Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
Chocolate Chip -แพ้ใจ นายประธานที่รัก :: Eps06 อัพให้แล้วนะค่เม้น & โหวต [100%]
Unchun Skaw
# Eps03 เธอคือคนแรกที่รู้ !! [100%]
4
25/12/2554 17:14:35
656
เนื้อเรื่อง

บทที่ 3

 เธอคือคนแรกที่รู้ !!






 ( ใช่ผู้หญิงคนนั้นคือพัด )

   

         เมื่อกี้มันบอกว่าชอบ พัดงั้นหรอ กรี้ด !! ไม่อย่าจะเชื่อ นี่ฉันหูฝาดไปรึป่าว หรือว่าหลับอยู่

โอ้ย ก็ยังเจ็บอยู่นี่ว่า =[]=  ว่าแต่มันมาบอกฉันทำหอก ! อะไร แทนที่จะบอกพัด งี่เง่า ๆ จริง ๆ

 

 

    " เดี๋ยว ๆ นะ ขอขัดจังหวะ การพรรณนาถึงพัด สักแปป ถ้าชอบยัยพัดแล้วทำไมถึงไม่ไปบอกมันเล่า ?!

= =' "

 

    ( ก็จะบอกอยู่นี่ไง ฉันมันเป็นแค่คนขี้ขลาด เลยไม่กล้าไปบอก แต่ว่าอยากจะให้เธอช่วยอะไรหน่อย )

    

      เห็นฉันเป็นอะไรเนี่ย ใช้ได้ดี !!

 

   "  อะไร ? " ฉันถามเข้าด้วยน้ำเสียงเรียบ  ><' สุด ๆ

 

   ( ก็จะให้เธอเป็นสะพานให้หน่อยไง เรื่องที่จะทำยังไงเดียวค่อยบอก )

 

   " นี่ๆ ให้มันน้อยๆ ฉันไปตอบตกลงว่าจะช่วยเมื่อไหร่กัน "

 

  ( ไม่รู้ รู้ว่าฉันต้องว่างแล้ว บาย )

 

  " อ่าวนี่นาย !  "

 

       แล้วโทรศัพท์ก็ถูกตัดไป อะไรกันนี่นายนี่มัน เป็นบ้าหรือไงกัน เอาแล้วนนั้น พี่พีทจะไปไหนกัน ทำไมดูรีบร้อนจัง

 

  " พิก เดียวพี่มาอยู่คนเดียวได้ใช่มั้ย ฝันดีน่ะ "

 

  " ค่ะ ๆ ว่าแต่พี่จะไปไหน "  ไม่ทันที่ฉันจะพูดจบ พี่พีท ก็รีบปิดประตูห้อง งงกับอารมณ์ผู้ชายจริง !  โอ้ย ! โอ้ย  พิกเกลคนนี้เครียด !!

 

        แล้วทำไมอีตาซีนั้นถึงไวใจฉันนะ ว่าฉันจะไม่บอกคนอื่น เครียดๆ  หิว >o<  ไปหาไรกินดีกว่า   ฉันเลยเดินไปที่ตู้เย็น  ที่เห็นก็คือ เหล้า  และเบียร์กระป๋องทั้งนั้น พี่ฉันนี้มันยังไงกัน

 

       ทำไงดีล่ะ หิวๆ  ไม่กล้าลงไปข้างล่างด้วย หอพี่พีทมีแต่ผู้ชาย คิดผิด คิดถูกกันแน่เนี่ยยัยพิก ไปนอนดีกว่า พรุ่งนี้เช้าค่อยไปบ่นพี่พีทแล้วกัน เอาให้หูระเบิดไปเลย !!  

 

       พอเข้าไปในห้องพี่พีท ทำไมมันเรียบร้อยขึ้น ? ปกติถ้าฉันหรือว่าพัดไม่มาจัด สภาพก็ดูไม่ได้เลย บวกกับท่าทางรีบร้อนแบบนั้น หรือว่าพี่พีทจะมีแฟน !! -0- พิกคนนี้จะต้องรู้ (เสือก) ให้ได้

 

 

 

 

เช้าวันเสาร์ อันแสนสดใส (หรอ ? )

 

     แสงที่หน้าต่างส่องเข้ามายังหน้าฉัน ทำให้หมดอารมณ์ที่จะนอน -*- '  ว่าแต่ใครเนี่ย -0- มานอนข้างฉัน จำได้ว่าเมื่อวานเรามานอนห้องพี่พีทนี่นา  เป็นผู้หญิงสะด้วย ผมเธอตัดประมาณไหล่ สไลต์นิดหน่อย หน้าตาน่ารัก จัง >< '    เดี๋ยว ๆ  ฉันชักจะนอกเรื่องล่ะ จะปลุกเขาดีมั้ย ? ไม่ดีกว่า

 

    ฉันลุกขึ้นจากเตียงขึ้นไปห้องน้ำ  แล้วเดินออกไปนอกห้อง ก็เห็นพี่พีท นอนอยู่บนโซฟาสภาพ เกินจะบรรยาย - -*  พี่ฉันทำไม่อยู่แบบนี้เนี่ย 

 

     " พี่พีท " ฉันเรียกพี่พีท แล้วเขย่าตัวพี่พีท เล็กหน่อย

 

     " Zzz "  แต่เหมือนคนที่นอนอยู่จะไร้ความรู้สึก ฉันจึงเพิ่มเสียงขึ้น

 

     " พี่พีท "

 

     " Zzz Z " ยังเหมือนเดิม ครั้งสุดท้ายพี่พีทไปลุกจะเอาน้ำมาสาดจริงๆ ด้วย !! เหนื่อย

 

      " พี่พีท ตื่นสิ "

 

      " ZZz. "

 

     " ไม่ตื่นพิก เอาน้ำมาราดจริงๆ นะ "

 

    " Zzz"

 

    " นับ หนึ่ง ถึง สาม "

 

    " หนึ่ง "

 

    " สอง "

 

 

    " สาม "

 

    " เห้ย อย่านะเว้ย ตื่นแล้ว ๆ  อะไรเนี่ยพิก จะปลุกพี่ทำไม พี่เหนื่อย อยากนอน  "

 

    " เดี๋ยว พิกให้นอน แต่ว่าตอบคำถามมาก่อน ผู้หญิงคนนั้นคือใคร ? คนที่นอนอยู่ในห้อง "

 

 

    " นี่แกปลุกฉันเพื่อถามเรื่องแค่นี้ - -? " พี่พีทพูด พร้อมทำหน้าตาเซ็งสุดขีด แต่ทำไมต้องเว็งด้วย ก็คนมันอยากรู้นี่ -^-

 

    " ผิดดด้วยหรอ ใช่สิน้องสาวคนนี้มันไม่มีความสำคัญแล้วสิ " ฉันพูดพร้อมทำหน้าตางอนสุดขีด พี่ล้มตัวนอน ง่ะ นีจะไม่บอกกันจริง ใช่มั้ย ?????? ><

 

    " เข้าก็แค่คนรู้จัก มีแค่นี้เหละไม่ต้องถามมากเพราะฉันขี้เกียจตอบ จะกลับก็มาปลุกนะเดียวไปส่ง  "

 

   " ไม่ต้องหรอกเดียวกลับเอง พี่นอนไปเหอะ "

 

   " เออ ๆ ตามใจพิกเหอะ " 

  

         และพี่พีทก็หลับต่อ ฉันจึงลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัว เสร็จแล้วจึงเดินไปข้างล้างหอ จะกลับยังไงละฉัน ให้ซีมารับดีกว่า 5555555 ถือว่าช่วยกันหน่อยละกันนะ ^^

 

      ( ฮัลโหล ) เสียงนายซี เนื่อยๆ เหมือนคนพึ่งตื่น 55 5 นั้นเหละคือสิ่งที่ต้องการ

 

     " มารับฉันหน่อยสิ "

 

     ( จะบ้าหรอ ไม่เอาอ่ะ )  เขาผู้บ่ายเบน มีหรอที่จะทำได้

 

    " จะมารับมั้ย  ถ้าไม่มาก็ได้แต่เรื่องของพัดถือว่าเราไม่เคยพูดกันน่ะ " นั้นไงละถึงกับอึ่งเลยหรอ ฮ่า ฮ่า ๆ

 

    ( เห้ย ! เธอทำแบบนั้นไม่ได้นะเธออยู่ไหน ) เสียงร้อนรนของนายนั้น มีความสุขจริง ( เข้าข่ายโรคจิต - -' )

 

        " ร้านไอติมข้างๆ มหา'ลัย U "

 

       ( เออๆ เดียวไปรับ แต่ว่าเธอไปทำอะไรที่นั้น ? )

 

        " เดียวค่อยบอก มารับเร็ว ๆ อย่าเลดนะจ๊ะ แล้วเจอกัน "

  

        แล้วฉันก็กดตัดสายทิ้ง ดีเหมือนกันเหะ ได้แกล้งอีตาซีนั้น 55555555 555 ไปนั่งกินไอติมดีกว่า

 ฉันนั่งซั่งไอติม รสช็อกโกแลต ชิพ ของโปรด ><  มากิน สักพักอีตาซีก็มา  วันนี้ตานั้นแต่งตัว สบายๆ

ดูดีไปอีกแบบ  -..- บ้า ๆ  ฉันคิดอะไรเนี่ย เรียกอีกตานั้นมานั่งดีกว่า รู้สึกว่าจะมองไม่เห็นนะ

 

   " นี่ ๆ  ซีทางนี่ๆ " ฉันตะโกนเรียก แต่เสียงไม่ถึงกับดังมาก เพราะฉันก็เกรงใครคนที่นั่งอยู่ ^_^

       

   " อืม ๆ " อีตานั้น หันมามองแล้วโบกมือ แต่ว่าเรื่องอะไรจะกลับง่ายๆ ล่ะ  เรียกมาถามเรื่องยัยพัดดีกว่า สงสัยอย่างรุนแรง !!

 

    ตานั้นเดินมาพร้อมทำหน้าตา ไม่พอใจสุด ๆ 555 55 5 ได้เกรงคนนี่สิมีความสุข

 

  " นั่งก่อนสิ ฉันมีเรื่องอยางคุยกับนาย" ตานั้นนั่ง ตามคำสั่งแต่ว่าไม่คิดจะพูดอะ

 

  " -_-' "

 

  " สั่งไอติมมากินก่อนสิ  พี่ค่ะๆ "

 

  " อะไรค่ะคุณน้อง "  พนังงานเดินพร้อมถามด้วยวาจาสุภาพ

 

  "นี่นายกินรสอะไรอ่ะ ? "  ฉันหัดไปถามรูปปั่นที่นั่งยู่ตรงนั้น เงียบจริง ๆ เลย พอปากมามั้ยเนี่ย ? - -*

 

  " อะไรก็ได้ "

 

  " งั้นเอา ช็อกโกแลต ชิพก็แล้วกันนะค่ะ "

 

  " ค่ะ "

 

       ฉันหันไปบอกพนักงาน เพื่อจะสั่งไอติม แต่ว่าน่ะ ฉันมันก็นึกได้รสเดียวนั้นเหละ ด้วยความที่กินบ่อย อิอิ

แต่วันนี้ตานั้นเงียบจัง ไม่เป็นไร ถามเรื่องยัยพัดเลยดีกว่า

 

   " นี่ เรื่องพัดอ่ะ นายคิดยังไงถึงบอกฉัน "

 

   " ฉันคิดว่าเธอใกล้ชิดกัลป์พัดมากที่สุด น่าจะช่วยให้ความหวังของฉันเป็นจริง " เปิดปากสั่งที !!

 

   " งั้นหรอ แล้วใครมั่งที่รู้เรื่องนี้ "

 

   " เธอคนแรก ! "  อะไรน่ะ !! นี่ฉันไม่ได้หูฝาดไปใช่มั้ย =[]= คนแรกงั้นหรอ

 

   " แล้วนายจะให้ฉันช่วยยังไง "

 

   " ถึงเวลาก็รู้เอง "  ดูตอบมันไม่น่าช่วยเลย !!  เซ็งจิต 

 

   " ค่ะ ๆ -_- ' "  

   

       หลังจากนั้นพนังงานก็เอาไอติม มาเสิร์ฟ แล้วอีตาซีก็กินไอติมอยู่พักใหญ่ ฉันก็ได้แต่นั่งเบื่อไปเรื่อยๆ

ประมาณ 20 นาที เขาก็ไปส่งฉันที่บ้าน ระหว่างรถฉันกับเขาก็ไม่ได้พูดอะไรกัน จนเขาต้องเปิดเพลงฟังเลย บรรยายการ เงียบครึม

 

      เมื่อมาถึงบ้านประตูบ้านก็ยังปิดอยู่เมื่อเดิมไม่เปลี่ยนแปลง ไม่มีใครกลับมาเลยหรอเนี่ย เชื่อเลย นี่ฉันต้องอยู่คนเดียวอีกแล้วหรอนี่ !! T_T เศร้า 

 

 

(Talk : zee)

 

         หลังจากที่ส่งพัดเสร็จแล้ว ผมก็ขับรถตรงกลับบ้าน ยัยนี่ก็ร้ายนะ เมื่อคืนผมมั่วแต่คิดหนักจึงพึ่งจะนอนตอนหัวรุ่ง แต่ยัยบ้านั้น ดันโทรมาปลุก แถมยังเอา เรื่องพัดมาขู่อีก นี่ผมคิดถูก หรือว่าคิดผิดกัน T^T

ได้โอกาสเมื่อไหร่ล่ะก็ ยัยพิกนั้นไม่รอดแน่ เจ็บใจหนัก 

 

        พอมาถึงบ้านผมก็รับเข้าไปในห้องนอนทันที ง่วง !! บอกได้คำเดียว  บนโน้มตัวลงบนเตียงขนาด คิงไซค์  พร้อมค่อยๆ ปิดเปลือกตาลง  หลังจากนั้นก็หลับลงไป 

  

       ' นี่ซี สอนฉันเล่น เปียโนหน่อยสิ ' เสียงเด็กผู้หญิงที่ชื่อวาพัด ถามเด็กหนุ่ม ทั้งสองอายุราวๆ 11 ขวบ

 

       ' ฉันเล่นไม่ค่อยเก่งหรอกนะ '

 

       ' ไม่เป็นไร น่ะ ๆ ซี '

       

       ' พัดคุณพ่อให้มาตามกลับบ้าน เสียงเด็กผู้ชายอายุ ประมาณ 13 ปี เสียงพัด ผู้เป็นน้องสาว

 

       ' ว้า เสียดายจัง ซีฟพรุ่งนี้เจอกันที่โรงเรียนนะ '

 

       ' อืม บาย ๆ'

 

       ' บาย '    เสียงเด็กสาวพูดด้วยน้ำเสียงสดใส พร้อมโบกมือให้กลับเด็กหนุ่ม

 

         เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ทำให้ผมออกจากฝัน ความที่เป็นเรื่องจริง แม้จะนานมาก็ตามแต่ผมก็จะไม่เคยลืม  ทุกความทรงจำ

 

         ' Pig '

     

         ผมหัดไปทำความสนใจกลับโทรศัพท์ ก็พบว่าคนที่โทรมา ก็ไม่ใช่ใครที่ไหน ยัยบ้านี้โทรหาได้ตลอดจริงๆ

  

     " ฮัลโหล ว่าไงจะเรียกใช้อะไรอีก "

 

      ( ซี เกิดเรื่องใหญ่แล้ว คือว่าพัด ) ยัยนั้นพูดด้วยน้ำเสียงรีบร้อน

 

     " พัดทำไม "

 

      ( พัดรถคว่ำตอนนี้อยู่ห้อง ICU ทำไงดี TT') หา  !! =[]=

 

  

       " แล้วไงต่อ !!"

 

     (หมอบอกว่า เลือดไม่พอ แล้วพอดีว่ายัยพัดมันเลือดกรุ๊ปเหมือนแม่คนเดียว ไม่มีใครเลือดเหมือนมันเลย )

 

    " แล้วพัดเลือดกรุ๊ปอะไร "    

 

    ( เลือดกรุ๊ป O ) หา ?! งั้นก็ดีเลยสิ

 

   " แค่นี้ก่อนนะ เดียวฉันจะไปหา "

 

 

(EndTalk : Zee)

 

              หลังจากที่วางสายจากสายจกซีแล้ว ฉันแทบจะยืนอยู่ไม่ติด ถึงเราจะทะเลาะกัน ก็ใช้ว่าจะไม่รักกันซะหน่อย TT ทำไงดี ๆ  อ่าวนั้น ตาซีมาแล้ว

 

             " ซีทำไงดี "

 

             " ไม่เป็นไร ฉันหาเลือดได้แล้วล่ะ  " เข้าพูดด้วยแววตาเหมือนจะมั่นใจ แต่ว่าใครจะเป็นให้เลือดล่ะ

 

             " จริง ๆ หรอ แล้วคนๆ นั้นอยู่ไหนล่ะ "

 

             " ก็ยืนอยู่ตรงหน้าเธอนี่ไง  "

 

             " !!!!!!!

____________________________________

 

             " อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ ฉันจะช่วยน้องเธอนะ พาฉันไปให้หมอเลย ฉันพร้อมแล้ว "

 

        ฉันแทบจะไม่อยากจะเชื่อ ก็ซีนะ กลัวเข็มชีดยามากๆ เลยก็ว่าได้  ตอนประถม ทางโรงเรียนให้มีการเจาะเลือด ตานั้นยังร้องจะเป็นจะตายเลยนี่นา

 

           

            "  แต่ว่านายกลัว.. "

 

            " นั้นมันแต่ก่อนนะ ตอนนี้ฉันจะจบมัธยมแล้วนะ อย่าห่วงเลย "

 

            " งั้นก็ขอบคุณมาก ๆ เลยนะซี T T' พึ่งเคยเห็นนายมีประโยชน์ครั้งแรก "

 

             " = ='  "

 

 

 @ โรงพยาบาล RF ห้อง 563   คนไข้ นางสาวพิภัทรศร  อนาประดิษฐ์ 

 

          หลังจากที่ ซีให้เลือดทางโรงพยาบาล ก็เริ่มการผ่าตัดทันที่ ตอนแรกเห็นเป็นใจกล้า พอให้เลือดเสร็จอีตาบ้านั้น ก็เป็นลมไปเลย ไอเราก็นึกว่าจะเลิกกลัวซะแล้ว แต่ก็นะ ต้องขอบใจเค้ามาก ๆ เลยแล้วกัน

ที่อุตส่าห์ให้เลือดพัด ฉันยังไม่อยากมีแฝดเป็นผีหรอกนะ ><'  

       

         

         ตอนนี้พัดยังไม่ฟื้น ฉันก็เลยต้องนั่งเฝ้าอยู่คนเดียว คุณพ่อต้องรีบไปเคลียงาน พี่พีทก็บอกว่าไปธุระ

ถึงจะมีซีอยู่ ก็เหมือนไม่มี เพราะยังไม่ได้สติเหมือนกัน ฉันเลยเซ็งสุด ๆ ทุกคนชอบทิ้งฉันทุกทีเลย ว่าจะโทรไปหาแพนให้มาอยู่เป็นเพื่อน ก็ดันมีนัดกับแฟน T T' เศร้า  

            

          

        ว่าแต่นี้มันกี่โมงกันแล้วเนี่ย ฉันจึงหันไปดูนาฬิกา หา !! นี่มันจะ 4 ทุ่มอยู่แล้ว อะไรกันนี่ฉันยังไม่ได้กินอะไรเลยนะเนี่ย ไม่ได้การแล้วยิ่งเป็นโรคกระเพาะอยู่ด้วย ปลุกตาซีดีกว่า

   

            " นี่ ๆ นายตื่นได้แล้ว จะนอนไปถึงไหน "

 

            " = = '     เธอนี่ชอบปลุกฉันจังนะ "

 

            " ไปล้างหน้าเร็ว ๆ ฉันหิว !!  "

 

            " หิวก็ไปอะไรกินเองสิ โตแล้วนะ แล้วถ้าเธอไปแล้วใครจะเฝ้าพัดล่ะ "

 

            " แปปเดียวเอง "

 

             " ก็ได้ ๆ "

 

             เย้ ! จะได้กินข้าวแล้ว :D 

 

            " ขอ. น้ำ.. หน่อย... สิ "  เอ้ นั้นมันเสียงใคร  หรือว่าจะเป็นพัด

 

            " พัด !!! " ฉันกับซีตะโกนพร้อมกันที่หันไปที่เตียง

 

            " เร็วสิ ฉันคอแห้งจังเลย "

 

            " ได้ ๆ เดียวฉันเอาให้ " ซีพูดพร้อมรีบเดินไปรินน้ำ ฉันจึงเข้าไปหาพัดข้างๆ เตียง

 

            " พัด เป็นยังไงบ้าง เจ็บตรงไหนรึป่าว ฉันเป็นห่วงเธอแทบแย่นะ ToT   "  ฉันพูด พร้อมน้ำตาที่ไหลลงมา  

 

            " อย่าเว่อร์ กันหน่อยเลย ฉันไม่ได้เป็นอะไรมากซะหน่อย ^^ "

 

            " อะนี่น้ำ " ซีพูด พร้อมส่งน้ำให้พัด             

 

             หลังจากนั้นพัดก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง เรื่องมันก็ไม่มีอะไรมาก แค่พัดถูกพวก ฝ่าไฟแดงจนเข้าตอนนี้ ทางตำรวจกำลังตามหาตัวอยู่ แต่ยังพัดนี้สิ บอกว่าไม่เอาความ เพราะว่าไม่ได้เป็นอะไรมาก ?! แค่แขนหักขวา กับแผลถลอกนิดหน่อย ?!               

 

           ตอนนี้ฉันอยู่กับพัดสองคน ตาซีขอตัวกลับก่อนเพราะว่าไม่ได้บอกทางบ้าน แถมรีบจนลืมเอาโทรศัพท์ มาอีก ก็เลยกลัวคนทางบ้านจะเป็นห่วง แต่ว่านั้นก็ไม่ใช่ปัญหา ปัญหามันอยู่ที่ว่าทำไมเขาถึงไม่ให้บอกว่า เขาเป็นคนให้เลือดพัดกันนะ จะติดทองหลังพระรึไงกัน - - '

 

 

         ( ซี : ฮัดเช่ย !  - -' อะไรเนี่ยไปโรง'บาล แปปเดียวนี้เป็นหวัดสะแล้วหรอ )

 

        

           " นี่ฉันว่า เธอน้าเอาเรื่องพกวนั้นหน่อยนะ ไอพวกที่ไม่จักมารยาทในการขับรถ ! "  ฉันพูดกับพัดพร้อมใส่อารมณ์ ก็มันทนไม่ได้นี่ คนอะไรไม่รู้จักขับรถให้ดีๆ เลย  >*<

 

           " ชั่งมันเหอะ ฉันก็ได้เป็นอะไรมากสะหน่อย :) "  แต่ดูที่แม่นี่ตอบซะสิ ใจดีเหลือเกิน !

 

           " ง้นก็เรื่องของเธอ พรุ่งนี้ไม่ต้องไปโรงเรียนหรอกนะ เดียวฉันจัดกรเรื่องลาป่วยเอง คุณหมอเขาห้ามเธอออกจากโรง' บาล จนว่าจะหาย

 

           " ฝากด้วยละกัน คืนนี้ฌะอจะนอนนี่หรอ เสื้อผ้าก็ไม่มีนี่นา ? "

 

          " อ่อ ๆ เดียวพี่พีทเอามาให้ คงจะใกล้มาแล้วมั่ง เธอนอนเถอะ พักผ่อนเยอะ ๆ จะได้หายไว ๆ "

 

           " ค่า  ! "  

 

วันต่อมา

 

@ เกรด 12 ห้อง C  คาบโฮมรูม

         

           " ในวันศุกร์ที่จะถึง ทางโรงเรียนเราจะจัดงานวิชาการ ปีนี้ทางโรงเรียนของเราได้เป็นเจ้าภาพ ในเรื่องสถานที่  โรงเรียนของเราก็จะต้องส่งตัวแทนไปเหมือนกัน  ซึ่งทางเรื่องภาษาฝรั่งเศส คงจะต้องตกเป็นของห้องเราที่จะต้องรับผิดชอบนะ  "

 

           ฉันนั่งมิตเตอร์โรส รายงานกานแข่งขันวิชาการ มันก็เหมือนเดิม ๆ ทุกปี แต่ที่พิเศษคือ ปีนี้ดันมาคัดตัวนักเรียน ห้องฉัน !      ฉันละเสี่ยวโดนไปแข่งจริงๆ เลย ฉันก็ไม่เก่งอะไรมากหรอกนะ แค่ได้คะแนนเยอะกว่าคนอื่นเท่านั้นเอง ( ?! )

         

          " ฉันคิดว่าพวกคุณ คงจะให้ความร่วมมือกันนะ ฉันจะเอารายชื่อ ตอนเย็น แล้วกันนะ "

 

          " มิตเตอร์ค่ะ ! "  เสียงแพนดังขึ้นขณะที่ มิตเตอร์กำลังจะออกไปจากห้อง จะเรียกทำไมกันเนี่ย ?

 

          " มีอะไร ? "

 

          " คือพวกเราหาตัวแทนได้แล้วค่ะ "

 

          " ใครหรอ ? "

 

           " ก็ หัวหน้าห้องของเรายังไงละค่ะ " เอ๋ ? หัวหน้าห้อง เฮ้ออ อ ไม่ใช่ชื่อเรา แต่ว่าหัวหน้า หา !! เรานี่ว่าหัวหน้าห้อง =[]=  

 

           " แพน !! "

 

            " พิกเกล นะหรอ โอเคตามนั้นแล้วกันนะ เรื่องรายละเอียดเดียวฉันจะมาบอกอีกครั้งแล้วนะ "

           แล้วมิตเตอร์โรสกก็เดินออกไปจากห้อง นี่มันอะไรกัน ! !  ฉันเกียจแข่งขันที่สุดเลย ถ้าหากฉันแพ้ขึ้นมาฉันจะทำยังเนี่ย !!  

 

            " แพน นี่แกคิดบ้าอะไรเนี่ย เสนอชื่อฉันไปทำไม YoY "

 

            " เอานะแก  ถ้าไม่ใช่แกแล้วใครละที่เก่งๆ ^^ " ทำไม ๆ  ยัยเพื่อนบ้า นี่มันไมใช่เรื่องล้อเล่นนะ

 

             " T__ T' "  

 

             " โธ่ ๆ อย่าหน้าแบบนี้ นะเพื่อน เดียวฉันจะเป็นกำลังใจให้ ^^

 

             " T_T "

 

 

พักเที่ยง @ ห้องวิชาการ

 

          " เอาละ เธอเอาเอกสารไปอ่านนะ จะบอกทั้งเรื่องที่จะเป็นข้อสอบ แล้วก็เวลาที่เธอจะต้องเข้าแข่งขัน "  

 

           " ค่ะ "

 

           " ฝากด้วยนะ ฉันรู้ว่าเธอทำได้ ไปได้ล่ะ "

          

           " ค่ะ "

          

           หลังจากที่โดนเล่นบ่นยาว เนื่องจากฉันมาช้าไป 20 นาที ( สมควร ) ทำไงได้ละ ก็ฉันไม่ได้ยินที่ประกาศนี่นา  นี่ถ้าแพนไม่ทักขึ้น โดนยาวกว่านี้แน่เลย  T_T'

         

           " เป็นไงบ้างแก " แพนที่นั่งอยู่หน้าห้อง เดินเข้ามาถาม 

         

           " เป็นไงละ โดนบ่นยาวเลย แถมยังไม่ได้อธิบายอะไร ให้แต่เอกสารมาอ่าน " 

          

          " ไม่มีอะไรแล้วใช่มั้ย ไปขึ้นห้องเหอะ " 

          

          " โอเค ไป " 

 

  ตี้ด ตี้ด ตี้ด !

       

              นี่มันเสียงข้อความฉันนี่นา สงสัยพัดส่งมาแน่เลย

 

         " แพนเป็นหนึงนะ ข้อความเข้า "  ฉันส่งเสียงบอกแพน ที่เดินนำหน้าฉันไปอยู่  แล้วก็ก้มลงหยิบ

 

โทรศัพท์ ขึ้นมาดู แต่ว่านี่มันไม่ใช่เบอร์พัดนี่ว่า - -'    เบอร์ใครละเนี่ยไม่คุ้นเลย

 

             - เย็นนี้เดียวฉันหาที่ห้อง แล้วไปเยี่ยมพัดพร้อมกัน -  

                           

                                                                    ซี

 

             แล้วทำไมไม่ใช่เบอร์ตัวเองส่งมาละเนี่ย ไม่เข้าใจอารมณ์เขาเลย 

 

        " นี่พิกเร็ว ๆ หน่อย " เสียงแพนตะโกน        

 

        " อื้ม " ฉันตะโกนตอบแพนไป

 

เลิกเรียน !!

 

         " วันนี้แกลงไปก่อน ก็ได้นะ ฉันมีธุระนิดหน่อย " ฉันบอกแพนที่กำลังเก็บของใส่กระเป๋า 

 

         " โอเค ฉันไปแล้วนะ บาย ^^ "

 

         " จ้า ๆ " 

              

              หลังจากนั้นฉันก็เดินออกมานั่งหน้าระเบียง เนื่องจากเวรวันนี้ มันจะทำความสะอาด แล้วฉันก็ต้องตรวจความสะอาดอยู่แล้ว  ปกติก็ให้รองเป็นคนรัผิดชอบ แต่วันนี้ไหนๆ ก็ต้องมานั่งรอประธานสุดงีเง่า ก็เลยบอกให้มันกลับบ้านไปก่อน 

          

          " พิก รอนานมั้ย " เสียงที่คุ้นหู แต่ไม่ค่อยอยากได้ยินสักเท่าไหร่ ดังมาแต่ไกล  -______- '

         

          " ก็พอสมควร แต่ก็ไม่นานเท่าวันนั้นหรอกนะ อีกอย่างวันนี้ก็ต้องกลับช้าอยู่แล้ว " ฉันพูดประชด ออก

 

ไปน่าหมั่นไส้ที่สุด  -*- !

         

          " นี่เธอพูดดีๆ กับฉันหน่อยสักวันจะเป็นอะไรไป หัดๆ ไว้บ้างเดียวน้องสาวเธอก็จะเป็นแฟนฉันแล้ว

 

นะ " เขาพูดด้วยน้ำเสียง ราบเรียบ เหมือนไม่มีอะไรเกินขึ้น นี่เขามีความรู้สึกไปมั้ยเนี่ย ?

         

         " จะพยายามให้ถึงที่สุด ว่าแต่จะไปกันได้รึยัง "

             

           เขาไม่พูดอะไรแต่เดินนำหน้าฉันไปที่โรงรถ ขณะที่เดินทางมาฉันกับเค้าก็เงียบตลอด อึดอัด !!

 

           " จะไปเยี่ยมพัดทั้งที่ ไม่คิดซื้อของเยียมเลยหรอ " ฉันถามเขาออกไป แต่ว่าก็หลีกที่จะถามกวน เบื้องล่างของไม่ได้ >*<

           

           " เรื่องนั้นเธอไม่ต้องห่วงหรอก เพราะฉันซื้อเรียบร้อยแล้ว " เขาตอบพร้อมทำหน้าตารำคาญ !! นี่รำคาญมาก เดียวก็ไม่ช่วยซะเลย !!  

          

           " งั้นหรอ " แต่ฉันก็เลือกที่จะไม่มีเรื่อง  ( หรือไม่กล้า )ได้แต่นั่งเงียบจนเข้ามาถึงโรง'บาล ฉันเดินไปจะขึ้นลิฟ  พร้อมๆ กับเขาที่เอาแต่เงียบ นี่วันนี้พาปากมารึเปล่า ? = ='

 

             พอถึงที่หน้าห้องฉันเลยเป็นฝ่ายเปิดประตูให้ เนื่องจากมือเขาถือของ ที่จะเอามาเยี่ยมเยอะมาก !

ไม่รู้ว่าจะซื้ออะไรหนักหนา !  พอเข้าไปในห้องก็เห็นพัดหลับอยู่ พวกเราเลยตั้งของแล้วออกไปนอกห้องกัน

มานั่งที่สวนให้โรง'บาล  แต่เขาก็เอาแต่เงียบอยู่นั้นเหละ ไม่ได้ ๆ อยู๋แบบนี้นานๆ แล้วประสาทรับประทานกันพอดี  ฉันเลยจำใจพูดออกไปเรื่องพัด

          

           " นี่เรื่องพัดที่นายบอกว่า อยากให้ฉันช่วยมันคืออะไร ? " ฉันหัดไปถามเขาที่นั่งอยู่ข้างๆ

                 

          " ก็ไม่มีอะไรมากหรอก สิ่งแรกที่เธอต้องทำคือ ถามเกี่ยวกับ ผู้ชายในสเป็ก ของพัด " เขาหันมา

 

มองแล้วตอบด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ เหมือนเดิม

          

          " แค่นี้เอง หรอ  "

         

           " ตอนนี้น่ะ ใช่ แต่เดียวหลังจากที่พัดออกจากโรง'บาล ยังมีอีกเยอะ " 

 

          อะไรนะ ! นี่เขาบอกว่ามีอีกเยอะเลยหรอ เหอะ !  

        

          " ฉันจะพยายามเท่าที่ทำได้แล้วกัน นี่ๆ ฉันถามอะไรหน่อยทำไมนายถึงชอบพัดละ " ฉันถามเขา

 

ด้วยความอยากรู้มานานมาก ๆ ><'  แต่ว่าเขาจะตอบมั้ยเนี่ย  เอาแต่เงียบอยู่นั้นเหละ

               

          " เพราะอะไรนะหรอ  เพราะเป็นคนที่ค่อยห่วงฉันตลอดเลย พัดชอบห่วงแต่คนอื่นแต่ไม่เคยนึกตัว

 

เองเลย เธอก็คงจะรู้ดีว่าพวกเราอยู่โรงเรียนเดียวกันตลอด  "

          

         " แสดงว่านาย เข้าโรงเรียนตามพัดหมดเลยดิ "

          

         " ใช่นะสิ "   นายนี่ลงทุนจังเหะ แล้วทำไมไม่บอกพัดมันเนี่ย ไม่เข้าใจเลย นี่จะเรียนจบมัธยมกันอยู่

 

แล้วพึ่งคิดได้ สมองช้าจริงๆ เลย  

 

            " แล้วทำไมนายไม่บอก พัดไปตรงๆ เลยละ "

 

            " ก็จะบอกอยู่นี่ไง " พึ่งคิดได้หรือไง ?!  

           

           " ฉันว่าป่านี้พัด มันตื่นแล้วมั่งไปหาพัดกันเหอะ "

            

          แล้วฉันก็เดินขึ้นไปในห้องพัด  เป็นไปตามคลาดไว้ พัดฟื้นแล้วเนื่องจากพี่พีทปลุก แต่พี่พีทเนี่ยสิถามใหญ่เลยว่า ซีเป็นใคร มาจากไหน รู้จักกันได้ยังไง  แถมยังทำน่าตาเอาจริงอีกด้วย ฉันเลยต้องบอกว่าเป็นเพื่อนกันเฉยๆ  อธิบายอยู่ตั้งนานกว่าจะเข้าใจ

 

            พี่ฉันเนี่ย หวงน้องไม่เข้าเรื่องจริงๆ เลย      แต่ฉันก็ยังอดสงสัยเรื่องซีฟ ไม่ได้อยู่ดี ถ้ารักพัดก็หน้าจะบอกมันไปสิ จะเก็บไว้ทำไมกัน

 

            ?!  

 

 

    วันต่อมา

 

             อะไรกันเนี่ย !!    ทำไมฝนต้องมาตกด้วยล่ะ YY' มันทำให้ฉันเดินไปโรงเรียนลำบากที่สุด !  ร่มคันเล็ก ๆ ที่ฉันถือมาก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลย  - -'+  วันนี้ฉันต้องตัวเปียก แล้วนั่งเรียนตากแอร์อีกมีหวัง มีหวังเป็รไข้แน่ๆ เลย โถ่ นี่อย่าหาเรื่องให้ฉันต้องป่วยก็ไม่ได้ พระเจ้าทำไมถึงทำกับ หญิงสาวผู้น่ารัก ( ?! ) คนนี้ด้วย

 

         ปี๊น ๆ  !!

 

       " นี่เธอเดียวฉันไปส่งไหม ? "   เสียงผู้ที่ไม่ต้องประสงค์ ผู้มีเรือนผมสีทองอ่อน ๆ  แววตาเย็นชาคู่นั้น ที่ฉันเกลียดที่สุด  ดังมา ทำให้ฉันรู้สึกอารมณ์เสียกว่าเดิมซะอีก !

 

     

      " ไม่เป็นไร ฉันเดินไปได้ "  ฉันตอบกับไปอย่างไม่ต้องคิด  ฉันยอมเปียกดีกว่าไปกับเขาดีกว่า

 

      " แน่ใจ ?! " เขาถามด้วยน้ำเสียง เยาะเย้ย -^- +

 

      " แน่ใจย่ะ ! "  

 

      " แต่ว่าฉันคงจะให้เธอทำตามใจตัวเองไม่ได้ เพราะว่าฉันยังต้องให้เธอช่วยอีกเยอะ ! " 

 

                 เขาลงมาจากรถพออุ้มฉันพาดขึ้นหลัง ! เขทำบ้าอะไรเนี่ย ?!  T_T'

 

    " เฮ้ย ! นี่นายทำบ้าอะไรเนี่ย ปล่อยฉันลงเดี่ยวนี้นะ "

 

    " อยู่นิ่ง ๆ สิ "

 

    " ไม่เอา ๆ ปล่อยเดียวนี้ "   

 

              แล้วหลังจากนั้น เค้าก็โยนฉันเค้าไปในรถอย่าง แรง ฉันก็เจ็บเป็นนะ YoY  (เฟร่ย)

 

     " โอ้ย !  ฉันเจ็บนะ "

 

     " ก็อยากให้ปล่อยไม่ใช่หรอ ปล่อยแล้วนี่ไง "

 

     " มันไม่ใช่แบบนี้ ! "  เขาไม่พูดอะไร พร้อมเดินไปขึ้นรถฝั่งคนขับ เขานี้มันยังไงกัน เดียวก็ไม่ช่วยซะเลย 

 

     " นั่งดี ๆละ ฉันจะออกรถแล้ว "

 

     " ชิ ! "

 

      " ฉันเตือนเธอแล้วนะ "

 

      " กรี๊ด ด ด  ดดด ด !! "              

          

         

          

            

 

ขอโทษน่ะค่ะ ที่มาอัพให้ช้า พอดีว่าตอนนี้งานมันมารุ่ม TT เหนื่อย

อ่านแล้วถ้าพิมพ์ ผิดตรงไหนก็ขอโทษด้วย ช่วงนี้เบลอ ๆ ไม่ค่อยมีสมาธิสักเท่าไหร่

 

 อ่านแล้ว เม้น โหวตด้วยน่ะค่ะ

กอดดดดดดดดด ด ! ! คนอ่าน

 

 

     

 

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1

ขอโทษเรื่องรูปด้วยน่ะคะ
พอดีกว่ามันเป็นอะไรก็ไม่รู้

T_T

จากคุณ unchun/(skaw) อัพเดตเมื่อ 04/07/2554 22:20:21
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 338 ท่าน