Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
Witch of the Bavarian
ManGOpencil
ตอนที่ 3 ที่อยู่(ชั่วคราว)
4
01/01/2533 00:00:00
247
เนื้อเรื่อง
"กรี๊ดดด/อ๊ากกก" ตุบ! ร่างของกาทีร่วงลงพื้นที่ไม่มีโวฟารองรับเหมืองครั้งก่อนทำให้เจ็บมิใช่น้อยก่อนจะค่อยๆลุกขึ้น

"เจ็บชะมัด"

"กรี๊ดดด" ตุบ! ยืนได้ไม่เท่าไหร่หญิงสาวสายเลือดเดียวกันก็ร่วงลงมาทับอีก  ตามมาด้วยทรอยที่ยืนบนพื้นราวกับเป็นเรื่องเคนชิน

"ขอโทษนะกาที" ลีอายิ้มแหยๆพลางหลบสายตาเอาเรื่องของญาติ

"แล้วเชสซี่ล่ะ" กาทีถาม แต่ไม่กี่วินาทีต่อมาเขาก็ได้คำตอบ

"กรี๊ดดด" ร่างของเด็กสาวที่ถูกถามหาร่วงลงมาทับร่างคนที่พาเธอมาที่นี่อย่างหมดสภาพ

"อ๋อย เจ็บโว้ย"  เด็กสาวตะเกียกตากายลุกขึ้นยืนแต่เมื่อรู้สึกอะไรนิ่มๆตรงเท้าก็ต้องมองลงไป และต้องเบิกตากว้างเมื่อเธอ กำลังเหยียบอกทรอยอยู่น่ะสิ เธอเลยรีบกระโดออกด้วยความตกใจ ทรอยลุกขึ้นพร้อมกับเช็ดเลือดที่ไหลออกมานิดนึง

"ฮ่าๆ เอาใบบัวบกมั้ยทรอย แก้ช้ำในว่ะ ก๊ากกก"

"ฮิฮิ พอเถอะกาที ว่าแต่ คฤหาสน์คริปตัน...บ้านนายเหรอ"

"อืม"

"นายอยู่บ้านนี้คนเดียวเหรอ เงียบจัง" คนที่ทำเขาเลือดออกปากถามบ้าง

"กำลังรออยู่เลย พาใครมาด้วยล่ะนั่น ยินดีต้อนรับสู่บ้านคริปตันครับ..." ชายหนุ่มผมสั้นตาสีเดียวกันกับทรอยต้อนรับอย่างเป็นกันเองก่อนจะใช้ดวงตาสีทับทิมมองผู้มาใหม่

"ทานข้าวแล้วเหรอ ทรู"

"ยังเลย ถ้าไม่รังเกียจ ผมเชิญพวกคุณทานอาหารค่ำกับเรา...จะได้ไหมครับ" ชายหนุ่มพูดอย่างสุภาพ

"ยินดีอย่างยิ่งครับ" กาทีตอบด้วยน้ำเสียงสุภาพไม่แพ้กัน  ก่อนทุกคนจะเดินไปทางห้องอาหารยกเว้นเชสเซอร์ที่มัวแต่ดูของภายในตู้กระจก



"อย่างนี้นี่เอง พวกนักเลงมารุมถึงบ้านเลยเหรอ แล้วทำยังไงให้เขามารุมล่ะนั่น" ชายหนุ่มถามด้วยแววตาใสซื่อบริสุทธิ์

"เขาพูดไม่เข้าหูพวกนั้นน่ะ/เจ้านี่มันปากเสียน่ะคะ" ถึงลีอาและทรอยจะพูดไม่เหมือนกัน แต่นิ้วก็ชี้ไปที่กาทีเหมือนกัน ทำเอาคนเป็นแพะรับบาปถอนหายใจอย่างปลงๆ

"แหะๆ ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมก็เคยทำ โอ้ ลืมแนะนำตัวไป ผมชื่อ ทรูฟเฟอร์  คริปตันเป็นน้องชายของเจ้าทรอยครับ"

"ผมกาที  ลอนเบรสครับ"

"ฉันลีอา ลอนเบรสค่ะ"

"แต่งงานกันแล้วเหรอครับ?" คำถามนั้นทำเอาทั้งสองคนหลุดหัวเราะแต่ก็ต้องกลั้นไว้สุดขีดเพื่อแก้ตัว

"พวกเราเป็นญาติกันน่ะค่ะ" ลีอาแก้ตัว

"ต้องขอโทษด้วยครับ แล้ว...คุณผู้หญิงคนนั้นชื่ออะไรล่ะครับ" ทรูทำตาพราวจนทรอยแต่ได้แต่จับพิรุธอยู่ในใจ

"เดี๋ยวผมเรียกให้ครับ เชสซี่ ท่าจะไม่ได้ยินแฮะ"

"เชส!" ลีอาเรียกอีกครั้งแต่เด็กสาวยังคงไม่ได้ยิน ทรอยจึงอาสาลากเด็กสาวจอมซนมานั่งข้างๆ

"นายจะลากฉันมาทำไมเนี่ย ฉันกำลังดูรุปปั้นอยู่นะ" เชสเซอร์บ่นเป็นหมีกินผึ้ง

"นี่เชสเซอร์" ทรอยตอบห้วนๆ

"เพรนตัน" เด็กสาวเติมนามสกุลตัวเองเข้าไป

"ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผมทรูฟเฟอร์  คริปตัน เรียกสั้นๆว่าทรูคร้าบ" ทรูแนะนำตัวพร้อมทำเสียงหวาน(ซึ่งปกติในสายตาเธอ) ก่อนทรอยจะกระแอม  เมื่อเห็นน้องชายกำลังจะจับมือทักทายกับเชสเซอร์

"เช่นกันค่ะ"

    ตอนแรกเขาคิดว่าเด็กสาวคนนี้จะดูดีมีมารยาทสักหน่อยแต่พออาหารวางบนโต๊ะปุ๊บ เะอรบยัดทุกอย่างเข้าปากราวกับพรุ่งนี้โลกจะแตกอย่างมูมมาม เขาก็เลยได้แต่ยิ้มแหยๆให้กับเพื่อของพี่คนนี้
"เชสเค้ากินจุแบบนี้แหละค่ะ" ลีอากระซิบบิก ถึงไม่บอกเขาก็รู้แล้ว แต่คนที่อึ้งมากๆน่าจะเป็นพี่ชายของเขาเสียมากกว่า เขาคงจะอึ้งที่ด็กสาวคนนั้นกินไก่เข้าไปทั้งกระดูกอย่างนั้น
  15 นาที ผ่านไป
"ลีอากับเชสเซอร์นอนห้องข้างๆฉันส่วนกาที นายนอนกับฉัน" ทรอยแจกแจงห้องที่เพื่อน'3 คนแรก' ของเขาจะมาพัก ห้องทรูอยู่ซ้ายมือ ห้องเชสเซอร์กับลีอาอยู่ขวามือ โดยมีห้องของเขาอยู่ตรงกลาง

"ราตรีสวัสดิ์นะ เชสซี่" เมื่อได้ยินชื่อ(ที่ถูกดัดแปลง)เด็กสาวก็เขกหัวกาทีไปโป๊กหนึ่งก่อนจะเดินเข้าไปห้องไปพร้อมกับลีอา ทิ้งไว้เพียงสองพี่น้องเจ้าของบ้าน

"ไม่ต้องห่วงผมไม่แย่งคนของพี่หรอกน่า" ทรูแซว

"เธอไม่ใช่คนของฉัน ที่ฉันกระแอมเพราะนิสัยของนายวันเริ่มออกลายแล้วต่างหาก" ชายหนุ่มย้อนน้องตัวเอง

"โอเค ยอมแพ้แล้ว ไปล่ะ" 


     เมื่อเชสเซอร์และลีอาเดินเดินเข้ามาในห้องพวกเธอก็ต้องเบิกตากว้าง เพราะห้องที่พวกเธออยู่กว้างมากๆมีระเบียงกับห้องนั่งเล่น ห้องถูกตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์สวยๆที่ราคาอาจจะไม่แพงเท่าไหร่แต่เอามาผสมผสานกันได้อย่างดีเยี่ยม ห้องนอนมีเตียงสีน้ำตาลหวานที่นอนกันได้ประมาณ 3 คน และห้องน้ำกว้างๆภายในตัวที่มีทั้งตู้อาบน้ำฝักบัวและอ่างอาบน้ำที่แยะอยู่คนละส่วน กับระเบียงที่ต่อยาวมาถึงห้องนอน

"โห ที่มันห้องในบ้านหรือห้องในคอนโดเนี่ย ใหญ่เป็นบ้าเลย" เชสเซอร์พูดด้วยความตื่นตาตื่นใจ

"นั่นสิ สองคนนั้นต้องรวยมากแน่ๆ ฉันไปอาบน้ำก่อนนะ" พูดเสร็จหญิงสาวก็เดินเข้าห้องน้ำไป และอีกไม่กี่วินาทีก็เดินออกมาในสภาพเดิม

"เชสเซอร์!"

"อะไร?"

"เราไม่มีชุดเปลี่ยน!" ลีอาพูดอย่างร้อนรนทำให้เชสเซอร์คิดได้ก่อนจะค้นของในกระเป๋ากระจายเต็มห้อง

"ไม่มี! ไม่มีเสื้อผ้าเลยอ่ะลีอา" คราวนี้เด็กสาวทำหน้าเหมือนโลกจะแตกจริงๆ

"อ้าว ในบอกว่าของสำคัญอยู่ในนั้นหมดแล้วไง ทำไงดีน..เอ๊ะ" ลีอาครุ่นคิดและปิ๊งไอเดียขึ้นมา

"เชส เราไปขอเสื้อผ้าทรอยกันดีไหม" ประโยคนั้นทำให้เด็กสาวที่ทำหน้าเหมือนโลกแตกดีใจเหมือนจะมีโลกใหม่อีกดวง

"ใช่เลย1 เธอไปขอเถอะฉันขอเก็บของก่อน" เด็กสาวบอกให้เธอไปแทนพลางมองของที่กระจัดกระจายอย่างชั่งใจ

"จ้ะ ฉันไปก่อนนะ" หญิงสาวบอกแล้วเดินออกไป

ก๊อก ก๊อก!   แอดดด~

"อ้าวลีอา มีอะไรเหรอ" กาที(ที่นุ่งผ้าเช็ดตัวแค่ผืนเดียว) เดินออกมาเปิดประตู

"ทรอยฉันขอยืมเสื้อหน่อยสิ ฉันไม่มีชุดเปลี่ยน"

"อ๋อ แปบนึงนะ" ทรอยเดินไปค้นตู้เสื้อผ้า เอ แล้วทำไมห้องนอนมาอยู่ติดกับประตูห้องนะ หญิงสาวคิด แต่ยังไม่ทันได้คำตอบทรอยก็เดินมาซะก่อน

"คือว่าฉันเอาเสื้อไปส่งซัก เลยเหลืออยู่ชุดเดียวน่ะ ที่เหลือก็ชุดฉันกับกาที พอไหม" มาถึงประโยคกลางทำเอาลีอาใจฝ่อทันที แล้วเธอจะให้เพื่อนของเธอใส่อะไรล่ะเนี่ย

"พอสิ พอ ขอบใจมากจ้ะ ฉันไปก่อนนะ" หญิงสาวยิ้มให้เจ้าของเสื้อผ้าก่อนจะหันมาบ่นอุกอิบจนกาที(ที่ใส่เสื้อผ้าแล้ว)สังเกต

"แล้วเชสจะใส่อะไรล่ะเนี่ย"

"อ้าวยังไม่ไปอีกยัยเถิก อยากเห็นทรอยแก้ผ้าล่ะสิ จัดให้" กาทีเลิกเสื้อทรอย(ที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่)ขึ้น

"ไปแล้วๆ ไอ้บ้านี่"

  ปัง!

 โธ่เอ๊ย แล้วจะให้เธอบอกกับเชสว่ายังไงล่ะเนี่ย

"ว่าไงลีอาได้มาไหม" เด็กสาวถามเมื่อเห็นลีอาเดินเข้ามา

"เชสจ๊ะ คือว่า..." ลีอาอ้ำอึ้ง

"อะไรเหรอ" เด็กสาวพูดด้วยหน้าตาใสซื่อ

"คือว่าฉันได้มาชุดเดียวอ้ะ ฉันไปอาบน้ำก่อนนะ" พูดเสร็จไม่รีรอลีอารีบวิ่งเข้าห้องน้ำไปทันที ทำเอาคนฝากความหวังอ้าปากค้าง

"แล้วฉันจะใส่อะไรล่ะเนี่ย ยังชุดนักเรียนอยู่เลยง่า ลีอาใจย้ายยย แง้"

-------ตอนนี้สั้นไปนิดนึงต้อง ขอโทษด้วยนะคะ ช่วงนี้มึนๆจ่ะ
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 269 ท่าน