในห้องน้ำด่วนจี๋นับวันหมอชินก็ชักจะเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวขึ้นทุกที

ชักสงสัยแล้วสิว่าเล่ห์เหลี่ยมของหมอชินมันเพิ่งมามี หรือว่ามีมานานแต่ไม่ได้งัดออกมาใช้กันแน่

คนที่นอนอยู่บนเตียงได้กระตุกยิ้มกับท่าทางเขินๆ ของเธอไอ้ตอนที่เขาทำเฉยแม่คุณก็รุกเอาๆ แต่กลับกันตอนที่เขารุกบ้าง เธอกลับทำอะไรไม่ถูกหน้าแดงมือสั่นหมดเล่ห์เหลี่ยมขึ้นมาเสียดื้อๆ

สงสัยจะเป็นพวกดีแต่ปาก พอเจอของจริงเข้าก็กลัวเสียแล้วล่ะมั้ง...

 

เสียงปี๊บเตือนของเครื่องไมโครเวฟดังขึ้นเรียกให้หนูน้อยในชุดนักเรียนกระโปรงแดงรีบยัดชายเสื้อเข้าไปในกระโปรงก่อนจะวิ่งตึกตักลงมาจากชั้นสองเพื่อทานอาหารเช้าก่อนไปโรงเรียน

แต่แผ่นหลังกว้างในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนที่ยืนอยู่กลางห้องครัวกลับทำให้เด็กสาวตกใจจนสะดุ้งเพราะดูอย่างไรก็ไม่ใช่คุณน้าของเธอแน่นอน และที่สำคัญคือเขาเข้ามาในบ้านของน้าชินได้อย่างไร

“อ้าว แต่งตัวเรียบร้อยแล้วเหรอโดนัท”นพเก้าที่ได้ยินเสียงฝีเท้าของเด็กสาวหยุดอยู่ที่หน้าห้องครัวก็เอ่ยถามขึ้นพร้อมกับหันไปส่งยิ้มให้เธอที่ทำหน้าตื่นๆอยู่

“น้านพอยู่ที่นี่ได้ยังไงคะ แล้วน้าตังล่ะ”โดนัทงงเป็นไก่ตาแตกเมื่อเห็นเพื่อนรักของน้าชายกำลังอุ่นอาหารแทนปีศาจหน้าสวยที่หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยโดยมีเจ้าใบ้นั่งมองน้ำลายสออยู่บนพื้น

“พอดีเมื่อคืนมีการเปลี่ยนตัวพยาบาลกันนิดหน่อยน้ามีงานด่วนน่ะก็เลยต้องวานให้คุณตังไปอยู่ดูน้าของโดนัทแทน”พอได้ยินคำตอบของน้านพ โดนัทก็กัดฟันกรอด ที่เผลอปล่อยให้ยัยป้าปีศาจแอบปลีกตัวไปอยู่กับน้าชินสองต่อสองได้

ใครบอกว่านอนหลับแล้วมีประโยชน์ โกหกชัดๆ !

“แล้วทำไมน้านพถึงไม่ปลุกโดนัทล่ะคะ

“ก็ไอ้ชินมันไม่ให้ปลุก กลัวว่าโดนัทจะนอนหลับไม่เพียงพอเดี๋ยวเรียนไม่รู้เรื่อง น้าเราน่ะเป็นห่วงเรามากรู้มั้ย” นพเก้าปลอบใจเด็กสาวเพราะรู้ดีว่าแม่เด็กผู้นี้หวงเพื่อนของเขาราวกับเป็นพ่อแท้ๆก็เห็นฤทธิ์เดชกันมาตั้งแต่สมัยไหนแล้ว

ได้ยินดังนั้นเด็กสาวก็หน้าบูดทรุดตัวนั่งลงบนเก้าอี้ในห้องครัวอย่างไม่สบอารมณ์เนื่องจากเธอไม่สามารถทำอะไรได้เลย เพราะอีกฝ่ายไม่ได้ทำผิดสัญญาแม้แต่นิดเดียว

เจ็บใจจริงๆ...

“เย็นนี้น้านพจะเป็นคนไปรับโดนัทที่โรงเรียนรึเปล่าคะ” จู่ๆเด็กหญิงผมเปียก็เปลี่ยนเรื่องขึ้นมากะทันหัน

“อืม ก็คงงั้นนะ”

“ถ้างั้นคืนนี้โดนัทจะนอนเฝ้าน้าชินเอง เดี๋ยวโดนัทไปเก็บเสื้อผ้าก่อนนะคะน้านพรอแป๊บนึง”พูดเสร็จสาวน้อยกระโปรงแดงก็วิ่งปรู๊ดขึ้นไปชั้นสองเพื่อทำตามที่เธอพูดทันที

นพเก้าได้แต่มองตามพร้อมกับยิ้มออกมาอย่างเอ็นดูรู้สึกว่าแม่เสือสาวอย่างสิตางศุ์จะได้มวยที่ชกถูกคู่เสียจริงๆ

 

วันนี้ทั้งวันสาวสวยที่นั่งมองสตอรี่บอร์ดโฆษณาอยู่แทบทำงานไม่รู้เรื่องด้วยอิทธิพลรอยจูบของหนุ่มหน้าเข้มที่ฝากไว้กับเธอถึงสองครั้งสองคราในเวลาไล่เลี่ยกันแถมยังบอกชอบเธอออกมาโต้งๆ เสียอีก สงสัยว่าแผนการสละคานของเธอในยามนี้คงจะสำเร็จลุล่วงไปด้วยดีแน่

แต่เธอกลับไม่ชินท่าทางกรุ้มกริ่มของคุณหมอหนุ่มที่เปลี่ยนไปกะทันหันเช่นนี้เพราะเธอเตรียมการมาแค่การรุกไม่ได้เตรียมตั้งรับมาสักกระผีก ดังนั้นเธอจึงทำตัวไม่ถูกเมื่อถูกเขารุกกลับแถมใจมันก็ร่ำๆ อยากจะตกล่องปล่องชิ้นกับเขาโดยไม่ต้องคิดแต่ติดอยู่ตรงที่เธอเขินจนทำตัวไม่ถูกไปต่อไม่เป็น

แล้วจะวางตัวต่อไปยังไงดีล่ะเนี่ย คนสวยเครียด !

แต่คิดไปคิดมาบางทีเธอน่าจะลองอยู่เฉยๆ บ้างปล่อยให้อีกฝ่ายได้รุกกลับแล้วเธอก็เปลี่ยนมาเป็นฝ่ายตั้งรับแทนเพราะถ้าเกิดว่ารุกกันทั้งสองฝ่าย มีหวังเธอคงห้ามใจตัวเองไม่ไหวจับคุณหมอทำสามีเสียตั้งแต่วันนี้วันพรุ่งแล้วกระมัง

ไม่ดีๆ ยังไงก็ต้องแต่งงานก่อนอย่างน้อยก็อุตส่าห์ครองพรหมจารีย์มาได้ถึงป่านนี้อย่ามาเสียไปเพราะกิเลสของตัวเองเลย...ห้ามใจไว้นะลูก สู้เขา !

คิดพลางก็เหลือบไปมองนาฬิกาข้อมือของตัวเองด้วยความกระสับกระส่ายเหลืออีกแค่ไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้นก็จะได้เห็นหน้าของหมอชินแล้ว สงสัยต้องรีบจัดการงานที่คั่งค้างอยู่ให้หมดจะได้หาข้ออ้างในการลาได้ง่ายขึ้น

แต่ทว่าความคิดที่จะได้มีเวลาอยู่จู๋จี๋กันสองต่องสองของคนที่เพิ่งกำลังก้าวเดินเข้ามาในห้องพักผู้ป่วยก็ต้องสะดุดลงเมื่อเห็นแขกเพิ่มขึ้นอีกสองคนพร้อมกับยัยเด็กคู่อริที่นั่งกระเง้ากระงอดอยู่ข้างเตียงคนไข้ไม่ห่างไปไหน

“เข้ามาก่อนสิครับคุณตัง” คชินทร์ที่สีหน้าดีขึ้นมากเอ่ยเรียกคนที่ยืนทำหน้าเหรอหราอยู่ตรงประตูให้เข้ามาในห้อง

“คนนี้คือน้องตังเหรอชิน” หญิงสาวในชุดกระโปรงสีน้ำเงินอ่อนเอ่ยทักพร้อมส่งยิ้มให้คนที่เพิ่งเข้ามาใหม่

“ครับ” คนป่วยพยักหน้าก่อนแนะนำให้รู้จักกันอย่างเป็นทางการ “คุณตังครับ คนนี้คือพี่หวานแม่ของโดนัทส่วนอีกคนคือพี่ยุ่งพ่อของโดนัทเขา”

“สวัสดีค่ะพี่หวาน พี่ยุ่ง” แล้วสิตางศุ์ก็ส่งยิ้มให้พร้อมกับยกมือขึ้นไหว้ทักทายตามมารยาทขณะแอบชำเลืองมองแขกสองคนที่อายุคงจะใกล้เลขสี่ด้วยความอยากรู้สงสัยว่ายัยโดเน่าคงจะได้เค้าโครงหน้ามาจากพ่อเพราะเหมือนกันจนเดินไปที่ไหนใครๆก็รู้ว่านี่คือพ่อกับลูก ผิวขาวๆ ก็คงได้มาจากพี่หวานไม่ผิดแน่ ส่วนนิสัยก็...หวังว่าคงเกิดขึ้นมาเองไม่ได้โขลกใครมาหรอกนะ...

พี่หวานและพี่ยุ่งยกมือรับไหว้พร้อมๆ กันพลางมองใบหน้างามชดช้อยของสาวร่างระหงก็รู้ได้ทันทีว่าน้องชายของพวกเขา ตาถึงไม่เบาทีเดียว

“และนี่ก็คือคุณตังที่ผมเล่าให้พี่ฟังนั่นแหละครับ”

“ไม่ต้องบอกก็ได้ชิน พี่พอจะเดาออก” พี่หวานพูดยิ้มๆ

“ลำบากน้องตังแย่นะครับต้องเทียวไปเทียวมาดูแลชินมันอย่างนี้” พี่ยุ่งที่ยืนอยู่ด้านหลังภรรยาพูดขึ้นด้วยความเกรงใจ

“นั่นสิคะ ทำไมคุณแม่ไม่จ้างพยาบาลพิเศษมาดูแลน้าชินล่ะจะได้ไม่ต้องให้น้าตังลำบาก” จู่ๆ โดนัทก็พูดขึ้นด้วยความหวงน้าชายที่ไม่อยากให้ผู้หญิงหน้าไหนมาข้องเกี่ยวด้วยทั้งนั้น

“เป็นเด็กเป็นเล็กทำไมพูดจาไม่น่ารักเลย”พี่หวานหันไปดุลูกสาวที่นั่งเกาะแขนน้าชายอยู่ราวกับลูกลิงไม่ห่างไปไหน“แล้วเราล่ะ สวัสดีน้าตังรึยัง แม่ยังไม่เห็นเลยนะ”

“สวัสดีค่ะ” โดนัทเบ้ปาก ยกมือขึ้นไหว้อย่างเสียไม่ได้

สิตางศุ์ที่มองอยู่ต้องพยายามซ่อนยิ้มเอาไว้พร้อมกับยกมือรับไหว้ด้วยความขบขัน สงสัยว่าคนที่จะปราบยัยเด็กไม่มีสัมมาคารวะได้ก็คงไม่พ้นแม่บังเกิดเกล้าไปไหน

“ว่าแต่กลับมาคราวนี้พี่หวานจะอยู่นานรึเปล่าหรือว่าจะต้องกลับไปสะสางงานทางนู้นอีก” คชินทร์พูดถึงประเด็นที่คั่งค้างกันอยู่เมื่อสักครู่นี้ต่อ

“ตอนแรกพี่ก็ตั้งใจจะกลับมาตามกำหนดนั่นแหละแต่อดเป็นห่วงชินไม่ได้เลยกลับมาก่อน พี่ก็คุยกับพี่ยุ่งเขาตอนนี้ก็เลยได้ข้อสรุปว่าพี่คงจะไม่ตามพี่ยุ่งไปสิงคโปร์แล้วปล่อยให้เขาไปเคลียร์ปัญหาทางนู้นเอง ส่วนพี่ก็จะกลับมาดูแลโดนัทเหมือนเดิม”

เด็กสาวที่นั่งเท้าคางมองผู้ใหญ่คุยกันถึงกับหูผึ่งถ้าแม่กลับมาอยู่เหมือนไทยแล้วจริงๆแสดงว่าเธอเองก็ต้องหมดสิทธิ์ที่จะได้อยู่เป็นไม้กันหมาในบ้านน้าชินต่อ คราวนี้ยัยป้าปีศาจก็คงจะกำเริบเสิบสานใช้มารยาปั่นหัวน้าชินของเธอเป็นว่าเล่นแน่

หนูไม่ยอม !

“โดนัทจะอยู่กับน้าชิน คุณแม่ก็กลับไปกับคุณพ่อสิคะ”เด็กผมเปียพูดขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยจนผู้ใหญ่ที่กำลังคุยกันอยู่หันมามองอย่างแปลกใจ

“จะอยู่กับน้าชินได้ยังไงล่ะลูกไม่เห็นเหรอว่าน้าเขาเจ็บอยู่” พี่หวานขัดขึ้นมา

“ไม่เอาๆ ! ยังไงโดนัทก็จะอยู่กับน้าชิน”

“โดนัททำไมดื้ออย่างนี้ลูก”พี่ยุ่งที่ไม่ค่อยมีปากเสียงถึงกับเอ่ยปากเอ็ดลูกสาวที่ชอบเอาใจตัวเองเป็นที่ตั้ง

“ก็ทำไมคุณพ่อถึงไม่ถามโดนัทก่อนล่ะคะว่าโดนัทอยากจะอยู่กับใครไม่รู้ล่ะยังไงโดนัทก็จะอยู่กับน้าชิน ไม่ไปไหนทั้งนั้น !” เด็กแสบโวยวายเสียงดังอย่างดื้อด้าน

“ตอนแรกแม่ก็คิดว่าจะให้โดนัทอยู่กับน้าชินอีกซักวันสองวันก่อนเผื่อว่าลูกจะเป็นห่วงน้าเขาแต่ตอนนี้แม่เปลี่ยนใจแล้วกลับมันวันนี้แหละ” พี่หวานที่แสนใจดีบทจะโหดขึ้นมาใครก็ไม่กล้าแหยมเหมือนกัน

“ไม่เอา ! โดนัทไม่กลับโดนัทจะอยู่ที่นี่ ฮือๆๆ” เด็กสาวเริ่มใช้มุกบีบน้ำตาที่เคยได้ผลมานักต่อนักอีกครั้ง

“อย่ามาบีบน้ำตาให้แม่ใจอ่อนนะยังไงครั้งนี้โดนัทก็ต้องกลับ”พี่หวานพูดพลางหันไปพยักหน้าให้กับพี่ยุ่งที่ยืนอยู่ข้างลูกสาว

“ไป โดนัทไหว้ลาน้าชินกับน้าตังเดี๋ยวนี้เลยพ่อจะพาไปเก็บของที่บ้านน้าเขา”

“ไม่ไป !!”โดนัทแผดเสียงร้องดังระงมจนคุณพ่อที่มองอยู่ถึงกับส่ายหัวไปมาด้วยความอ่อนใจก่อนจะรวบตัวลูกสาวขึ้นมาอุ้มเอาไว้

“อันที่จริงพี่หวานปล่อยให้โดนัทอยู่กับผมก็ได้นะ”คชินทร์ที่อดสงสารหลานไม่ได้เอ่ยขึ้นมา แต่คนที่ดูเหมือนจะถูกใจที่สุดกลับอยากจะหาอะไรมาอุดปากคนรักหลานให้เงียบไปเสีย

หมอคะ...เรื่องของครอบครัวเขา ไม่ยุ่งค่ะ ไม่ดีๆ...

“ไม่ได้หรอกชิน ไหนบอกพี่ว่าอย่าตามใจโดนัทไง พี่ว่าชินนั่นแหละที่ตามใจโดนัทจนเคยตัวไม่เอาล่ะ...ยังไงพี่ก็ต้องพากลับไปให้ได้ มีอย่างที่ไหนหวงน้าเกินผู้เกินคนจนชินแทบจะไม่มีแฟนเป็นตัวเป็นตนอยู่แล้วยังไงครั้งนี้พี่ก็ไม่ยอม”

“แต่...”

“ไม่มีแต่อะไรทั้งนั้น” พี่หวานตัดบทคนป่วยพลางหันไปสั่งสามีเสียงดุ “พาตัวไปที่รถเลยพี่ยุ่งสงสัยหลังจากนี้คงต้องอบรมนิสัยกันอีกยาว”

หลังจากได้รับคำสั่งของภรรยาที่เคารพพี่ยุ่งก็รีบอุ้มลูกสาวออกไปจากห้องอย่างทุลักทุเล ก็คุณเธอทั้งดิ้นทั้งร้องราวกับกำลังจะถูกพาตัวไปขายยังไงยังงั้น

“คุณพ่อปล่อยโดนัทเดี๋ยวนี้เลยนะ โดนัทไม่ไปถ้าโดนัทไปน้าตังก็ต้องไป ! ฮือๆๆ”

“พูดอะไรอย่างนั้นโดนัทแล้วก็หยุดดิ้นได้แล้วพ่อหนักนะรู้มั้ย !” พี่ยุ่งเอ็ดลูกสาว ก่อนจะรีบพาตัวออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว

 สิตางศุ์ที่ยืนมองอยู่ถึงกับต้องกลั้นยิ้มเมื่อเห็นมารคอหอยถูกลากกลับบ้านอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว ใจนึงก็นึกยินดีแต่อีกใจนึงก็สงสารจนต้องแอบเป็นห่วงอยู่ในใจ

กลับดีๆ นะจ๊ะที่รัก

พอร่างเล็กๆ ที่ถูกอุ้มหายลับออกไปจากห้องเรียบร้อยแล้วความสงบสุขก็กลับมาเยือนอีกครั้ง พี่หวานได้แต่ส่งยิ้มระอาใจมาให้หนุ่มสาวที่มองอยู่กับพฤติกรรมไม่น่ารักของลูกสาวตัวเอง

“ยังไงพี่ก็ต้องขอบใจชินกับน้องตังมากนะที่อุตส่าห์ช่วยดูแลโดนัทให้ตอนที่พี่ไม่อยู่”

“ไม่เป็นไรหรอกครับพี่หวาน โดนัทต่างหากที่ทำให้ผมหายเหงา”คชินทร์รีบออกตัว เพราะไม่อยากให้พี่สาวเกรงใจโดยใช่เหตุ

“ใช่ค่ะพี่หวาน มีโดนัทอยู่ไม่เหงาเลยซักนิด”สิตางศุ์รับด้วยอีกคน ไม่ใช่แค่ไม่เหงา แต่แทบเอาชีวิตไม่รอดเลยต่างหาก

สนุกสุดๆ !

“ยังไงพี่ก็ต้องขอโทษแทนลูกพี่ด้วยนะคะน้องตังถ้าหากรายนั้นจะแผลงฤทธิ์อะไรใส่เพราะสาวๆ ของชินกี่รายๆ ก็ทนไม่ไหวโบกมือลากันไปแทบไม่ทัน”

“พี่หวานครับ” คนที่ถูกพาดพิงรีบเบรกพี่สาวตัวโก่งก่อนที่เธอจะเล่าความหลังที่เขาถูกสาวๆ ชิ่งตัวไปหลังจากเจอฤทธิ์ของหลานสาวตัวแสบกันทุกคน

“แหม...ไม่พูดก็ได้”พี่หวานยักไหล่แต่หันไปหาสาวสวยที่ยืนอยู่อีกฟากของเตียงแทน “แต่น้องตังรู้ไว้นะคะถ้าผ่านด่านยัยลูกสุดแสบของพี่มาได้ หลังจากนั้นก็ไม่ต้องกลัวอะไรแล้วล่ะค่ะชินน่ะขี้ใจอ่อน ว่านอนสอนง่ายจะตายไป”

“พี่หวาน...” คราวนี้เสียงนุ่มของคุณหมอหนุ่มดูเข้มขึ้นจนคนฟังเผลอหัวเราะออกมา

“ฮ่าๆ โอเคๆ พี่กลับแล้ว ยังไงก็ฝากดูแลชินด้วยนะคะน้องตังไว้พี่จะแวะมาเยี่ยมใหม่”

“ค่ะ พี่หวาน” สิตางศุ์รับคำ เดินไปส่งพี่สาวของคุณหมอถึงประตูหน้าห้องไม่ต้องบอกก็รู้ว่ายัยติ่งโดนัทได้เชื้อมาจากใคร สงสัยว่าตอนเด็กๆหมอชินคงจะเป็นลูกไล่ให้พี่หวานได้แกล้งเล่นสนุกๆ เป็นแน่

แต่จากคำพูดของพี่หวานยัยโดนัทก็ไม่ได้ไร้ประโยชน์ไปเสียทีเดียว เพราะหากไม่มีเด็กแสบคนนี้หมอชินก็คงไม่ได้อยู่เป็นโสดจนมาเจอเธอแน่

ขอบใจมากนะจ๊ะโดเน่า ที่อุตส่าห์ดูแลหมอชินให้ฉันเป็นอย่างดีชะละล่า !

“ยืนยิ้มอะไรอยู่คนเดียวครับ”เสียงนุ่มที่ดังขึ้นเรียกให้เธอต้องหันไปมอง ก่อนจะตีหน้าตาย

“มีความสุขแล้วยิ้มไม่ได้เหรอคะ”หญิงสาวพูดพลางเดินเข้าไปหาคนป่วยที่เมียงมองอยู่

“มีความสุขที่โดนัทกลับบ้าน แบบคุณไม่ผิดสัญญารึเปล่า” คราวนี้เป็นคชินทร์ที่กระตุกยิ้มมองคนหน้าคนคิ้วขมวดกันด้วยความขบขัน

“สัญญาอะไรกันคะ?”

“สัญญาสงบศึกระหว่างนางสาวสิตางศุ์ ราชโยธิน กับเด็กหญิงดลวี หริ...”

“หมอชินรู้ได้ยังไง ! ” สิตางศุ์อ้าปากค้าง ใบหน้าแดงแจ๋ใจสั่นไปหมด เมื่อถูกเขาจับได้เรื่องสัญญาฉบับนั้น

“เอาเป็นว่าผมรู้ก็แล้วกันครับ”ดวงตาคมกริบวาววับขึ้นมาเมื่อเห็นอีกฝ่ายเริ่มร้อนรนทำตัวไม่ถูก “ว่าแต่ผมรู้สึกว่าในสัญญามันมีเงื่อนไขบางอย่างหายไปนะครับ”

“อะไรคะ” แม้จะรู้สึกอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนีแต่เธอก็ยังทำใจกล้าเอ่ยถามด้วยความอยากรู้

“ก็ข้อสองไงครับ ที่บอกห้ามคุณใช้เล่ห์เหลี่ยมมารยากับผมต้องเพิ่มคำว่าหากเป็นความเต็มใจของผมก็ถือว่าไม่ผิดสัญญา”

“หมอชิน...” หญิงสาวหน้าแดงจนร้อนไปทั้งตัว เมื่ออีกฝ่ายไม่ว่าอะไรกลับเพิ่มเงื่อนไขที่มีตัวเองเป็นเดิมพันเข้าไปอีก

“ที่ผมพูดเรื่องนี้ขึ้นมาก็เพราะอยากจะบอกกับคุณว่าไม่ใช่ผมไม่รู้ที่คุณทำทุกอย่าง แต่ผมทำเป็นเฉยเพราะอยากรู้ว่าคุณจะมาไม้ไหนอีกมันทำให้ผมรู้สึกมีสนุกทุกครั้งที่คุณปรากฏตัว คุณทำให้ชีวิตผมไม่เหมือนเดิมจริงๆรู้ตัวรึเปล่าครับ” พูดพลางเอื้อมมาคว้ามือน้อยมากุมเอาไว้อย่างอ่อนโยน

“หมอชินเมายารึเปล่าคะ พูดอะไรออกมารู้ตัวรึเปล่า”คนเขินเริ่มไปต่อไม่เป็น มือไม้สั่นไปหมด ไม่ต่างกับหัวใจข้างในอกซ้ายเลยสักนิด

“ผมไม่ได้เมายา แต่ผมคิดว่าผมน่าจะเมาอย่างอื่น”คชินทร์กระตุกยิ้ม เพราะเริ่มมั่นใจแล้วว่าผู้หญิงคนนี้มีดีแต่ปากของจริง เพราะเจอเขารุกหนักเข้าก็เขินจนทำตัวไม่ถูกอาการที่เหมือนจะวิ่งเข้าใส่เขาทุกครั้งที่มีโอกาสก็แปรเปลี่ยนเป็นหลบหลีกพัลวัน

“หมอชินพูดอย่างนี้แสดงว่าไม่อยากโสดแล้วใช่มั้ยคะ”ในเมื่ออีกฝ่ายให้ท่าเธอมาขนาดนี้แล้ว มันก็ต้องวัดดวงให้รู้กันไปสักตั้งเดี๋ยวจะเสียชื่อเจ้าแม่จอมมารยาหมด

“ลองไม่โสดบ้างก็ไม่เลวนี่ครับ” ได้ยินดังนั้นคนที่รอฟังอยู่ถึงกับหายใจไม่ทั่วท้องมือไม้เย็นไปหมด อีกแค่เพียงนิดเดียวเท่านั้นแผนการสละคานของเธอก็จะสำเร็จลงอย่างงดงาม

“ถ้างั้นแสดงว่าตอนนี้ทั้งตังทั้งหมอก็ไม่โสดแล้วใช่มั้ยคะ”คนถามขบริมฝีปากเล็กน้อยด้วยความตื่นเต้น

“ครับ ไม่โสดแล้ว” คนตอบยิ้มละมุน

เพียงแค่นั้นแม่สาวจอมวางแผงก็แทบจะกรีดร้องให้ลั่นโรงพยาบาลเพื่อสมกับที่รอคอยมานานไม่เสียแรงที่เธอทุ่มเทให้กับงานนี้สุดแรงเกิด เพราะสุดท้ายหมอแล้วชินก็ตกเป็นของเธอโดยสมบูรณ์แบบเสียที

คนสวยดีใจยิ่งกว่าได้มงกุฎนางงามจักรวาลซะอีก กรี๊ด !!

 

 

 

++++++++++++++++++++++++++++

 

อยากจะบอกว่าขอบคุณทุกคนมากเลยค่ะที่เป็นกำลังใจ
แวะเวียนทักทายกันจนถึงตอนนี้ดีใจมากๆค่ะ
รู้สึกว่ายังมีคนที่ชอบงานของเราอยู่ไม่มากก็น้อย
ตอนแรกว่าจะหยุดเขียนเพราะมีปัญหาหลายๆอย่างที่รุมเร้าอยู่
แต่ก็กลับมาต้ั้งหลักได้แล้วค่ะขอบคุณทุกคนจริงๆ :)

มีอีกเรื่องนะคะตอนนี้เกี้ยวจันทร์ที่จะพิมพ์เดือนหน้า
คงต้องเลื่อนออกไปอย่างไม่มีกำหนดด้วยเหตุผลบางประการ
ยังไงถ้าเรื่องนี้มีความคืบหน้าจะมาแจ้งให้ทราบอีกทีนะคะ

ขอบคุณมากๆจากใจของนักอยากเขียนคนนี้นะคะ :)
(   ดารานิล   )
www.facebook.com/daranilday

 

++++++++++++++++++++++++++++

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
สวดยอด !!

น่ารัก มาก เลย จ้า
จากคุณ ฟอสซิล/(idol_rose) อัพเดตเมื่อ 12/07/2554 19:04:56
ความคิดเห็นที่ 2
ตอนนี้หมอชินน่ารักอ่ะ ไม่เสียแรงที่คุณตังค์เธอตามจีบอยู่ตั้งนาน 
จากคุณ PaiFon/(my_time) อัพเดตเมื่อ 11/07/2554 19:34:21
ความคิดเห็นที่ 3
กรี๊ดดดด ดังๆกับความน่ารักของหมอชินและดีใจกับตังที่จะได้เวลาลงจากคานทองสักที ฮ่า ฮ่า...สงสัยตังคงจะดีแต่ปากจริงๆนะแหละ โดนหมอชินรุกหน่อยทำตัวไม่ถูกเลย ฮ่าฮ่า

ว๊าววว คงจะเปลี่ยนโหมดไปเป็นนิยายบู๊ซะละมั๊ง ถ้าตังจะแบกปืนเอ็มเจ็ดสิบเก้าไปยิงพวกอันธพาลยกแกงค์อย่างที่เธอคิดอ่ะ...

ขำกับโดนัท ที่โดนพ่อกับแม่ดุ..ดีใจนะที่ตัวแสบกลับบ้านไปสักที..เหนื่อยมานานกับตัวแสบล่ะ>>พี่ยุ่งถึงกับต้องทั้งแบกทั้งอุ้มลูกสาวเลยวุ๊ย..อายุ 13 แล้วนะ..คิดภาพไม่ออกเลยแฮะ คงทุลักทุเลน่าดู เหอๆ

สนุกค่ะ ให้กำลังใจเสมอน๊าาา

จากคุณ maple/(nuchaba_lee) อัพเดตเมื่อ 11/07/2554 18:35:25
ความคิดเห็นที่ 4
กร๊ด ๆๆ  น่ารักอ่ะ

รักหมอตายเลยยยย

โดเน่าก็ บ๊าย บาย นะจ๊ะ

ได้เป็นแฟน กันแล้ว  หุ หุ  
จากคุณ ยู่ยี่/(0849491494) อัพเดตเมื่อ 11/07/2554 18:18:51
ความคิดเห็นที่ 5
ถ้าจะให้หมอชินตกเป็นของเธอโดยเร็วรู้นะว่าต้องทำยังไงยัยสิตางค์  อย่าเก่งแต่ปากที่ว่าจะจับหมอชิยจับกดซะจ๊ะ  อิอิ  แน่จริงก็จัดเต็มเลยดีกว่า  เหอเหอ
จากคุณ ปอ/(helikopter) อัพเดตเมื่อ 11/07/2554 11:52:26
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 179 ท่าน