Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
รักเล่ห์ เสน่ห์ร้าย
ดารานิล
10. การกลับมาอีกครั้งของสาวน้อยพลังมาร (แก้ไข)
11
26/06/2554 15:52:29
860
เนื้อเรื่อง


10. การกลับมาอีกครั้งของสาวน้อยพลังมาร

ร่างระหงของหญิงสาวที่นั่งจุมพุกอยู่บนโซฟาสีแดงในบ้านหลังเลิกงาน เป็นภาพที่ใบ้ไม่เคยเห็นมาก่อน เพราะธรรมดาเจ้านายสาวคนสวยของมันจะต้องชวนออกไปวิ่งเล่นหรือไม่ก็เดินเตร็ดเตร่ไปบ้านของคุณหมอ แต่วันนี้เจ้านายกลับมานั่งทำหน้าเซ็งๆ ราวกับมีเรื่องไม่สบายใจ อาการอย่างนี้ไม่ธรรมดาแน่ๆ...

“โฮ่งๆๆๆ” เจ้าหมาน้อยเห่าทักทายเจ้าของที่นั่งซึมกระทืออยู่ สิตางศุ์ที่เอาแต่ถอนหายใจเฮือกๆ หันมามองหมาน้อย ก่อนจะพูดขึ้นมา

“เบื่อเนอะใบ้ ทำไมหมอชินไปนานอย่างนี้ นี่ก็สี่วันแล้วที่ไม่ได้เห็นหน้าหมอ คิดถึ้งคิดถึง”

เหตุเกิดจากที่คชินทร์ต้องไปธุระด่วนของพ่อแม่แถวทางใต้นับตั้งแต่หลังวันที่เขาพาเธอไปเลี้ยงขอโทษ ดังนั้นหญิงสาวจึงไม่ค่อยมีกะจิตกะใจทำอะไร นอกเสียจากมานั่งคิดถึงหน้าหล่อๆ ของตัวต้นเหตุ

“หรือว่าเราจะโทรไปหาหมอชินดีนะใบ้” หญิงสาวยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมามองอย่างละล้าละลัง ไม่ใช่ว่าเธอไม่มีเบอร์ แต่มันไม่กล้าพอที่จะโทร ไม่รู้จะหาข้ออ้างอะไรในการโทรไปในครั้งนี้

“ช่วยฉันคิดหน่อยสิใบ้ ว่าเราจะโทรไปหาหมอชินเรื่องอะไรดี เอาแกมาอ้างเดี๋ยวหมอก็จับได้อีก หรือว่าจะโทรไปบอกว่าคิดถึงให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยนะ” พูดพลางเอื้อมมือไปลูบจี้ผีเสื้อบนคอที่คชินทร์เอาไปซ่อมก่อนมาคืนเธออย่างครุ่นคิด

เจ้าใบ้เอียงคอมองเจ้านาย ก่อนจะวิ่งไปคาบดอกไม้พลาสติกที่มันชอบแทะมาวางบนตัก พลางกระดิกหางสั้นจู๋ไปมาด้วยความอยากเล่น

“แม่ยังไม่มีอารมณ์เล่นด้วยนะใบ้ ไปเล่นกับนังแรบบี้โน่นไป” หญิงสาวโบกมือไล่

“โฮ่งๆๆๆ” เจ้าใบ้ไม่ยอมแพ้

“เอ๊ะ แม่บอกแล้วไงว่า...” พลันคิ้วที่ขมวดอยู่ก็คลายออก ขณะหรี่ตามองเจ้าหมาร่างเล็กอย่างชั่งใจ “จะเอาอย่างนี้เหรอใบ้ มันจะไม่เนียนรึเปล่า”

“โฮ่งๆๆๆ” หมาน้อยยังยืนยันคำเดิม

สิตางศุ์ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจกดเบอร์โทรศัพท์ที่บันทึกเอาไว้แต่ไม่เคยใช้งานออกไปทันที ในเมื่อพุ่งสุดตัวมาขนาดนี้แล้ว ถ้ามันไม่เนียนแล้วเขาจะจับได้ก็อย่าได้แคร์!

 

ชายหนุ่มที่นั่งจิบกาแฟกับเพื่อนรักแถวสถานีตำรวจ กระตุกยิ้มขึ้นมาเมื่อเห็นเบอร์ที่โชว์หลาอยู่บนโทรศัพท์มือถือของเขา

“สาวโทรมาล่ะสิไอ้ชิน ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เชียว” นพเก้าเอ่ยทัก เมื่อเห็นรอยยิ้มของเพื่อนปรากฏขึ้นหลังจากมีเสียงโทรศัพท์ หากอีกฝ่ายไม่ตอบ กลับเดินเลี่ยงไปอีกทางเพื่อรับสายปริศนาสายนั้น

“สวัสดีครับคุณตัง”

สวัสดีค่ะหมอชิน ตังโทรมากวนรึเปล่าคะ

“เปล่าครับ คุณตังมีอะไรรึเปล่า”

ตังแค่จะโทรมาบอกว่า วันนี้ตังแวะไปดูบ้านหมอชินมา ต้นไม้ที่หมอชินเพิ่งลงดินมันเหี่ยวหมดเลยค่ะ จะให้ตังเอาน้ำมารดให้มั้ยคะ

“ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวเย็นนี้ผมก็กลับไว้ผมจัดการเองดีกว่า รบกวนคุณตังเปล่าๆ”

อ้าวเหรอคะ ไหนหมอชินบอกว่าจะไปเป็นอาทิตย์เลยไม่ใช่เหรอ

“ตอนนี้ผมอยู่กรุงเทพแล้วครับ พอดีธุระเสร็จเร็ว”

เหรอคะ งั้นตังไม่กวนหมอชินแล้ว แค่นี้นะคะเจอกันที่บ้าน

“ครับ” พูดเสร็จชายหนุ่มก็วางสายไปด้วยใบหน้าสดใส จนเพื่อนที่นั่งมองอยู่อดแซวไม่ได้เมื่อร่างสูงของคชินทร์เดินกลับมาที่โต๊ะ

“สาวที่ไหนวะ ไม่เห็นแนะนำให้รู้จักบ้าง”

“แค่เพื่อนบ้าน” คชินทร์ตอบสั้นๆ ขณะหันไปมองเพื่อนซี้ในชุดลำลองที่นั่งอยู่อีกฟากหนึ่ง “ว่าแต่แกเถอะ เป็นตำรวจใส่ชุดอย่างนี้มาทำงานได้ด้วยเหรอวะ”

“วันนี้ไม่ได้มาทำงานเว้ย แค่แวะมาเอาของที่ลืมไว้ ราษฎรอย่างแกไม่รู้อะไรแล้วอย่ามาพูด” นพเก้าพูดพลางหัวเราะขบขัน

“เออ แล้วเรื่องที่ให้สืบอย่าลืมล่ะ ฉันว่าไฟไหม้ที่มูลนิธิต้องไม่ใช่แค่ไฟฟ้าลัดวงจร มันมีอะไรมากกว่านั้นแน่” คชินทร์ครุ่นคิด เพราะเขาคับคล้ายคับคลาว่าเคยได้ยินใครพูดเกี่ยวกับที่ตรงนี้มาก่อน

“เผาไล่ที่เหรอวะ” นพเก้าขมวดคิ้ว

“ก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน เพราะเคยได้ยินมาว่าที่ตรงนั้นคนมีอิทธิคนนึงอยากได้ แต่อาจารย์หมอไม่ขายให้ ก็เลยอยากให้แกลองสืบดูไงไอ้นพ”

“ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ฉันจะดูให้แล้วจะรื้อคดีขึ้นมาใหม่ ตอนนี้รัฐบาลก็สั่งๆ มาเหมือนกันว่าให้กวาดล้างผู้มีอิทธิพล แต่จะว่าก็ว่าเถอะว่ะ ไอ้พวกที่สั่งนั่นแหละที่มีอิทธิพลล้นฟ้า ชาตินี้กวาดล้างยังไงก็ไม่มีวันหมด จนกว่าถอนรากถอนโคนกันไปข้างหนึ่งแหละ แม่งเบื่อชิบ!

คชินทร์พยักหน้ารับอย่างเข้าใจ เพราะนพเก้าเป็นตำรวจตงฉินที่ทนไม่ได้กับความไม่เป็นธรรมในสังคม แต่ในเมื่อร้อยตำรวจเอกนพเก้า ก็ยังเป็นได้แค่ร้อยตำรวจเอกไม่ใช่ระดับขาใหญ่ในประเทศ เขาจึงต้องก้มหน้ารับคำสั่งจากผู้ที่มียศสูงกว่าอย่างเสียไม่ได้

คุยกันต่อได้พักใหญ่ คชินทร์ก็ต้องขอตัวเพราะโรงเรียนของโดนัทใกล้จะเลิกแล้ว ชายหนุ่มขับรถฝ่ารถติดไปจนถึงโรงเรียนมัธยมที่มีนักเรียนอยู่หลายพันคนด้วยเวลาหวุดหวิด

ทันทีที่เห็นรถเก๋งสีขาวคันใหญ่ของคุณน้าเลี้ยวเข้ามาในโรงเรียน โดนัทก็ลุกขึ้นมาจากม้านั่งด้วยความดีใจ วิ่งเข้าไปหาอย่างรวดเร็ว

“สวัสดีค่ะน้าชิน” เด็กสาวยิ้มแป้ม พวงแก้มใสกลายเป็นสีแดงเรื่อ เพราะอากาศที่ร้อนจับใจ โดนัทรีบกระโดดขึ้นรถด้วยความเคยชิน พร้อมกับไหว้สวัสดี

“สวัสดีครับโดนัท วันนี้เรียนเป็นยังไงบ้าง” ชายหนุ่มเอ่ยทักหลานสุดรักที่กำลังปรับแอร์เข้าหาตัวเอง

“ก็มีบางวิชาที่น่าเบื่อเหมือนเดิม” เด็กสาวพูดด้วยความเซ็งนิดๆ “ทำไมน้าชินไม่ยอมให้โดนัทสอบเทียบชั้นล่ะค่ะ โดนัทเบื่อเรียนคณิตม.1 แล้ว ครูสอนอะไรโดนัทก็ตอบได้หมด”

สิ่งที่เธอพูดนั้นไม่ได้โกหกเลยแม้แต่น้อย เพราะตัวเลขพวกนี้เธอเรียนรู้มาหมดตั้งแต่ชั้นประถม เด็กสาวจะเก่งคำนวณเป็นพิเศษจนในตอนนี้ความรู้ทางคณิตศาสตร์ของเธอพอจะเทียบรุ่นกับพวกมหาวิทยาลัยได้สบายๆ

“แต่ถึงโดนัทจะเก่งเลข ก็ไม่ได้หมายความว่าจะสามารถสอบเทียบได้นี่ครับ วิชาอื่นของโดนัทบางทีก็ยังสอบตกอยู่เลย ดูอย่างวิชาสังคม พละ สุขะ อ้อ...ไม่รวมภาษาไทยด้วย แล้วอย่างนี้จะไปสอบเทียบได้ยังไง”

ได้ยินดังนั้นเด็กสาวก็หน้ามุ่ย ไม่ใช่ว่าเธอโกรธแต่มันเถียงไม่ออกต่างหาก ขนาดตัวเองยังไม่ค่อยจะเข้าใจเลยว่าออกจะเก่งคำนวณขนาดนี้แล้วทำไมวิชาท่องจำง่ายๆ ถึงเรียนไม่ค่อยรู้เรื่องนัก

“ไม่สอบก็ได้ ถ้างั้นน้าชิน...”

“เดี๋ยวก่อนโดนัท” คชินทร์พูดตัดบทหลานสาวขึ้นมาเพราะเพิ่งจะนึกขึ้นได้ “น้ายังไม่ได้เตือนเราเลยนะเรื่องของน้าตัง ถ้าหากว่าโดนัททำอย่างนั้นอีกน้าจะไม่ให้อภัยโดนัทอีกแล้ว”

“น้าชินอ่ะ...โดนัทแค่...”

“สัญญากับน้ามาก่อนสิว่าคราวหน้าจะไม่มีเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นอีก” คุณน้ารูปหล่อย้ำอีกครั้ง

โดนัทเบ้ปาก เหลือบมองคุณน้าด้วยความขัดใจ ก่อนจะยอมรับปากตกลงออกมา “ก็ได้ค่ะ โดนัทสัญญาว่าจะไม่มีเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นอีก” แค่ต่อหน้าน้าชินนะคะ ลับหลังไม่นับ...

“งั้นก็ดี ถือว่าโดนัทรับปากแล้วนะ” พูดเสร็จคชินทร์ก็หันไปสนใจกับเส้นทางตรงหน้า แต่ก็อดคิดต่อไม่ได้ว่าแม่เสือน้อยผู้นี้จะทำได้อย่างที่พูดรึเปล่า...

 

ทางฝ่ายหญิงสาวที่วางสายจากหนุ่มในฝันไปก็ลิงโลด เมื่อจะได้เห็นหน้าหล่อๆ ของเขาในวันนี้ เธอตั้งตาคอยรอดูว่าเมื่อไหร่รถสีขาวที่คุ้นตาจะผ่านมาเสียที แล้วเธอก็ไม่ผิดหวังเมื่อเห็นรถที่รอคอยขับผ่านหน้าบ้านไป สิตางศุ์คอยเวลาให้มันผ่านไปสักพักเพื่อไม่ให้ดูเป็นการเฝ้ารอจนเกินไป ใช้เวลาไม่นานเกินรอเธอก็พาร่างระหงของตัวเองพร้อมกับหมาน้อยตรงดิ่งไปยังบ้านหลังนั้นทันที

แต่สิ่งที่เธอไม่ได้เตรียมตัวมาสำหรับวันนี้ก็คือ การได้เผชิญหน้ากับยัยเด็กพลังมารที่ยืนเบ้ปากอยู่หน้าบ้านอีกครั้ง

“สวัสดีครับคุณตัง” คชินทร์กล่าวทักทายเพื่อนบ้านที่เดินมาหา

“สวัสดีค่ะหมอชิน วันนี้ไปรับโดนัทมาด้วยเหรอคะ” พูดพลางปรายตาไปมองเด็กมารที่ยืนอยู่ข้างคุณน้ารูปหล่อ

เจอกันก็ดี วันนี้เธอได้ชดใช้ความผิดแน่ยัยโดเน่าเอ๋ย...

ได้ยินดังนั้นคุณหมอหนุ่มยิ้มรับก่อนใช้มือสะกิดเด็กสาวที่ยืนหน้ามุ่ยอยู่ตามที่ได้ตกลงกันมาตั้งแต่ในรถ โดนัทเบะปาก เดินเข้าไปหาคนร่างระหงอย่างเสียไม่ได้

“โดนัทขอโทษค่ะน้าตัง” พูดพลางยกมือขึ้นไหว้ท่าทางไม่ค่อยเต็มใจนัก

สิตางศุ์มองสาวตัวเล็กด้วยรอยยิ้มที่เคลือบไปด้วยยาพิษ ขณะเอื้อมมือออกไปลูบหัวเด็กปีศาจเบาๆ โดนัทเหลือบไปมองคนร่างระหงตรงหน้ารู้สึกหวั่นๆ กลัวยัยป้าปีศาจกระชากหัวเธอไปโขกกับพื้นอย่างไรพิกล เธอต้องระวังตัวขึ้นให้มากกว่านี้เสียแล้ว

“ไม่เป็นไรหรอกจ้ะโดนัท น้าเข้าใจว่าเด็กอย่างโดนัทคงยังไม่รู้อะไรมาก แล้วก็อย่าทำอย่างนี้อีกนะจ๊ะ” เสียงที่พูดขึ้นมาหวานจับใจนัก

“ขอบคุณค่ะน้าตัง” พูดเสร็จเด็กน้อยก็รีบถอยกลับมาตั้งหลักอย่างรวดเร็ว เพราะเธอไม่ไว้ใจป้าปีศาจคนนี้สักนิด

คชินทร์เห็นแม่เสือสองตัวคืนดีกันได้ก็พอใจ เขาพาโดนัทและสิตางศุ์เข้าไปในบ้าน เพราะหญิงสาวเสนอตัวที่จะเป็นคนสอนโดนัททำการบ้านด้วยตัวเอง ตอนแรกชายหนุ่มก็ลังเลไม่กล้าที่จะให้สองสาวอยู่ใกล้กันมากจนเกินไป แต่ก็ทนแรงอ้อนของเธอไม่ไหว จึงต้องยอมทำตามคำขอของเธอ

ใจอ่อนอีกแล้วเรา...

แต่คนที่ดูเหมือนจะไม่สบอารมณ์ในการตัดสินใจของชายหนุ่มที่สุดในตอนนี้ก็คงจะหนีไม่พ้นแม่สาวกระโปรงแดงที่นั่งจุมพุกอยู่บนพื้นขณะขนเอาการบ้านมาวางไว้บนโต๊ะรับแขก โดนัทตวัดมองน้าชายอย่างเคืองๆ นี่น้าชินจะไม่รู้เลยรึไงว่า ยัยป้าแอ๊บแบ๊วคงอยากจะเอาคืนเธอที่ทำเรื่องวันนั้นจนตัวสั่น ทำไมถึงได้ส่งหลานเข้าปากเสืออย่างนี้กันเล่า

น้าชินทำไมตามมารยาปีศาจพันหน้าไม่ทันซักที เฮ้อ!

“เป็นอะไรไปเหรอจ๊ะโดนัททำหน้าอย่างบูดอย่างกับตูดลิง” สิตางศุ์แสยะยิ้มให้เด็กน้อย เมื่อทรุดตัวนั่งลงเคียงข้าง คราวนี้รับรองว่าเธอไม่พลาดอีกเป็นครั้งที่สองแน่ ขณะเหลือบมองแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่มที่เดินกลับไปยังรถที่จอดอยู่ด้านนอกเพราะลืมของเอาไว้

“ป้ารู้รึเปล่า ว่าผู้หญิงกี่คนๆ ของน้าชิน เค้าก็กำจัดมาหมดแล้ว ป้าน่ะระวังตัวไว้เถอะ เดี๋ยวก็จะถูกกำจัดเป็นรายต่อไป” โดนัทจีบปากจีบคอ มองหญิงสาวด้วยหางตา

“อุ๊ยตาย...” สิตางศุ์ยกมือขึ้นมาทาบอก “แสดงว่าผู้หญิงพวกนั้นน่ะระดับมารยามันแค่ชั้นอนุบาลแทบชั้นกับน้าไม่ติดหรอกจ้ะ อย่างหนูเนี่ยจะต้องมาเจออย่างน้าถึงจะสมน้ำสมเนื้อกัน”

“สมน้ำสมเนื้อแบบวันนั้นใช่มั้ยล่ะ” โดนัทเหยียดยิ้ม

“วันนั้นน้าต้องยอมรับว่าน้าไม่ได้เตรียมตัวมาเท่าไหร่ แต่วันนี้รับรองว่าถึงไหนถึงกันแน่จ้ะน้องโดเน่า น้าจะฉกน้าชินของหนูไปแบบไม่ให้รู้ตัวเลยทีเดียว” สิตางศุ์ยิ้มเชือดเฉือน มองเด็กสาวที่เริ่มโกรธจนหน้าแดงด้วยความครื้นเครง

“เค้าไม่มีทางให้ป้ามาเอาน้าชินของเค้าไปได้หรอก!” โดนัทแหวแว้ด แต่อีกฝ่ายกลับยักคิ้วให้เสียนี่

เล่นกับเด็กนี่มันสนุกจริงๆ ให้ตาย!

“คุยอะไรกันอยู่ครับสาวๆ ดูท่าทางสนุกเชียว” คชินทร์ส่งเสียงขึ้นขัดจังหวะมวยคู่เอกที่กำลังจะขึ้นชกบนเวทีที่มีเขาเป็นเดิมพัน

โดนัทฉุนจัดมองค้อนคุณน้าประหลักประเหลือก ก็ไอ้ที่เห็นนี่เขาเรียกว่าคุยกันอย่างสนุกสนานรึไง ถ้าน้าชินมองเห็นเป็นอย่างนั้นก็คงจะแก่จนสายตาฝ้าฟางแล้ว!

 “เราคุยกันประสาสาวๆ น่ะค่ะ ใช่มั้ยคะโดนัท” สิตางศุ์ยิ้มกริ่มหันไปจิกตามองเด็กผมเปียราวกับนางมาร

“น้าชินสอนโดนัททำการบ้านหน่อยสิคะ ก็น้าตังบอกโดนัทว่าต้องรีบกลับบ้าน โดนัทไม่มีใครสอนทำการบ้านเลย น้าชินสอนโดนัทนะ นะคะๆๆๆ” เด็กสาวทำเสียออดอ้อน พลางยักคิ้วให้หญิงสาวที่นั่งหน้าเหวออยู่

เล่นทีเผลอเลยเหรอยะยัยเด็กปากปลาร้า!

“คุณตังจะรีบกลับบ้านเหรอครับ ขอโทษจริงๆ ผมไม่รู้ก็เลยรั้งตัวคุณไว้กับโดนัท” ชายหนุ่มรีบออกตัว

ทางฝ่ายคนที่จะต้องกลับบ้านทั้งๆ ที่ยังไม่รู้ตัวก็คว้างกลางอากาศ เรียวปากบางฉีกยิ้มอย่างแห้งเหี่ยว แต่ยังไม่วายหันไปแยกเขี้ยวใส่ยัยเด็กที่หัวเราะคิกคักอยู่ข้างๆ

ก็เค้าบอกแล้วไง ว่ากี่รายๆ ก็ถูกเขี่ยกระเด็น!

สิตางศุ์ทำหน้าซังกะตายอยู่ได้ไม่นาน ฉับพลันรอยยิ้มนางมารก็ปรากฏขึ้นมาบนใบหน้างามวูบหนึ่งก่อนจะเลือนหายไป

“นั่นสิคะตังก็ลืมไปพอดีเปิดน้ำทิ้งไว้ที่บ้านต้องรีบไปปิด” พูดเสร็จคนร่างระหงก็กุลีกุจอลุกขึ้นมา “น้าไปก่อนนะจ้ะโดนัท เอาไว้วันหลังเราค่อยมาเล่นกันใหม่”

เด็กสาวที่นั่งมองอยู่ถึงกับเกาหัวแกรกๆ เมื่อกี้ยังทำท่าเหมือนกับป้าแก่อกหักอยู่ดีๆ แต่ทำไมตอนนี้เกิดฟิตปึ๋งปั๋งขึ้นมาได้

สงสัยจะผีเข้าผีออก...

“ได้ค่ะน้าตัง” โดนัทพูดออกไปอย่างไม่เข้าใจ

“งั้นผมเดินออกไปส่งหน้าบ้าน” พูดแล้วก็พาร่างระหงของแขกคนสวยเดินออกไปยังประตูบ้าน แต่ยังไม่ทันที่แขกจะเดินพ้นออกไปดี ขาเรียวก็สะดุดไปกับขอบบันไดส่งผลให้เธอล้มพับลงไปนั่งกับพื้นจนคนที่เดินตามออกมาอุทานขึ้นอย่างตกใจ

“คุณตัง!” คชินทร์ปราดเข้าไปหาร่างที่นั่งอยู่ด้วยความเป็นห่วง

“โอ๊ยย!” สิตางศุ์ร้องเสียงหลง หน้าเบ้ไปด้วยความเจ็บปวด มือก็จับข้อเท้าซ้ายของตัวเองไว้มั่น

“เป็นอะไรรึเปล่าครับ” พูดพลางเอื้อมมือไปจับข้อเท้าที่มีมือของหญิงสาวกุมเอาไว้

“ตังปวดข้อเท้าจังเลยหมอชิน”

“ไหนให้ผมดูหน่อยนะครับ” ชายหนุ่มแกะมือนุ่มๆ ของเธอออก เพื่อดูว่าได้รับบาดเจ็บมากแค่ไหน

“ไม่เป็นไรค่ะหมอชินมันคงแค่ซ้นเท่านั้นเอง ไม่ถึงกับหักหรอก” สิตางศุ์กัดริมฝีปากขณะพูด แต่สายตาก็เหลือบมองคนตัวโตที่ดูเป็นห่วงเป็นใยเธอจนหัวใจพองโต

“แน่ใจนะครับ ผมว่าไปโรงพยาบาลให้หมอตรวจดูก่อนดีมั้ย” ชายหนุ่มยังไม่ค่อยแน่ใจนัก จึงอยากให้เธอเช็คร่างกายให้ละเอียดเผื่อกระดูกกระเดี้ยวหักขึ้นมาจริงๆ จะได้รักษาทัน

“ไม่เป็นไรจริงๆ ค่ะ ตังยังพอไหว” พูดพลางพยายามยันตัวเองขึ้นมาจากพื้นโดยมีคุณหมอรูปหล่อคอยประคอง

“โอ๊ย!” ลุกขึ้นมาได้ไม่เท่าไหร่ ก็ต้องทรุดลงไปอีก สีหน้าของหญิงสาวมันดูแสดงความเจ็บปวดจนชายหนุ่มร้อนใจ

“ไปโรงพยาบาลเถอะครับ เดี๋ยวผมไปส่งเอง”

“อย่าเลยค่ะหมอชิน ให้ตังพักที่บ้านก่อนดีกว่า เดี๋ยวก็คงจะหายเอง” คนเจ็บออดอ้อนจนคนตัวใหญ่ต้องใจอ่อน ...อีกแล้ว...

“ถ้างั้นให้ผมประคองไปส่งก็แล้วกันครับ” แล้วชายหนุ่มก็สอดแขนแข็งแรงของตัวเองโอบคนร่างระหงเข้ามา โดยให้เธอได้เกาะไหล่หนาของตัวเองเอาไว้เป็นที่ยึด

“ค่ะ” สิตางศุ์กลั้นยิ้ม ค่อยๆ ประคองร่างกายตัวเองขึ้นมาจากพื้นอีกครั้ง แต่ก็ต้องทรุดลงไปกับพื้นเช่นเคย

“โอ๊ย...ไม่ไหวค่ะหมอชิน มันปวดไปหมดทั้งขาเลย”

คชินทร์มองคนที่ประคองอยู่อย่างเป็นห่วง อยากจะพาไปให้หมอตรวจเสียให้ตอนนี้ แต่ในเมื่อขัดความต้องการของเธอไม่ได้ เขาจึงต้องเสนอตัวเข้าช่วยอย่างถึงที่สุด

“ถ้างั้นให้ผมอุ้มคุณไปส่งบ้านก็แล้วกันครับ” ได้ยินดังนั้นหญิงสาวถึงกับเบิกตาโพลง อ้าปากพูดทันที

“มะ...” กำลังจะบอกว่าไม่ แต่กลับช้ากว่าหนุ่มร่างสูงที่อุ้มเธอลอยขึ้นมาจากพื้นเสียแล้ว

อะไรกันหมอชิน ตังยังพูดไม่จบเลยนะ กำลังจะบอกอยู่พอดีว่า ไม่เป็นไรค่ะ จะอุ้มก็รีบๆ อุ้ม!!!’

โดนัทที่วิ่งออกมาดูเหตุการณ์ตั้งแต่ได้ยินเสียงร้องของปีศาจพันหน้าก็ถึงกับอ้าปากค้าง ที่เห็นน้าชายสุดรักอุ้มยัยป้าปีศาจนั่นต่อหน้าต่อตา อย่างนี้มันยอมกันได้ที่ไหน!

“น้าชินปล่อยน้าตังเดี๋ยวนี้เลยนะ โดนัทไม่ยอม!” เด็กสาวร้องเสียงหลงจนหน้าชายต้องดุ

“ไม่เอานะโดนัท หนูไม่เห็นเหรอว่าน้าตังขาเจ็บ อย่าทำตัวแบบนี้เดี๋ยวน้ากลับมา”

“ฮือๆๆ โดนัทไม่ให้ไป ปล่อยน้าตังเดี๋ยวนี้เลยนะ!

“ถ้าโดนัทยังดื้ออีกน้าจะไม่รักแล้วนะครับ ฉะนั้นอย่าทำตัวไม่น่ารักอย่างนี้ เดี๋ยวน้ากลับมา” คชินทร์ส่ายหน้าอย่างอ่อนใจกับความเอาแต่ในของหลานสาว ก่อนจะหันหลังเดินออกไปพร้อมกับร่างระหงที่อยู่ในอ้อมแขนและเจ้าใบ้ที่วิ่งตามมา

สิตางศุ์เอื้อมแขนมาคล้องคอชายหนุ่มเอาไว้ ขณะโผล่หน้าออกมาจากไหล่หนาเพื่อมองเด็กสาวที่เอ็ดร้องเสียลั่นบ้านพร้อมกับจิกตามองเธอราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ ก่อนหญิงสาวจะแลบลิ้นให้อย่างสะใจ

ก็บอกแล้วไงจ๊ะโดเน่าว่าน้าจะฉกมาแบบไม่ให้รู้ตัวเลย!

  

 

( ดารานิล )

  

++++++++++++++++++++++++++++++++++++

คุณsniffy : ยินดีมากค่ะที่นิยายเรื่องนี้ทำให้คุณอารมณ์ดีได้ 5555+

เพราะตอนที่เขียนเองก็มีขำบ้าง เหมือนคนบ้าเลยค่ะ เคยแอบเอาไป

เขียนที่ทำงาน เพื่อนๆ หันมามองกันใหญ่ คงงงมันหัวเราะอะไร กรั๊กๆ

ยังไงก็ขอบคุณนะคะสำหรับน้ำใจดีๆ :)

 

คุณmaple (พี่นุช) : ขอบคุณค่ะที่ชอบนิยายเรื่องนี้ ตอนแรกคิดอยากจะ

เขียนนิยายฮาๆ ซักเรื่อง (อันที่จริงก็ฮามาทุกเรื่องนั่นแหละนะ 555)

ก็เลยได้ไอเดียสาวสามสิบเอ็ดอยากได้แฟนในโค้งสุดท้ายจะเป็นยังไง

แหม้! มันช่างใกล้เคียงกับชีวิตมั่กๆ 55555+

 

ปล. มีแต่คนเสียดายเจซซี่ รายนั้นกู่ไม่กลับแล้วค่ะปล่อยชีมีสามีไปเถอะ กรั๊กๆ

 

 

 

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
สนุกคะ
จากคุณ วรรณ/(konwan) อัพเดตเมื่อ 25/07/2554 15:28:29
ความคิดเห็นที่ 2
ยกนี้ป้าปีศาจพันหน้าชนะยัยโดเน่า แถมได้ถึงเนื้อถึงตัวน้องชินแบบเกินความคาดหมาย
จากคุณ รุ่ง/(mee_and_meo) อัพเดตเมื่อ 20/07/2554 19:40:22
ความคิดเห็นที่ 3
55555555555555555+นางมารตัวน้อยๆหรือจะสู้นางมารขั้นเทพอย่างสิตางค์ได้  เหอเหอ
จากคุณ ปอ/(helikopter) อัพเดตเมื่อ 10/07/2554 15:05:34
ความคิดเห็นที่ 4
ก็น้าชินเป็นเทพบุตรไงค่ะถึงตามไม่ทันปิศาจอย่างศิตังคุ์..อิอิ
จากคุณ maple/(nuchaba_lee) อัพเดตเมื่อ 28/06/2554 23:39:42
ความคิดเห็นที่ 5
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ สมน้ำหน้ายัยเด็กมาร ทำอย่างนี้แหละยัยตังสุดยอดละ
จากคุณ ออนนี่/(I_am_sure) อัพเดตเมื่อ 17/06/2554 11:13:37
ความคิดเห็นที่ 6
ร้ายจริงๆแม่คุณ
จากคุณ สา/(474467144) อัพเดตเมื่อ 13/06/2554 15:39:47
ความคิดเห็นที่ 7
หมอชินพอได้รับโทรศัพท์จากตังหน้านี้บานเลย
โดนัทยกนี้ต้องยกให้น้าตังเขานะจ๊ะ
น้าตังเขาเจ้าเล่ห์ขั้นเทพแล้วจ๊ะ
ตอนแรกก็คิดว่าตังจะยอมแพ้ซะแล้ว
แต่กลับมาใช้มุขเจ็บขาเนี่ยทำเอาน้องโดนัทตามไม่ทัน<<<ฮ่าฮ่า
เด็กอ่ะนะ,,,ถึงจะร้ายกาจเท่าใหนก็ไม่รู้ทันเท่าผู้ใหญ่อย่างสิตังศ์หรอกจ๊ะ
สนุกจ๊ะไรเตอร์ ,,ฮ่าดีอ่านแล้วทำให้เราอารมณ์ดีไปทั้งวัน


จากคุณ maple/(nuchaba_lee) อัพเดตเมื่อ 09/06/2554 19:30:11
ความคิดเห็นที่ 8
กร๊ากกกกกกกกกกกกกก สะใจว่ะ นังโดเน่าจ๋อยสนิท

ปล.อย่าตกใจนะแกถ้ายอดวิวมันจะพุ่ง เพราะชั้นลองปั่นยอดวิวอยู่ อยากรู้ว่าต้องใช้กี่วิวมันถึงจะติดท๊อปด้านบน 5555555555555555555555
จากคุณ กลีบชบา/(k-911) อัพเดตเมื่อ 09/06/2554 18:38:25
ความคิดเห็นที่ 9

อยากจะกรี๊ดอีกแล้วค่ะ ฮ่าๆ
อ่านไปทึ้งหัวตัวเองไป นึกว่าตังจะพลาดท่าน้องโดนัทอีกแล้ว
ฮ่าๆๆๆ ยกนี้นางเอกชนะอย่างสวยงาม ขาแพลง? คิดมุขได้ไวมาก ฮ่าๆ
โอย ยิ้มแก้มแตกอีกแล้ว ฮ่าๆ

ตัวเรานั่งอ่านไปก็ขำไปยิ้มค้างไป จนที่บ้านเริ่มมองมาแปลกๆ แล้วเหมือนกัน ฮ่าๆ

ปล. คนหล่อชอบเป็นเกย์(?) เหมือนเป็นสัจจธรรมของยุคนี้ไปแล้ว เฮ้อ (._.) 5555555555
จากคุณ Sniffy/(wickedwitch) อัพเดตเมื่อ 09/06/2554 12:44:43
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 168 ท่าน