Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
Black Floral
Secret เด็กข้างบ้าน
Black Floral 14
17
27/06/2554 20:44:11
803
เนื้อเรื่อง

14

ฟรีคิกจากเด็กวัด -_-

 

 

          ไอย่ะ!! ”

ชิ้งชั้ง

ผัวะ ผละ

            เสียงอาวุธที่กระทบกันเป็นร้อยดังต่อเนื่องไม่หยุดอันเนื่องมาจากเด็กวัดที่กำลังฝึกการต่อสู้โดยประลองเป็นคู่ๆ ร่วมกันร้อยกว่าคู่นั่นเอง ยิ่งดูยิ่งเหมือนวัดเส้าหลิน -_- ฉันชักอยากจะขอเรียนกังฟูเพิ่มซะแล้ว

            อยากจะฝึกกับพวกเด็กๆ เหรอหนูนาร์ชา

            “O_o อาจารย์! ” ฉันหันไปตะโกนอย่างตกใจเพราะอยู่ดีๆ บรมอาจารย์ของมิดเดย์ก็ดันโพล่งขึ้นมาเบาๆ ด้านหลัง -_- แต่ดังสำหรับคนที่กำลั่งเพ่งสมาธิอย่างฉัน

            ฉันสังเกตเห็นคนที่ยืนอยู่หลังอาจารย์ก็คือมิดเดย์ที่อยู่ในชุดสบายๆ อีกวัน แต่เขาก็หล่อโฮกมาก T^T ถัดไปนิดนึงก็คือแฟรี่ สัปดาห์นี้เดย์ต้องสลับกลับไปดูแลแฟรี่เหมือนเดิม ทำให้การแสดงกิริยากับฉันนั้นลดน้อยลง บางทีฉันก็อดน้อยใจไม่ได้นะว่าเวลาจะทักเขาที เขาก็ทำเป็นไม่สนใจ T_T เข้าใจว่าอยู่ในเวลางานแต่ยิ้มตอบบ้างก็ยังดี ทำเป็นเย็นชาอย่างนี้หัวใจมันห่อเหี่ยว Y_Y

            “^_^”

            แค่ดูน่ะค่ะ ว่าแต่อาจารย์กำลังจะไปไหนเหรอคะ

            พามิดเดย์และนาร์ชาไปฝึกวิชาน่ะ

            “…ค่ะ ^^”

            แต่อาจารย์เห็นหนูทำตาวาวกับพวกเด็กๆ อย่างนั้นสงสัยคงอยากไปจอยกับพวกเขาใช่มั้ยล้า~”

            ศัพท์วัยรุ่นจริงๆ ค่ะ -O- แต่เปล่านะคะ นาร์ชาแค่ดูเฉยๆ ที่จริงนาร์ลก็เคยฝึกมาแล้วค่ะ

            อื้มมม งั้นไม่ได้ต่อสู้มาหลายวันฝีมือคงลดลงไปบ้าง ยังไงก็ลงไปฝึกหน่อยสิ

            เฮ้ย อาจารย์ OoO!! ”

ฟิ้วว!

ตุบ!!

            “O_O/ O_O/ O_O/ O.O”  << สีหน้าของเด็กๆ ร่วมสองร้อยกว่าคนที่พึ่งจะเห็นผีฟ้าหน้าหวานหล่นลงมายืนเป็นลิงงงที่อย่างตะลึง

            “=_______=;; ”

            ฉันเงยหน้าไปมองบุคคลสามคนที่ยืนอยู่บนระเบียง หลังจากที่อาจารย์ได้อัญเชิญฉันลงมาจากบนนั้นถึงพื้นนี้วัดความสูงได้เกือบห้าสิบเมตร ร่างกายฉันแทบจะหดเหลือคืบเมื่อเท้าได้แตะบนพื้นทันทีแถมสายตาพวกนั้นก็แทบจะกินฉันให้หายไปในพริบตา -_-

            ไม่ตายเพราะถูกโยนลงมา ก็คงจะไม่พ้นสายตาอันหิวกระหายของเด็กๆ =O=!

            เฮ้ยพวกเรา! ”

            ฉันแอบสะดุ้งหันไปมองเด็กคนนึงที่ดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าของเด็กน่ากลัวพวกนี้

            เราได้ของเล่นใหม่แล้ว ^..^”

            ฉันเกลียดการเป็นของขวัญ เป็นตุ๊กตา เป็นบาร์บี้ แม้แต่ของเล่นฉันก็ไม่ต้องการ =[ ]=++

            และที่ไม่เคยลดลงเลยก็คือ ฉันเกลียดเด็ก!!! =[         ]=!!!

            พ่อวัวหายไปหน้ายยยยยย เวรนายคุ้มครองฉันไม่ใช่เหรอ งั้นเวลานี้นายก็น่าจะโผล่หัวออกมาเป็นซุปเปอร์ฮีโร่แล้วสิ ช่วยฉันที TOT!!!

 

 

            ทางด้านมิดเดย์

 

ซ่า

            เสียงน้ำที่ตกกระทบหินเบื้องล่างดึงดูดสายตาจากผู้มาเยือน เด็กสาวผมสีดำชะเง้อมองทิวทัศน์เบื้องหน้าแต่ไม่ทันที่เธอจะถามอะไร คำถามนั้นก็ถูกตอบก่อนแล้ว

            ที่นี่ล่ะ สถานที่ฝึกของพวกเธอ

            “…”

            มิดเดย์ พวกเราก็เดินมาตั้งไกลแล้วนะ ไม่เห็นเงาของหนูนาร์ชาหรอก ฝ่ายนั้นคงได้เล่นกับเด็กๆ สนุกแน่ หันกลับมาแล้วตั้งใจกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าซะ

            “…โทษครับ แล้วอาจารย์จะให้ฝึกอะไรครับ

            นี่คือสถานที่วัดใจ ก็ต้องฝึกวัดใจกันสิ

            วัดใจมิดเดย์และแฟรี่ทวนคำพร้อมกันก่อนจะหันมองกันด้วยความแปลกใจในคำพูดของอาจารย์

            ฉันเชื่อว่าแฟรี่ถูกฝึกด้านการเอาตัวรอดมาพอสมควรแล้ว

            “…”

            และมิดเดย์ ฉันก็เชื่อว่าเธอถูกฝึกมาอย่างดีแล้วเช่นกันจากอาจารย์ของพวกเธอ

            “…”

            แต่บางที การที่เธอถูกสอนไปอาจจะถูกใช้มากเกินไปจนเกินความพอดีและอาจจะห่างหายไปเพราะการที่ไม่ได้ใช้มันให้เกิดประโยชน์เลย

            “…”

            ฉันจะรื้อฟื้นวิชาเหล่านั้นจากพวกเธอ พวกเธอคงจะเคยถูกฝึกด้วยการถูกมัดกับเชือกบนต้นไม้สูงและหาทางรอดเองแล้ว แต่นี่ต่างกันไป ฉันจะฝึกความคิดของพวกเธอเพราะมันอาจจะต้องได้ใช้ในการที่จะต้องเลือกอะไรบางอย่างในสถานการณ์ที่คับขัน นั่นคือวัตถุประสงค์ของภารกิจนี้และการฝึกนี้จะช่วยย้ำเธอทั้งสองคน      

            “…”

            ว่าตอนนี้เธอเป็นใคร การฝึกนี้จะช่วยย้ำว่าเธอเป็นใครและอะไรสำคัญที่สุดสำหรับเธอ

           

 

            กลับมาที่นาร์ชา

 

พลั่ก!

            โอ้ววว >O< พี่ทำได้ไงเนี่ยยย

            “-_- ก็แค่ปัด

            ผ่านมาเกือบจะสองชั่วโมง ฉันได้เปลี่ยนแผนการชั่วร้ายของเด็กพวกนี้ให้กลายเป็นกิจกรรมที่สร้างสรรค์ด้วยการที่ฉันจะนั่งยองๆ กับพื้นห้ามขยับเท้าแต่ทำได้แค่เอามือปัดอาวุธต่างๆ จากพวกเด็กๆ ที่ล้อมอยู่ ไม่ว่าจะเป็น กระบอง มีด อาวุธนินจาต่างๆ คล้ายๆ กำลังถูกล้อมจากคนอันตรายมากมายโดยที่เราถูกจับมัดอยู่ แต่น่าแปลกมันอาจจะดูสุดโหดสำหรับคนทั่วไป แต่สำหรับเด็กบ้าการต่อสู้พวกนี้พวกเขาถือว่ากิจกรรมที่ฉันแนะให้มันดูน่าสนใจไม่น้อย -..- และพวกเขาก็ทำได้ดีจนฉันแปลกใจเลยทีเดียว

            ย้าก!!! ”

พลั่ก!

            “YOY ไรว้าเห็นได้ไงเนี่ย

            “^_^ ก็การเคลื่อนไหวของเธอไม่นุ่มนวลเอาซะเลย ลมที่ถูกร่างกายเธอพัดเข้ามาโดนร่างกายฉันอย่างแรง เป็นใครก็รู้ฉันยิ้มบางๆ หลังจากหมุนขาของเด็กน้อยคนนึงที่กะจะฟรีคิกใส่กลางหลังฉันซะหน่อยจนเจ้าตัวหมุนไปตามทิศทางการหมุนล้มลงบนพื้น

            เอแต่พวกผมไม่รู้น้า YOY”

            ฮ่า~ไม่เป็นไรหรอกเด็กน้อย พวกเธอต้องได้ฝึกอีกเยอะเชื่อเถอะ ^..^”

            เมื่อไหร่ผมจะได้แตะพี่ได้ซักที -_-”

            “…อืม ก็ได้ แต่มีข้อแม้นะ =.,=”

            “O.O” < แววตาอันแวววับของพวกเด็กๆ

            พวกเธอต้องพาฉันไปหาอาจารย์! ”

            “…”

            “…อะไร

            ดูข้อแลกเปลี่ยนมันจะไม่เวิร์คเอาซะเลย -.,-”

            “…”

            อาจารย์สั่งห้ามไม่ให้คนไปรบกวนการฝึกของพี่มิดเดย์ พวกผมอุตส่าห์เสี่ยงเพียงเพื่อที่จะแตะพี่เนี่ยนะ =_=? ”

            ถ้าพาฉันไปเจอมิดเดย์ได้ฉันจะให้พวกเธอเตะฉันเลย เอามั้ย >_O”

            “O_o เตะเลยเหรอ โอเคๆๆ

            -_- นี่พวกแกเข้าข่ายทำร้ายผู้หญิงเลยนะ แต่ช่างเถอะ ฉันก็ต้องตามไปสืบเรื่องยัยแอ๊บแบ๊วด้วย เอาไงก็เอา O_<

 

 

            และแล้วพวกเด็กๆ ก็ขนกันมาส่งฉัน เพื่อที่พวกเขาจะได้เตะฉันพร้อมกัน =_= ฉันเลยอาศัยจังหวะที่พอรู้ทางรีบกระโดดนำหน้ามาก่อน ฉันเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้นจนไม่อาจเห็นกลุ่มเงาของคนเบื้องหลังได้อีก

ซ่า

            ฉันหันความสนใจกลับมาด้านหน้าตัวเองหลังจากได้ยินเสียงน้ำตกใกล้ๆ และเมื่อได้กระโดดดึ๋งๆ และวิ่งไปเรื่อยๆ ฉันก็แอบหลบหลังต้นไม้ต้นใหญ่ที่ถัดไปอีกสองสามต้นก็จะมีอาจารย์ที่ซึ่งกำลังยืนหันหลังให้อยู่

            ให้ตายสิ =_= ความติสท์นี่อยู่ในสายเลือดจริงๆ ฉันถูกธรรมชาติที่สวยงามรอบๆ ดึงดูดให้มอง ที่นี่สวยงามจริงๆ ทั้งต้นไม้ต้นใหญ่นับร้อยต้น ต้นไผ่ และลำธารทางด้านขวามือฉันที่ไกลออกไปนิดนึงสายน้ำทั้งหมดก็จะตกลงสู่โขดหินเบื้องล่างโดยที่มีต้นไม้ขนาดใหญ่โน้มกิ่งมาใกล้ๆ จุดที่น้ำตกลงไป ถ้าฉันเอามือถือมาละก็ รูปนี้คงไม่พลาดแน่ๆ T^T แต่ก็ไม่เป็นไร ฉันว่าเก็บไว้ในความทรงจำซักภาพนึงก็ดีไปอย่าง บรรยากาศสดชื่น ความสวยงามของธรรมชาติ เสียงนก และคนที่ถูกโหนกลางอากาศ ^O^

            o_O  ถูกโหนกลางอากาศ!!

พลึ่บ!

            ทันใดนั้นเองสองตาก็เห็นร่างนึงได้กระโจนออกมาจากไหนไม่รู้กระโดดไปรับร่างคนที่ถูกเชือกมัดโหนกลางอากาศไว้กับกิ่งไม้ที่ยืนออกมาตรงจุดที่น้ำจะตกลงไป ก่อนที่เขาจะเหวี่ยงเชือกให้หมุนเปนวงกลมอีกทีแล้วใช้มีดตัดเพียงครั้งเดียวจนเชือกขาดกึ่งกลาง

            จบการแสดง ฉันยังคงมองร่างสูงผมดำที่มีเด็กสาวผมสีดำยาวอยู่ในอ้อมแขนได้กลับมายืนอยู่บนพื้นดินเหนือพื้นน้ำด้านล่างอีกครั้ง

            สมาธิและเวลาการตัดสินใจดีขึ้นกว่าครั้งที่แล้ว ทำใหม่อีกครั้ง

            “…”

            มิดเดย์

            ครับ? ”

            เธอฟังอาจารย์อยู่หรือเปล่า

            ครับเดย์หันมาตอบหลังจากที่เขาชะเง้อมองสิ่งที่ผิดปกติไปจากต้นไม้ที่มีฉันหลบหลังอยู่  =.,= ตาโง่ๆๆ ไม่เห็นฉัน สาธุ TOT

            ครับ ผมฟังอยู่

            เอาล่ะ ทำอีกที

            พูดจบ เสี้ยววินาทีทุกอย่างก็เหมือนถูกโยนให้กลับไปเป็นเมื่อตอนที่ฉันพึ่งจะมาถึงที่นี่ เพราะพอรู้สึกตัวอีกที แฟรี่ก็ถูกโหนกลางอากาศเช่นเดิมอีกครั้ง ฉันทำได้เพียงแค่ยืนอึ้งมองดูเหตุการณ์ต่อไป

            หนูนาร์ชา

            = = ก็นึกอยู่ว่าจะรอดไปได้อีกนานแค่ไหน

            ฉันค่อยๆ โผล่หัวออกมาจากเงาต้นไม้แล้วเดินไปหาอาจารย์ที่เรียกชื่อฉันโดยที่ท่านไม่แม้แต่จะหันมามอง ตรงจุดที่น้ำตกลงไป กิ่งไม้ที่โน้มลงมานิดนึงได้มีเชือกที่ถูกถ่วงด้วยน้ำหนักของแฟรี่อยู่

            ใครพามาล่ะ

            “-___- เอ่อ

            พวกเด็กๆ อีกล่ะสิ

            อะอาจารย์อย่าไปว่าพวกเขาเลยค่ะ

            เรื่องนั้นฉันจะตัดสินใจเอง ว่าแต่ พวกนั้นไปไหนแล้วล่ะ

            OoO! จริงด้วย พวกนั้นพักกินขนมข้างทางหรือไงทำไมถึงตามฉันไม่ทัน -_-!

ฟึบ!

            O_O!

            อีกแค่นิดเดวที่มีดเล่มนึงคล้ายๆ เข็มขนาดใหญ่จะพุ่งเสียบหัวฉัน ถ้าเซนต์บางอย่างไม่เตือนให้ฉันเอียงหัวไปทางซ้ายนิดนึงละก็และพอฉันได้หันกลับไปมองด้านหลังช้าๆ

พลั่ก!

            กรี๊ด!!! ”

            ย๊าก!!!!!! ”

โครม!!

            ร่างฉันถูกแรงมหาศาลกระแทกเข้าอย่างจัง ทั้งแขน ฝ่ามือ ฝ่าเท้า หรือกระทั่งหัว ฉันพยายามใช้อวัยวะทุกอย่างรับการกระแทกอย่างตื่นเต้น แต่ผู้หญิงแค่คนเดียวมีหรือจะสู้เด็กพลังควายตั้งยี่สิบกว่าคน!!

กึก!

            “O_o…”

ฟิ้ว!!

            พี่นาร์ชา!! ”

            “…”

            “…”

            เวลาถูกหยุดให้ช้าลงเมื่อเด็กๆ เรียกชื่อฉันอย่างตกใจหลังจากที่ฝ่าเท้าจากใครบางคนสุดท้ายได้ประทับเข้าให้ที่สีข้างฉันอย่างจัง ไม่รู้ว่าว่าการรับแรงปะทะจะทำให้ร่างฉันเซไปเรื่อยๆ จนทำให้ฉันร่วงจากพื้นที่สูงกว่าสู่ชั้นอากาศ

ฟิ้ววว!~

            ยอมรับว่าฉันแอบสติแตก T_T

            อ่า…”

            ฉันกัดริมฝีปากด้วยความกลัวมองดูน้ำตกด้านล่างอย่างหวั่นใจ ถ้าตกลงไปคงเจ็บไม่น้อย T^T แต่จะให้ฉันยื้อความหวาดเสียวแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน เมื่อตอนนี้ทั้งชีวิตฝากไว้กับขอบหน้าผาที่ไขว่คว้าเอาไว้ได้ T^T …และแล้วแขนข้างนึงที่เกาะขอบหินเอาไว้ก็ลื่นหลุดไปข้างนึงแล้ว เหลือเพียงอีกข้างเดียวเท่านั้น =O=!!

            พี่นาร์ชา!! ผมขอโทษพี่ TOT”

            ขอโทษ! ขอให้ฉันขึ้นไปถีบพวกแกได้ก่อนดีมั้ยแล้วค่อยขอโทษ มาช่วยฉันก่อน!!! >O<”

            ฉันเริ่มจะเหงื่อแตกและมือก็อ่อนล้ากับการที่ต้องแบกน้ำหนักร่างกายทั้งหมดและความเครียดด้วยมือและแขนเพียงข้างเดียว ฉันมองด้านล่างกับบนสลับกันก่อนจะหันไปมองร่างนึงที่ห้อยโต่งเต่งอยู่ด้านบนหัวให้ชัดเจนอีกที

            กรี๊ด!!! ”

            เฮ้ย ยัยแอ๊บแบ๊วทำบ้าอะไรฮะ! 

            พวกผมกะจะแกล้งพี่ซะหน่อย แต่พี่ดันหลบมีดก็เลยพุ่งไปตัดเชือกที่มัดตัวพี่แฟรี่ขาดกึ่งกลาง แทน T^T ” ไอ้พวกเด็กซาตานพูดด้วยสีหน้ารู้สึกผิด -_-

            อ๊าก!!! ขนาดเชือกแบกคนได้ถึงขนาดนั้นยังขาดนับภาษาอะไรกับกะโหลกบอบบางของฉัน!!!! นี่พวกแกคิดบ้าอะไรฮะ >O<!!! ”

            “T^T ขอโทษ! ”

            มิดเดย์!!! ”

            ฉันเงยหน้ามองแฟรี่ที่พยายามใช้แขนทั้งสองข้างจับเชือกด้านบนที่ยังคงถูกมัดอยู่กับกิ่งไม้อย่างหวาดกลัว เออแปลกดีนะ =_= ผู้หญิงสองคนกำลังจะตาย คนนึงกับกิ่งไม้ที่รับน้ำหนักเกินไปก็จะหัก อีกคนก็จะตกน้ำตกตาย แต่ไม่มีใครช่วยเลย นี่ฉันยังอยู่ในนิยายรักอยู่ป่ะ

            ตามปกติพระเอกต้องมาช่วยนางเอกอย่างฉันไม่ใช่เรอะ ! +O+

กึก!

            อ๊ะ!! ”

            เฮ้ย พี่ -O-! ”

            เห็นได้ชัดว่าเด็กๆ พยายามจะช่วยฉัน แต่ทำไมพวกเขาถึงไม่ช่วยนะ! มัวแต่มองฉันอยู่ได้ นี่ฉันกำลังจะตกน้ำนะเฟร่ยย >O<O

            เดย์! ”

            เหมือนเสียงสวรรค์มาโปรดเมื่อพระเอกได้ปรากฏตัว T^T ฉันตะโกนชื่อเดย์ เขาจึงหันมามองฉันด้วยความตกใจ แต่ไม่มีเสียงอะไรออกจากปากของเขาเลย

            มิดเดย์ เธอจะต้องเลือกระหว่างแฟรี่กับนาร์ชา

            อาจารย์ว่าไงนะครับเดย์หันไปถามอาจารย์อย่างประหลาดใจรวมถึงฉันด้วย

            พวกเด็กๆ มายืนอยู่ด้านหลังฉัน เดี๋ยวนี้! ”

            พริบตาพวกเด็กๆ ก็รวมกันอยู่ด้านหลังของอาจารย์เหลือเพียงเดย์ที่ยืนอยู่ด้านบน ฉันที่โหนขอบหน้าผาอยู่ และแฟรี่ที่จับเชือกบนกิ่งไม้

            เป็นตายเท่ากัน

 

            เลือก เดี๋ยวนี้คำพูดที่หนักแน่นของอาจารย์ทำให้บรรยากาศรอบตัวเริ่มอึดอัด บางทีฉันแทบจะลืมด้วยซ้ำว่าตัวเองกำลังอยู่ในช่วงที่เส้นกั้นความเป็นความตายเฉียดกันขนาดนี้

            เดย์คะช่วยแฟรี่ด้วย!! ”

            เด็กสาวที่กลัวความตายร้องเรียกความช่วยเหลือจากร่างผมสีดำอย่างเต็มที่ เหลือเพียงแค่ฉันที่กำลังมองแววตาเย็นชาที่เผยขึ้นในดวงตาของเขากับคำถามที่ไร้คำตอบ 

           

            ภารกิจนี้สำคัญมากและอันตราย ถ้าถึงนาทีวิกฤตเธอต้องเลือกงานเสมอ เข้าใจใช่หรือเปล่า

          ไม่ได้ แฟรี่ต้องเดย์เท่านั้น มันคือหน้าที่ตั้งแต่แรกแล้ว

 

            ฉันกำลังมองลึกไปในดวงตาที่แม้จะไม่ได้มองฉันก็ตาม

            ฉันกำลังถามคำถามงี่เง่ากับตัวเอง

            นี่ฉันกำลังถามตัวเองว่า คนที่เขาจะช่วย คือใครอย่างนั้นเหรอ?

พลึ่บ!

           

            คำถามถูกภาพนั้นตอบได้อย่างชัดเจน นาทีที่เด็กสาวผมสีดำได้อยู่ในอ้อมแขนของเขาคนนั้นแล้ว ความอ่อนแอก็เหมือนฉุดตัวฉันให้รับน้ำหนักขึ้นหลายเท่า

            ถ้าถึงนาทีวิกฤตเธอต้องเลือกงานเสมอ เข้าใจใช่หรือเปล่า

          ถ้าถึงนาทีวิกฤตเธอต้องเลือกงานเสมอ!

 

          ต้องเลือกงานเสมอ!!

          นาร์ชา!! ”

 

            ดวงตาคู่นั้นได้สบตากับฉันขณะที่ร่างกายฉันถูกแรงดึงดูดของโลกฉุดลงไป มือนั้นเกินจะเอื้อมคว้าแขนฉันทัน โดยที่เสียงนั้นยังคงค้างอยู่ในหัวสมอง

ซ่า!!!




ติดตามต่อสัปดาห์หน้า ถ้าไม่ลำบากช่วยสนับสนุนไรเตอร์ไปเรื่อยๆ น้าง๊าบบ :)

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
สนุกมากกกก ><

อัพต่อไวๆนะคะ ((: สู้ๆ ~!
จากคุณ พิม/(Pimmiez07) อัพเดตเมื่อ 25/06/2554 21:01:03
ความคิดเห็นที่ 2
อ้าก!!!~กำลังลุ้นง่ะ
จากคุณ Neko_Mimi/(piyanan123) อัพเดตเมื่อ 25/06/2554 14:50:32
ความคิดเห็นที่ 3
อาทิตย์นี้แถมสักตอนได้มั้ย
ค้างจัง ~~
จากคุณ ๛~๑ThE_sKy๑~๛/(dark_sky) อัพเดตเมื่อ 25/06/2554 08:17:59
ความคิดเห็นที่ 4
อัพต่อไวๆนะคะ ><"
จากคุณ pang/(noopangnaru) อัพเดตเมื่อ 24/06/2554 17:51:05
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 235 ท่าน