Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Love You So Much!!! เพราะฉันรักนายล่ะมั้ง[S.H. Project]
ไอ้เฉาก๊วย~!!!
บทที่12
13
28/05/2554 14:06:32
436
เนื้อเรื่อง

12

 

ฉันนับถอยหลังเวลากลับบ้านตั้งแต่วินาทีนี้เลยได้มั้ยเนี่ย =[]=   ลุงสมชายคนขับรถที่บ้านฉันดันมาท้องเสียเพราะกินลาบเลือดก่อนจะออกจากบ้าน  ให้ตายเถอะ  ตอนนี้ฉันก็เลยเดินแบกกระเป๋าเสื้อผ้าใบตุงออกไปหน้าหมู่บ้านเพื่อจะได้เรียกแท็กซี่ หรือไม่ก็ขึ้นรถไฟฟ้าไปขึ้นรถที่โรงเรียน  หนักชะมัดเลย ย๊ากกกกกก~

“แทบจะลากอยู่แล้ว เดี๋ยวกระเป๋าก็ขาดหรอกยัยหัวมันแกว” มือของคนบางคนจับที่หูกระเป๋าของฉัน  แล้วไอ้คนเดียวที่เรียกชื่อฉันได้เสียเกียรติอย่างนี้จะมีใครนอกจากไอ้บ้านี่ไหมล่ะ - -

“เอามือนายออกไป อย่ามายุ่งกับกระเป๋าของฉัน” ฉันดึงกระเป๋าให้หลุดออกจากมือนายอีสตัน แต่มันทำให้ฉันเซอ่ะ  กระเป๋ามันหนักนี่นาT T

“ยัยเบ๊อะเอ้ย  กระเป๋าหนักขนาดนั้นใส่อะไรไปบ้างเนี่ย” นายอีสตันชิงกระเป๋าฉันไปถือตอนที่ฉันกำลังเซ  หนอย  บังอาจนัก!

“มันก็เรื่องของฉันไม่ใช่หรือไงเล่า!!!!!” ฉันวิ่งไล่นายอีสตันที่ออกแรงวิ่งด้วยพลังเทอร์โบติดสปีด โอ้ยยย  เหนื่อย!!!!!  ไอ้บ้านั่นมันไม่หนักบ้างรึไงนะ  ไหนจะกระเป๋าฉัน  ไหนจะเป้แบบแบคแพคบนหลังเขาอีก  พลังควายชัดๆ!

“แฮกๆๆๆ  เหอะๆๆ ถึงแล้ว แฮกๆๆๆ  เหนื่อยชะมัดเลย ยัยหัวมันแกว  แฮกๆๆๆ  ฮ่าๆๆๆ” พอถึงหน้าหมูบ้านนายอีสตันก็วางกระเป๋าของฉันลงแล้วหันหน้ามาพูดจาเยาะเย้ยฉัน

“แฮกๆๆๆ  ฉันก็  แฮกๆๆๆ  เหนื่อย  แฮกๆๆๆ  เหนื่อยเหมือนกัน” ท่าทางของฉันกับนายอีสตันตอนนี้ดูไม่ได้เลยแฮะ

“ฮ่าๆๆๆๆ/ฮ่าๆๆๆๆ” ขำพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย

“ขึ้นรถกันเถอะ  ฉันโทรเรียกแท็กซี่มารอแล้ว” อีสตันพูดแล้วหิ้วกระเป๋าฉันไปที่รถแท็กซี่ที่จอดอยู่  ฉันขึ้นไปนั่งเบาะหลังก่อนที่นายอีสตันขึ้นมานั่งข้างๆฉัน

Revengeครับพี่^^

“ครับ^^

“ทำไมนายไม่ไปนั่งข้างคนขับ” ฉันหันไปพูดกึ่งไล่ผู้ชายที่อยู่ข้างๆ

“ก็ฉันอยากนั่งข้างเธอไง^^” ไอ้รอยยิ้มบ้านี่อีกแล้ว

“- -/////

“เอ๊ะ  นี่มัน” อีสตันจับกระเป๋าย่ามสะพายติดตัวของฉัน

“อ๋อ  RicH Dollน่ะ  มีคนซื้อมาให้” ใช่แล้วล่ะ ฉันเอาตุ๊กตาRicH Dollที่ยัยน้องเมย์ซื้อให้ มันมี2ตัวก็ห้อยมันทั้ง2ตัวเนี่ยแหละ 

“แล้วทำไมเธอห้อย2ตัวเลยล่ะ ทั้งนางฟ้า ทั้งซาตาน ไม่มีคนห้อยคู่ล่ะสิ*0*” ปากมัน- -;;

“แล้วมันจะทำไม!

“ป๊าวววว  ป่าวๆๆ ไม่มีอะไร”

“ให้มันแน่เถอะไอ้หน้าสิว - -”

^^

 

Revenge High School

ไอ้หมอนี่มันจอมเผด็จการ   แท็กซี่ก็นั่งมาด้วยกันดันจ่ายคนเดียว  ฉันไม่อยากเป็นหนี้บุญคุณใครนะเฟร้ย!

“เธอไม่ต้องห่วงหรอกน่ายัยหัวมันแกว แค่ไม่กี่บาทเลิกบ่นได้แล้วน่า” ก็มันน่าบ่นมั้ยล่ะ ตั้ง153บาท  ออกคนละตั้ง70กว่าบาทไอ้หมอนี่ดันออกคนเดียวซะหมดเลยอ่ะ!!!

“ฉันไม่อยากติดหนี้บุญคุณนาย เอาไปเลยยยย” ตั้งแต่ลงจากรถฉันพยายามยัดเงินใส่มือนะ  แต่มันไม่รับ!

“เธอไม่ต้องกลัวเป็นหนี้บุญคุณฉันหรอก”

“อะไรของนาย- -?”

“เพราะถึงเวลาฉันเอาคืนทุกบาทแน่ๆ”

“พพูดอะไรของนาย   บ้าน่า!

“ฮ่าๆๆๆ   ครั้งที่แล้วเธอเลี้ยงข้าวฉันไปแล้วนี่  ที่ลิตเติ้ลแบร์น่ะ  มันเกินมาตั้งเยอะยังไม่ได้คืนเธอเลย ถือซะว่าหายกันก็แล้วกันนะ^^  หมอนี่มันอันตรายจริงๆ  - -;;

 

รถจะออกจากโรงเรียนเวลา6โมงครึ่ง  ฉันมาถึงก่อนเวลารถออกประมาณครึ่งชั่วโมง  มีคนมาที่โรงเรียนแล้วแค่ไม่กี่คน   สงสัยคงยังเช้าไป ลูกคุณหนูที่ไหนจะมาลุกขึ้นอาบน้ำกินข้าวออกจากบ้านในเช้าวันเสาร์อย่างนี้ล่ะ   มีสายแน่ๆงานนี้

“น้องยกกระเป๋าขึ้นรถรึยังครับ” รุ่นพี่ชมรมกิจกรรมคนนึงเดินเข้ามาถามฉันที่นั่งอยู่ใต้ต้นลีลาวดี

“อ๋อ  ยังค่ะยัง  ยกขึ้นได้เลยหรอคะ”

“อ่อ  ครับๆๆ  เดี๋ยวพี่ยกให้เอง^^” ใจดีจังเลย^^

“เดี๋ยวครับ!” มารผจญชัดๆ

“ครับๆ”

“อะไรของนาย นายอีสตัน”

“เดี๋ยวฉันยกกระเป๋าของผู้หญิงคนนี้ไปพร้อมกับของฉันเองก็ได้  นายไม่ต้องเหนื่อยหรอก” นายอีสตันยื้อกระเป๋าฉันออกจากมือรุ่นพี่คนนั้น

^^;แต่มันเป็นหน้าที่ของฉันนี่นา  ไม่เป็นไรหรอก”

“งั้น” นายอีสตันปล่อยมือออกจากกระเป๋าของฉัน

^^;

^^ช่วยยกกระเป๋าฉันไปด้วยแล้วกันนะ” รอยยิ้มปีศาจชัดๆ !!!!!

“เอ่อ….

“ก็มันเป็นหน้าที่ของนายนี่ครับ^^

“ครับๆ^^;;;” ร้ายกาจที่สุดหมอนี่น่ะ!!!

“นายไปแกล้งพี่เค้าทำไม!” หลังจากที่รุ่นพี่คนนั้นเดินแบกเป้ของนายอีสตันและถือกระเป๋าเสื้อผ้าของฉันไป ฉันก็ตะคอกถามนายอีสตันทันที

“ไม่ได้แกล้งซะหน่อย  แล้วเธอไม่รู้รึไง  หมอนั่นมันกำลังจีบเธอน่ะ!

“จีบ- -?”

“ผู้ชายด้วยกันทำไมจะดูกันไม่ออก  นั่นมันไอ้อิคห้อง6Dเลยนะ  ในสายชั้นน่ะ  มันน่ะหน้าม่อตัวจริง  อย่าไปสนใจมันดีกว่า^^

“ถ้าเป็นงั้นก็ขอบคุณแล้วกัน”

“ขออย่างอื่นแทนคำขอบคุณได้มั้ยล่ะ^^

“นายจะขออะไร- -??”

“ขอ……

“เกวววววว~” เสียงนี้มัน

“อ้าว    พี!!!!!  นี่พีก็มากับเขาด้วยหรอเนี่ย

“เกวมาค่ายนี้ด้วยหรอ  ไม่เห็นรู้เรื่องเลย”

“ฉันต่างหากที่ต้องถามนาย  มาได้ยังไงไม่บอกฉันซักคำ”

“พอดีมีรุ่นพี่ไปขอร้องน่ะ  ตอนนั้นกลุ่มของฉันเล่นบาสอยู่ แล้วมีรุ่นพี่คนนึงมาสละสิทธิ์ ในกลุ่มก็เลยไล่ฉันให้มาน่ะ” ผู้ร่วมชะตากรรมชัดๆ=[]=

“แค่กๆๆๆๆ”

“เฮ้ยๆๆ  นายมาไออะไรใส่ฉันเนี่ย!  จู่ๆ นายอีสตันก็หันหน้ามาไอใส่ฉันซะอย่างนั้นอะ  ไม่เข้าใจหมอนี่จริงๆเลย

“พวกประธานเรียกเข้าแถวแล้ว  ไปเข้าแถวกันเถอะ”

“อ้าว  พี่อีสตัน!

“- -?”

“สวัสดีครับ^^

“ฉันยืนหัวโด่อยู่ตั้งนาน นายเพิ่งเห็นรึไง”

“นี่นาย!” มันจะกัดกันมั้ยเนี่ย -0-

“ขอโทษนะครับพี่ชาย^^  รู้สึกเหมือนฉันมั้ย ว่ามันมีกระแสไฟฟ้าไหลผ่านตัวนาย2คนเนี้ย - -;;;

 

“เอาล่ะครับเพื่อนๆและน้องๆทุกคน” พวกประธานค่ายเรียกเข้าแถวและพูดถึงเรื่องค่าย  จากนั้นก็ให้พวกเราจับฉลากกันคนละใบ  ฉลากอะไรไม่รู้ไร้สาระ= =^

“ได้ฉลากครบทุกคนแล้วนะครับ”

“ครับ/ค่ะ”

“นี่คือฉลากจับคู่บัดดี้ครับ  ใครได้ฉลากที่มีเลขเดียวกัน  จะได้นั่งคู่กันบนรถและเป็นบัดดี้กันตลอดค่ายนี้นะคร้าบบบบบบบ”ฉันแกะฉลากของตัวเองออก  มันเป็นเลข

“เลข6หรอ  ไม่เห็นเหมือนของฉันเลยอะ” อีสตัน

“มันก็ดีแล้วที่ไม่เหมือนของนาย  ไม่งั้นมันคงมีคนตายในค่ายแน่ๆ”

“ของฉันมันเป็นเลข9อ่ะ   แย่ที่ซู๊ดดดดดดดดดดด~”ลากเสียงยาวเป็นกิโล

“เกว  ของเธอเลขอะไรอ่ะ” พีเรนีส

“อ๋อ  เลข6อ่ะ  นายล่ะพี”

“ของฉันเลข12อ่ะ” แล้วใครเป็นคู่ของฉันล่ะเนี่ย= =

“เอ่อคือลืมบอกน่ะครับ  ในฉลากของเราไม่มีเลข9นะครับ  เพราะฉะนั้นใครที่ได้เลข9  ขอให้เข้าใจว่าเป็นเลข6นะครับ”ว่าไงนะ!!!!!O_o

ของฉันมันเป็นเลข9อ่ะ

ของฉันมันเป็นเลข9อ่ะ

ของฉันมันเป็นเลข9อ่ะ

ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยTT[]TT

 

“ไม่ดีใจรึไงได้นั่งคู่กับฉันน่ะ^^

“นี่  จะไม่พูดอะไรกับฉันสักคำอ่ะนะ”

“บัดดี้ที่รักครับบบบ”

“นี่นาย  เลิกพูดได้แล้วรำคาญน่า!

“ครับๆๆ^^”ตั้งแต่ขึ้นรถมาฉันไม่ได้พูดกับนายนี่เลยสักคำ  ไม่ใช่ว่าไม่อยากพูดนะ  แต่ว่ามันรู้สึกแปลกๆยังไงไม่รู้ ที่ต้องนั่งข้างๆเขาต่างหากT T

“เฮ้ย! ไอ้ซี  ยังมีไม่มาอีก2คนว่ะ”

“เออๆๆ  รอเดี๋ยวแล้วกัน  ถ้า8โมงยังไม่มาก็ออกรถเลย”

“บังเอิญไปมั้ยวะ  ไอ้ฉลาก2ใบที่เหลือมันคู่กันว่ะ  ฮ่าๆๆๆ”

“มาแล้วค่ะๆๆๆๆ>~<” ผู้หญิงร่างเล็กเดินขึ้นมาจากประตูหน้า

“อ่อ  ชื่อกริษาใช่มั้ยครับ  ใช่ค่ะ  กริษา  เกียน่าค่ะ  ขอโทษนะคะที่มาสาย>~<;;;”ถึงว่าหน้าคุ้นๆ  ที่แท้ก็ยัยรุ่นพี่คนที่เต้นรำกับนายอีสตันเมื่องานปีใหม่นี่เอง!!!!!

“นี่มันคุณเกียน่านี่นา”คนข้างๆฉันเปรยออกมา

“ไหนว่ารถจะออก7โมงไง  กำหนดการนี่มันไร้สาระชะมัด!” เสียงหงุดหงิดดังมาจากบันไดทางขึ้นรถ

“เอ่อ” ผู้ชายตัวสูงเดินตามรุ่นพี่เกียน่าขึ้นมา

“เฮ้ยพี่เบิร์น”

“ช่างมันเถอะ  ว่าแต่ฉันนั่งตรงไหนล่ะ”

“นั่งเบาะหมายเลข7 เดินตรงไปจะมีหมายเลขติดอยู่”

“แล้วฉัน

“นั่งข้างกันครับ คือคุณ2คนเป็นบัดดี้กัน

“ให้ฉันนั่งกับยัยซื่อบื้อเนี่ยอ่ะนะ  ให้ตายสิ!” พี่เบิร์นเดินมาตรงเบาะหมายเลข7พร้อมกับรุ่นพี่เกียน่าที่เดินตามหลังมาอย่างหวาดๆ

“เอาล่ะครับ  สมาชิกของเราก็มาครบแล้ว  คนขับครับ

“มุ่งหน้าสู่เกาะมาดากัสสะกึ๋ยได้เลย!!!

“เย่!!!!!!!!!!!!!!  แย่…T  T

 
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 288 ท่าน