Guest   
 
Username:
Password:




 


  
 



 
อ่านเรื่อง
My Baby ไม่บอกหรอกคับว่า...รักคุณแล้ว
ฺBookworm ^()^
เขาหาว่าฉันเป็นคุณหนู
7
01/09/2554 20:01:53
3910
เนื้อเรื่อง
At: 9.30 PM
โอ้ววว ทำไมห้องพักของพี่แวมพ์ถึงได้กว้างใหญ่ไพศาลราวกับมหาสมุทรแปซิฟิกเลยล่ะ (เว่อร์ไปๆ -_-++) แต่สิ่งที่ทำให้ฉันตะลึงมากที่สุดในตอนนี้คือของสะสมของพี่แวมพ์ ซึ่งก็คือ...ดาบ! ขึ้นชื่อว่าเป็นของสะสมมันต้องไม่มีเพียงชิ้นเดียว แน่นอนว่าดาบในห้องของพี่แวมพ์ก็ไม่ได้มีเพียงชิ้นเดียว แต่มีเป็นสิบๆเล่มนะเออ มันถูกแขวนเรียงติดกันเป็นพังพืดไว้ที่ข้างฝา
ก่อนหน้านี่ฉันก็ไปทำความสะอาดห้องของซันเซท เอกซ์ตร้า และลาเต้มาและห้องของทั้งสามคนนั้นก็แปลกประหลาดไม่ต่างจากห้องของพี่แวมพ์เลย... และมันก็ทำให้ฉันรู้ว่าคนในแก๊งเรดเลเวลไม่ปกติเลยสักคน  -*- แล้วฉันจะต้องทำงานที่นี่ไปอีกนานเท่าไหร่ แล้วฉันจะไม่ต้องกลายเป็นคนไม่ปกคติเหรอ…
แต่เพื่อเงินสามแสนยังไงฉันก็ต้องทน! สู้เพื่อ(แหวน)แม่ >O<!!!
“เหนื่อยจนไส้แทบขาดก็ต้องทำๆๆ”ฉันบ่นกระปิดกระปอด “ทำๆไปเพื่อเงินสามแสนแลกกับแหวนของแม่ โว้ โว โว่ ~”
“อารมณ์ดีจังนะ สงสัยจะทำงานเสร็จแล้วสิ”
“อารมณ์ดีเพราะมีความสุข~”
“งั้นก็ดี จะได้ไปทำงานอย่างอื่นต่อ” น้ำเสียงฟังดูเริ่มเคือง
“ไม่มีทุกข์จะให้มีสุขได้อย่างไร ไอ ไอ ~ หลับนอนก็แสน...”
“ยัยปีศาจ! เธอลืมเอาหูมาเหรอฮะ!!!” ร่างสูงที่ยืนตะโกนใส่หน้าฉันปาวๆก็คือนายเอกซ์ตร้า เจ้านายจอมโหดของฉันเอง
“นายนี่มันจะอะไรนักหนาฮะนายเอกซ์ตร้า” ฉันแหวใส่เขา
“อย่าเรียกฉันอย่างนั้น ฉันอายุมากกว่าเธอนะ!”
“คุณเอกซ์ตร้าาา-O-”
“อย่ามาประชด =O=;;;”
“ไอ้หัวเม่น”
“หึหึ ปากดียังงี้คงจะทำงานน้อยเกินไปสินะ” เอกซ์ตร้ากระตุกยิ้มที่มุมปากอย่างมีเลศนัย
เขาว่าขวาร้ายซ้ายดี ตาข้างขวาของฉันเริ่มกระตุก ตุบๆตับๆ  แอ้กกก แปลว่าฉันจะมีลางร้ายเหรอ ม่ายยย
“ลงไปทำความสะอาดที่ชั้นสามเดี๋ยวนี้”เจ้านายเอกซ์ตร้าเลือดเย็นพูดเสียงแข็ง
“ทำไมฉันต้องเชื่อฟังนายด้วยฮะ นายไม่ใช่ญาติโกโหติกาฝ่ายไหนของฉันสักหน่อย แบร่: p”ฉันแลบลิ้นปลิ้นตาใส่เขาอย่างท้าทาย
“จะทำไมทำ”
“ไม่ทำ~”
“ถ้าไม่ทำฉันจะตัดเงินค่าจ้างเธอ...สองอาทิตย์”เอกซ์ตร้าเอ่ยคำประกาศิต
 
ชั้นสาม (คิส-คิสโฮสต์คลับ)
ในที่สุดฉันก็ต้องลงมาทำงานที่ชั้นสาม ฝากไว้ก่อนนะนายเอกซ์ตร้า...อย่าให้ถึงทีของฉันบ้างล่ะ แม่จะแก้แค้นให้สาสมเลย ฮึ่ย! แค้นๆๆ
“ที่รักของผมเชิญทางนี้เลยคร้าบบบ ^^”
“อุ้ย พูดถูกใจมากจ๊ะ เอาทิปไปเลย”
“ขอบคุณครับ จุ๊บ”
ฉันยืนมองชาย-หญิงคู่หนึ่งที่กำลังควงแขนกันเข้าไปในห้องรับรองแขก นี่ถ้าฉันไม่รู้มาก่อนว่าที่นี่คือโฮสต์คลับ ฉันคงคิดว่าทั้งคู่เป็นคู่แต่งงานใหม่ แล้วล่ะ ก็ดูสิหวานปานน้ำผึ้งเดือนห้าเชียว
“สุดสวย คืนนี้มีคนเอาใจยังครับ”ชายหนุ่มที่หน้าตาคล้ายลี ฮงกี เข้ามาโอบไหล่ฉันอย่างสนิทสนม
“เอ่อ คือฉัน...”ฉันพูดพร้อมบิดตัวให้หลุดจากการพันธนาการจากฮงกี(ตัวปลอม)
“มีเล่นตัวด้วย ผมช้อบชอบ~~” มือไม้เขาเริ่มอยู่ไม่เป็นสุข เขาใช้ปลายนิ้วไล้ที่หน้าผากฉันลงมาถึงต้นคอ ฉันจึงรีบผลักเข้าที่แผงอกที่แข็งแรงนั้นทันที
“ไม่เอาน่าสาวน้อย อย่าทำเป็นไม่เคยไปเลย”เขาเดินเข้ามาประชิดตัวฉันและใช้แขนทั้งสองข้างโอบเอวฉันไว้อย่างหลวมๆ
“รีบเอามือสกปรกของนายออกจากตัวฉันก่อนที่จะเจ็บตัว”  ฉันเค้นเสียงลอดไรฟัน
“ชะอุ๊ย! มีขู่ด้วย”
“ฉันจะนับหนึ่งถึงสามนะ”
“นับถึงร้อยเลยก็ได้ครับ”
“หนึ่ง”
“^O^”
“สอง”
“^.^”
“สาม!”
“อ้ากกก!”
ฉันเตะผ่าลูกหมากของฮงกี(ตัวปลอม)สุดแรงเกิด   หมอนั่นร้องโอดครวญพร้อมกับกุมน้องชายไว้ด้วยความเจ็บปวดเหลือคณานับ
“ฉันเตือนนายแล้วนะ หึหึ”ฉันยกขาเตรียมจะเตะเข้าที่จุดเดิมของหมอนั่น ทว่า...กลับมีเสียงหนึ่งรั้งฉันไว้ก่อน
“หยุดนะ นี่มันอะไรกันฮะ” หนุ่มหล่อหน้าใสคนหนึ่งเข้ามายืนคั่นกลางระหว่างฉันกับฮงกี(ตัวปลอม)
“ยัยนี่มันทำร้ายผมครับพี่เวกเตอร์” ฮงกี(ตัวปลอม)รีบหลบไปอยู่ข้างหลังของนายเวกเตอร์อะไรนั่น
“ก็คนของนะ...”
“ทำไมเธอแต่งตัวอย่างนี้”เวกเตอร์ไม่ฟังเสียงฉัน แต่เขาขมวดคิ้วอย่างสงสัยเมื่อเห็นการแต่งตัวของฉัน
แว้ก จริงด้วยนี่ฉันยังอยู่ในชุดนอนอยู่นี่ ที่โฮสต์คลับนี่ก็มีคนเยอะแยะเลย อ้าก อับอายๆ (พอดีว่าเพิ่งนึกได้ T^T)
“เอ๋ หรือว่าเธอจะเป็นแขก VIP ของเรา” 
ห๊าา ฉันเนี่ยนะแขก VIPชุดนอนของฉันมันดูไฮโซขนาดนั้นเลยเหรอ
“นายคิดว่าไง คูลอมบ์”
“อืม เป็นไปได้นะ เพราะพี่เฮิร์ทบอกว่าแขก VIP ของเราจะแต่งตัวโดดเด่นที่สุดในงาน”ฮงกี (ตัวปลอม) ที่บัดนี้มีชื่อว่าคูลอมบ์ออกความเห็นอย่างมีหลักการ (?) ฉันแอบเห็นว่าหมอนี่แอบเอามือกุมน้องชายตัวเองไว้ไม่เลิก (สงสัยจะจุกไปอีกนาน หุหุ)
“ถ้างั้นก็ เชิญเลยครับคุณหนู”เวกเตอร์ก้มหัวให้ฉันเล็กน้อยและผายมือให้ฉันอย่างนอบน้อม
“ฉันไม่ใช่คุณหนูนะ”ปฏิเสธสุดเหวี่ยง
“โธ่ คุณหนูคร้าบบ พวกเราไม่เอาเรื่องที่คุณหนูมาเที่ยวโฮสต์คลับไปบอกคุณพ่อของคุณหนูหรอกน่า”คูลอมบ์ฉุดแขนฉันเมื่อเห็นว่าฉันไม่ยอมไปตามคำเชิญของพวกเขา
“ฉันไม่ได้กลัว แต่ฉันไม่ใช่คุณหนู ไม่ใช่จริงๆ T^T”
“หัวดื้อสมกับเป็นลูกสาวคนเดียวของนักการเมืองที่มากบารมีจริงๆ ไปสนุกกับพวกเราเถอะครับคุณหนูโซฟี”เวกเตอร์ฉุดแขนอีกข้างของฉัน
โซฟีที่ไหนก๊านนน หนูไม่ใช่ที่รองรับปอจอดอของผู้หญิงค่า~
“เร็วสิครับคุณหนู เดี๋ยวนักข่าวมาเห็นก่อนจะยุ่งนะ”คูลอมบ์บีบมือฉันอย่างแรงไม่รู้ว่าหมอนั้นรีบหรือแค้นฉันเรื่องเมื่อกี้กันแน่
“ฉันบอกว่าฉันไม่ใช่คุณหนู! ฉันไม่ป๊าย!!”
 
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 13 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
จากคุณ http://boxdesign.info/erythromycin.html/() อัพเดตเมื่อ 15/02/2555 17:27:38
ความคิดเห็นที่ 6
จากคุณ http://petitedreams.net/xenical.html/() อัพเดตเมื่อ 14/02/2555 03:34:56
ความคิดเห็นที่ 9
จากคุณ http://salondessaveur.com/cymbalta.html/() อัพเดตเมื่อ 13/02/2555 15:17:43
ความคิดเห็นที่ 10
จากคุณ http://mynoblearts.com/index.html/() อัพเดตเมื่อ 12/02/2555 09:33:14
หน้าที่ 1 จาก 13 หน้า
แสดง เรื่อง
 
    มีปัญหาทางเว็บ ติดต่อ [email protected] จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 211 ท่าน

Line PM