Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
HonEY StoRY
So_พระเครียด
บทที่2/1 CITY OF SALE เมืองแห่งการขายของ
6
01/01/2533 00:00:00
376
เนื้อเรื่อง

บทที่2/1

CITY OF SALE

เมืองแห่งการขายของ

เวลา 18.07 น.


ปู๊น
!!!


        ‘ถึงสถานี CITY OF SALE แล้วค่ะ ท่านใดที่ต้องการจะลงที่สถานีนี้ กรุณาเตรียมสัมภาระของท่านให้เรียบร้อย ทางเราจะจอดรถเป็นเวลา 5 นาทีค่ะ


        “โอ๊ย~ ในที่สุดก็มาถึงซะที แจ๊กกี้พูดพร้อมกับยกแขนทั้งสองข้างบิดขี้เกียจไปมา


        “นั้นสิน้า...งั้นเราไปหาที่พักกันเถอะ พูดจบอัลเฟรดก็เดินถือสัมภาระนำเพื่อนซี้ของตัวเองไป โดยไม่สนใจที่จะรอเขาเลยซักนิด


        “ฮะ...เฮ้! รอฉันด้วยสิแล้วเขาก็หยิบสัมภาระของตนวิ่งตามเพื่อนไป

 


        “2 ท่านนะค่ะ


        “ครับ


        “นี่กุญแจห้องค่ะ จะพาไปที่ห้อง Twin Room นะค่ะ พูดจบ
พนักงานคนนั้นก็เรียกพนักงานสัมภาระให้มาขนสัมภาระของทั้งสอง
คนไป จากนั้นจึงพาพวกเขาไปยังห้องที่ได้จองไว้


        “ถึงแล้วครับ พนักงานคนนั้นว่า จากนั้นก็ขนสัมภาระของทั้งสองคนมาวางไว้ด้านใน


        “ของมีเท่านี้นะครับ


        “ครับ


        “งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ


        “ขอบคุณมากครับ ทันทีที่อัลเฟรดกล่าวขอบคุณเสร็จ พนักงานคนนั้นก็เดินออกจากห้อง


        “เอาล่ะ เรามาว่าเรื่องนี้กันเลยดีกว่า อัลเฟรดกางแผนที่ออกมาวางไว้บนเตียงที่ตอนนี้แจ๊กกี้กำลังนั่งอยู่



        “ตอนนี้เราอยู่ตรงถนนสายนี้...งั้นเราเริ่มจากถนนสายนี้เป็นไง เขาว่าพร้อมชี้มาที่ถนนเส้นหนึ่ง ซึ่งดูเหมือนจะเป็นย่านการค้า เนื่องจากว่าถนนสายนั้นอยู่ติดกับท่าเรือ


        “อืม...ก็ดีนะ แถวนั้นคนเยอะ มาเรียอาจจะอยู่แถวนั้นก็ได้


 

ถนน มี่จ่าย


        “ว้าว คนหยั่งกับอะไรดี แจ๊กกี้แสดงท่าทางตื่นเต้นจนออกหน้า ทำให้คนที่เดินผ่านไปมามองเขาอย่างขบขัน แต่อย่างไรซะ คนส่วนใหญ่ที่เดินผ่านก็คงมองที่หน้าตาเขามากกว่า ผมสีดำสนิท ดวงตาสีดำเฉกเช่นสีผม ริมฝีปากอมชมพู ใบหน้าได้รูป เขาคือคนที่เรียกว่าหล่อที่เดียว แถมตอนนี้ยังยืนคู่กับอัลเฟรด หนุ่มผมสีน้ำตาลคาราเมล ดวงตาสีเขียวท้องทะเล นี่ก็อีกคนที่จัดว่าหล่ออีกเช่นกัน ตอนนี้ทั้งสองคนกลายเป็นเป้าสายตาเกือบทั้งถนนสายนี้แล้ว


        “เฮ้ พวกเธอมองอะไรกัน” แจ๊กกี้ที่เริ่มรู้สึกเป็นเป้าสายตาหันไปมองตรงนั้นทีตรงโน้นทีอย่างหงุดหงิด


        “เอาน่าๆ พวกเขาอาจไม่เคยเห็นคนแบบนายล่ะมั้ง”


        “หมายความว่าไงว่ะ” แจ๊กกี้ว่าพลางตวัดสายตามองอัลเฟรด


        “ก็แบบคนที่เพิ่งมาเห็นคนพลุกพล่าน แล้วร้องตื่นเต้นแบบ
นายไงล่ะ” เขาว่า แต่แจ๊กกี้เลิกมองเขาไปนานแล้วและตอนนี้กำลัง
สนใจตุ๊กตาที่ขายอยู่ทางร้านค้าตรงข้ามกับเขา


         
“นายเห็นตุ๊กตาตรงนั้นไหม” เขาชี้ให้เพื่อนของเขาเห็น


        “เห็น ทำไมล่ะ”


        “ฉันว่าจะซื้อให้มาเรียล่ะ ตอนเจอกันเธอจะได้ดีใจไง” เขาพูดออกมายิ้มๆ แล้วเดินตรงไปที่ร้านนั้น


        “ว่าไงพ่อหนุ่ม เอาตัวไหนดีล่ะ” เจ้าของร้านถาม


        “เอาตัวนั้นครับ ตัวที่น่ารักที่สุด” เขาพูดพลางคิดถึงใบหน้าของมาเรียยามที่เขามอบตุ๊กตาตัวนั้นให้เธอ


        “แหม ซื้อไว้เล่นเองหรอจ๊ะ” เจ้าของร้านทำหน้าแซว


       “จะบ้าหรอครับ มันก็ต้องให้แฟนผมซิ” เขาอายน่าแดง


        “แต่ถ้ามาซื้ออย่างนั้น ใครๆก็คิดว่าซื้อให้ตัวเองแหละ” อัลเฟรดที่ยืนอยู่ข้างๆว่าพลางวางมือไว้บนไหล่ของแจ๊กกี้


        “ก็นั้นสินะ แล้วจะห่อด้วยไหมพ่อหนุ่ม” เจ้าของร้านพูดพร้อมชู
ลายกระดาห่อของขวัญให้เขาดู


        “ห่อครับ...เอาลายนั้นล่ะกันครับ รวมแล้วเท่าไหร่ครับ” เขา
เลือกลายตัวการ์ตูนตัวหนึ่งที่ถือหัวใจไว้ในมือ แล้วมีคำว่าไอเลิฟยู
ประดับอยู่รอบๆ


        “โอเค...ราคาก็สองร้อยบาทจ๊ะ” พูดจบเจ้าของร้านก็นำตุ๊กตาตัวนั้นไปห่อ ห่อเสร็จก็รับเงินจากแจ๊กกี้


        “ขอบคุณนะพ่อหนุ่ม” เจ้าของร้านโบกมือลา


        “ฮึ ยิ้มแก้มปริเชียว” อัลเฟรดแซวเพื่อนที่ตั้งแต่เดินออกมาจากร้านก็ยิ้มหน้าบานเป็นจานกระด้ง


        “ก็พอคิดถึงหน้ามาเรียตอนที่ได้เจ้านี่แล้วก็มีความสุขนี่นา” เขาว่า แต่ก็ยังยิ้มไม่เลิก


        “เหอะ ยัยนั้นคงยิ้มแก้มบาน”


        “นั้นสิ”


        “เอาเป็นว่าเราเดินหาตรงนั้นอีกหน่อยล่ะกัน แล้วค่อยกลับโรงแรม”


        “อืม”

……………………………………………………………

 


        “เอาล่ะ ทำตามแผนเลยนะซาร่า ยัยนั้นต้องเดินมาทางนี้แน่


        “อะ...อืม พูดจบเจ้าตัวก็ผลักถังน้ำที่มีน้ำล้างห้องน้ำสีดำใส่อยู่ลงไปทางด้านล่าง


        โครม
!!!


        “... ไม่มีเสียงร้องกรี๊ดหรือเสียงอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น ทั้งสองคนจึงหันลงไปมองด้านล่างแต่ก็ต้องตกใจ ที่ข้างล่างไม่มีใครเลย


        “เอ่อ...มิเรน เราจะทำยังไงกับน้ำนี้ล่ะ ซาร่าว่าพลางชี้ลงไปทางน้ำที่พวกเธอพึ่งเทลงไป


        “ปล่อยไว้อย่างงั้นแหละ!” แล้วเจ้าตัวก็เดินออกมาจากตรงนั้น


     
ยัยเด็กใหม่...แกนะแก
!


        “ว้าย!”


        “เฮ้ย!” แล้วเสียงเอะอะของนักเรียนก็เริ่มดังขึ้น สาเหตุก็คงเป็นน้ำที่เธอพึ่งจะเทลงไปนั้นแหละ


        โว๊ย
! ยัยเด็กใหม่ๆๆๆๆๆๆ...แล้วเราจะได้เห็นดีกัน

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
อัพต่อไวๆนะคะ
จากคุณ Friend/(frienddd123) อัพเดตเมื่อ 18/06/2554 20:43:03
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 131 ท่าน