Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Devil Whisky รักร้ายๆ ของนายปีศาจ
พะยูนเกยตื้น
ตอนที่ 7 วิสกี้
8
29/08/2554 15:49:59
825
เนื้อเรื่อง

7
วิสกี้

 

 

            หลังจากที่บริกรทำน้ำหก (อย่างตั้งใจ) ใส่คู่หญิงชายที่กำลังจูบกันดูดดื่มแล้วเขาก็เดินมายังมุมมืดๆ มุมหนึ่งที่มีผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่ในชุดสีดำและแว่นตาดำชวนดูลึกลับ
 

                “เรียบร้อยแล้วครับ” บริกรชายบอกแล้วโค้งให้เขาอย่างนอบน้อม
                “ดีมาก” ชายร่างสูงยื่นแบงค์สีเทาให้ บริกรรับไปทันทีแล้วเดินจากไป
                “ฉันบอกแล้วไงว่าเธอเป็นของฉัน...ดังนั้นเธอไม่มีสิทธิ์จูบคนอื่น!!” เขากัดฟันกรอดๆ แล้วเดินหายไปในความมืด
 
                อ๊า! ไอ้บริกรคนนั้นมันเอาเหล้าอะไรมาหกรดตัวฉันเนี่ย กลิ่นแรงชะมัด แค่ได้กลิ่นแทบมึนเลยนะเนี่ย อยากล้างออกด่วนที่สุด แต่ฉันยังคงไปไม่ถึงห้องน้ำสักที เพราะอะไรน่ะเหรอ...ก็ไอ้คนที่เต้นกันยั้วเยี้ยเต็มคลับไม่มีใครมีน้ำใจเปิดทางให้สาวน้อยอย่างฉันได้เดินเลย T^T
                “เอ่อ...ขอทางด้วยค่ะ”
                “วู้ๆๆ มันโว้ย” <<<เต้นอย่างไม่อายผีสางเทวดา -_-*
                ไปมันบ้านอาม่าแกสิโว้ย คนจะเข้าห้องน้ำ TOT
                “ขอทาง...”
                ผลัก!
                อ๊าก! ไอ้หน้าแย้เต้นท่าอุบาทว์ๆ นั่นชนฉันกระเด็นปลิวไป 3 ลี้ >O<!
                “เมื่อกี้ชนอะไรฟะ” มันยังมีหน้ามาทำหน้างง -[]-^ ขณะที่ฉันจะลุกขึ้นต่อว่าก็มีใครคนหนึ่งมาช่วยพยุงฉันให้ลุกขึ้นซะก่อน
                “ขอบ...O_O” ขณะที่ฉันกำลังจะหันไปขอบคุณก็ต้องตะลึงค้างเมื่อพบว่าเขาคือ...ซีซั่น หันไปมองข้างหลังเขาก็เจอเซลโลกับมาร์ซด้วย
                “อ้าว เธอนั่นเอง คนที่น่ากินๆ ที่เจอหลังโรงเรียนพิษงูนั่น ><”
                “รัตนะบพิธย่ะ -_-”
                ชื่อโรงเรียนฉันเสียหมดตานี่ >O<
                “นั่นแหละๆ แต่วันนี้เธอน่ากินกว่าเมื่อวานอีกแฮะ ^O^”
                ฉันถอยห่างอย่างระแวงแต่เขายังคงยึดแขนฉันไว้แน่น วันนี้วันอะไรนะ มีแต่คนบอกว่าฉันน่ากิน ฉันต้องห้อยป้ายว่า ‘ห้ามกิน’ ไว้ที่คอรึเปล่า หรือเอารูปกะโหลกไขว้แทนดี TOT
                “พวกนายไม่ถูกกับซิลเวอร์ เวพเพินไม่ใช่เหรอ แล้วมาคลับนี้ได้ยังไง” ฉันถามอย่างสงสัยแล้วพยายามแกะมือมารของซีซั่นออก
                ปล่อยฉันทีสิโว้ย TOT
                “ก็การมาเหยียบถิ่นศัตรูมันเร้าใจดีนี่หน่า ^^” เซลโลตอบยิ้มๆ ขณะที่มาร์ซยังคงนั่งดื่มเงียบๆ ปากเขามีไว้กินอย่างเดียวรึไงนะ -_- (อ้อ...ไม่นับตอนที่เซลโลสั่งให้พูดนะ)
                “ถ้าพวกเขารู้ นายเละแน่...ว้าย!”
                “คิกๆๆ น่ารักๆๆ น่ารักเกินไปแล้ว เซลโลฉันจะเอาคนนี้นะ >O<”
                แว้กกก!! ช่วยฉันด้วย ไอ้ปีศาจซีซั่นจู่ๆ ก็กอดฉันอย่างมันเขี้ยวแล้วหมุนไปหมุนมาแทบเวียนหัวตายแล้ววว ส่วนไอ้บ้าเซลโลก็ยืนมองเฉยๆ และฉันพึ่งมาร์ซไม่ได้แน่ๆ -*- แถมไอ้บ้านี่ยังร้องว่าจะเอาๆ เป็นเด็กๆ อีกด้วย สำนึกรึเปล่าว่าฉันเป็นคนนะเฟ้ย คนนนน TTOTT
                “ปะ...ปล่อยฉันน้า เวียนหัว ฉันอ้วกแล้วนะ T^T” ไม่ได้พูดเล่นๆ นะ มันมาจุกอยู่ที่คอหอยแล้ว T_T
                “อ๊าๆ โทษที อย่าเพิ่งอ้วกน๊า” ซีซันหยุดหมุนติ้วๆ ทันที ฉันเลยดันตัวออก มองไปรอบๆ คลับมันหมุนได้ด้วย T^T
                “ปล่อยสิ ฉันจะไปเข้าห้องน้ำ”
แล้วจะจำไว้ว่าทางนี้ห้ามผ่าน ไม่อยากเจอนายแล้วโว้ย =[]=^
“ปล่อยก็ได้ แต่กินแก้วนี้ก่อน” ซีซันยื่นแก้วเหล้ากลิ่นฉุนกึกมาตรงหน้าฉัน
ไหนๆ ก็ดื่มมาตั้งสองแก้วแล้วดื่มอีกสักแก้วก็คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง ฉันคว้าแก้วนั้นมาดื่มเพื่อที่จะได้ไปๆ จากไอ้บ้านี่สักที
อึก!
กลิ่นฉุนคลุ้งไปทั่วปาก ฉันแทบจะบ้วนมันทิ้งเพราะมันแสบลิ้นไปหมดแต่ก็ต้องทนกลืน คอฉันร้อนผ่าวแถมยังปวดหัวจี๊ดเลยด้วย ทุกอย่างตรงหน้าก็ดูเหมือนจะเบลอๆ ไปหมด
“ไอ้บ้า เล่นของแรงนะเว้ย” ฉันได้ยินเสียงเซลโลพูดขำๆ
แง้ๆ มึนจังโว้ย ไอ้บ้าซีซั่นมันเอาอะไรให้ฉันกินอ่ะ T^T
“กินแล้วยังยืนได้อีก นับถือเลย >< แต่ไม่ต้องฝืนหรอกนะ ไปกับฉันเหอะ” ซีซั่นจับแขนฉันเหมือนจะพาไปไหนสักที่ แต่ไอ้รอยยิ้มปีศาจบนหน้าใสซื่อของเขามันฟ้องว่าไม่ปลอดภัยแน่ๆ
“ปล่อย! ไอ้หน้าตูด ฉันดื่มแล้วอย่ามายุ่งกับช้านนะ -O-^” ฉันผลักซีซั่นไปแล้วเดินไปทางห้องน้ำ เป้าหมายที่อยู่แค่ปลายจมูกแต่ฉันใช้เวลาไปล้านปีแสง -_-
ฉันเดินชนทุกคนที่ขวางทางอย่างไม่ไว้หน้า รู้สึกเหมือนทางเดินมันซิกแซ็กยังไงชอบกลแต่ไม่สนแล้ว ใครขวางชน ไม่เคลมด้วย -[]-^
ในที่สุด! ก็ถึงสักทีแดนสุขาวดีศรีสมรขจรขจาร!~ ดีใจน้ำตาร่วงแทบเอาหน้ามุดโถส้วม T^T (เมาแล้ว -_-^)
แต่ภาพตรงหน้าทำให้ฉันตาสว่างไปชั่วขณะ...
“เอ่อ =O=;;” 
                ผู้หญิงคนหนึ่งนั่งอยู่บนอ่างล้างมือขณะที่ผู้ชายคนหนึ่งจูบเร่าร้อนจู่โจมเธอย่างหนักมือของเขาก็ซุกซนเลิกกระโปรงของเธอขึ้นเผยให้เห็นขาขาวๆ ด้วย และดูเหมือนว่าทั้งสองจะยังไม่สังเกตเห็นฉันนะ =_=
                “อ้าว เบล ^^”
                “=[]=” ฉันแทบช็อกตายเมื่อผู้ชายคนนั้นหันมาทักฉันและฉันก็เพิ่งเห็นชัดๆ ว่าเป็น...วินเทจ!!!
                ขอกัดลิ้นตายตรงนี้ได้ไหม วินเทจเนี่ยนะ โอ๊ย! จะเป็นลม T^T
                “เธอจะใช้ห้องน้ำใช่ไหม โทษทีนะ ^^” เขายังคงยิ้มอบอุ่นเหมือนเดิม แล้วคว้ามือผู้หญิงคนนั้นออกไปจากห้องน้ำ
                ไอ้เรื่องที่ฉันคิดว่าเขาน่าไว้ใจที่สุดในกลุ่มคงต้องคิดใหม่แล้วสินะ T_T
โอ๊ย! วันนี้มีแต่เรื่องชวนมึน ขอล้างหน้าหน่อยเหอะ...ชีวิตนี้ฉันไม่เคยรู้สึกแย่เท่านี้มาก่อน จะจำไว้เลยว่าไอ้หน้าตูดซีซั่นเป็นภัยต่อชีวิตเป็นพิษต่อลำไส้แค่ไหน ต้องดีท็อกซ์ล้างออกด่วน -_-^^ (ไม่เกี่ยว)
ฉันเปิดน้ำที่อ่างล้างหน้าหน้ากระจกอย่างแรงแล้วก้มลงเพื่อล้างหน้า แต่...บุ๋ม บรึ๋ยๆ >O< หัวมันหนักมาก จุ่มลงไปในน้ำยกไม่ขึ้นด้วย ใครก็ได้ช่วยที !~
พึ่บ!
“ทำอะไรของเธอน่ะ จะฆ่าตัวตายโดยการเอาหัวจุ่มน้ำอ่างล้างหน้าเนี่นนะ จุ่มชักโครกไม่ง่ายกว่าเหรอ”
“ครายฟะ =_=” ฉันมองหน้าคนที่มาช่วยไว้แล้วด่าฉอดๆ อย่างงงงวย เพราะน้ำทำให้ตาฉันพร่าไปหมดและสมองก็มึนมาก
“แฟนเธอไง”
“โนบิตะเหรอ =_=”
“นี่เธอเมาใช่ไหม -_-”
“ไม้เม้าไม่เมา ว่าแต่นายเป็นไจแอ้นใช่ไหม”
“ว่าแล้วไง เมาแน่ๆ -___-”
“บอกว่าไม่เมาไง! อีตาโดเรม่อน”
“คุยกันต่อไปฉันคงได้เป็นซึเนโอะใช่ไหม”
“รู้ได้ไงกำลังจะพูดเลย ><~”
“ทำไมไม่เดาเป็นชิซูกะไปเลยล่ะ =______=”
คนตรงหน้าทำหน้าเอือมๆ แล้วลากฉันไปที่ไหนสักที่ที่มันไม่มีเสียงเพลงดังหนวกหูและกลิ่นเหล้า แต่มันเป็นที่ที่ทำให้ฉันรู้สึกปลอดโปร่ง สูดหายใจได้เต็มปอด พอแหงนมองบนฟ้าก็เห็นดาวระยิบระยับไปหมดเลยด้วย รู้สึกดีจัง
“นั่งตรงหลังคลับแบบนี้สักพักเถอะ เธอน่าจะดีขึ้น”
“ขอบใจ” ฉันหันไปมองหน้าผู้หวังดี ฉันว่าฉันจำเขาได้แล้วล่ะ =_= “ค็อกเทล”
“หืม? จำฉันได้แล้วเหรอ”
“แหะๆ โทษที ฉันเพิ่งเคยดื่มอ่ะ”
“ทีหลังก็อย่าดื่มสิ”
“แล้วใครเป็นคนยื่นให้ฉันดื่มตั้ง 2 แก้วล่ะ แถมยังบอกว่า ‘กินฉันสิ’ ด้วย -_-;”
ความจริงแค่ค็อกเทล 2 แก้วไม่เท่าไหร่หรอก แต่เพราะไอ้อันหลังสุดที่ซีซั่นให้ฉันดื่มน่ะสิ แม่คุณเอ๊ย...ฉันเพิ่งรู้ว่าเมาหัวทิ่มเป็นยังไงเลยล่ะ T^T
“ทีหลังใครให้ก็อย่ากิน แม้ว่าคนๆ ฉันจะเป็นฉันก็ตาม เข้าใจไหม” เขาเอื้อมมือมาปัดปอยผมฉันอย่างอ่อนโยน
ถ้าไม่อยากให้ฉันกินทีหลังก็อย่าให้สิโว้ย -____-
“โอเค ฉันจะจำไว้ก็แล้วกัน เข้าไปในคลับเถอะ เดี๋ยวเพื่อนๆ นายก็ตามหากันให้วุ่นหรอก” ฉันบอกแล้วลุกยืนขึ้น แต่มันยังมึนเลยเซเกือบล้มเพราะค็อกเทลมารับฉันไว้ได้พอดี
เนิ่นนานเท่าไหร่ไม่รู้ที่อยู่อยู่ในอ้อมแขนแข็งแรงของเขา น่าแปลกที่เขาทำตัวติดฉันแทบทุกก้าวย่างแต่ตอนนี้ฉันกลับรู้สึกว่าคิดถึงอ้อมกอดนี้เหลือเกิน ราวกับไม่ได้เจอกันมานานมาก
“ฉันว่าเธอควรจะกลับบ้านได้แล้วนะ” เสียงนุ่มทุ้มที่กระซิบข้างหูฉันทำเอาฉันตื่นจากภวังค์ ฉันไม่รู้ว่าด้วยความเมาหรืออะไร ฉันคว้าเขาไปประกบริมฝีปากทันที นี่แหละ...ความรู้สึกแบบนี้แหละ ที่ฉันคุ้นเคย ดูเหมือนเขาเองก็ตกใจ แต่สักพักก็จูบตอบอย่างอ่อนโยน
แล้วสติของฉันก็พร่าเลือนไป...
 
ฉันลืมตาขึ้นมาอย่างยากลำบาก แสบตาชะมัด ปวดหัวด้วย T^T แล้วเสียงโทรศัพท์ใครดังฟะเนี่ย ทำไมไม่รับ เอ่อ...ฟังดูดีๆ แล้วมันเสียงโทรศัพท์ฉันนี่หน่า (_ _)/
“ฮัลโหลลล”
[ยัยเบล! นี่แกอยู่ไหนเนี่ย เมื่อคืนฉันโทรหาแกมือแทบหงิก ถ้าพ่อแกไม่โทรมาหาฉัน ฉันก็ไม่รู้ว่าแกไม่ได้กลับบ้าน!!]
“เมื่อคืน อ๋อ...แว้กกกกก!!”
[เป็นอะไร แกตกใจอะไร]
เมื่อคืนฉันไปที่คลับ แล้วจำได้ว่าเมามาก แต่ว่าตอนนี้...รอบๆ ตัวฉันมันไม่คุ้นตาเอาซะเลย อย่าบอกนะว่าฉัน...กระซิกๆ TOT
[เฮ้ย เป็นอะไรวะ อย่าเงียบสิ]
“ยัยนิล ฉันไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ไหนอ่ะ T^T”
                มันเป็นเหมือนห้องเช่าที่แคบและโทรมมาก รอบๆ ยังรกได้โล่ซะอีก นั่น! บ็อกเซอร์ผู้ชาย ส่วนฉัน...ฟู่ โชคดีที่ใส่ชุดเดิมไม่ได้ล่อนจ้อน แล้วฉันอยู่หนายยยย TTOTT
                [แล้วเมื่อคืนแกไปไหนมา!!]
                “ไปซิลเวอร์ เวพเพินคลับ กับค็อกเทล” ฉันตอบเสียงอ่อย
                [แล้วเกิดอะไรขึ้น!!]
                “ฉันเมา จำไม่ได้ T^T”
                [ยัยบ้า!!แกเมาแล้วเขาดูแลแกได้ไหม ตอนนี้แกอาจจะถูกไอ้ล่ำหน้าหื่นๆ พามาก็ได้]
                ปลอบใจกันเป็นไหมเนี่ย ฉันก็กลัวนะ T^T
                “ทำไงดีอ่ะแก”
                [ออกมาจากที่นั่นด่วนเลย ดีนะที่ฉันโกหกพ่อแกว่าแกนอนบ้านฉัน ไม่อย่างนั้นแกตายสถานเดียว]
“ฮื่อ T^T” ฉันเช็ดน้ำตาที่ไหลด้วยความกลัวแล้ววางสายไปเห็นมิสคอลของพ่อโชว์ขึ้นต้องหลายสายด้วย พอมองไปที่ประตูเพื่อเตรียมจะหนีแต่คำว่าไอ้ล่ำหน้าหื่นๆ ที่ยัยนิลพูดก็มากระทบสมองฉันพอดี
ฉันต้องออกไปจากที่นี่ แต่หวังว่าจะไม่เจออะไรอย่างที่ยัยนิลพูดนะ T^T
แอ็ด ~
ไม่จริงน่า ประตูเปิดออกแล้ว ฉันยังไม่ทันได้หนีเลยน๊า >O<!!~
“อ้าว ตื่นแล้วเหรอ ฉันไปซื้อโจ๊กมาให้แน่ะ”
“ค็อกเทล!”
เป็นเขาจริงๆ ด้วย ขอบคุณพระเจ้า TOT
“ไม่ปวดหัวเหรอ เมื่อคืนเธอเมามากนะ” เดาเอาถุงโจ๊กวางบนโต๊ะแล้วเดินเอามือมาแปะไว้บนหัวฉัน
“ก็...นิดหน่อยน่ะ นี่ห้องนายเหรอ”
“ใช่ รกใช่ไหมล่ะ โทษทีนะ”
ผิดคาดมากต่างหาก เขาเป็นถึงลูกชายเจ้าของห้างใหญ่เชียวนะ ทำไมถึงอยู่ห้องเช่าโทรมต๊อกต๋อยเท่าแมวดิ้นตายแบบนี้ล่ะ โกดังเก็บของบ้านฉันยังหรูกว่านี้เลย =_=
“นี่ห้องของนายจริงๆ เหรอ” ถามย้ำอีกที =_=
“หึ ไม่เหมือนลูกชายเจ้าของห้างใหญ่เลยใช่ไหม”
อุ๊ย...ฉันคิดดังไปเหรอ ขอโต๊ด T^T
“ฉัน...”
“ไม่เป็นไรหรอกน่า พอดีฉันมีเรื่องกับที่บ้านนิดหน่อย เลยออกมาอยู่คนเดียวน่ะ”
ฉันไม่ได้ซักไซ้เขาต่อเพราะดูจากสีหน้าเขาแล้วคงไม่อยากพูดอะไรไปมากกว่านี้ เขาเองก็ลุกไปเทโจ๊กใส่ชามให้ฉันกิน ฉันเลยก้มหน้าก้มตากินเงียบๆ เท่านั้น
“ฉันจะไปอาบน้ำก่อนนะ กินเสร็จแล้วก็เอาชามวางไว้ที่อ่าง เดี๋ยวฉันล้างเอง”
“อืม” ฉันตอบรับเสียงเบาในขณะที่ใจกำลังคิดเรื่องต่างๆ นานาไปเรื่อยๆ
จะว่าไปแล้วเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นกับฉันนะ ฉันจำได้ถึงตอนที่ซีซั่นเอาเหล้าบ้าอะไรไม่รู้ให้ฉันกิน จากนั้นเป็นยังไงต่อยังไม่รู้เลยอ่ะ
ปังๆๆ
“ไอ้วิสกี้ เปิดประตูหน่อย”
เสียงคนทุบประตูราวกับจะถล่มมันดังขึ้น เอาไงดีล่ะ...ค็อกเทลอาบน้ำอยู่ด้วย งั้นออกไปบอกคนข้างนอกตรงๆ เลยดีกว่า
แอ๊ด ~
“ไอ้...โอ้ว...สวย” ไอ้คนที่ทุบประตูหยุดชะงักมือกลางอากาศแล้วมองฉันตาค้าง
“เอ่อ...มาหาใครคะ” ฉันถามตามมารยาท ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่ามีแค่ค็อกเทลเท่านั้นที่อยู่ห้องนี้
“ฉันมาหาไอ้วิสกี้น่ะ เธอเป็นแฟนมันเหรอ เจ๋งสุดๆ เลย” ไอ้หน้าหล่อที่แต่งตัวเซอร์ๆ มองฉันด้วยสายตาที่ชวนสยิวกิ้วชอบกล
“นี่ไม่ใช่ห้องของค็อกเทลหรอกเหรอ”
อย่าบอกนะว่าค็อกเทลยืมห้องใครไม่รู้ว่าแอบอ้างเพื่อลองใจฉันน่ะ ร้ายกาจเกินไปแล้วนะ ฉันไม่ใช่แม่นะ ที่เห็นแก่เงิน (อ้าว นรกกินหัวแล้วไหมล่ะ -_-)
“ฮะๆ ไอ้คุณชายแห่งซิลเวอร์ เวพเพินจะมาอยู่นี่ได้ยังไง ตอนแรกฉันก็คิดแบบเธอนั่นแหละ แต่ไปๆ มาๆ ก็ไม่ใช่ ไอ้นี่มันชื่อวิสกี้ แค่หน้าเหมือนเท่านั้น”
ตัวฉันชาดิ๊กไปทั้งร่าง คนที่ฉันอยู่ด้วยทั้งคืนไม่ใช่ค็อกเทล! เมื่อคิดย้อนไปแล้วนิสัยสลับดีสลับร้ายก็ไม่ใช่เพราะเขาเป็นคนอารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ แต่เขาเป็นคนละคนกันตั้งแต่แรกแล้วงั้นเหรอ...
“เบล...” เสียงของวิสกี้ดังขึ้นข้างหลังฉัน เมื่อหันไปมองช้าๆ แววตาสำนักผิดของเขาก็กระตุกหัวใจฉันวูบหนึ่ง
“นายหลอกฉันเหรอ”
“เฮ้ๆ นี่มันเรื่องอะไรกัน” ไอ้หน้าหล่อมองฉันกับวิสกี้สลับกันไปมา
เพี้ยะ!
ฉันสะบัดฝ่ามือไปบนหน้าของวิสกี้เต็มๆ น้ำตาแห่งความเสียใจและความผิดหวังไหลลงมาอาบแก้ม
“ฉันเกลียดนาย!”

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
อ่า,,,เบลรู้ความจริงซะแล้วซิ ,,,โดนตบหน้าเสียงดังเลยวิสกี้..น่าเห็นใจ(อีกแล้ว)
ในที่สุดก็ได้รู้ว่าฝาแฝดของค็อกเทลชื่อ วิสกี้...ค็อกเทลกับวิสกี้...ไม่พ้นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เลยแฮะ...
เบลคงรู้สึกแย่ที่ตัวเองโดนหลอก,,แต่วิสกี้น่าจะรู้สึกแย่มากกว่านะที่เขาต้องทำตัวเป็นเงาของคนอื่น,,แม้จะเป็นฝาแฝดของตัวเองก็เหอะ...
วินเทจหนุ่มน้อยน่ารักไม่คิดเลยว่าจะมีมุมที่เจ้าชู้ ไวไฟ กับเขาด้วย...ไม่น่าไว้ใจอีกคนแล้ว อิอิ

ชอบซีซั่นหน่ะ น่ารักสดใสดี....
ก๊าาาากกกก ในที่สุดก็ถึงดินแดนสุขาวดีศรีสมรขจรขจาร วรรคนี้มันตลกมากๆๆๆๆ
ก๊าาาาก ชนแล้วไม่เคลม ฮ่าฮ่า

>>เต้นอย่างไม่อายผีสาวเทวดา = ผีสางเทวดา (มุกรึเปล่าค่ะ)
>>ที่ยัยนิลพูดก็มาประทบสมองฉันพอดี = กระทบสมอง ( น่าจะคำนี้ไหม)

จากคุณ maple/(nuchaba_lee) อัพเดตเมื่อ 04/07/2554 04:52:32
ความคิดเห็นที่ 2
อัพต่อเร็วๆๆนะคะ
จากคุณ Spy/(sarunporn_spy) อัพเดตเมื่อ 25/06/2554 16:45:18
ความคิดเห็นที่ 3
อัพต่ออัพต่อกำลังได้ที่เลยแล้วจะเอาลงอีกีตอนไหนเนี้ย
จากคุณ น้ำแป้ง/(pang_2536) อัพเดตเมื่อ 25/06/2554 10:21:51
ความคิดเห็นที่ 4
อัพต่อๆ  ขาดตอนนะเนี่ย
จากคุณ ป้อนข้าว/(ponkao) อัพเดตเมื่อ 24/06/2554 23:38:35
ความคิดเห็นที่ 5
อัพเร็วๆนะ
จากคุณ ขวัญ/(kwan242532) อัพเดตเมื่อ 24/06/2554 15:03:46
ความคิดเห็นที่ 6
ใครพระเอกค้าาาา???
จากคุณ eiibz/(bamzz) อัพเดตเมื่อ 24/06/2554 10:14:57
ความคิดเห็นที่ 7
ชอบมากเลยค่ะ
จากคุณ khwan/(khwans) อัพเดตเมื่อ 23/06/2554 22:40:18
ความคิดเห็นที่ 8
5555 lol สนุกสุดๆเลย  อ๊ากกกก ลุ้นต่ออ่ะๆ เรื่องนี้กินใจมาก พี่สาวสู้ๆแต่งต่อไป เป็นกำลังใจให้
จากคุณ Cheng/(soulevolution) อัพเดตเมื่อ 22/06/2554 15:26:02
ความคิดเห็นที่ 9
ค็อกเทลกับวิสกี้อะไรอร่อยกว่ากันนะ
แต่ชอบอันแกมากกว่า
รีบมาอัพน้ารออยู่จ๊บ22222
จากคุณ ฮาระ/(Iriss) อัพเดตเมื่อ 22/06/2554 15:07:39
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 280 ท่าน