Guest   
 
Username:
Password:




 


  
 



 
อ่านเรื่อง
แผนการร้าย(รัก)คุณชายสุดหล่อ[Perfect Prince]
อาราอิ
คำสารภาพ(รัก)
27
18/07/2554 23:05:35
1664
เนื้อเรื่อง

images by free.in.th


ตอนที่

27 คำสารภาพ(รัก)

 

Part I. เตือน

 

..หลังจากงานหมั้นที่โรงแรมเสร็จสิ้น ทุกคนก็แยกย้ายกันกลับบ้านเพื่อเตรียมงานเลี้ยงตอนเย็นที่ฝ่ายหญิงจัดบ้าง โดยจัดที่บ้านของมายูมิเพราะเธอต้องการเอาคืนชินยะในงานตอนเช้า..ครอบครัวโทดะมากันพร้อมหน้า ทั้งคุณแม่ คุณป้าแม่บ้านใหญ่ เรียวโกะก็ด้วย..

 

            พี่ชินยะ! จะไปไหน ทำไมไม่ไปทักฉันก่อน? มายูมิวิ่งตามมาขวางหน้าเอาไว้

คนอยากกินเหล้ากับเพื่อน ต้องรอด้วยเหรอ.. เปิดบทสนทนาแรกก็ไม่น่าฟังแล้ว

ทำไมพี่ไม่เหมือนพี่โทดะบ้าง..พูดกับฉันดีๆ ไม่ได้รึไง? พอได้ยินแบบนี้ น้ำตามันก็พาลจะไหลซะให้ได้

ฉันก็เป็นของฉันแบบนี้แหละ ไม่พอใจก็ถอนหมั้นไปสิ..จะทนไปทำไม..

ไม่มีทาง! ฉันไม่มีวันถอนหมั้นแน่!!”

เฮอะ.ฉันจะคอยดู ว่าเธอจะทนฉันได้ซักแค่ไหน หลีกไป!”

..มายูมิต้องทนกับคำพูดและการกระทำของชินยะอีกแล้ว ตั้งแต่รู้จักกันจนมาถึงวันนี้ เขาไม่เคยพูดกับเธอดีๆ เลยซักครั้ง นับวันยิ่งรุนแรงขึ้น..มายูมิจะทนได้แค่ไหนกันนะ..

 

ไง! ไอ้น้องเขย เรย์จิทักทายโทดะแบบสนิทชิดเชื้อจริงๆ

นายพูดอะไรเนี่ย? ลำบากใจกับสรรพนามนี้มาก

อ้าว? ก็มันจริงหว่า อีกหน่อยนายก็ต้องแต่งงานกับน้องสาวฉันอยู่แล้วนี่

นี่นายดื่มเหล้าด้วยเหรอ? เพราะได้กลิ่นเหล้าจากเรย์จิหึ่งเลย

นิดหน่อย ก็งานหมั้นน้องทั้งทีนี่หว่า มันก็ต้องฉลองกันหน่อยสิ

 

นายห้ามดื่มนะ เรียวโกะจ้องหน้าโทดะ และเริ่มขู่ขั้นเบสิก

เฮ้ย! นี่นายนอกใจน้องฉันเหรอวะ!” โวยวายที่เห็นเรียวโกะท่าทางสนิทกับโทดะ

ไปกันใหญ่แล้ว นี่เรียวโกะไง จำไม่ได้เหรอ?

หา? นี่นายจะบอกว่า..นี่เป็น..ยัยเด็กที่แกล้งปล่อยลมยางรถฉันตอนนั้นน่ะนะ!”

.

.

..ย้อนกลับไปเมื่อ 8 ปีก่อน (ภาพขาวดำนิดๆ) เหตุการณ์วันนั้นเกิดขึ้นที่บ้านของโทดะ หนุ่มน้อย 3 สหาย ชินยะ โทดะ เรย์จิ แข่งจักรยานกัน ชินยะกับเรย์จิที่ตัวโตกว่าจะผลัดกันชนะเสมอ ส่วนโทดะก็จะครองอันดับบ๊วยตลอดกาล..

..เรย์จิในตอนนั้น(12 ปี) พอชนะทีไรก็จะหัวเราะเสียงดังแล้วยังทำท่ากวนโอ๊ยด้วย เรียวโกะ(7 ขวบ)เห็นแล้วหมั่นไส้มาก กลายเป็นความเจ็บแค้นแทนโทดะ จึงแอบไปปล่อยลมยางจักรยานของเรย์จิในการแข่งครั้งสำคัญ ทำให้เรย์จิแพ้ไปอย่างราบคาบ แถมยังต้องเสียแผ่นเกมส์สุดหวงไปในการเดิมพันครั้งนั้นด้วย..

 

[..ตัดภาพกลับมาที่ปัจจุบัน..]

 

เอ่อ..สวัสดีค่ะ คุณเรย์จิ ทำหน้าไม่ถูกเพราะเคยทำแบบนั้นจริงๆ

โตขึ้นมากเลยนะ..จำแทบไม่ได้

 

มาทำอะไรตรงนี้วะ? ชินยะมาตามแล้ว เพราะเขาเบื่อมายูมิเต็มทน

เฮ้ย! ชินยะมาดูนี่สิ..นี่ไงเรียวโกะ!”

เออ เรียวโกะ แล้วไง? ทั้งชินยะ โทดะ เรียวโกะ ออกอาการงงกับท่าทางของเรย์จิกันหมด

นี่แกไม่แปลกใจเหรอวะ? ไม่เจอกันพักเดียวโตขนาดนี้แล้ว..แถมน่ารักซะด้วยสิ!”

หา? เรย์จินายคงเมาแน่เลย มองว่ายัยเรียวโกะสวยไปได้ ฮ่าๆๆ

เฮ้ย! ฉันพูดจริงๆ นะเว้ย..มีสาวน่ารักไม่แนะนำกันบ้างนะ

..คำพูดของเรย์จิที่พูดถึงเรียวโกะ ทำให้ชินยะรู้สึกได้ว่ามันไม่ธรรมดา เพราะสีหน้าและท่าทางของเรย์จิดูจริงจังมาก ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ แน่..แต่คนที่ไม่ได้สงสัยอะไรกับเขาเลยคือโทดะ(เฮ้อ..)

 

จะยืนมองกันอีกนานมั้ย? ชินยะทำลายความเงียบ เพราะเรย์จิมองเรียวโกะนานมาก

ฉันไปก่อนนะ..เรียวโกะ ก่อนไปยังไม่ลืมยิ้มให้ และส่งสายตาแปลกๆ ด้วย

 

เดี๋ยวโทดะ อย่าเพิ่งไป กอดคอเพื่อนออกมาคุย ปล่อยให้เรียวโกะยืนงงอยู่คนเดียว

มีอะไรเหรอ?

นายระวังเรย์จิไว้ดีๆ แล้วกัน ฉันว่ามันมองเรียวโกะแปลกๆ ว่ะ

พูดอะไรของนาย?” ยังไม่รู้เรื่องจริงๆ ด้วย

นายไม่ได้ยินที่มันพูดเหรอ? นายเห็นเรียวโกะทุกวันอาจจะไม่ได้สังเกต ตอนนี้เรียวโกะไม่ใช่เด็ก 5 ขวบแล้วนะ..ถ้าไม่อยากผูกญาติกับมันอีกคู่ ก็ดูไว้ให้ดีๆ ล่ะ เข้าใจที่ฉันพูดใช่มั้ย?

..โทดะเข้าใจที่ชินยะพูดอย่างแจ่มแจ้ง เขาเองก็เกือบจะทำเรื่องไม่ดีไม่งามมาครั้งนึงแล้วเหมือนกัน เนื่องจากฤทธิ์เหล้าเมื่อคราวก่อน(จากตอนที่ 17)..ชินยะรีบเตือนเอาไว้ เพราะเห็นว่าเรียวโกะก็เป็นเพื่อนเขาในสมัยเด็กเหมือนกัน และไม่อยากเห็นโทดะกับเรย์จิต้องผิดใจกันเพราะเรื่องนี้..

 

..แต่ถึงจะระวังแค่ไหน ยังไงก็ต้องมีช่องว่างจนได้ เพราะเรนะมาพาตัวโทดะออกไปสวีทหวานตามประสาคู่หมั้นหยกๆ..ส่วนชินยะก็มัวแต่หนีมายูมิ จนลืมนึกไปว่าเรียวโกะต้องอยู่คนเดียวกับสถานที่ที่เธอไม่คุ้นเคย จะเกิดอะไรขึ้นล่ะ!!

 

อยู่นี่เองเหรอ เรียวโกะ เรย์จิหาเจอจนได้ อยู่คนเดียวซะด้วยสิ

เอ่อ..คุณเรย์จิไม่ไปนั่งกับเพื่อนเหรอคะ?ในใจหวังว่าเขาคงจะลืมเรื่องแผ่นเกมส์ไปแล้วนะ

ไม่ล่ะ เบื่อเพื่อนแล้ว อยากคุยกับเธอมากกว่า

ฉันคุยไม่สนุกหรอกค่ะมองหาโทดะไปด้วย เพราะไม่รู้จะคุยอะไร

 

เราไปคุยกันทางโน้นดีกว่า อยู่ๆ เรย์จิก็ดึงแขนเรียวโกะแล้วพาออกไปจากงาน

จะไปไหนคะ!”

ไม่มีอะไรหรอกน่า ฉันแค่อยากคุยด้วย

..เรย์จิเน้นคำว่าคุย เพื่อให้เรียวโกะสบายใจ..แต่เขากลับพาเธอมาที่สวนหลังบ้าน มันเงียบมากได้ยินเสียงคนอยู่ไกลๆ..ตอนนี้เรียวโกะเริ่มรู้สึกกลัวขึ้นมา แต่เรย์จิจับแขนไว้แน่นมาก ดึงไม่ออก..

 

คุณเรย์จิ..ปล่อยก่อนค่ะ ฉันเจ็บ

เจ็บเหรอ..ขอฉันดูหน่อยสิ แกล้งจับมือแบบน่าเกลียดมาก

คุณจะคุยอะไรก็พูดมาสิคะ ดึงมือกลับทันที

 

เธอชอบโทดะรึเปล่า?

เอ่อ..ฉันจะไปชอบเขาได้ยังไงเล่นมาถามกันตรงแบบนี้ๆ ใครจะไปคิดออก

งั้น..ฉันจะทำให้เธอชอบฉัน เริ่มพูดอะไรแปลกๆ แล้ว

คุณพูดอะไร? ฉันจะกลับแล้ว

หึ.หึ.กลัวฉันเหรอสาวน้อย..เธอน่ารักขนาดนี้ ไอ้โทดะมันโง่หรือมันเซ่อกันแน่นะ?เอามือจับคางเรียวโกะ เพื่อดูหน้าให้ชัดๆ

ฉันจะกลับ!” ทั้งโกรธทั้งกลัวรีบสะบัดหน้า กำลังจะวิ่งหนีแล้ว แต่เรย์จิกระชากแขนเรียวโกะเข้าไปกอดไว้จนได้!!

 

จะกลับก็ได้! แต่ไม่ใช่ตอนนี้!!”

ปล่อยนะ!!” พยายามเอามือดันหน้าเรย์จิออกไปห่างๆ

ตัวเล็กแค่นี้ แต่ฤทธิ์มากจริงๆ นะ!”

ไม่นะ! ปล่อยฉัน!!”

 

อายุแค่นี้ยังน่ารักขนาดนี้..อีกหน่อยจะสวยแค่ไหนนะ จะดิ้นทำไม! มาอยู่บ้านฉันดีกว่า สวยๆ แบบนี้ฉันทุ่มเต็มที่เลย อยากได้อะไรล่ะ?คิดว่าดิ้นได้ดิ้นไป ลองได้ฟังข้อเสนอแล้วไม่ว่าใครก็เสร็จทุกราย

ไม่!! ฉันจะอยู่กับโทดะ!!” แค่เรื่องที่ต้องไปอยู่โรงเรียนประจำก็ทรมานใจมากพอแล้ว ถ้าต้องตัดขาดจากเขาต้องทนไม่ได้แน่ๆ

ขนาดนี้แล้วยังจะคิดถึงมันอยู่อีกเหรอ!! ป่านนี้มันคงถึงไหนต่อไหนกับน้องฉันไปแล้วล่ะ มาพูดเรื่องของเรากันดีกว่าน่า!!”

 

โทดะช่วยด้วย!! นายอยู่ที่ไหน มาช่วยฉันเร็วๆ..ฉันกลัว..ฮือๆๆๆ

..เรียวโกะกำลังอยู่ในสถานการณ์ฉุกเฉิน ไม่มีโทดะอยู่ตรงนี้ ที่อยู่ตรงหน้าคือเรย์จิที่กำลังเมาเต็มที่..เธอเข้าใจในคำสอนของคุณป้าแล้ว ว่าอย่าอยู่กับผู้ชายตามลำพัง เรียวโกะรู้สึกกลัวผู้ชายขึ้นมาแล้วจริงๆ  จะเป็นยังไงต่อไปล่ะ!!

 

ระเบียงห้องนั่งเล่น ชั้น 2

 

พี่โทดะคะ~~ พระจันทร์คืนนี้สวยจังเลย เรนะออดอ้อนเต็มที่ บรรยากาศช่างเป็นใจจริงๆ

เอ่อครับ..สวยมากเลย

แล้วดาวดวงนั้นละคะ~~ สวยกว่าฉันรึเปล่า?

เรนะจังสวยกว่าอยู่แล้วครับ ตอบแบบนี้มารอบที่ 4 แล้ว แต่เธอก็ยังถามอยู่ได้

แหม..พี่โทดะก็~~ หล่อแล้วยังปากหวานด้วย

ขอโทษนะครับ..คือพี่ขอไปห้องน้ำซักครู่^^”

ก็ได้ค่ะ..แต่อย่านานนะคะ

ไม่นานหรอกครับ

 

ทำไมรู้สึกแปลกๆ ความรู้สึกไม่สบายใจแบบนี้..เรียวโกะเป็นอะไร?

..โทดะรู้สึกเหมือนเป็นกังวลบางอย่าง..อยู่ๆ เขาก็นึกถึงหน้าเรียวโกะขึ้นมา ยิ่งคำพูดของชินยะก่อนหน้านี้ ก็ยิ่งทำให้รู้สึกกลัวขึ้นไปอีก..เขาหวังว่าตอนนี้เรียวโกะคงจะอยู่กับคุณแม่ของเขาหรืออยู่กับคุณป้าแม่บ้าน แต่ความรู้สึกไม่สบายใจกลับเพิ่มมากขึ้นเหมือนจะบอกอะไรบางอย่าง..โทดะจะช่วยเรียวโกะให้รอดจากเรย์จิได้หรือไม่!!

 

***************************************************************

 

Part II. คำสารภาพ

 

สวนหลังบ้าน

 

อ้าว? ไอ้เรย์มาทำอะไรมืดๆ คนเดียววะ

 

..ชินยะหลบมายูมิรวมถึงคุณพ่อคุณแม่ของเธอได้แล้ว ด้วยความสามารถพิเศษ เขากำลังจะไปขึ้นรถเตรียมออกไปเที่ยวที่อื่นต่อ..แต่เห็นเรย์จิกำลังทำอะไรบางอย่าง จึงเดินเข้าไปดูให้แน่ใจ เพราะเหมือนมีใครบางคนอยู่ด้วย..

ปล่อยฉัน!” เรียวโกะดิ้นจนล้มลงไปนั่งกองบนพื้นหญ้า

ลุกขึ้นมาสิ..รึอยากให้ฉันตามลงไปที่พื้นล่ะ? เรย์จิยืนยิ้มที่เห็นเรียวโกะกำลังนั่งร้องไห้

 

ไอ้เรย์ ทำอะไรวะ? ไม่เห็นเรียวโกะ เพราะพุ่มไม้ที่สูงระดับเอวที่จัดแต่งไว้อย่างสวยงามเรียงรายกันเป็นแนวยาวบังอยู่ แล้วแถวนี้ก็ไม่ค่อยมีแสงไฟด้วย

เฮ้ย!! อะ.เอ่อ ชินยะ!” ชำเลืองมองเรียวโกะไปด้วย กลัวจะร้องเสียงดังจนได้เรื่อง

 

เออ! เมื่อกี้ฉันเห็นโมนา กิ๊กเก่าแกด้วยนะเว้ยกำลังพูดถึงสาวสวยที่เรย์จิเคยนัดเดทตอนไปรับเรนะที่สนามบิน(จากตอนที่ 23) แต่เลิกกันแล้วเพราะความเจ้าชู้ของเรย์จิ

เฮ้ย! จะ.จริงเหรอ..เออๆ ขอบใจว่ะ ฉันไปเดี๋ยวนี้แหละ รีบชิ่งก่อนที่จะโดนจับได้

โธ่เว้ย! นึกว่าจะแน่ บอกเองว่าเลิกแล้วเลิกเลย

..ชินยะกำลังเดินกลับไปที่รถ..แต่เขาได้ยินเสียงแว่วๆ เหมือนเสียงผู้หญิงกำลังร้องไห้ จึงเดินเข้ามาฟังชัดๆ เพราะเสียงเบามาก..

 

ฮือๆ..ฮึก..ฮึก..ฮือๆ

เฮ้ย!! คุณครับ เป็นอะไรรึเปล่า?!” เห็นผู้หญิงกำลังนั่งร้องไห้อยู่จริงๆ แต่ไม่รู้ว่าใคร

ฮือๆๆๆ..ปล่อยฉันนะ..ฮือๆๆ เพราะความตกใจ จึงได้แต่ก้มหน้าก้มตาร้องไห้อย่างเดียว

นี่เธอ!! เรียวโกะใช่มั้ย?!! แทบไม่อยากเชื่อ แต่ฟังจากเสียงน่าจะใช่ ทำไมเป็นแบบนี้ล่ะ..ไอ้เรย์มันทำอะไรบอกฉันสิ!!” รีบเข้าไปปลอบ..แต่รู้สึกจะไม่ได้ผล

 

ฮือๆๆ..ออกไปนะ!! ฉันกลัวแล้ว..ฮือๆๆก้มหน้าก้มตาปัดมือชินยะออกไปด้วยความกลัว

นี่! มีสติหน่อยสิ ฉันชินยะไง จำไม่ได้เหรอ? ตอนนี้ชินยะอยากเอามือปิดปากเรียวโกะจริงๆ เพราะเสียงดังเกินไปแล้ว

ไม่นะ! ออกไป..โทดะ..โทดะอยู่ไหน..มาช่วยฉันหน่อย..ฮือๆๆๆ

ก็ได้ๆ ฉันจะไปเรียกโทดะมาให้ไม่เข้าใกล้แล้ว จนปัญญาจะปลอบจริงๆ

 

คุณ..ชิน..ยะ..เหรอ..ฮือๆๆ เริ่มได้สติกลับมา จึงค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมาดูให้แน่ใจว่าใช่เขาจริงๆ รึเปล่า

อืม..ฉันเอง เลิกกลัวได้แล้ว เอามือไปแตะไหล่เพื่อปลอบใจ

..ตอนนี้เรียวโกะเริ่มรู้สึกหายจากอาการหวาดผวา จึงเข้าไปกอดชินยะเอาไว้ อย่างน้อยเขาก็เป็นคนที่ไว้ใจได้คนหนึ่ง..ชินยะสัมผัสได้ถึงอาการตกใจกลัวเพราะเรียวโกะตัวสั่นมาก ในใจนึกโกรธเรย์จิที่กล้าทำเรื่องแบบนี้ แต่ก็พยายามปลอบใจให้ดีขึ้น..

 

เอาล่ะๆ ดีขึ้นแล้วใช่มั้ย? ฉันจะไปตามโทดะมาให้

..ชินยะพาเรียวโกะไปรอโทดะที่รถ เพราะถ้าปล่อยให้รอที่เดิมอาจเกิดอันตรายขึ้นได้..เขารีบไปหาโทดะ แต่โทดะก็กำลังตามหาเขาอยู่เหมือนกัน..เขาเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้โทดะฟังคร่าวๆ โทดะโกรธมากที่เรย์จิกล้าทำถึงขนาดนี้..แต่ชินยะให้โทดะรีบไปดูเรียวโกะก่อน เรื่องเรย์จิเขาจะเป็นคนจัดการเอง (ตอนนี้ชินยะกลับไปแล้ว)

 

เรียวโกะ!”

โทดะ..ฮือๆๆๆ พอเห็นหน้าเขาบ่อน้ำตาก็แตกทันที ทั้งที่หยุดร้องไปซักพักแล้ว

เป็นยังไงบ้าง? ฉันขอโทษนะ

..โทดะเข้าไปกอดเรียวโกะไว้โดยไม่ลังเลเลย เขานึกโทษตัวเองที่ไม่ได้ระวังเรย์จิ ถ้าชินยะไม่ไปช่วยไว้ป่านนี้เรียวโกะจะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้ เขาไม่อยากจะคิดเลย..เขาคงเสียใจมากที่ปกป้องเธอไม่ได้..

 

ไม่เป็นไรแล้วนะเรียวโกะ^^” ยิ้มให้ พร้อมกับเช็ดน้ำตาให้ด้วย

ฉัน..ไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว..

งั้นกลับบ้านเราดีกว่านะ

..สำหรับเรียวโกะอ้อมกอดของโทดะมันช่างอบอุ่นเหลือเกิน แม้ว่าเรียวโกะจะรู้สึกกลัวผู้ชายขึ้นมาจากเหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านมา..กอดของเรย์จิมีแต่ความน่ากลัว เธอกลัวที่อยู่ใกล้ๆ เขา..แต่กับโทดะมันไม่เหมือนกัน เรียวโกะอยากอยู่ใกล้ๆ อยากรู้สึกอบอุ่นแบบนี้ตลอดไป..

 

บ้านโทดะ (22.00 น.)

 

..เรียวโกะกลับมาถึงห้อง สิ่งแรกที่ต้องทำคือรีบอาบน้ำทันที เพื่อลบความทรงจำเลวร้ายออกไป..ตอนนี้เรียวโกะดีขึ้นมาก เมื่อคิดถึงใบหน้ายิ้มแย้มของโทดะ ในตอนที่กำลังจะเข้านอนอยู่ๆ ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น..

เรียวโกะ..ฉันเข้าไปได้มั้ย? โทดะมาทำไมนะ ถึงจะแปลกใจแต่ก็ลุกไปเปิดประตูให้

 

อืม..เข้ามาสิ

ขอโทษที่มารบกวนนะ ฉันเอายามาให้..เจ็บตรงไหนบ้างรึเปล่า?

เอ่อ..ก็นิดหน่อย ไม่เป็นไรมากหรอก

ขอฉันดูได้มั้ย?

..โทดะถามด้วยความเป็นห่วงมาก เรียวโกะจึงยอมให้เขาดูรอยเขียวที่แขน เพราะก่อนที่ชินยะจะไปถึง ทั้งโดนดึง โดนกระชาก แล้วเรียวโกะก็ดิ้นแรงมาก แถมยังร้องเสียงดังด้วย เรย์จิโมโหเลยบีบแขนซะเต็มแรงจนเป็นรอยเขียวช้ำหลายแห่ง..

 

เรียวโกะ..ฉันขอโทษจริงๆ นะ ถ้าฉันเชื่อชินยะว่าให้ระวังเรย์จิไว้ เรื่องคงไม่เป็นแบบนี้ เธอก็ไม่ต้องมาเจ็บตัวแบบนี้.. บรรจงทายาที่แขนให้อย่างเบามือที่สุด

ฉันยังไม่ได้ขอบคุณ คุณชินยะเลยเพราะร้องหาแต่โทดะ จนลืมชินยะไปเลย

ฉันก็ยังไม่ได้ขอบคุณเขาเหมือนกัน ถ้าเขาไม่เตือนฉัน ถ้าเขาไม่ได้ไปช่วยเธอ..ฉันคงไม่มีวันให้อภัยตัวเองเด็ดขาด เปลี่ยนมาทายาที่แขนอีกข้างให้

 

ตอนนั้น..ฉันกลัวมากเลย.. ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ขออ้อนหน่อยละกัน

อย่าไปนึกถึงมันเลยนะ ทำใจให้สบายเถอะ เธอไม่เป็นอะไรแล้วล่ะ^^”

..โทดะยิ้มหวานให้อย่างอบอุ่น แค่นี้เรียวโกะก็ลืมเหตุการณ์เลวร้ายที่สุดในชีวิตไปแล้วล่ะ ก็นะ..ได้หนุ่มหล่อน่ารักมาทายาให้แถมยังพูดปลอบใจสารพัด ต่อให้เจ็บแค่ไหนก็ทนได้อยู่แล้ว แต่นั่งจ้องหน้าแล้วยังยิ้มให้แบบนี้ก็หวั่นไหวเป็นเหมือนกันนะ..

 

อืม..แล้วตอนนั้น..นายทำอะไรอยู่เหรอ? ถามแก้เขิน แต่ว่า..

ฉันเหรอ? เอ่อ..ฉันอยู่กับเรนะจัง เขาควรจะบอกว่ากำลังตามหาเธออยู่ถึงจะถูก ซื่อบื้อจริงๆ!!

ว่าไงนะ!! ฉันเกือบจะแย่ แต่นายกลับมัวแต่จีบสาวเนี่ยนะ!!” อารมณ์เขินเปลี่ยนเป็นโกรธไปแล้ว

อ้าว? ก็เรนะจังชวนไปดูดาว..ฉันไม่รู้จะทำยังไง ยังจะพูดต่ออีกเหรอ!!

โทดะ..นายมันบ้า บ้าที่สุดเลย!! ออกไปเลยนะ ฉันเกลียดนาย!!”

โธ่..เรียวโกะ..ก็คนมันซื่อ พลั้งปากออกไปแล้วนี่นา

ฉันจะเป็นจะตายยังไงนายก็ไม่สนใช่มั้ยล่ะ!!” หันหลังให้ เป็นการบอกว่ากำลังน้อยใจมากๆ

ไม่ใช่นะเรียวโกะ

.

.

ออกไปเลย..ฉันไม่อยากเห็นหน้านายแล้ว!!” หันหน้ากลับมา ทั้งดันทั้งผลักให้เขาออกไป แต่โทดะกลับรวบตัวเรียวโกะเข้ามากอดเอาไว้(แน่นมาก)

ฉันไม่ไป!”

ปล่อยนะ!! นายมันก็เหมือนคุณเรย์จิ..ฮือๆๆ..ออกไปนะ..

..เรียวโกะรอดจากเรย์จิมาได้ เพราะมีพระเอกขี่ม้าขาวอย่างชินยะไปช่วยไว้ทัน แล้วยังได้โทดะเทพบุตรแห่งรอยยิ้มมาช่วยปลอบใจ แต่คนที่เพิ่งจะยกย่องว่าเขาคือเทพบุตรกลับกำลังจะทำให้เธอไปอยู่ในสถานการณ์อันเลวร้ายนั้นอีกครั้ง..

 

เรียวโกะ..ฟังฉันก่อน ฉันไม่เคยคิดแบบนั้นเลยนะ เธอเป็นคนสำคัญของฉัน เหมือนเป็นคนในครอบครัวคนหนึ่ง..ฉันไม่เคยคิดว่าเธอเป็นคนอื่นเลยนะ

ไปพูดคำนี้กับคู่หมั้นของนายเถอะ ปล่อยฉัน!!”

..เรียวโกะไม่ฟังอะไรทั้งนั้น ทั้งผลักทั้งดิ้นแรงขึ้น เพราะคิดว่าโทดะเพิ่งเข้าพิธีหมั้นกับเรนะไปเมื่อเช้า แต่ตอนนี้กลับมาพูดจาให้ความหวังกัน ทั้งที่มันไม่มีทางเป็นจริงไปได้ เรียวโกะไม่ได้ไปร่วมงานที่โรงแรมเพราะไม่อยากเห็นภาพบาดตาบาดใจ แค่รู้ว่าเขามีเจ้าของแล้วก็ยิ่งทำให้คิดว่าทุกอย่างไม่มีทางเหมือนเดิมได้อีกแล้ว..

 

ไม่!! เค้าก็อยู่ส่วนเค้าสิ..ฉันไม่เคยเห็นด้วยกับการหมั้นครั้งนี้เลยนะ แต่ไม่อยากขัดใจคุณแม่..ตลอดเวลาที่เราอยู่ด้วยกัน เธอยังไม่เชื่อใจฉันอีกเหรอ เราผูกพันกันมาตั้งแต่เด็ก ไม่มีใครแทนที่เธอได้..แม้แต่เรนะก็แทนที่เธอไม่ได้

..โทดะพูดสิ่งที่อยู่ในใจออกมาแล้ว สิ่งที่เขาปิดบังไว้มาโดยตลอด วันนี้เขาแน่ใจแล้วว่าเขาจะไม่เก็บมันไว้คนเดียวอีกต่อไป ทุกคำพูด ทุกประโยคของโทดะ ทำให้เรียวโกะถึงกับนิ่ง..

.

.

นาย..พูดจริงๆ เหรอ? ค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมาเพื่อฟังประโยคสำคัญ

ฉันพูด..ตามที่หัวใจฉันอยากจะพูด

โทดะ..ฉันขอโทษ..ฮือๆๆๆ เข้าไปกอดเขาซะเอง ไม่สนใจว่าใครหมั้นกับใครแล้ว

เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมเถอะนะ อย่าหลบหน้าฉัน อย่าทำตัวห่างเหิน..อีกไม่กี่วันเธอก็ต้องไปอยู่ที่อื่นแล้ว เธอรู้มั้ยว่าฉันทรมานใจแค่ไหนที่ช่วยอะไรเธอไม่ได้..

ไม่หรอก..ฉันอยู่ที่นี่..ได้รู้จักนาย..ฉันมีความสุขมาก..

 

ฉันไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะมีวันนี้..วันที่เราต้องจากกัน วันที่ฉันต้องอยู่ห่างจากเธอ..ถ้ารู้ว่ามันจะเป็นแบบนี้ ฉันจะพูดดีๆ กับเธอ จะทำดีกับเธอทุกวัน เรียวโกะ..ฉัน.. โทดะนายเป็นผู้ชายห้ามร้องไห้นะ

ฉันไม่เป็นไรหรอก คุณป้าจะไปเยี่ยมฉันทุกอาทิตย์..นายไม่ต้องห่วง^^ ฝืนยิ้มเพราะไม่อยากให้เขาต้องเป็นห่วง

ฉันไม่รู้ว่าต่อไปจะเป็นยังไง..ชีวิตที่ไม่เธออยู่ข้างๆ..ทุกวันฉันคงเหงามาก..

ไม่มีฉันคอยปลุก นายก็อย่าตื่นสายล่ะ..ว่างๆ ก็ไปที่ห้าง ไปช่วยแม่นายบ้างนะ แล้วก็อย่าดื่มเหล้า อย่าออกไปเที่ยวดึก ๆ ด้วย ยังไม่ลืมหน้าที่สำคัญ

เรียวโกะ..ฉันไม่อยากให้เธอไปเลย..

ฉันต้องเรียนหนังสือนี่ จะได้โตไวๆ..นายจะได้ใช้งานฉันเร็วๆ ไง ไม่ดีเหรอ?(จากตอนที่ 15)

..เรียวโกะยังจำคำพูดของโทดะได้ ตอนนี้ทั้งคู่ไม่เศร้าแล้ว แต่กำลังยิ้มให้กันอย่างมีความสุข เมื่อคิดถึงเรื่องเล็กน้อยที่มีร่วมกัน..

 

ขอบใจนะเรียวโกะ..เธอทำอะไรให้ฉันมากมาย แต่ฉันกลับไม่เคยทำอะไรเพื่อเธอเลย..

โทดะ..ฉัน.. กำลังปลื้มกับคำพูดของเขา จนน้ำตาคลอ

นี่.ห้ามร้องไห้นะ ถ้าเธอร้องไห้ ฉันไม่ยอมให้เธอไปแน่

เปล่าซะหน่อย..ฉันโตแล้วไม่ร้องไห้ง่ายๆ หรอก

 

ก็ได้ๆ เฮ้อ..ทำไมเวลาถึงเดินช้าแบบนี้นะ? เธอจะได้เรียนจบเร็วๆ แล้วก็กลับมาอยู่บ้านฉัน กลับมาอยู่ด้วยกันอีก ใจร้อนจริงๆ นี่ขนาดยังไม่ได้ไปเลยนะ

ฉันก็เหมือนกัน..โทดะ..ฉันจะคิดถึงนายนะ..ฮือๆๆๆ ไหนบอกว่าโตแล้วไง ร้องไห้ซะแล้ว

ฉันสัญญานะว่าจะคิดถึงเธอ จะไม่มีวันลืมเธอเลย..เรียวโกะ

 

..คำสารภาพของโทดะที่บอกกับเรียวโกะ เป็นคำพูดที่ออกมาจากหัวใจที่แท้จริงของเขา เป็นสิ่งที่เขาอยากบอกกับเรียวโกะมานาน..เป็นมิตรภาพดีๆ ที่ไม่มีใครมาแทนที่ได้ ไม่มีใครเข้าใจหรือสัมผัสได้นอกเขาและเธอเท่านั้น..แต่เพียงเท่านี้ ก็ทำให้เรียวโกะมั่นใจและมีกำลังใจที่เข้มแข็งในการออกไปเผชิญโลกภายนอกแล้ว..สู้ต่อไปโทดะเรียวโกะ!!

***************************************************************

..เชื่อว่าหลายคนคงเกลียดเรย์จิมากขึ้นแน่ๆ..แต่ถ้าไม่มีเรื่องนี้เกิดขึ้นก็คงไม่ได้ฟังคำสารภาพจากใจของโทดะ หนุ่มน่ารักของใครหลายๆ คน.. คู่นี้คงต้องหยุดไว้แค่นี้ก่อนนะคะ เพราะเรียวโกะยังเด็กอยู่ไม่งั้นโทดะได้โดนข้อหาพรากผู้เยาว์แน่ๆ

ตอนหน้ามาดูบทสรุปของมายูมิว่าจะออกมาในรูปแบบไหน ชินยะจะเป็นอิสระจากมายูมิได้ยังไง แล้วก็มาดูจุดพลิกผันครั้งสำคัญ ชินยะที่ไม่เหลืออะไรเลย ไม่มีรถ ไม่มีเงิน ไม่มีบ้าน ไม่ใช่คุณชายอีกต่อไป จะเป็นยังไง?!!

 

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1

เก็บเรย์จิที่สิ!! พี่น้องคู่นี้นี่!!!
หนูเรียวโกะน่าสงสาร มามะมาซบอกเบลเถอะT^T
สงสารคู่นี้อาาาาาาาาา...เศร้าT___T

จากคุณ เด็กแจ่มจ้าาาา/(deal) อัพเดตเมื่อ 25/07/2554 17:38:15
ความคิดเห็นที่ 2
สู้ๆจร้าโทดะ เรียวโกะ
รู้สึกว่าไม่ชอบยัยตัวอิจฉาทั้งสอง แล้วก็เรย์จิเอาซะเลยนะเนี่ย
จากคุณ ฟินน์/(godthe_oneman) อัพเดตเมื่อ 19/07/2554 07:59:06
ความคิดเห็นที่ 3
ติดๆตามค่ะพี่มิ้น
จากคุณ •P#J...ANE•/(woowcawaei) อัพเดตเมื่อ 10/07/2554 17:52:48
ความคิดเห็นที่ 4
สู้ค่ะ เอาใจช่วย
จากคุณ nong/(nong_nongka) อัพเดตเมื่อ 05/07/2554 09:14:17
ความคิดเห็นที่ 5
 ค่ะ อิอิ ตอนนี้อ่านแล้วทำหน้าไม่ถูกเลย 5555+

สะใจแป็ปๆ ต้องหยุดคิด สักพักหัวเราะหน่อยๆ อืมครบรสดีจริงๆ ^^
จากคุณ แพ็ท/(wasabiseries) อัพเดตเมื่อ 04/07/2554 09:53:27
ความคิดเห็นที่ 6
ลืมอ่านตอนนี่ไป
เเต่กลับมาอ่านคงไม่เป็นไรเนอะ อิอิ
นุกดีอ่า ><
จากคุณ Twenty1Fian/(fianchocolam) อัพเดตเมื่อ 03/07/2554 18:59:53
ความคิดเห็นที่ 7
จริงๆๆ แล้ว เรย์จิไม่ได้ทำอะไร เรียวโกะ เลยเหรอน่ะ

เหอะๆๆ บอกความในใจกันตอนนี้ก็คงทำอะไรไม่ได้แล้วละ เพราะว่า โทดะก็หมั้นไปแล้ว

จะแก้ไขกันยังไงน้าาาา

รอติดตาม

ปล หมดตัวเลยเหรอ ชินยะ
จากคุณ Chi/(MrPoseidonSon) อัพเดตเมื่อ 02/07/2554 22:12:12
ความคิดเห็นที่ 8
จะรอติดตามนะคะ ^_^
จากคุณ khwan/(khwans) อัพเดตเมื่อ 02/07/2554 15:28:09
ความคิดเห็นที่ 9
น่ารัก
จากคุณ ยาหยี/(yayeelove2010) อัพเดตเมื่อ 02/07/2554 10:24:56
ความคิดเห็นที่ 10
เรย์จิเลวเหมือนเดิมไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเขาได้เลยจริงๆ
คนนิสัยแบบนี้ใครเขาจะชอบ..ชินยะน่าจะคิดไดบ้างนะว่าเพื่อนตัวเองหน่ะนิสัยแย่จริงๆ
ชินยะ..โทดะ..อากิ..ลีโอ...น่าจะตัดนายเรย์จิเนี่ยออกจากกลุ่มได้แล้ว
แต่ก็เห็นด้วยกับไรเตอร์เลยค่ะ ถ้าไม่มีเหตุการณ์ที่เรย์จิกำลังจะทำมิดีมิร้ายกับเรียวโกะ
ทั้งโทดะและเรียวโกะก็คงไม่ได้รู้หัวใจตัวเอง...สารภาพรักกันน่ารักได้ใจรีดเดอร์จริงๆ
...เรียวโกะก็หึงแรงส์เหมือนกันน้อ..เล่นเอาโทดะเกือบแย่...หึหึ
ว๊าว ตอนหน้าชินยะจะไม่เหลืออะไรเลยเหรอ?
สนุกค่ะอ่านตอนต่อไปดีกว่า


จากคุณ maple/(nuchaba_lee) อัพเดตเมื่อ 02/07/2554 03:01:47
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
    มีปัญหาทางเว็บ ติดต่อ [email protected] จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 174 ท่าน

Line PM