Guest   
 
Username:
Password:




 


  
 



 
อ่านเรื่อง
My Baby ไม่บอกหรอกคับว่า...รักคุณแล้ว
ฺBookworm ^()^
สาวใช้จำใจ
6
01/01/2533 00:00:00
496
เนื้อเรื่อง

นายมัน!!!” ฉันชี้หน้าใส่นายเอกซ์ตร้าเจ้าตัวที่โดนชี้หน้าทำหน้านิ่งและยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ

ฉันเป็นหนี้สามแสนได้ค่าจ้างวันละสามสิบบาทอีกสามชาติคงใช้หนี้หมดพอดี -^-” ฉันรำพึงรำพันกับตัวเอง

นั่นมันก็เป็นความโชคร้ายที่เธอก่อขึ้นเอง เอกซ์ตร้าเอ่ยขึ้นมาลอยๆ และรองเท้าแตะคู่เก่งของฉันก็อยากจะลอยๆไปกระทบปากของเขาสักป้าบเหมือนกัน -*-

ฉันพูดกับ ตัว-เอง ฉันเน้นเสียงตรงคำว่าตัวเองเป็นพิเศษ

ฉันก็ไม่ได้บอกซักหน่อยว่าฉันพูดกับเธอหมอนี่เถียงข้างๆคูๆเนอะว่ามั๊ย

ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะไม่ทำงานที่นี่!” ฉันพูดพร้อมหมุนตัวจะเดินกลับไปทางเดิม

เธอพูดเหมือนตัวเองมีทางเลือกเยอะนะ

แน่นอนสิ!” ฉันตอบเสียงหนักแน่นและหันหน้ามาเผชิญกับเขา

งั้นตอบฉันมาซิว่า นอกจากแม่บ้านแล้วเธอจะทำงานอะไรได้อีก หึหึ พูดด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน

ก็...เอ่อ...

กะ...ก็ไม่มีอ่ะ T^T

มีละกันน่า พูดปดมันบาป แต่ตอนนี้ฉันไม่สนใจเรื่องบาปบุญคุณโทษละ ต้องวางมาดไว้ก่อน -0-

แล้วเธอจะมั่นใจได้ไงว่า ที่ที่เธอจะทำงานได้ค่าจ้างมาก

ยังไงฉันก็มั่นใจว่าที่นั้นจะไม่ให้ค่าจ้างฉันวันละสามสิบบาทละกัน ว่าแต่...ที่นั้นน่ะที่ไหนกันฟะ =()=; แง~ นอกจากที่นี่แล้วฉันขอสารภาพ (กับคุณผู้อ่าน) ตรงๆว่าฉันไม่รู้จะไปทำงานที่ไหนได้อีก T^T

งั้นเหรอ ^^;” เอกซ์ตร้าส่งรอยยิ้มอาบยาพิษมาให้ฉัน และจากท่าทางของเขาแล้วทำให้ฉันคิดว่าอีกไม่นานเขาก็จะโยนหายนะก้อนโตมาให้...

ใช่! ที่นั้นน่ะจะให้เงินค่าจ้างฉันมากมายทำงานก็แสนสบาย แต่ถ้านายเพิ่มค่าจ้างให้ ฉันก็จะลองเอามาพิจารณาดูอีกทีนะเยี่ยมยอดมั๊ยล่ะฉัน ขนาดจนตรอกแล้วยัง(แสร้ง) มีทางเลือกอีก ^.^

อืม... เอกซ์ตร้ากอดอกอย่างใช้ความคิด

คิดดูดีๆนะ แม่บ้านอย่างฉันเนี่ยหายากนะจะบอกให้ ฉันไซโคตัวเอง

ยี่สิบห้าบาท

“-0- ฉันบอกว่าให้นายเพิ่มค่าจ้างไม่ใช่เรอะ!”

ยี่สิบบาท

นายตกวิชาคณิตศาสตร์เหรอ -_-*

สิบห้า...

พอเถอะ ฉันจะไปทำงานที่อื่นแล้ว!” ฉันหันหลังกลับและเตรียมจะก้าวออกมาจากที่นี่ทันที ในใจฉันตอนนี้มันตะโกนบอกฉันว่า แล้วตูจะไปทำงานที่ไหนดีล่ะถึงอย่านั้นฉันก็เลือกที่จะก้าวออกมา เพราะต้องวางมาดไว้ก่อน (มาดเยอะจังนะแม่คู้ณ -0-)  ทว่า...เท้าของฉันก็ต้องหยุดชะงักในบันดล

ถ้าเธอไม่ทำงานที่นี่ฉันจะไปบอกแม่เธอว่าเธอเป็นหนี้ฉัน! ฉันล่ะไม่อยากนึกสีหน้าแม่เธอตอนที่รู้ว่าลูกสาวตัวดีของท่านเป็นหนี้ตั้งสามแสนเลยจริงๆ!!!”

ฉันก็ไม่อยากนึกเหมือนกั๊น แง้ๆ ขู่เค้าทำม้ายยย YOY 

รอฉันด้วยเซ่ T^T!!!”  ฉันรีบจ้ำอ้าวตามหลังนายเอกซ์ตร้าที่เดินทิ้งระยะห่างจากฉันไว้มาก เฮ้อ~ หมดมาดเลยตู

 

ชั้นที่สี่(คอนโดของแก๊งเรดเลเวล)

เริ่มทำความสะอาดห้องนั้นก่อนเลยนะ อ้อ! เสร็จแล้วก็มาทำความสะอาดห้องนั้น ห้องโน่น ห้องนู่นและห้องนี้ด้วยนะ เอกซ์ตร้าชี้นิ้วไปทั่วทั้งชั้นจนนิ้วพันกันเป็นเกลียว (ยัยเว่อร์)

แหมๆ ได้ทีใช้ใหญ่เลยนะยะ

 สามสิบบาทนี่จะใช้ให้คุ้มเลยใช่มั๊ยฮะ!” ฉันสบถเสียงดังใส่เอกซ์ตร้า

ทำความสะอาดห้องทั้งหมดของชั้นนี้เสร็จแล้วก็ไปขัดสระว่ายน้ำที่ดาดฟ้า แล้วก็ลงไปเช็ดระเบิด ปืน มีดและอาวุธสังขารต่างๆ ที่ชั้นสาม ลงไปจัดเก้าอี้โต๊ะที่ชั้นสอง ลงไป....

ว้ากก!! นายเข้าใจมั๊ยว่านายจ้างฉันสามสิบบาทน่ะสามสิบบาท!!!”

จะไม่ทำก็ได้...แต่ฉันจะไปบอกแม่เธอว่าเธอติดหนี้ฉันสามแสน เอกซ์ตร้าพูดเสียงเย็นเยียบพร้อมกับกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์

 สามแสน....สามแสน ชอบเอามาขู่จังนะกะอีแค่เงินสามแสนเนี่ย จะบอกให้นะว่าฉันน่ะมีเงินมากมายเป็นพันล้านแต่ฉันแค่ไม่อยากให้นายเท่านั้นเอง (เหรอ -O-)

นี่ไอ้หัวเม่น แน่จริงอย่าเอาเรื่องแม่มาขู่ฉันดิ

ฉันไม่แน่จริงอ่ะ มีไรป่ะเอกซ์ตร้ายืนกอดอกเอาหลังพิงฝาผนังไว้และยักคิ้วให้ฉันอย่างท้าทาย กรี๊ดดด เท่บาดใจแม่ยกจูออน อ้าก กู่ไม่กลับแล้วช้านนน >.,<

รีบไปทำงานเซ่ เดี๋ยวปั๊ดหักเงินค่าจ้างเลยหนิ โบกมือไล่

นี่คิดจะหักเงินฉันอีกเหรอ -_-^” แค่นี่ก็จะไม่เหลืออะไรแล้วค่าา~

ไปทำงาน

เจ้าค่าาา~~” ฉันย่นจมูกน้อยๆให้เจ้านายจอมโหด ชั่วพริบตาหนึ่งฉันเห็นนายเอกซ์ตร้าลอบยิ้มใส่ฉันด้วย หมอนี่เนี่ยนะ ไม่หรอกม้างง ฉันคงตาฝาดมากกว่าแหละ

ฉันมุ่งหน้าไปยังห้องริมสุดของชั้นเพราะดูเหมือนมันจะเป็นห้องที่เล็กที่สุดในชั้นนี่น่ะนะ -*-  เอาล่ะ...เริ่มทำความสะอาดห้องนี้ก่อนละกัน

ไอ้ซันต์ แกโกงงง

เรื่องอะไรมาโทษฉัน แกอ่อนเองนี่หว่า

ฉันชะงักมือที่กำลังหมุนลูกบิดประตูห้องทันที เพราะได้ยินเสียงผู้ชายสองคนกำลังเถียงกันอยู่ ทั้งสองคนเสียงหล่อมากฉันคิดกับตัวเองว่าหน้าตาของเขาจะหล่อเหมือนเสียงไหม แต่เขาว่ากันว่าคนเสียงดีมักจะหน้าตาไม่ดีนะ

แกโกง ไอ้ขี้โกงงง

ฉันไม่ได้โกงโว้ย ไอ้อ่อน

ดูท่าสองคนนั้นจะไม่หยุดเถียงกันง่ายๆแฮะ ถ้ามัวแต่รอสองคนในห้องหยุดเถียงกันฉันก็ไม่เป็นอันทำงานพอดี ฉันจึงตัดสินใจเปิดประตูเข้าไปทันที(จริงๆแล้วอยากเห็นโฉมหน้าของสองหนุ่มมากกว่า หุหุ)

แกร๊ก~ (เสียงเปิดประตู)

O_<

O( )O

ช็อก!!!  กับภาพที่เห็นตรงหน้า สองคนนี้เป็นใครกันเนี่ย เขาไม่ใช่คน ใครก็ได้เอายาดมมาให้จูออนที!!!!

โอย...จะเป็นลม

หล่อ  ดูดี เพอร์เฟ็กต์ ที่คือคำตอบที่ฉันต้องการจากสองหนุ่มตรงหน้า

สองหนุ่มดูท่าอึ้งกับการปรากฏตัวของฉันราวกับว่าฉันเป็นมนุษย์ต่างดาว

สวัสดีชาวโลกกก ^( )^

หนุ่มน้อยหน้ามนผู้เป็นเจ้าของทรงผมรากไทรสีน้ำตาลอมเทามองหน้าฉันอย่างงๆ นัยน์ตาสีนิลจ้องมองฉันอย่างเกิดคำถาม

จ๊ะเอ๋ ผีโบ๋เบ๋ ฉันพูดอะไรฟะ เกิดอาการมึนงงเมื่อได้เจอหนุ่มหล่อ กรรม -*-

สาวน้อย ฉันคิดว่าถ้าเธออาบน้ำและแต่งตัวใหม่ หมายความว่าชุดที่ไม่ใช่ชุดนอนกับอีแตะน่ะ เธอจะน่ารักมากนะ^^” ผมยาวสไลด์ระต้นคอถูกย้อมให้เป็นสีคารเมลทำให้เขาดูเป็นหนุ่มขี้เล่น ยิ่งนัยน์ตาสีช็อกโกแลตยิ่งทำให้เขาดูมีมาดเพลย์บอยเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว และคนที่ฉันกำลังลังเอ่ยถึงนี้ก็คือหนุ่มน้อยอีกคนที่กำลังยิ้มหน้าแป้นแฉล่มแจ่มๆให้ฉัน (มีด้วยเร้อไอ้ยิ้มแบบนั้นอ่ะ -_-?)

เธอเป็นใคร หนุ่มผมสีน้ำตาลอมเทารีบยิงคำถามใส่ฉัน

แม่บ้านคนใหม่ แน่นอนว่านี่ไม่ใช่คำพูดของฉัน เพราะว่าฉันจะไม่มีวันพูดเสียงห้วนกับหนุ่มหล่อเด็ดขาดนายเอกตร้าตอบแทนฉันน่ะ

แม่บ้านคนใหม่ หนุ่มผมสีน้ำตาลอมเท่าถามทวนคำ

โอ้ว~ แม่บ้านหน้าตาน่ากินเอ้ย! น่ารักว่ะ ชื่ออะไรเอ่ย *O* หนุ่มผมสีคารเมลยิ้มหน้าแป้นแล้นและกระเถิบเข้ามายืนข้างๆฉันด้วย เขาน่ะใช้ไหล่กระแซะฉันด้วยนะตอนถามชื่อฉันน่ะ

เคยมีใครบอกนายไหมว่าเวลาจะถามชื่อใครให้บอกชื่อตัวเองก่อนน่ะ - -+” ฉัน (แสร้ง) ตอบเสียงห้วน (ต้องไม่ให้เขารู้ว่าเราหวั่นไหว ^///^)

ฮ่าๆ ฉันชักจะชอบเธอแล้วสิ เอาล่ะ ผมชื่อลาเต้ครับ ส่วนหมอนี้ซันเซท ไนท์ทูมิสยูครับ คุณ…” เขาบอกชื่อตัวเองก่อนจะผายมือไปหาหนุ่มผมสีน้ำตาลอมเทาที่อยู่ตรงข้าม

จูออน

 และนี่ก็ไม่ใช่เสียงของฉันอีกเช่นเดียวกันแล้วมันก็ไม่ใช่เสียงของนายเอกซ์ตร้า แต่มันเป็นเสียงของ...

ยัยนี่เป็นน้องสาวคนโตของฉันน่ะ =()=;” พี่แวมพ์ทำหน้าเซงสุดกู่เมื่อได้เปิดตัวน้องสาวอย่างฉันต่อหน้าเพื่อนฝูง(ไม่เข้าใจว่าจะทำหน้าเซงทำไมฟะ)

ว้าว~~ ชื่อน่ารักจังครับ ลาเต้พูดเสียงหวานหยาดเยิ้มใส่ฉัน เขาใช้นิ้วชี้หมุนปลายผมฉันเล่นแต่ก็เป็นช่วงเวลาสั้นๆเท่านั้นเพราะพี่แวมพ์รีบปัดมือเขาน่ะสิ (เฮ้อออ เสียดายจัง~ -O-)

ชื่อยัยนี่มันน่ารักยังไงวะ -*- เอกซ์ตร้าไม่พูดเปล่าแต่ยังหันมาทำหน้าเหยเกใส่ฉันด้วย

ชื่อฉันมันเป็นยังไงฮะฉันรีบเถียงทันควัน

น่าเกลียดและบ้าบอพอๆกับหน้าตาเธอนั่นแหละเขาเบ้ปากใส่ฉัน

นาย!” ฉันกำหมัดแน่นเตรียมจะปล่อยใส่หน้าเขาแต่พี่ชายที่น่ารักรีบห้ามไว้ก่อน

พอเถอะๆ อย่าทะเลาะกันเป็นเด็กๆสิ ไอ้ตร้าซ์แกก็ไปต่อโมเดลรถงี่เง่าของแกไป๊ ส่วนแกยัยออนส์ทำความสะอาดได้แล้ว

นอกจากจะเป็นคนที่ชอบจับผิดที่สุดในปฐพีแล้วพี่แวมพ์ยังเป็นจอมบงการทั้งสามโลกด้วย  -_-;;;

โมเดลรถของฉันไม่ได้งี่เง่าโว้ยเอกซ์ตร้างึมงำอะไรสักอย่างก่อนจะไปนั่งต่อโมเดลรถอยู่ที่มุมห้อง

พี่แวมพ์จะช่วยฉันทำงานด้วยใช่ป่ะ^^” ฉันถามเสียงใสในใจหวังให้คำตอบออกมาว่าใช่

ไม่ แกก็ทำเองดิพี่แวมพ์ตอบโดยไม่ใช่เวลาคิดเลยสัดนิด เป็นพี่ชายที่รักน้องสาวม้าก มากเนาะ (กัดฟัดพูด)

ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันช่วยเอง^^” ลาเต้ยกมืออาสาช่วยฉัน

โอ๊ะ ขอบคุณค่ะ ^-^; ” เขาคงเล็งเห็นออร่าความน่าสงสารของฉันสินะ โฮะๆ โชคดีทีหนูเกิดมาสวยและรวยมาก (ประโยคหลังรู้สึกจะไม่เกี่ยว -_-++)

เฮ้ยไอ้ตร้าซ์ฉันจะช่วยจูออนน่ะ ฉันต้องทำอะไรบ้างวะ ลาเต้หันไปถามเอกซ์ตร้า ทำไมต้องถามหมอนั่นด้วย อืม...อาจเป็นเพราะเขาเป็นคนจ้างฉัน...มั้ง (ถามเองตอบเองนะคนเรา -_-V)

สิ่งที่แกต้องทำแทนยัยนี่นะเหรอ... เอกซ์ตร้าเว้นช่วงพักหายใจ ทุกคนในห้องรอลุ้นคำตอบไปพร้อมกัน ฉันหันซ้ายหันขวาปรากฏว่ามีแค่ฉัน กับลาเต้ที่รอฟังคำตอบจากเอกซ์ตร้า นั่นก็หมายความว่านอกจากล้าเต้แล้วก็ไม่มีใครคิดจะช่วยฉันอีก เย่ คนในแก๊งนี่ใจดีจังเลยยย~ T^T

ขัดส้วม ล้างจาน ซักผ้า รีดผ้า เช็ดกระจก ล้างสระว่ายน้ำ ปัดหยากไย่ กวาดและถูพื้น... หายใจไม่ทัน

“TOT” ฉัน

“O.O” ลาเต้

ต้อนรับแขก เสิร์ฟน้ำ ชงกาแฟ จัดเก้าอี้ ยกของ เช็คเครื่องเสียง เช็คไฟ ซ่อมคอมฯ ซ่อมปลั๊กไฟ...พักหายใจ (ยังไม่หมดอีกเร้ออ)

“TTOTT”  ฉัน

“O()O++” ลาเต้

ตรวจระเบิดหนาตึก  คุมเหล่าโฮสต์เวลาทำงาน เช็คอาวุธ ทำความสะอาดคอนโด บลาๆๆๆ (อินฟินิตี้)

โฮๆๆ นายเอกซ์ตร้านายฆ่าฉันเลยดีกว่ามั๊ยยย

ฉันอ้าปากหวอแล้วหันไปส่งสายตาอ้อนวอนให้ซันเซทแต่ไม่เป็นผล เพราะเขากำลังปั้นหุ่นขี้ผึ้งอย่างขมักเขม้นอยู่ ฉันจึงเปลี่ยนเป้าหมายไปหาพี่ชาย(อีกครั้ง) ซึ่งพี่แวมพ์ก็ไม่สนใจเหมือนเดิม หน็อย เห็นดาบซามูไรในมือสำคัญกว่าน้องสาวเรอะ และคนที่ฉันไม่เคยคิดจะขอร้องคือนายเอกซ์ตร้า(ถึงขอร้องก็ไม่ช่วยอ่ะ)

ฉันต้องทำทั้งหมดเลยเหรอวะ -^-;” ลาเต้ถามเสียงสั่นกับเอกซ์ตร้า

อืม...ถ้าแกจะช่วยยัยนี่แกก็ต้องทำทั้งหมดนั่นแหละ เอกซ์ตร้าตอบโดยที่มือยังง่วนอยู่กับการต่อโมเดลรถ

แต่ยังไงก็โชคดีนะ ที่ฉันยังมีลาเต้คอนช่วย ^.^

เออ ฉันลืมไปว่านัดน้องดีดี้ไว้ ฉันไปก่อนนะไม่อยากให้น้องเขาคอยนานน่ะ วิ่งพรวดออกไปทันที

ลาเต้ ปะ...ไปแล้ว เขาไปแล้ว คราวนี้ก็เหลือแค่ฉันและ...และ...ไม่มี โฮๆ ไม่มีเลยเหรอ  ยังงี้ก็หมายความว่าฉันต้องทำงานทั้งหมดนั้นคนเดียวใช่มั๊ย...

โชคดีนะน้องรัก พี่แวมพ์พูดพร้อมกวัดแกว่งดาบซามูไรในมือไปมา

พ่อแก้วแม่แก้ว ขอให้ลูกมีชีวิตรอดจากการที่ได้ทำงานเกินกำลังมนุษย์ในครั้งนี้ด้วยเทอญ YOY

 

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
555+
ฮาค่ะ ฮาทุกตอน
นายแมนมากลาเต้ 55
จากคุณ nuunka/(nuunka) อัพเดตเมื่อ 18/09/2554 09:15:56
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
    มีปัญหาทางเว็บ ติดต่อ [email protected] จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 142 ท่าน

Line PM