Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
Black Floral
Secret เด็กข้างบ้าน
Black Floral 11
14
09/06/2554 16:21:06
747
เนื้อเรื่อง

11

ผู้หญิงคนนี้ซาดิสถ์และป่าเถื่อน

 

 

 

          “…”

            “…”

โป๊ก!

            โอ้ย! / โอ้ย!! ”

            “U(O[]O)U จะทำอะไรคะ!! ”

            ปืน..”

            ฉันชะงัก พอจะชักปืนออกมาจากด้านในเสื้อมันก็ไม่มีแล้ว ฉันจึงโพสอยู่ในท่าพร้อมยิงหากแต่ไร้กระบอกปืน -_-

            ฉันหยุดคิดไปนานโขก่อนที่จะเงยหน้ามองเด็กผู้หญิงคนหนึ่งผมสีคาราเมลที่ยืนชูมือทั้งสองข้างอยู่อย่างผวา

            แค่หัวชนกันจะต้องยิงกันด้วยเหรอคะ YOY!! ”

            “=___= ฉันนึกว่าเป็นพวกมัน มันเป็นสัญชาตญาณน่ะ

            นี่ถ้ามีปืนจริงๆ ฉันคงตายไปแล้วแน่ๆ

            เออล่ะสิ -_-^”

            โหดร้ายกล้าฆ่าเด็กได้ลงคอ ( “_ _)”

            ฉันเกลียดเด็ก

            “T^T แต่ฉันชอบคุณนะคะ

            ฉันไม่สนใจคำพูดของเด็กที่อายุไม่ถึงสิบขวบ ฉันพยายามพยุงตัวลุกขึ้นสำรวจห้องสีขาวที่มีเตียงขาว โต๊ะขาว ฉันและยัยเด็กนี่ -_-

งึกๆ

            อะไร! ” ฉันตะคอกถามยัยเด็กนี่เมื่อเธอเดินมาสะกิดชายเสื้อฉันแรงๆ

            “T^T ทำไมต้องตะคอกด้วยละค๊า~”

            ฉันเกลียดเด็ก ไปไกลๆ ได้ปะ

            หงุดหงิดจังโว้ย ขืนทำเดือดอีกทีแม่จะฟรีคิกกระเด็นอัดกำแพงเชียว! -_-^^

            แต่คุณเป็นของฉันนะคะ! ”

พลั่ก ตึก!

            โอ้ย! ”

            เป็นตุ๊กตาบาร์บี้แสนน่ารักของเธอสินะ เดี๋ยวก็รู้ว่าตุ๊กตาบาร์บี้ตัวนี้ยิงปืนแม่นแค่ไหน ฉันน่ะชอบเล็งตรงหัวซะด้วย มันลุ้นระทึกดีฉันทำเสียงเหี้ยมรอดไรฟันแล้วเพิ่มแรงจับตัวยัยเด็กนี่อัดกับผนังอีกครั้งก่อนจะปล่อยตัวลงตามเดิม

            แงงงงง โหดร้ายที่สุด ป่าเถื่อน!! ซาดิสถ์ แงงงง TOT”

            ฉันล่ะเกลียดเด็กไอ้ตรงที่แหกปากเรียกน้ำตานี่แหละ - -**

            คิดว่าฉันเป็นแม่พระหรือไง -_- ฉันเป็นพระแม่ พระเจ้าโว้ยย~ ( พล่ามอะไร ? )

            แงงงงงงงงง TTOTT เอาตัวนาร์ชาแสนใจร้ายออกไป ไอดอลพิเรนท์แสนหยิ่ง เหวี่ยง หวีด แงงง

            “…”

            กรี๊ด!!!! แงงงงงง ฉันเบื่อเธอ ใครก็ได้เอานาร์ชาไปฝังกลบดินที TTTTOTTTT โฮก~”

            โว้ย!! หุบปาก!!!! ”

            ฮึก! T^T”

            ขืนแหกปากฉันจะยัดเท้าอุดปากเธอ! ”

            “T^T~”

            ฉันถอนหายใจยาวแล้วล้มตัวลงนอนกับเตียงโดยที่มียัยเด็กแสบวิ่งขึ้นมานั่งบนเตียงด้วย

            อุตส่าห์ทำแผลให้ไม่ขอบคุณซักคำ T^T”

            หัวฉันแตกเหรอ

            ใช่ แต่ไม่มากหรอก และก็ตรงหลัง เพฟทายาให้แล้วนะจะได้หายช้ำ

            “-_-^ หลังช้ำด้วยเหรอฉันทำหน้างงแต่แล้วก็นึกขึ้นได้ ตาแก่นั่นมันทำอะไรกับตัวฉันนะ

            สงสัยทดลองอาวุธใหม่ละมั้งคะ

            “…”

            แม่เหล็กที่ดูดคน รวดเร็วแต่รุนแรง

            ดูด...”

            อย่าบอกนะว่าตอนที่มันดึงฉันขึ้นไปบนเฮลิคอปเตอร์ มันใช้แม่เหล็กน่ะ -_-^

            จริงๆ ด้วย พอถอดเสื้อแล้วเห็นหลังตัวเองฉันแทบจะลมจับ อย่างนี้กลับไปจะใส่เสื้อเว้าหลังได้ไง แดงเป็นจ้ำๆ ขนาดนี้ =[ ]=!! คงจะใช้ปืนที่อยู่ข้างในเสื้อฉันเป็นขั้วแน่ๆ กร๊าซซซ

            ปืนก็โดนยึด โทรศัพท์ก็หายไป แล้วอย่างนี้ฉันจะกลับไปหาที่รักได้ไง TOT”

            “+_+ หน้าอย่างนาร์ชามีคนรักด้วยเหรอ

            “=_=+ ฉันให้อภิสิทธิ์เธอเกลียดฉันได้ เพราะเวลาฉันจะทำอะไรฉันจะได้ไม่เกรงใจว่าเธอชอบฉัน 

            เป็นไอดอลสุดแรงจริงๆ โหดร้ายที่ซู้ดด T.T”

            เธอรู้จักชื่อฉันได้ไง

            ง่ายนิดเดียว ก็นาร์ชาเป็นไอดอลในบอร์ดนิจะไม่รู้จักได้ไง ฉันชื่อเพฟ ฉันปลื้มเธอมากเลยนะ ท่าโพสนี่เอาใจไปเลยเต็มๆ ><! ”

            “-_-^ อายุกี่ขวบละ

            “ 9 ค่ะ ^^”

            แก่แดดซะไม่มี

            “-3- ก็วันๆ อยู่แต่ในบ้านถ้าไม่เล่นคอมใช้เนตแล้วจะให้ฉันไปกินหญ้าเล่นหรือไง

            ไอเดียกินหญ้าเข้าท่า ดูไปเธอก็หน้าเหมือนควายเผือกของไทยเลยนะ -_-+”

            “=O=! อย่าได้พูดแบบนั้นอีก หยาบช้ามาก! ”

            หยาบช้าอะไร รู้มั้ยว่าควายเผือกน่ะเป็นสัตว์คู่แผ่นดินที่เธอกำลังเหยียบอยู่ด้วยนะ อีกอย่างเธอก็ขาวจนจะเป็นผีจูออนได้อยู่แล้ว

            อะไรคือจูออน -O-”

            ผีญี่ปุ่นไง โง่ เอ้ยไม่ใช่ ซื่อสมชื่อจริงๆ ควายเผือกเอ้ย =.,=”

            หยุดเรียกแบบนั้น >O<”

            น้องควายเผือก -_- ยาวไป เอาสั้นๆ จะเอา น้องควาย หรือ น้องเผือกดี

            ไม่เอาทั้งคู่แหละ UOU!! ”

            “-_- งั้นแล้วแต่อารมณ์ฉันละกัน โอเคน้องควายเผือก ^_^”

            “…”

            ว่าแต่..” ฉันลากเสียงยาวแล้วล้มตัวลงนอน

            เธอเป็นใครถึงได้สั่งคนพวกนั้นได้

            “…”

            พวกนั้นก็โง่บรมเลยนะที่ให้ควายเผือกอย่างเธอสั่งได้ =_=+”

            “=O=;; !! ” ( ช็อค )

            อย่าทำแบบนั้นเสียภาพพจน์น้องบัฟหมด T_T”

            “-___- ฉันเป็นลูก! ของคนที่พวกคุณควรจะกลัวนั่นแหละ!! อ้อ ฉันชื่อเพฟ ไม่ใช่ ควายเผือก! ”

            “-_-^ ถ้าจะกระจอกน่าดูไอ้คนนั้นเพราะขนาดลูกของมันฉันยังไม่กลัวเลยฉันทำหน้าไม่ยีหระกอดอกทำเสียงขำ

            “+_+ ก็แน่สิ ฉันไม่ได้ทำตัวเป็นเหมือนพ่อนิ

            ว่าแล้วน้องบัฟ ( ยังเรียกได้อยู่ ) ก็เกิดอาการงอนสะท้านโลกขึ้นมา ดีนะที่ไม่ดิ้นพล่านกับพื้นเพราะตอนนี้ก็ใกล้ๆ จะเป็นอย่างนั้นแล้วล่ะ -O-

            ถ้าเธอลงไปดิ้นกับพื้นนะฉันจะเตะก้นเธอ

            รู้ได้ไงว่าจะทำ TOT! ”

            “-_- รู้แล้วกัน อายุก็จะสิบขวบอยู่แล้วหัดทำตัวให้สมจะเป็นเด็กแก่หน่อย

            “+_+ เด็กแก่? ”

            แล้วใครที่พวกฉันสมควรจะกลัว

            “…หัวหน้าองค์กรที่ต้องการจะกำจัดวัคซีนซึ่งเป็นอุปกรณ์ให้ปลดล็อคระเบิดให้ทำลายพวกเธอไง

            “…”

            “…”

            เธอต้องการอะไร

            “…”

            ขอโทษ ถ้าจะส่งเด็กมาเพื่อผูกมิตรจอมปลอม ฉันก็ทำให้พวกเธอผิดหวังแล้วล่ะเพราะยังไงฉันก็ไม่ใช่วัคซีนคนที่พวกเธอต้องการ

            “…แล้วนาร์ชาคงต้องการคำตอบว่าทำไมยังยื้อชีวิตคุณไว้สินะ

            “…”

            ฉันรู้จักคุณ ฉันแค่ต้องการเพื่อน พวกเขาให้เวลาฉันแค่ในวันนี้ พรุ่งนี้คุณจะถูกเก็บ ฉันเลือกที่จะอยู่กับคุณเพื่อเจรจา

            เพื่ออะไร

            นาร์ชา คุณไม่เก่งขนาดสามารถหนีจากที่นี่ไปได้หรอก ฉันช่วยคุณเพื่อแลกกับข้อเสนอ

            เสียงของเด็กเก้าขวบที่จริงจังทำให้ดูกลายเป็นคนอีกแบบสิ้นเชิง ฉันลุกขึ้นแล้วเอาแขนทั้งสองข้างชันกับเตียงเอาไว้เพื่อฟังเพฟ

            ฉันไม่รู้ขนาดถึงว่าทำไมทางคุณกับทางพ่อฉันเป็นศัตรูกันก่อนนะ ฉันรู้เพียงแค่ว่าทางคุณกำลังทำทุกวิถีทางหยุดพวกเรา พวกเรามีกำลังพลทางอาวุธเถื่อนเกินไป ระเบิดพวกนั้นจึงถูกสร้างขึ้นและถ้าให้มันระเบิดถูกที่ ถูกคน และเวลามันจึงต้องถูกสร้างจากดีเอนเอคนในองค์กรเรา ใครก็ได้ และคนๆ นั้นก็ได้ไปแล้ว เหลือแค่เวลาปลดล็อคระเบิด ฉะนั้นตอนนี้พวกเราจึงหาทางหยุดทันที

            “…”

            พ่อบ้าอำนาจเกินไป ฉันไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่พอแม่ตายทุกอย่างก็ถูกเปลี่ยน

            “...”

            ทุกอย่างเลวร้าย และฉันก็จะหยุดมัน ถึงมันจะเป็นเพียงความคิดเน่าๆ ของเด็กอายุเก้าขวบแต่ฉันก็สามารถทำได้ฉันต้องการให้คุณช่วย นะคะ

            “…ช่วย งั้นเหรอ

            จริงๆ นะ ฉันสามารถทำให้คุณสำเร็จภารกิจนี้ได้อย่างง่ายดาย

            ยังไง

            ฉันจะให้ข่าวสารคุณทุกอย่างเกี่ยวกับแหล่งของพวกเราและให้พวกคุณเข้าไปจับกุมแต่ละแหล่งจนหมดโดยไม่มีการเสียเลือดเสียเนื้อ

            เพื่ออะไร

            เรื่องอำนาจมันไม่เข้าใครออกใคร

            งี่เง่า! ทำไมต้องเอาเรื่องครอบครัวมาจุดชนวนสงครามประเทศด้วย มันกระทบไปทั่วโลกและพ่อเธอกำลังจะทำให้ประเทศที่มีวัฒนธรรมสวยงามมากมายประเทศนี้กำลังจะถูกทำลายเพียงเพราะรองรับความงี่เง่าของพ่อเธอ! ”

            เพฟตัวสั่นพยายามหลบหน้าไม่ให้ฉันเห็นถึงน้ำตาที่ไหลลงมา โธ่ ขอเถอะ! ฉันไม่ชอบให้ใครมาอ่อนแอตรงหน้านะ

            ตกลงมันเป็นเพียงแค่เหตุผลบ้าๆ บอๆ สินะฉันทำเสียงอ่อนลงแล้วหันไปทางอื่นเพื่อให้เพฟรีบเช็ดน้ำตาออก

            “…แก่นแท้มันไม่มีอะไรเลยนอกจากความบ้าขององค์กรเรา ฉันแค่อยากให้คุณหยุดโดยไม่ใช้ระเบิด

            ทำไม องค์กรเธอไม่ใช่ใหญ่ๆ มีเส้นมีสายเยอะและเราก็ไม่เคยเห็นพ่อของเธอด้วยซ้ำ สงครามจะสิ้นสุดอย่างรวดเร็วได้ไงในเมื่อแม่ทัพยังไม่หยุดบงการ

            ฉันจะเป็นสายให้คุณ   

            เธอเป็นแค่เด็ก

            ฉันทำอะไรได้มากกว่าที่คุณคิด และนี่

            “O_O โทรศัพท์ฉันฉันหันกลับมาทำตาโตเท่าไข่ห่าน

            ข้อมูลเบื้องต้นฉันโอนใส่มือถือให้แล้วเพฟโชว์มือถือแล้วยื่นมาให้ฉัน

            ฉันแค่ต้องการให้คุณหยุดเท่านั้น ขอร้องอย่าใช้ระเบิดเลย

            “…แค่นั้นน่ะเหรอ เพื่ออะไร

            ฉันต้องการแก้ไข แค่นั้น แก้ไขในสิ่งเล็กๆ ที่มองข้ามไป แค่คำพูดบางคำที่ทำให้พ่อเปลี่ยนใจทำเรื่องแบบนี้

            และถ้าพ่อของเธอกลับลำไม่ได้แล้วล่ะ

            “…งานนี้มีเดิมพัน ก็เหมือนกับคุณ

            เธอหมายความว่าไง

            คุณยอมเดิมพันทุกอย่าง ยอมทนทุกอย่างเพื่อที่จะได้อยู่กับผู้ชายคนนั้น

            ฉันอึ้ง สุดๆ ยัยเด็กนี่รู้ได้ไงว่าฉัน

            ไม่ว่าคุณจะปฏิเสธและป้ายเหตุผลบ้าๆ อื่นมาให้ฉัน ฉันก็ไม่หลงเชื่อหรอกในเมื่อสายตาคุณมีแค่เขาคนนั้น

            ฉันไม่ได้นางเอกขนาดนั้นถึงขนาดยอมทุกอย่างเพื่อผู้ชายคนเดียว เธอเข้าใจผิด

            ใช่ แต่ผู้ชายคนนี้มีความสำคัญกับคุณมากเกินไปจนคุณแทบจะไม่เข้าใจตัวเอง คุณจะยอมเสี่ยงที่จะลองทำแบบนี้

            เธอ

            ค่ะ ไม่ต้องเถียง เอาเป็นว่าข้อตกลงเราโอเคนะคะ

            ถ้าฉันทำฉันจะได้อะไร

            ได้แน่นอนค่ะ ฉันรับรอง ^^”

            นี่เธออายุเก้าขวบจริงๆ เหรอเนี่ย -_-^^ ดูพูดเข้าสิเป็นความลับจริงนะ

            ถึงเวลารู้เองค่ะ

            ตอนนี้ก็เกือบเที่ยงคืนแล้ว หลังตีหนึ่งไปจะเป็นช่วงที่คนคุมผลัดเวร ช่วงนั้นการป้องกันจะไม่รัดกุมและประมาณตีสองจะมีคนมารับคุณที่นี่

            ใคร

            ไม่ต้องรู้ว่าใคร รู้แค่ว่าคุณต้องเตรียมวิ่งอย่างเดียว

            “…”

            “^_^ เกาะนี้ปิดตาย คุณต้องวิ่งหลายกิโลจนกว่าจะพ้นเขตตรวจจับของเรา โชคดีนะคะนาร์ชา

            เดี๋ยว

            “…”

            เธอรู้จัก ฉันดีจังนะ

            “^_^ ฉันถึงได้เลือกคุณ บางทีความบังเอิญอาจจะไม่จริงเสมอไป

ฟึ่บ

           

            ยัยเด็กเก้าขวบที่คำพูดขัดกับอายุสิ้นเชิงได้ทิ้งคำพูดชวนงงให้กับคนอย่างฉันจนได้ -_- เธอคิดว่าฉันเป็นนักแปลหรือไงถึงได้พูดกำกวมเป็นนักปราชญ์ ให้ตายเถอะ T^T ( ว่าแต่คนอื่นบางครั้งเธอก็เป็นแบบนั้นเหมือนกันแหละยัยเหวี่ยง! )

            ฉันนั่งคิดอยู่นานก่อนจะนอนลงหนุนหัวกับหมอนอีกครั้งแล้วยกแขนพาดหน้าผาก

 

 

 

 

            นาร์ล

            “Zzz..”

            นาร์ลๆ

            “Zzzz”

            นาร์ลล -_____-”

            “Zzzz~”

            แบกๆ ไปเหอะพี่

            ใช่ค่ะ เราต้องทำเวลา

            ก็แกไม่ใช่หรือไงไอ้เทลว่าให้ปลุกก่อน =_=+”

            ก็ผมลืมไปว่ายัยนี่เป็นไก่ขี้เซา -_-”

ผัวะ!

            “=_=++ เธอคงจะรอโอกาสนี้สินะยัยเหวี่ยง

            ฉันขอบใจนายที่ปลุกฉันด้วยคำพูดอุบาทว์ๆ ฉันลุกขึ้นเท้าสะเอวเลิกคิ้วข้างนึงใส่เทลที่พึ่งจะโดนฉันเหวี่ยงมือฟาดใส่ไหล่อย่างแรงแล้วกระโดดลงจากเตียงรีบหาที่เปิดไฟ ( เจ๋งมั้ย ขนาดมืดฉันก็ตีเทลได้

-_- ความหมั่นใส้ทำให้ฉันรับรู้ได้ดี )

            ถ้านาร์ลเปิดจะเกิดความสงสัย เราต้องไปเดี๋ยวนี้เดย์ดึงมือฉันกลับให้ห่างจากสวิตซ์ไฟ

            โฮกกก ได้กลิ่นหอมจากแฟนที่ยื่นหน้ามาใกล้แล้วแขนขาอ่อน YOY

            “O_o แล้วเดย์มานี่ได้ยังไง

            ก็นาร์ลไม่ใช่หรือไงที่ส่งข้อความมา

            “…”  

            ฝีมือยัยเพฟแน่ๆ

โครม!!

            จะสวีทกัน เวลาอื่น ตอนนี้ต้องโกยก่อนเทลหันมาเลิกคิ้วใส่พวกเรา ( สายตาเริ่มชินกับความมืด - - ) หลังจากที่เขาพึ่งจะฝากพระบาทกับรอยอาวุธหนักที่บานประตูเหล็กขนาดใหญ่

            เอาล่ะ ได้เวลาวิ่งเอาโล่จริงๆ คราวนี้ -____-;;








ปล. โกยตามนางเอกไป อย่าลืมเม้นโพสให้กำลังใจนักเขียนก็ดีน้าง๊าบบ >O<U
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
ทำภารกิจเส็ดก็หวานๆกันต่อเลย
จากคุณ Neko_Mimi/(piyanan123) อัพเดตเมื่อ 13/06/2554 19:25:13
ความคิดเห็นที่ 2
เอ้า โกยเร้ว 55+ มาอัพไวไวไวน๊
จากคุณ นูว์กุ๊กกิ๊ก/(kikza52) อัพเดตเมื่อ 05/06/2554 19:12:05
ความคิดเห็นที่ 3

16 ละ ** =[]=

จากคุณ Secret..Ms/(puckkung16) อัพเดตเมื่อ 03/06/2554 22:13:45
ความคิดเห็นที่ 4

ไรเตอร์ชื่อบีน -..- อายุ 15 เคยโพสในโปรไฟล์ละ กร๊ากๆ แต่ไม่เป็นไร บอกอีกทีก็ได้ :D โน พรอบเบม~

จากคุณ Secret..Ms/(puckkung16) อัพเดตเมื่อ 03/06/2554 22:12:31
ความคิดเห็นที่ 5
โกยเถอะโยม ~~~
จากคุณ ๛~๑ThE_sKy๑~๛/(dark_sky) อัพเดตเมื่อ 03/06/2554 21:35:13
ความคิดเห็นที่ 6
งุมๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  เจิมคนแรกเลย!! เย้ !
        ไรเตอร์ชื่อไรเหรอค่ะ0.0 อายุเท่าไรจะได้นับญาติถูก
 เค้าชื่อเช่ อายุ13 เจ้าค่ะเหอๆๆ  รีบๆอัพนะ
จากคุณ -เปอร์เช่-;/(ley0030) อัพเดตเมื่อ 03/06/2554 21:30:42
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 276 ท่าน