Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Pastel Castle
Cielo*
Prologue
1
01/01/2533 00:00:00
371
เนื้อเรื่อง
Prologue
 
             “ว่าไงนะ มีนาหายไป!?”

                (พวกเราทุกคนพยายามแล้ว แต่ไม่มีใครติดต่อเธอได้เลย) บิวกรอกเสียงเล็กๆ มาตามสาย ปกติแล้วฉันชอบเสียงเธอมากนะ แต่ไม่ใช่สำหรับวันนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสถานการณ์แบบนี้ด้วยล่ะก็นะ

                “เมื่ออาทิตย์ก่อนฉันยังคุยกับเธออยู่เลย เธอจะหายไปไม่ได้นะ งานแฟร์ประจำสัปดาห์ของมหาวิทยาลัยจะเริ่มขึ้นพรุ่งนี้แล้ว ครั้งแรกของปีการศึกษาอีกต่างหาก!”

                (ใจเย็นๆ นะ พาสเทล ฉันเข้าใจเธอนะ แต่ฉันก็ไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกัน ฉันกับริกะพยายามทำทุกวิถีทางแล้ว)

                โอเค ทำใจให้สบายนะ พาสเทล เธอต้องทำได้สิ ก็แค่ดีไซเนอร์คนสำคัญของแบรนด์หายไป แค่ดีไซเนอร์ที่มักจะทำกำไรให้กับแบรนด์เสมอหายตัวไปก็เท่านั้นเอง!

                “ที่สำคัญคือ มีนา ยังไม่ส่งสินค้าที่จะวางขายมาให้ฉันเลยด้วย เพราะฉะนั้นถ้าเรายังหาตัวเธอไม่เจอภายในวันนี้ เราอาจจะขาดทุนจากการออกงานครั้งนี้ก็ได้” ฉันเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่คิดว่าดูใจเย็นที่สุดแล้ว...จริงๆ นะ

                (งั้นพวกฉันจะลองติดต่อดูอีกที จะลองไปถามในเฟซบุ๊คแล้วก็ทวิตเตอร์ดูให้ก็แล้วกัน)

                “ว่าตามนั้น ฉันจะลองโทรหาแม่ของมีนาดู”

                (ได้เลย ไว้ถ้ามีอะไรคืบหน้าจะรีบติดต่อกลับไปนะ)

                “โอเค บาย” ฉันกล่าวลาแล้วกดวางสาย ก่อนจะกดโทรออกหาแม่ของมีนา


                ว่ากันตามตรงนี่ฉันชักจะเครียดขึ้นมาจริงๆ แล้วนะ แต่เอาเป็นว่าแนะนำตัวกันก่อนคร่าวๆ ก็แล้วกัน ชื่อของฉันคือ พาสเทล หลังจากจบม.ปลาย ฉันและเพื่อนๆ ก็ตัดสินใจจะเปิดแบรนด์ DIY เป็นของตัวเองแบบจริงจังโดยใช้ชื่อว่า ‘Pastel’ เพราะมีฉันเป็นแกนนำ
และอย่างที่ทุกคนได้อ่านบทสนทนาของฉันกับบิวเมื่อครู่ก็จะพบว่าหนึ่งในดีไซเนอร์แนวหน้าของฉันได้หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ผลงานที่ออกแบบโดยมีนามักจะขายดีเสมอแล้วมันก็ทำกำไรให้กับแบรนด์ได้มากพอสมควรและแน่นอนว่ามีผู้คนมากมายรอคอยที่จะซื้อสินค้าที่เธอออกแบบ แต่ตอนนี้เธอกลับหายไป  เพราะถึงแม้ว่าแบรนด์ฉันจะมีดีไซน์เนอร์ฝีมือดีมากมาย แต่ผลงานที่ขายดีที่สุดก็มักจะเป็นสินค้าที่ออกแบบโดยฉันกับมีนาเสมอ และอีกอย่างคืองานที่พวกเราจะไปเปิดซุ้มคราวนี้เป็นงานแฟร์ประจำสัปดาห์ของมหาวิทยาลัยนานาชาติชื่อดังอย่าง ‘เอสเทรล่า’ มหาวิทยาลัยที่รับนักศึกษาโดยระบบสอบตรงเพียงอย่างเดียว ในมหาวิทยาลัยแห่งนี้จึงมีแต่พวกนักศึกษามีสมอง มีความสามารถ เด็กทุน ลูกคนดัง อะไรทำนองนั้น เพราะฉะนั้นจะล้มเหลวไม่ได้เป็นอันขาด ถ้าล้มเหลวนั่นอาจหมายถึงทั้งทรัพย์และชื่อเสียง! อ๊ะ แม่ของมีนารับสายพอดีเลย

“ฮัลโหล สวัสดีค่ะ ขอสายมีนาค่ะ”

(มีนาหรอ...รอสักครู่นะจ๊ะ)

“.....” ปลายสายเงียบไปซักพัก จนกระทั่งบทสนทนาหนึ่งดังแทรกขึ้นมา

(มีนาๆ เพื่อนหนูโทรมาหาแน่ะ...ถามให้หนูทีว่าจากไหนคะ)

นั่นเสียงมีนานี่! พระเจ้า ฉันรอดแล้วใช่มั้ย TOT

(จากไหนจ๊ะหนู)

“พาสเทลค่ะ” ฉันตอบด้วยเสียงกระตือรือร้น

(...จากพาสเทลจ๊ะลูก) เสียงจากปลายสายเบาลงเล็กน้อย

“.....”

(พะ พาสเทลงั้นหรอ งะ งั้นบอกเขาไปว่าหนูไม่อยู่ค่ะ!...อ้าว มีนา จะวิ่งไปไหนน่ะลูก)

มะ เมื่อกี้มันอะไรกันน่ะ ฉันได้ยินไม่ผิดใช่มั้ย มีนาปฏิเสธที่จะรับสายฉันงั้นหรอ แถมวิ่งหนีอีกต่างหาก
=[ ]=!
(เอ่อ มีนาไม่อยู่นะจ๊ะ พาสเทล ไว้น้าจะบอกให้มีนาโทรกลับนะ...)

“เดี๋ยวสิคะ แต่เมื่อกี้หนู...”

(ตรู๊ดๆๆๆๆๆ)

วางสายใส่เลยงั้นหรอ! หยาบคายที่สุดเลย ฉันจะพูดไม่ทันจบเลยนะ แบบนี้ต้องลองโทรไปใหม่อีกรอบ!

(หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สมารถติดต่อได้ในขณะนี้...)

คราวนี้ปิดเครื่องเลยหรอ! เจริญเหอะ! จำไว้เลยนะมีนา เจอหน้าเมื่อไหร่จะจับถ่วงน้ำเลยคอยดู!

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 162 ท่าน