Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
Chocolate Chip -แพ้ใจ นายประธานที่รัก :: Eps06 อัพให้แล้วนะค่เม้น & โหวต [100%]
Unchun Skaw
# Eps02 : รอ [100%]
3
25/12/2554 17:26:40
673
เนื้อเรื่อง

บทที่ 2

รอ

 

                        หลังจากเลิกเรียนแล้ว ยัยพัดก็ส่งข้อความมาว่า 'ตอนเย็นประชุม พิกกลับไปก่อนน่ะ ไม่ต้องรอ'

ฉันเลยต้องเดินงอย กลับคนเดียวอีกแล้ว -^-  เหออ เซ็งเลยยัยพัดมีประชุมทีไร ต้องเดินกลับคนเดียวประจำ แต่ว่าวันนี้พวกนั้นประชุมเรื่องอะไรกันนะ 

 

   "เฮ้! พิก" เสียงใครเรียกฉันเนี่ย ฉันจึงค่อยๆ หัดกลับไปดูแล้วปรากฏว่าเป็น รถสปอร์ตสีดำ แล้วฉันก็เห็นหน้าคนขับ นั้นก็คือ

  

   "ไงป็อป บ้านอยู่แถวนี้หรอ ?" ใช่ไอเด็กใหม่คนนั้น !! - -* โลกมันกลมจริง ๆ

 

   "อื้ม ให้ฉันไปส่งมั้ย?"

 

   "ไม่เป็นไร บ้านฉันอยู่แค่นี้เอง"

   "เถอะ น่า ^^;" ไอผู้ชายคนนี้ นี่ตื้อไม่เลิก

 

 

   "บ้านเธออยู่ตรงไหนหรอ?" เสียงป็อปถามฉันขณะอยู่บนรถเขา!! ฟังไม่ผิดหรอกก็รู้อยู่ว่าฉันมันคนใจอ่อน แต่ว่าก็ดีเหมือนกันไม่ต้องอยู่คนเดียว

  

   "ตรงไปแล้วก็เลี้ยวขาว บ้านสีเหลืองนั้นเหละบ้านฉัน"

 

   "หลังนี้ใช่ มั้ย?"

 

   "อืมๆ จอดตรงนี้แหละ ขอบคุณมากน่ะ"

 

   "เจอกันพุ่งนี้ นะพิก"

 

   "จ่ะ บาย"

 

     หลังจากที่ล่ำลากันเสร็จฉันก็เข้าไปในบ้าน เหอวันนี้เหนื่อยจริงๆเลย ขี้เกียจทำการบ้านที่สุด งานก็เยอะๆ ><  ไปเปิดคอมเล่นดีกว่า  แล้วฉันก็นั่งท่องโลกอินเตอร์เน็ตประมาณ ครึ่งชั่วโมงก็ลุกขึ้นไปอาบน้ำ

     หลังจากนั้นก็ลงไปนั่งทำงาน อยู่ตรงโต๊ะหน้าบ้าน ไม่นานก็มีเสียงรถ ซึ่งมันทำให้ฉันเสียสมาธิเป็นที่สุด ฉันก็เลยลุกไปดูที่ประตู ก็พบรถแลมเบอร์กินีสีดำจอดอยู่ ฉันก็เลยมองเข้าไปในรถก็พบกับ ผู้หญิงที่คุ้นหน้าเป็นที่สุดก็คือยัยพัด วันนี้มันกลับมากับใครน่ะ นี่มันอีตาประธานงี่เง่านี้ นา

คิดไงเนี่ยมาสองน้องสาวฉัน - -^^

 

   "ขอบคุณมากนะซี ไว้เจอกันพรุ่งนี้บาย^^"

 

   "เช่นกัน พัดบาย"

 

     สิ้นเสียงอ่ำลาของสองคนนั้น รถแลมเบอร์กินีสีดำก็แล่น จากไป  ด้วยความอยากรู้ของฉันสงสัยต้องไปถามหน่อยแล้ว

 

   "นี่ใครมาส่ง?" ฉันมองหน้ายัยพัดแล้วถาม จริงๆก็รู้นั้นเหละแต่เพื่อความแน่ใจว่าฉันไม่ได้ตายฝาดไปเอง

 

   "เพื่อนน่ะ " ยัยพัดพูดพร้อมกับเดินขึ้นบันได แน่นอนว่าฉันต้องตามขึ้นไปด้วย ช่วยไม่ได้ก็คนมันอยากรู้นีนา 55555555 5

 

   "เพื่อนแกนี่ มีรถหรูนะ"

   

    ฉันแกล้งถามกระแหนะ กระแหน ไม่ต้องคิดมากว่าทำไมพวกเราไม่ค่อยจะเรียกพี่ เรียกน้อง พวกเราเรียกกันมาแบบนี้ตั้งแต่เด็กแล้วล่ะ มันเลยติดเป็นนิสัย แล้วชอบพูดจากวนๆ กันแบบนี้แหละ แต่ว่าถ้าพูดกับพี่พีทล่ะก็ คนไม่ได้รายนั้นโหดจะตาย อย่างว่าอะน่ะ หนุ่มวิศวะอารมณ์แปรปวน  พอๆกันที่กับประวัติฉันเข้าเรื่องยัยพัดกันต่อ

 

   "ก็ไอซีมันรวยนี่"นั้นไงในที่สุดก็บอกมา

 

   "ทำไมอยู่ๆ ซีถึงมาส่งแกอ่าร้อยวันพันปีไม่เคยเห็นจะชวนเลย"

 

   "ไม่รู้เขาสิ ฉันจะไปอาบน้ำแล้วค่อยมาคุยแล้ว แล้วก็ข้าวเยอะวันนี้ฉันไม่กินน่ะฝากบอกพ่อด้วย"

ยัยพัดพูดพร้อมกับหายลับไปในห้องน้ำ ยัยนี่ไม่ค่อยจะกินข้าวเย็นเลย ไม่รู้จะกลัวอะไร หนักหนาผอมจนไม่เห็นกระดูกอยู่แล้ว - -'

 

 

ปรี้น นนน นน  ๆๆ 

     เสียงรถของพ่อเรียกฉันให้ไปเปิดประตูให้  ทำไมวันนี้กลับเร็วจัง ปกติจ่ะกลับ 2-3 ทุ่มสงสัยจะเลิกงานเร็ว แต่ว่าก็ดีเหมือนกัน ^ ^

     หลังจากที่ฉันกลับพ่อเข้ามาให้บ้านแล้ว เราก็นั่งทานข้าว บรรยากาศมันเงียบๆแปลก สงสัยวันนี้คุณพ่อเครียดแน่เลย ว่าแต่ท่านเครียดเรื่องอะไรกัน งานก็โอเคดีแล้วนี่ หรือว่าจะเรื่องแม่แต่ว่าคุณพ่อก็ทำใจได้แล้วนี่นา คือแบว่าพ่อดีว่าแม่ของพวกเราตายตอนพวกเราอยู่ประมาณเกรด 8 เนื่องจากอุบัติเหตุรถคว่ำ นั้นมันก็มันก็ตั้งนานแล้ว หรือว่าจะเรื่องเรียนต่อมหา'ลัย

  

   "นี่พวกแกก็จะจบม.ปลายแล้วน่ะ พิกคิดหรือยังงว่าจะเข้าคณะอะไร"นั้นไงถามเรื่องนี้อีกแล้ว - -'

 

   "พิกก็ไม่รู้เหมือนกัน พิกไม่ได้เก่งเหมือนอน่างพัดนี่ คงต้องใช้เวลาหน่อย"ฉันตอบพร้อมกับทำท่าไม่สนใจ ก็มันจริงนี่ จะต่อคณอะไรดีฉันยังไม่รู้เลย -*-'

 

  "งั้นก็เรื่องของแกล่ะกัน พ่อไปนอนก่อนนะ วันนี้เหนื่อย"คุณพ่อพูดพร้อมลุกขึ้น

   

     วันนี้มันเป็นอะไรเนี่ย !! มีแต่คนขอตัวไปนอนเซ็งจิตจัง ถ้าพี่พีทไม่ย้ายไปอยู่หอละก็ คงดีกว่านี้น่ะ ฉันไปทำรายงานต่อดีกว่าเดียวจะไม่เสร็จ

     ฉันทำรายงานเรื่อยๆ อยู่ก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมา แต่ว่าทำไมเบอร์ไม่คุ้นเลยน่ะ

แต่ยิ่งเบอร์แปลกมันยิ่งต้องรับ

 

   "ฮัลโหล"

 

   ( นี่ พิกป่าว นี่เรา ซีน่ะ ) ซีงั้นเหรอ อีตาประธานงี่เง่านั้นโทรฉัน  - -' ว่าแต่มันรู้เบอร์ฉันได้ไงเนี่ยบ้าที่สุด !!

 

   " ก็ใช่นะสิ ว่าแต่นายเถอะ รู้เบอร์ฉันได้ยังไง ? "

 

   ( เรื่องนั้นเธอไม่ต้องรู้หรอก )  เอา ? - -* สงสัยอาการหนัก

  

  "อ่าว เป็นงั้นไป ว่าแต่ที่โทรมาเนี่ย มีอะไรหรอ ถ้าไม่มีฉันจะวางนะ จะทำรายงานต่อ" จริงๆ รายงานฉันก็ทำเสร็จแล้วล่ะ แต่ขี้เกียจคุยเป็นที่สุข !!  -^-

 

   ( คือว่า ฉันมีอะไรจะบอกเธออ่ะ )

 

   " อะไรหรอ ? " เค้ามี อะไรจะบอกฉันกันน่ะ

 

  ( พรุ่งนี้ตอนเย็นเจอกันหลังโรงเรียนน่ะ )

  

  " ไม่เอาอ่ะ ฉันรีบกลับบ้าน นายมีอะไรจะบอกก็บอกมาเหอะ ไม่เห็นจะต้องทำลับๆ ล่อๆ "

 

  ( พรุ่งนี้มาด้วยน่ะ ฉันมีเรื่องจริงๆ อย่าลืมล่ะ ถ้าไม่มา เธอจะโดนดี ) นี่เรื่องอะไรกัน !!

 

  "แล้วถ้าฉันบอกว่า"

 

  ( ตู๊ด ๆ ๆๆ ๆ )

 

        อ่าวเห้ยนี่ฉันยังไม่ทันพูดจบเลยนะ อีตาประธานงี่เง่า บ้าที่สุดๆ  ว่าแต่นี่มันกี่โมงแล้วน่ะ

ฉันจึงดูเวลาในโทรศํพท์  นี่มันจะเที่ยงืนแล้วทำไมฉันไม่รู้สึกง่วงเลย แต่ยังไงก็นอนดีวกว่าเดียวจะโดนบ่นอีก

 

 

 

 

' เช้าวันใหม่  '

 

หลังโรงเรียน

 

   ในที่สุดฉันก็มาจนได้ ทำไงได้เล่าคนมันอยากรู้นี้ แต่ว่ารอตั้งนานแล้วทำไมไม่เห็นแม้แต่เงาเลย

-__________- '   ถ้าอีก 10 นาทีแล้วไม่มาฉันจะกลับๆ จริงๆ น้า

 

   10 นาทีผ่านไป   ตอนนี้ฉันยังนั่งรอเขาอยู่ ฉันไม่กล้าไปหรอกก็ฉันกลัวเค้านี่ เบื่อจัง ตรงนั้นมีต้นไม่ใหญ่อยู่นี่นา  ฉันไปนั่งตรงนั้นดีกว่า   เมื่อฉันมาถึงก็ค่อยๆ นั่งลงแล้วก็เอา MP3 มาเปิดฟัง

    ฉันฟังเพลงไปเรื่อยๆ  เมื่อไหร่เขาจะมากันนะ

 

(Talk : zee)

 

     หลังจากเลิกเรียนผมก็ขอแยกจากไอป็อปแล้วรับตรงหน้าไป ที่หลังโรงเรียน เพราะอะไรนะหรอ

ก็เพราะว่า เมื่อวาน ผมขอเบอร์พิก กับพัดเมื่อวานแล้วก็โทรไปหาเธอ ที่โทรไปหาก็เพราะจะนัดให้มาเจอ เพื่อบอกความในใจว่าผมชอบพัด   ชอบมานานแล้วบอก ยัยพิกผู้หญิงที่เป็นฝาแฝดของ

    

   ผมคิดว่าเธอต้องช่วยได้แน่ๆ  แต่ว่าอยู่พัดก็วิ่งมาหาผมแล้วพูดว่า

  

   " พัดคือว่า เราจะประชุมกันอีกที พอดีว่าเมื่อวานมันคนขาดเยอะเธอจะว่าอะไรมั้ย ? "

  

    เอาแล้วไงล่ะ ผมจะทำไงดี่ล่ะ  แต่ว่าก็ปฏิเสธไม่ได้ด้วยสิ สงสัยจะต้องส่งข้อความไปยกเลิกซะแล้ว แต่ว่าเธอคงไม่ไปหรอกมั่ง แต่ว่าถ้าเธอมา ถือว่าแกแค้นที่เธอทำกับผมไว้แล้วกัน

 

   " โอเค ๆ "ผมตอบรับพัดไปแล้วเดินตรงไปที่ห้องประชุม 

  

    การประชุมก็เหมือนเดิมกับเมื่อวาน พูดเรื่องเดิมๆ แต่ว่าผมไม่ตั้งใจฟัง ตาของผมยังคงจ้องไปที่ผู้หญิงคนนั้น 

    อยู่เธอก็เดินเข้ามาหาผม

 

   " ซีการประชุมเสร็จแล้วนะ เหมออะไรอีก" นี่ผมเหมอขนาดนั้นเลย

  

   " อ่อ ๆ ป่าวหรอก คิดอะไรไปเรื่อยนะเหละ " วันนี้จะส่งเธออีกดีมั้ยเนี่ย  แต่ว่าแวะไปดูยัยนั้นหน่อยดีกว่า  ว่าจะซื่อบื้อรออยู่ล่ะป่าว

 

   " งั้นซี พัดไปแล้วน่ะ บาย " เธอบอกลา พร้อมเดินจากไป

 

   " บาย "

 

     

 

         หลังจากนั้นผมก็รีบมุ่งหน้าไปที่หลังโรงเรียนทันที แล้วก็ต้องพบกัลป์ความผิดหวัง มันก็แน่นอนอยู่แล้วว่าเธอ  ไม่รอ

      ขณะที่ผมกำลังจะเดินกลับไปก็เหลือบ ไปเห็นผู้หญิงคนหนึ่งกำลังนั่งเอา หลังพิงกับต้นไม้

ผมจึงเดินเข้าไปดู ก็พบกับใบหน้าที่ผมคุ้นเคย ภาพผู้หญิงคนนั้นซ้อนเข้ามาทันทีที่เจอ

 

   " ฉันรักเธอนะ 'พัด' "

 

   ผมคงทำได้แค่เพ้อหาเธอนั้นเหละ  ยัยนี่มันซื่อบื่อรอผมจริงๆ ด้วยถ้าผมไม่มาดูคงจะนอนที่นี่จริงๆ ใช่มั้ย เครียดกลับ 2 พี่น้องนี่จริงๆ 

   แล้วผมจะปลุกเธอยังไงดีเนี่ย เห็นยัยนี่หลับแล้วน่าหมั่นไส้ แต่ว่านี่ก็ใกล้จะ 6 โมงแล้วเดียวมืดกันพอดี แล้วนี่ฝนก็ใกล้ตกแล้วด้วย รีบยัยนี่ดีกว่า ส่วนเรื่องที่จะบอกผมก็คงจะต้องยกเลิกไปแล้วล่ะมั่ง

 

   "นี่ๆ  เธอจะนอนไปถึงไหนเนี่ย ได้ยินที่ฉันเรียกมั้ย" ท่าทางของเธอยังนิ่งอยู่เลย สงสัยว่าจะไม่ได้ยิน โอ้ ! ลืมไปเลยว่าเธอฟังเพลงอยู่  ผมจึงเอือมมือไปเอาหูฟังออก 

 

   "อ่าวนี่นาย มาตั้งแต่เมื่อไหร่ !!! "

 

(EndTalk : Zee)

 

  

      เมื่อฉันรู้สึกเหมือนมีคนมา เอาหูฟังออก ทำให้ฉันรู้สึกตัว นี่มันซีนี่นาเขามาตั้งแต่เมื่อไหร่กันเนี่ย แล้วนี่มันก็เยอะมากแล้วด้วย ตายๆ ฉันต้องรีบกลับบ้านแล้ว

 

   "นี่นายมาตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วทำไมถึงพึ่งมาย่ะ" ฉันแทบจะเรียกว่าตะโกนก็ว่าได้ มันนาโมโหจริง ๆ  เป็นนัดแท้ๆ แต่กลับมาช้า อีตาประธานงี่เง่า ><

 

 

   "สักพักแล้วล่ะ วันนี้ฉันติดประชุม"  เสียงอีตาซีนั้นพูดอย่างเรียบเฉย - -'  เขาพูดพร้อม

โน้มตัวลง มานั่งข้างๆ

 

  "แล้วทำไมไม่โทร หรือว่าส่งข้อความมาล่ะ ! "

 

  "ใครมันจะไปรู้ว่า เธอจะ ซื่อบื่อรอล่ะ เรื่องนั้นชั่งมันเหอะ เธอดูนั้นสิพระอาทิตย์ตกดินสวยจะตายไป " เขาพูดพร้อม  ชี้นิ่วไปทางทิศตะวันตก  แต่ว่ามันก็สวยอย่างที่เขาพูดนั้นเหละ แต่นี้ไม่ใช่เวลามาดูพระอาทิตย์ตกดิน ฉันตกรีบกลับบ้าน T T

 

  เชิญดูไปคนเดียวเหอะฉันต้องรีบกลับ ส่วนเรื่องที่นายจะบอกฉัน มันก็คงไม่มีอะไรหรอกมั่ง ! "

 

   ฉันพูดพร้อมลุกขึ้นเตรียมที่จะกลับบ้าน แต่รู้สึกว่านายนั้นจะตามมานะ ฉันต้องรีบเดินให้เร็วแล้วล่ะ

 

  "นี่เธอเดียวฉันไปส่ง ถือเป็นการขอโทษด้วยแล้วกันที่ฉันที่ให้เธอต้องรอ" เขาวิ่งตามฉันมาพร้อมตะโกน 

 

  "ให้มันน้อย ๆ หน่อยเมื่อวานไปส่งน้องวันนี้ไปส่งพี่ นายต้องการอะไรกันแน่ล่ะ ?? " ฉันหันไปหาเขาแล้วทำหาตา จะเอาเรื่อง แต่เขากับเอามือมาจับแขนฉันแล้วก็ลากไป

 

   "นี่นายฉันเจ็บนะ จะลากฉันไปไหน "

 

   "อย่าดื้อนา เดียวฉันไปส่ง" เขายังคงลากฉันต่อไปแล้วโยนเข้าไปในรถ ต้องใช้คำว่าโยน เพราะเขาโยนจริงๆ    เมื่อกี้ทำเป็นคนดี เขาโหมดโหดเร็วจังเหะ !! - -^ 

 

 

    ขณะนั่งบนรถบรรยากาศเงียบมาก วังเวงจัง T T น่ากลัวเว้ยเห้ย สงสัยฉันควรจะต้องเริ่มคุยแล้วล่ะ แต่จะพูดเรื่องไร เอาเรื่องที่เขาจะบอกฉันดีกว่า

 

   " นี่นาย "

 

  " อะไร "

 

  " เรื่องที่นายจะบอกฉันวันนี้ แล้วอุตส่าห์ให้ฉํนไปรอ มันเป็นเรื่องอะไรกัน ? "

 

  " ถึงบ้านเธอแล้ว เรื่องวันนี้เดียวฉันโทรไปบอกแล้วกัน ลงไปจากรถได้แล้ว" เขาพูดพร้อมทำท่าไล่  นายนี่มันยังไงกัน คิดจะให้มาก็มา คิดจะให้ไปก็ไล่ - -*

 

  " พูดเหมือนฉันอยากอยู่หนักหนา บนรถนายแต่ว่า ขอบคุณนะที่มาส่ง " ฉันพูดพร้อม ลงรถแล้วก็รับเข้าบ้าน

 

    ยัยพัดอยู่ไหนเนี่ย วันนี้เงียบแปลกๆ เหะ ขึ้นไปดูบนห้องดีกว่า เมื่อเปิดประตูเข้าไปในห้องพบความว่างป่าว แต่ว่ามีแผ่นโน้ตว่างอยู่  มันเขียนว่า

 

          ' วันนี้ฉันต้องไปนอนบ้านเพื่อน  ฝากขออนุญาตพ่อด้วยน่ะ '

                                                                        พัด

                            

  นี่ฉันต้องอยู่บ้านคนเดียวใช้มั้ยเนี่ย วันนนี้วันศุกร์คุณพ่อคนกลับมาช้าแน่เลย โทรหาพี่พีทดีกว่า

 

   (ว่าไงพิก) เสียงพี่ฉันหล่อจัง 55555555

 

  "พี่พีท วันนี้พัดมันไปนอนบ้านเพื่อน คุณพ่อก็ยังไม่กลับในพิกไปหาที่หอนะ พิกเหงา"

 

   ( แล้วแต่ เธอแล้วกัน พี่ก็เบื่อๆ เหมือนกันจะให้พี่ไปรับมั้ย ? )

 

  "เอางั้นก็ได้แล้วพิกจะรอน่ะ  เร็วๆล่ะ"

 

  ( อื้มกำลังไป รอแปปนึ่ง )

 

     หลังผ่านไปไม่นานก็มีเสียงรถดังมา สงสัยพี่พีทจะมาแล้ว

 

   " สวัสดีค่ะ พี่พีท ไม่ได้เจอกันนานพิกคิดถึงพี่ที่สุดเลย "

 

   "มั่วแต่ยืนอยู่นั้นเหละ ขึ้นรถเร็วเข้า" พี่พีทอารมณณ์ขึ้นๆ ลงๆเหะ

 

   "ค่า ๆ"

  

      พี่พีทใช้เวลาประมาณ 15 นาทีในการขับรถ ก็มาถึงหอ พี่พีทเป็นคนขับรถเร็วมาก ๆ แต่ว่าฉันก็ชินซะแล้วล่ะ

  

     เมื่อเข้าไปในห้องก็พบผู้หญิงคนหนึ่งกำลังนั่งอยู่บนโซฟา  แต่งตัวเปรี้ยวสุด ๆเลย พี่พีทเขามีรถซะนิยมแบบนี้หรอ เห็นแล้ว พิกเครียดค่ะ !! - -V

 

    " มาแล้วหรอค่ะ ที่รัก พั้นช์รอตั้งนาน "เสียงนางผู้หญิงคนนั้นพูด ว่าแต่เมื่อกี้เขาบอกว่าพี่พีทเป็นที่รักงั้นหรอ สงสัยจะเป็นแฟนกันจริงๆ

 

   " ใครใช้ให้เธอมาที่นี่ แล้วฉันก็ไม่ได้นัดเธอไว้ด้วย ออกไปจากห้องของฉันเดียวนี้น่ะ !! "

 

    คงจะไม่ใช้แล้วล่ะ พี่ฉันเสียงดูจัง ><

 

   " ทำไมล่ะ  พั้นช์ไม่ดีตรงไหนถึงได้ไม่ชอบน่าพั้นช์ อ่อ หรือว่าเป็นเพราะไอผู้หญิงน่าจืดคนนั้นกัน  รู้สึกว่ายังไม่จบม.ปลายเลยไม่ใช้หรอ น้องสาวคนนี้ใช่ยอยเลยน่ะ แต่ว่าขอตบสักทีเหอะ "

 

    เมื่อกี้นี่มันว่าฉันนี้ กรี๊ดด  ดด  ด  รับไม่ได้รู้จักฉันน้อยไปซะแล้ว

 

  " เรื่องนี้น้องก็ไม่รู้เหมือนกันนะค่ะ ว่าใครกันแน่ที่ใช่ย่อย ของน้องเนี่ยพี่พีทเขาไปรับถึงบ้านเลยนะ ไม่เหมือนคุณพี่ น่ะค่ะ ที่แล่นมาหาผู้ชายถึงหอเนี่ย ^^ " ฉันตอบไปตามน้ำ เพราะถ้าทางพี่พีท ของฉันคงจะโดนตามอยู่เป็นแน่ 55555

 

  " กรี๊ด !!!!!!!!!!! นังเด็กปากกดี " ยัยชะนีนั้นกำลังเดินเข้ามาทางฉันแล้ว วว 55555

 

  " พอสักทีเธอ พั้นช์ออกไปจากห้องของ "

 

   " แต่ว่า.. "

 

   " เดี๋ยวนี้ !!!! "

  

   " ก็ได้  ฝากไว้ก่อนนะ ! "

 

    " รีบมาเอาคืนน่ะค่ะ คุณพี่ :P "  สะใจ >< 555555555555 55 5 ไม่ได้ปดปล่อยแบบนี้มานานแล้วสงสัยต้องขอบคุณพี่พีท ว่ะฮ่ะฮ่า ^6^

 

 

   " ใครหรอพี่ผู้หญิงคนนั้น "  หลังจากที่เงียบมานานฉันก็เยเริ่มถาม แต่เหมือนพี่เค้ากำลังคิดมากอยู่

 

   " แฟนเก่า พี่เอง แต่ว่าเมื่อกี้ แรงนะพิก " พี่พีทพูดพร้อม เอามือมาขยี้ผมของฉัน แต่ว่ายัยนั้นเนี่ยนะ เป็นแฟนเก่าของพี่เค้า ไม่อยากจะเชื่อเลย

 

  " หรอค่ะ พิกไม่อยากจะเชื่อเลยว่า มีรสนิยมแบบนั้นด้วย "

 

  " เมื่อก่อน เขาไม่ได้เป็นแบบนี้นี่นา " พี่พีทพูดด้วยแววตาเศร้า สงสาร Y_Y

 

  " พี่พีท "

 

  " พี่ไม่เป็นไรนี่ก็ดึกมากล่ะ ไปนอนเถอะ "

 

  " ค่ะ ๆ "

 

   เอ๋ นี่เสียงโทรศัพท์ ของฉันนี่นา

 

   ' Zee '

 

ซีโทรมางั้นหรอ สงสัยจะบอกเรื่องนั้นแน่เลย

 

  " เพื่อนเธอ โทรมาหรอ "

 

  "อ่อค่ะ งั้นพิกขอตัวไปคุยก่อนนะค่ะ "  

 

         หลังจากที่ขออนุญาตพี่พีทแล้ว ฉันเลยเดินออกมานอกระเบียง แล้วก็รับโทรศัพท์

 

  " ฮัลโหล  "

 

  ( ทำไมรับช้าจังเลยฮ่ะ ? ) 

 

  " ฉันลืมตั้งเปิดเสียง "

 

  ( งั้นหรอ )

 

  " ว่าแต่นายเหอะ  มีเรื่องอะไรกันที่ว่าจะบอกฉัน "

 

   ( จริงๆ แล้วมันก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญหรอก  มันแทบจะไม่เกี่ยวกับเธอด้วยซ่ำ แต่ฉันรู้ว่าเธอต้องช่วยฉันได้แน่ ๆ )

 

 

    " ... "

 

    ( ฉันไม่รู้ว่าจะเริ่มยังไงดี  ฉันอาจดูเป็นผู้ชายที่แย่มากเลยก็ได้ )

 

    " ... "

 

   ( คือว่าฉัน แอบชอบ ผู้หญิงคนหนึง ผ้หญิงคนนั้นเขามีความมั่นใจสูง )

 

   "... "

 

   ( เขาเรียนเก่ง เขาเป็นผู้หญิงที่สวย ใจเย็นกับทุกสถานนะการ )

 

   "... " ?? นี่เขาตั้งใจจะบอกอะไรกันแน่เนี่ย

 

   ( เขามีฝาแฝดด้วยล่ะ แต่เขาก็ยังมีลักษณะ โดดเด่น )

 

   " ... " คุ้น ๆจังเลย - - ?

 

   ( ผู้หญิงคนนั้นคือน้องสาวฝาแฝดของเธอไงล่ะ )

 

   " =[]= "  หรือว่าจะเป็นยัย

 

   ( ใช่ผู้หญิงนั้น คือ พัด )

 

 

  ______________________________________________________________________

   
ขอโทษคำที่เขียนผิดนะค่ะ T^T เม้นด้วยนะค่ะ 

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1

รบกวนเม้น โหวตด้วย ><

จากคุณ unchun/(skaw) อัพเดตเมื่อ 26/06/2554 20:23:28
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 327 ท่าน