Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
Dangerous Action ปฎิบัติการคว้าหัวใจเด็กเนริด์
Aquarius^^
ก็เรื่องมันเศร้า(เเต่ไม่สลด) 36%
6
01/08/2554 19:24:50
527
เนื้อเรื่อง
"คุณหนูค่ะ วันนี้จะใส่ชุดอะไรดีค่ะ"

"อืม...เอาเดรสตัวนั้นก็เเล้วกัน เกล้าผมให้ฉันด้วยนะ"

"ค่ะ เเล้ววันนี้คุณหนูจะขับรถไปเองใช่มั้ยค่ะ"

"ใช่ เตรียมรถไว้ให้ฉันด้วยล่ะ"

"ทราบเเล้วค่ะ"

วันนี้ฉันเเต่งตัวหรูเริดคุณหนูสุดๆ เพื่อไปร่วมงานเเข่งขันดนตรีสากล

ที่มิ้นท์กับเอเเคร์ลงไว้ อา...มันช่างเพอร์เฟคอะไรอย่างนี้ 

เกล้ามวยปล่อยผมมานิดๆเเล้วดัดลอนอ่อนๆ เซ็กซี่ กรี๊ด

เดรสเกาะอกสีเทาอมฟ้า คาดเข็มขัดสีฟ้าใต้อก

ส่วนตรงกระโปรงก็พองออกนิดๆ กับรองเท้าส้นเข็มเเละกระเป๋าใบเก๋สีฟ้า

~~I wanna love you,[love you] you already know

  I wanna love you ~~

"ฮัลโหล ว่าไง"

(ไอค์ เดี๋ยววนรถมารับฉันที่บ้านหน่อยจิ)

"เเล้วทำไมไม่เอารถมาเองล่ะ"

(เฮียเรนเอาไปอะดิ มารับหน่อยน่า บ้านเราอยู่ใกล้ๆเเค่นี้เอง)

"รู้เเล้ว รอแปปเเล้วกัน"

ห้านาทีต่อมาฉันก็มารอยัยรันอยู่ที่ห้องรับแขก

เพราะที่จริงบ้านฉันกับบ้านยัยรันอยู่ใกล้กันมาก(เพราะรั้วเราติดกันน่ะนะ)


"น้ำค่ะ คุณไอค์"

"ขอบใจ อ้อ...ไปตามรันมาให้ฉันทีนะ"

"มาเเล้วววววววว"

ยังไม่นไปตามยัยรันก็วิ่งทั่กๆลงมาจากบันได้ทั้งเท้าเปล่า

"เเหะๆโทษทีเพื่อน นอนเพลินไปนิด"

"รันเเต่งตัวให้เรียบร้อยก่อนเถอะยะ"

"อืมๆ รู้เเล้วน่า"

เเละยัยรันก็ยิบเอารองเท้าที่เเม่บ้านเอามาวางไว้ขึ้นสวม

อืม...อย่างนี้ค่อยดูได้หน่อย เเต่เหมือนเเต่ชุดเเม่คุณนี่ก็ไม่เคย

เปลี่ยนเลยเสื้อกล้ามดำ คุมด้วยสูทขาว กางเกงขาเดฟ

กับรองเท้าบูท สรุปเเล้วยัยนี่ก็เป็นตัวของตัวเองไม่เปลี่ยน

จริงๆ หัวเเดงฟูเเบบไม่เกรงใจใครเขาเลย


"ไปเร็ว" ฉันหันไปเร่งยัยรันที่เเต่งตัวเสร็จเเล้วเเต่ไม่ยอมลุกสักที

"อืม...เเกไปรอที่รถก่อนเลย"

เเล้วฉันก้มานั่งรอยัยรันที่รถ สักพักยัยนั่นก้เดินตามมาพร้อมกับขนมเต็มอ้อมเเขน

มีตั้งเเต่ฝอยทอง ทองหยิบ ทองหยด ทองม้วน ยันไปถึง เลย์ ทาโร่ ปาปิรันย่า(??)

เเละตลอดทางที่ขับรถมา ยัยรันก็เอาเเต่ยัดขนมไม่หยุดO-O

เเถมไม่เเบ่งฉันเลยด้วยอะนะ เซ็ง


ตอนนี้พวกเรามาถึงงานเเข่งขันดนตรีสากลกันเเล้ว

ด้วยความหน้าตาดี(ใช่หรอยะ รู้สึกว่ามิ้นท์จองไว้ให้ไม่ใช่หรอ:รัน)

เราเลยได้นั่งที่วีไอพีกัน เป็นห้องพิเศษที่ระเบียงชั้นสองใกล้ๆกับหน้าเวทีเลย

images by free.in.th
Thanks: ฝากรูป" alt="" />


"กาน่า อยู่ไหนเเล้ว"

"อ๋อ รู้เเล้วๆ"

เเล้วยัยรันก็เดินออกไป โดยทิ้งฉันไว้คนเดียวอะนะ

สงสัยไปรับยัยกาน่ามามั้ง เพราะเมื่อกี้เห็นคุยกันอยู่นิ

ช่างเถอะ เพราะงั้นนั่งรอดีกว่า ชิว -,-~~

"อะคิ คิคิ กาน่าดูสิไอค์หลับเเล้วยังคิ้วขมวดได้อีกอะ"

"นั่นสิ"

"เง้อออออ"

"พอได้เเล้วน่า เลิกเล่นเเล้วนั่งลงซะที"

ขอบใจรัน ฉันจะได้รู้สึกสบายหูขึ้นเยอะ

เเล้วกโทษทีนะยะ ฉันไม่ได้หลับเเต่พักสายตาเท่านั้นล่ะ

"เอาล่ะครับ ตอนนี้ได้เวลาอันสมควรเเล้วขอเชิญพบกับประเข้าเเข่งขัน

หมายเลขหนึ่งได้เลยครับ"

ฉันล่ะ งง ไม่รู้ว่าจะมาก่อนทำไมในเมื่อกว่าพวกมิ้นท์จะเเสดง

มันก็อีกตั้งนาน(เพราะพวกเราได้หมายเลขท้ายๆน่ะสิ:มิ้นท์)

หลังจากสองสามคนเเรกผ่านไป ฉันรู้สึกตัวทันทีเลยว่า

ไม่ไหวมันไม่ไหวเเล้ว มันไม่ไหวเเล้วจริงๆ มันง่วงมาก

มากสุดๆ มากเวอร์ๆ นอนดีกว่า - - zZ

"ไอค์ ไอค์ ตื่นสิ ตื่น!!!"

"หืม... มีอะไรหรอรัน" ฉันขยี้ตาอย่างงัวเงีย

"มิ้นท์กับเอเเคร์จะเเสดงเเล้วนะ"

"อะ..อ้อ"

เเล้วฉันก็เพ่งไปบนเวที เห็นมิ้นท์กับเอเเคร์กำลังเตรียมจะเล่นกับพอดีเลย

วันนี้ยัยสองคนนั้นใส่ชุดเกาะอกเหมือนกันเดะเลย จะต่างก็เเค่สี

เพราะมิ้นท์ใส่สีชมพูเเล้วก็เล่นไวโอริน เเต่เอเเคร์ใส่สีฟ้าที่เข้ากับเปียโนสีขาว

เเละเเล้วเพลงก้อเริ่มขึ้นเสียงเปียโนดังเริ่มก่อนในจังหวะเเรก

เเละตามมาด้วยไวโอริน เพลงเย็นๆสบายที่พวกเราชอบฟังกัน

เพลง 'Guess how much I love you '
{Tsubasa OST - Guess how much I love you }

เพลงหวานๆซึ้งๆที่ยัยอารายชอบเปิดฟัง เห็นว่ามาจากการ์ตูนญี่ปุ่นน่ะนะ

ว่าเเล้วก็หันไปเหล่หน่อยดีกว่า น่ารักอีกเเล้ว คราวนี้เหมือนตุ๊กตาเเก้วเลย

เดรสสั้นแขนกุดอัดจีบสีครีมกันผูกโบว์ใใต้อกสีน้ำตาลอ่อน  ส่วนผมก็ดัดอ่อนๆ

เเถมใส่รองเท้าสานส้นเตี้ยมีเชือกผูกยาวขึ้นมาถึงเข่าอีก

บอกได้คำเดียว น่ารักโครตอ่ะ เเงๆรู้อย่างนี้เมื่อเช้าน่าจะดัดผมดีกว่าอ่ะ

ยิ่งพอเหลือบไปทางเเม่นางเเบบยิ่งกำลังสอง มันจะสวยเกินหน้าเกินตาไปเเล้วนะ

ไม่ยอม เคือง ก็ชุดราตรียาวสีทองปิดคอที่ด้านหลังเว้ากว้าง

เเล้วshe ยังเกล้าผมขึ้นเผยแผ่นหลังจนถึงเอว งามเลย สวยอ่ะ สวยได้อีกกกกกก

ฮะ เพลงจบเเล้ว เออเนอะเพ้ออยู่เเปปเดียวเองเพลงก็จบเเล้วซะงั้น

ไปเข้าห้องน้ำดีกว่า

อ่ะ หาไรกินก่อนดีกว่าเเล้วค่อยเข้างาน เเต่จะกินอะไรดีนะ

ร้านนั้นดีมั้ยนะ  เอ...หรือว่าร้านนั้นดี

อุ๊ย!!! เอาร้านโน้นดีกว่าพนักงานหล่อ กรี๊ด

ในที่สุดฉันก็สั่งสลัดกับน้ำเปล่า  ก็กินเยอะไม่ได้อะนะ เดี๋ยวพุงออกเเล้วไม่สวย

~~I wanna love you,[love you] you already know

  I wanna love you ~~

อ้าว.... ยัยรันโทรมามารความสุขจริงๆกำลังเหล่หนุ่มอยู่นะเนี่ย

"ว่าไง"

(อยู่ไหนยะ เขาใกล้จะประกาศผลการเเข่งขันเเล้วนะ)

"อืมๆ รู้เเล้วๆจะไปที่เดี๋ยวนี้แหละเจ้าค่ะ"

(ยะ เร็วๆนะยะ)

ฉันยกมือเรีกพนักงานมาเก็บที่โต๊ะ   อุ๊ยตาย...คนนี้หล่อจัง

วางเเบงค์พันไปห้ใบ เเล้วก็เดินออกมาจากร้านเลย

ขี้เกียดรอเพราะยังไงค่าอาหาที่ฉันกินไปก็คงไม่ถึงอยู่เเล้ว

ที่เหลือถือว่าเป็นค่าอาหารสายตาเเล้วกัน กรี๊ดๆ เรานี่เเรดได้อีก

เอ๊ะ!! รีบหน่อยดีกว่า ก้าว ยาวๆ ก้าว ยาวๆ อึบๆ อ๊า...ขาฉันมันไม่ได้สั้นนะ

เเต่ทำไมทางมันไกลจังเลย ตอนมามันไม่เห็นนานอย่างนี้เลยนี่หนา

ใกล้เเล้ว ใกล้เเล้ว จะถึงประตูเเล้วขอให้ทันทีเถอะ

ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ย่ำมันเข้าไป ย่ำเข้า ย่ำๆๆ จะถึงเเล้ว อีกนิดเดียว

เพราะสายตาของฉันจดจ้อง จอจ่อ มองอยู่เเต่กับประตูที่อยู่ไม่เกินเมตร

จนไม่เห็นว่ามีคนที่เร่งรีบเหมือนกัน สปาร์กกันทันทีเลย

โครม!!!!! [ป๋อป...]

"บ้าเอ๋ย"

"ขอโทษครับ"

เจ็บชะมัดเลย ใครชนฉันเนี่ย ขอดูหน้ามันหน่อยเถอะ

เนิร์ด!! เนิร์ด!!! เนิร์ด!!!!!!!!!

กรี๊ดดดดดดด ฉันเกลียดเนิน์ดที่สุดดดดดดดดด

"ขอโทษครับ ผมขอตัวก่อนนะครับ"





ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 267 ท่าน