Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Manager แสบร้ายยกกำลังสอง!!!
หมูผอม
บทที่ 7 - จงรอ....-_-;;
9
31/07/2554 12:12:32
438
เนื้อเรื่อง

บทที่ 7

จงรอ...-_-;;

     ก๊อกๆๆ เสียงเคาะประตูสามหนเป็นการบ่งบอกว่าใครสักคนหนึ่งได้มายืนอยู่ตรงหน้าห้อง ของฉันแล้วฉันบิดขี้เกียจบนเตียงก่อนที่จะเดินลางสังขารของตัวเองไปเปิด ประตู

มีอะไร

เอ่อ! ประธานคืออย่างนี้วันเนี่ยผมมีเรื่องเด็ดๆจะมาบอกๆ ประธานจะได้มองผมใหม่ไงว่าผมก็เป็นคนรู้เรื่องกับเค้าเหมือน^ ^”

เรื่องอะไรล่ะ- -^”

นี่ไงฮ่ะ! การประกวดมิสซิสประจำเดือนผมรู้นะว่าประธานน่ะยังไม่รู้เพราะพึ่งย้ายเข้ามาได้แค่ 1สัปดาห์เองก็คงยังไม่รู้สินะครับ*0*”

ช้าไปรึเปล่า =__=”

เอ๊ะ! ช้าได้ยังไงล่ะครับงานนี้ยังไม่เริ่มและที่แน่ๆก็ยังไม่มีใครบอกประธานด้วยนะครับ

ใครว่าไม่มีใครบอก =__=^”

ฮ่ะ!0[]0 มีคนบอกประธานแล้วเหรอครับ

ก็ใช่นะสิ สาวใช้ฉันยังมารายงานฉันเร็วกว่านายเลย •_•;;”

เมื่อวานผมไม่รู้นิครับว่าประธานอยู่ที่ไหน ผมก็เลยไปรายงานไม่ได้

นินายว่าฉันเหรอ นายน่ะแหละผิดเองที่ไม่ถามให้รู้เรื่องว่าฉันจะไปที่ไหนยังไง =__=^”

“TT^TT ขอโทษครับก็ผมไม่รู้จริงๆน่ะครับ

นายนี่มันช้าทุกงานเลยนะเนี่ย! เอาเป็นว่ามีอยู่ไม่กี่ที่หรอกที่ฉันจะไปจำไว้ล่ะกัน

ร้านทำเล็บ ห้างดังxxx สปา ไม่ก็ร้านอาหาร กาแฟ แถวเนี่ยแหละหรือไม่ก็อยู่ที่ห้องเข้าใจปะเนี่ยที่พูดมาทั้งหมดเนี่ย

เอ่อ (?) เข้าใจแล้วครับ

เอ่อ -*- เข้าใจแล้วก็ดีแล้ว รีบกลับไปซะเข้าใจป่ะคนจะนอน

เอ่อครับ! เอ่อแล้วประธานอย่าลืมไปร่วมงานประกวดนะครับรับรองสนุกแน่ครับ ^-^”

เอ่อสนุกแน่ฉันรู้ ^-^;;”

ว้าว *0* ผมพึ่งเคยเห็นประธานยิ้มครั้งแรกเลยนะครับเนี่ยปกติก็เห็นแต่ทำหน้าอำมหิตแบบจะฆ่าผมตลอดเลย แบบเนี่ยดีกว่าแบบนั้นเยอะเลยนะครับเนี่ยน่ารักกว่าเยอะ^-^”

“0///0 (น่ารัก) เอ่อขอบใจออกไปได้แล้วไปฉันจะนอนไป้ฉันรีบปิดประตูทันทีเพราะไอ้คำว่าน่ารักบ้าๆบอๆของนายรองประธานสุดเซ่อแต่ซื่อบื้อนั่นแหละ ฉันไม่เข้าใจจริงๆนายนั้นน่ะอยู่ที่โดมเรดเซอร์คัทเชียวนะโดมแห่งความสนุกสนานแต่ทำไมชอบทำตัวเหมือนคนเพิ่งตื่น ไม่มีเรียวแรง แบบนั้นน่ะฮ่ะ! ถึงจะแต่งตัวดียังไงก็ยังอุตส่าห์บอกความซื่อบื้อให้ชาวบ้านเค้าได้รับรู้ ขนาดฉันเนี่ยถึงจะไม่เคยถูกใครชมว่าน่ารัก ก็ยังไม่หลงไปกับนายเลย(เนอะ)^///^!

แล้วจะแก้ตัวทำไมเนี่ยฉันก็แค่เขินรับมุขเท่านั่นแหละไม่ได้มีอะไรมากไปกว่านี้หรอกน่า

เฮ้อว่าแต่มันน่าแค้นนะเนี่ยมาหวังดงหวังดีอ่ะไรก็ช่างแต่ห้ามมาปลุกฉันตอนนี้สิยังง่วงอยู่เลยน้า~ แย่ที่สุดเฮ้อหลับต่อดีกว่า ก๊อกๆๆ เหอะๆๆ วันนี้มันจะเคาะกันทั้งวันใช้มั้ยเนี่ย -3- นางเอกเหนื่อย

ใครอีกล่ะ

ก็แพมไงค่ะ

ยัยแพมมี่ แล้วมาทำไมเนี่ย =__=^”

อ้าว! คุณจีน่าจำไม่ได้เหรอค่ะว่าต้องแต่งหน้าทำผมให้แพมเพื่อการแข่งขันในวันนี้

อ้อ! ฉันรู้แต่นี้ไก่มันเพิ่งขันไปเองน่ะ ยังเช้าอยู่เลยเธอจะรีบอะไรนักหนาฮ่ะ

“TT^TT ก็แพมอยากสวยเร็วๆนี้ค่ะนะๆแต่งให้แพมเลยนะเดี๋ยวแพมมีเรื่องอะไรจะเล่าให้ฟังด้วยน้า~ ไม่สนใจเหรอ

เรื่องอะไรของเธอย่ะยัยแพมมี่

เรื่องตลกไงค่ะ ตลกบริโภค~ ^-^;;”

“-_-* ขอโทษที่นะพอดีตอนนี้ฉันยังไม่อยากบริโภคลดความอ้วนอยู่~ คนจะนอนออกไปได้แล้วไป้!”

ปัง! ฉันปิดประตูใส่หน้ายัยแพมมี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายๆปี ยัยแพมทำให้ฉันรำคาญอย่างสุดซึ้งถึงขีดสุด เพื่อเป็นการลงโทษฉันจะสอนให้เธอรู้จักคำว่ารอ รอ รอ รอ...  

รอซักบ้างเป็นแค่สาวใช้มาเร่งเจ้านายได้ไงย่ะ คิดแต่งให้ก็บุญแล้วโว้ยๆ -_-;;”

อยากให้มันได้ยินจัง~

           

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 187 ท่าน