Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Maya’s Crush แผนรักสะกดใจนายเจ้าเสนห์
GammyChan
บทนํา Maya's Childhood Memory
1
05/09/2554 17:01:36
612
เนื้อเรื่อง
 "Even in the closing memories...
 there are always whispers that cannot be forgotten.
 Even in the shattered mirror shards...
 a new scenery is reflected"
 -(Translation of Itsumo nando demo) 

เเม้ในความทรงจําที่กําลังจะปิดลง
ยังคงมีเสียงกระซิบที่ไม่อาจลืมได้…
แม้แต่ในเศษกระจกทีแตกร้าว
ยังสามารถสะท้อนทัศนียภาพใหม่ๆขึ้นมาได้
 ณ. สนามเด็กเล่นแห่งหนึ่งในแค้วนValentia     
  "อย่าขยับนะ! แผลนายยังไม่หายเลย..."
เด็กหญิงตัวเล็ก ผมสีน้ำตาลออกทองนิดๆ กล่าวในขณะที่ทำแผลให้เด็กผู้ชายผมสีน้ำตาลเข้ม ตาสีน้ำตาลอ่อน เธอพบเขานอนสลบอยู่กลางพุ่มไม้แห่งหนึ่งในคืนฤดูหนาวดูแถวๆสนามเด็กเล่นที่เธอมักแอบมาเด็ด ดอกกุหลาบเป็นประจำ…เหมือนว่าเขาจะโดนทำร้ายมา และเหมือนว่าตอนนี้เขาจะเริ่มรู้สึกตัวแล้ว แต่ดูๆไป...เขาก็น่ารักดีนะ >.<
ทั้งสองคนนั่งจ้องกันอยู่นานจนเด็กผู้ชายคนนั้นเป็นฝ่ายหลบตาไป ก่อนที่จะยิงคําถามแบบที่เธอไม่ทันตั้งตัว 
"เธอชอบดอกกุหลาบเหรอ O.o " เขาถามเมื่อเหลือบไปเห็นดอกกุหลาบสืชมพูที่เด็กหญิงถืออยู่
"อื้ม..ยิ่งตอนฤดูใบไม้ผลิแบบนี้ มันจะบานสวยมากๆเลยล่ะ" เด็กหญิงหันมายิ้มอย่างสดใส
 "คิกๆๆ.."เด็กชายหัวเราะชอบใจเพราะกําลังคิดว่าคนๆนี้ช่างไร้เดียงสาเสียจริง  
"หัวเราะอะไรของนายเนี่ย เขาว่ากันว่าดอกกุหลาบน่ะเป็นดอกไม้แห่งความรักด้วยนะ>.<"
"เอาเหอะๆ...ยังไงก็ขอบใจมากนะที่ช่วยฉันไว้น่ะ" เด็กชายคนนั้นเอ่ยอย่างแผ่วเบา
"อืม...ไม่เป็นไรหรอก ว่าแต่นายเป็นใคร อยู่แถวนี้เหรอ แล้วทำไมถึงอยู่ในสภาพนี้ล่ะ"
"เอ่อ...ไม่มีอะไรหรอก แค่โดนซ้อมอะไรนิดหน่อยน่ะ ยังไงก็ขอบใจมากละกัน :]" เขาหันมายิ้มอีกครั้ง แต่ทำไมกันนะเธอจึงรู้สึกว่ามันช่างเป็นรอยยิ้มที่ดูไม่มีความสุขเอาเสียเลย
"ก็บอกแล้วไงว่าไม่เป็นไร" เด็กหญิงเงียบไปครู่หนึ่งเนื่องจากกำลังคิดว่าจะพูดอะไรต่อดี แถมหน้าเธอตอนนี้ยังแดงอีกต่างหาก
"หึๆ" เขาหัวเราะอย่างเอ็นดูประมาณว่ารู้ทัน --*
"ยิ้มอะไร" เด็กหญิงถามอย่างสงสัย  
"เธอชื่ออะไรเหรอ" เขาถามสวนกลับมาโดยไม่ได้สนใจสิ่งที่เธอพูดก่อนหน้านี้เลยสักนิด เด็กหญิงมองค้อนกลับไปเนื่องจากไม่ค่อยพอใจนัก
"มา..." เธอหยุดไปครู่หนึ่งเพราะกำลังคิดว่าจะบอกดีหรือไม่ เพราะเธอคือ 'คุณหนูมายะ' ผู้สืบทอดตระกูลคนต่อไป ของตระกูลแสงอัคคีอันโด่งดัง พ่อของเธอเป็นนักการเมืองชื่อดังของประเทศนี้แต่ไม่เลือกที่จะบอกใครเพราะกลัวว่าจะมีการแก่งแย่งชิงอำนาจกันขึ้น
“ฉันชื่อ ‘มายุระ’ ” เธอกล่าว
“ยินดีที่ได้รู้จักนะ..ฉันช…”
พลั่ก!!
ยังไม่ทันจะได้เอ่ยปากพูดอะไร เขาก็สลบลงไปนอนแอ้งแม้งกับพื้นอย่างหมดสภาพอีกครั้ง=_=
“เฮ้ย!! นี่นาย..” เธอพูดพร้อมก้มลงไปมองดูเด็กที่นอนหมอบอยู่ข้างหน้า
และเมื่อเด็กหญิงมองไปข้างหน้า…ให้มันได้อย่างนี้ทุกทีสิน่า น้องชายหนุ่มน้อยราวๆ สิบขวบ ทั้งสองคนของเธอกำลังยืนเอามือเท้าสะเอวอยู่เหนือหัว-__-“ และจะเป็นแบบนี้ทุกครั้งเมื่อมีคนเข้ามายุ่งกับพี่สาวตัวเอง
“กลับบ้านครับ :D” ทั้งสองคนพูดอย่างพร้อมเพรียง
“เดี๋ยวนี้คิดว่าสั่งอะไรฉันก็ได้เหรอ”
“ไม่งั้นเราจะฟ้องพ่อว่าพี่แอบออกมาจากบ้านแล้วก็มีกิ๊ก ><”
 เป็นเด็กเป็นเล็กพูดจาอย่างนี้ได้ไง - -“
“จำคำนี้เอาไว้ให้ดีเลยนะ...ไว้ถึงทีฉันบ้าง..วายะ...โทยะ!!”
เธอเหลือบมองไปยังเด็กที่ยังคงสลบอยู่พลางครุ่นคิด...'เราจะได้เจอกันอีกไหมนะ'
ในอีกด้านหนึ่ง เด็กชายผู้สลบอยู่เป็นเวลานานพอได้สติตื่นขึ้นมา ก็พบว่าไม่มีใครอยู่แล้ว เขากวาดมองไปรอบๆ เหมือนจะเจอสิ่งใดสิ่งหนึ่งตกอยู่ข้างๆตัวเขา แต่แล้วก็ไม่วายกลั้นยิ้มไว้ไม่ได้
"หึๆ...ดอกกุหลาบเหรอ "
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
หนุกกก
จากคุณ amp11/(amp11) อัพเดตเมื่อ 25/08/2554 16:43:11
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 281 ท่าน