Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Love You So Much!!! เพราะฉันรักนายล่ะมั้ง[S.H. Project]
ไอ้เฉาก๊วย~!!!
บทที่3
4
01/01/2533 00:00:00
644
เนื้อเรื่อง

3

 

“กรี๊ดดดดดดด~  O[]O  นี่นี่แองเกวลาใช่มั้ย?” ซัลฟาถามเมื่อฉันเปลี่ยนชุดแล้วเดินออกมาจากห้องแต่งตัวในห้องนอนของฮาวาย  ทุกคนทำหน้ายังดับเห็นผี - -*  หน้าฉันเหมือนผีขนาดนั้นเลยรึไง

“อื้อ!  ฉันนี่แหละแองเกวลา” ทุกคนแต่งตัวกันเสร็จหมดแล้ว  แล้วก็ดูสวยแบบที่ทุกคนเป็น  เมื่อตอนไปงานวันเกิดไปร์อาฉันก็ถูกบังคับให้ใส่เดรสแบบนี้เหมือนกันนะ  แต่ก็แค่ใส่ให้ถูกกาลเทศะ  หน้าก็ไม่ได้แต่ง - -++  ช่างเถอะอย่าเอ่ยถึงมันอีกเลย

“ตอนนี้ก็บ่ายสี่โมงตรงเป๊ะ  ออกจากบ้านของฮาวายไปถึงโรงเรียนน่าจะถึงซัก6โมงเย็น รถคงติดพอสมควรล่ะนะวันนี้   พวกเราจะออกจากบ้านเลยมั้ย” ทาลลินล์

Let’s  Go!!!!  ^0^” ชาวเรา

 

พวกเรานั่งลีมูซีนของบ้านฮาวายออกมา  คนอื่นๆนั่งคุยกัน ส่วนฉันหลับ = =’’’  ตื่นขึ้นมาอีกทีก็ถึงงานแล้วล่ะ

งานเลี้ยงจัดขึ้นที่รอบสระว่ายน้ำในโรงยิม  ผู้ที่จะเข้ามาในงานนี้ได้ต้องเป็นนักเรียนของ Revenge  High  School  หรือผู้ที่มีบัตรเชิญเท่านั้น   กลุ่มของพวกเราดูเฉิดฉายที่สุดในงานเลยล่ะ(มีแต่คนมองมาทางเรานี่นา- -)  ทาวน์เดินคู่กับวอร์ซอ  ฮาวายเดินคู่กับฟอร์เดย์   ทาลลินล์เดินคู่กับพี่ไคโร  ส่วนซัลฟาก็จำใจควงคู่หมั้นของเธอคาเรีย  ยัยไปร์ก็ควงกับฉัน(ก็โรมไม่อยู่ให้ควงนี่นา  เหอะๆๆ)  ล้อเล่นน่า  นิยายเรื่องนี้ไม่ใช่นิยายรักร่วมเพศนะคะคุณณณณ  ฉันกับยัยไปร์เดินรั้งท้ายกันอยู่2คน

“นี่ๆๆ  ตอนหลังเที่ยงคืนน่ะเค้ามีการจับฉลากของขวัญกัน  พวกเรามีใครฮั้วอะไรกับคนจับรางวัลรึเปล่าเนี่ย^^  พี่ไคโรหันมากระเซ้าพวกเรา

“พี่ก็นะ- -  จะบ้ารึไง  งานแบบนี้ก็สนุกๆสิ  จะเอาทุกอย่างเลยหรอ   พี่มองพวกเราเป็นคนยังไงเนี่ย” ไปร์อาหันไปบอกพี่ไคโร

“ล้อเล่นน่า อย่าโกรธกันสิ    นี่สามทุ่มครึ่งแล้ว  มีลานเต้นรำหน้าสระว่ายน้ำ  เราไปเต้นรำกันมั้ยจ๊ะ  ทาลลินล์จ๋า^^  อิจฉาคนมีคู่ - -++

“เราไปกันบ้างนะฟอร์เดย์”

“งั้นฉันพาทาวน์ไปด้วยก็ไม่เสียหายใช่มั้ย”

“คาเรียนายอยากน้อยหน้าหรอ”  - -  ไปกันหมดทิ้งฉันอยู่กับยัยไปร์อาเนี่ยนะ

“ไปเต้นรำกันมั้ยครับคุณคนสวย”  แล้วก็มีผู้ชายมาชวนยัยไปร์อาไปในที่สุด - -*

“แกไปเถอะ  ฉันว่าฉันนั่งคนเดียวดีแล้ว  จะได้ไปหาอะไรกินด้วย^^  ไปร์อาทำสีหน้าลำบากใจเล็กน้อย  ฉันเลยยิ้มกลับและพยักเพยิดให้เธอไป  ก็ฉันน่ะใครๆก็รู้ดีว่าเกลียดผู้ชายเจ๊าะแจ๊ะยิ่งกว่าขี้หมาเหม็นๆซะอีก - -    ฉันไปหาอะไรกินดีกว่า  ตั้งแต่เช้ายังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย   คนไม่มีแฟนนนนนน~

 

----อีสตัน----

หลังจากเหตุการณ์เมื่อวันเสาร์ผมก็ไม่ได้เจอเธอเลยล่ะ(แล้วปกติแกเจอรึไง- - : ไอ้เฉาก๊วย) เอาเถอะๆ  ผมกวนเธอไว้เยอะ คนเราย่อมมีอายเป็นธรรมดาแหละน่า  ถึงจะเห็นผมด้านๆแบบนี้ก็เถอะนะ -0-    

วันนี้ที่โรงเรียนของผมมีการจัดงานเลี้ยงขึ้นเนื่องในโอกาสวันส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่  ของฟรีนี่ครับ  ไม่มาได้ไง  ฮ่าๆๆ^^ (เชื่อแล้วล่ะว่าแกด้านจริงๆ : ไอ้เฉาก๊วย)   แล้วผมก็เชื่อว่ายัยหัวมันแกวก็ต้องมาด้วยแหงๆ   ผมให้ลุงสมหมายไปสืบเสาะหาประวัติของเธอมาเลยล่ะ  เธอคือคุณหนูอิษยา(แองเกวลา)ลูกสาวของท่านรองนายกฯ  เธออยู่ในกลุ่มSH.(ย่อมาจาก Six So Hot) กลุ่มสาวผู้มีอิทธิพลมากที่สุดในโรงเรียนแห่งนี้  สถานะตอนนี้ของเธอ  โสดสนิท   และเท่าที่รู้มา ชาวSH.แต่ละคนก็มีคู่ไปหมดแล้ว  อ้อ  จะมีคุณหนูไปร์อาสุดเฉี่ยวอีกคน  ที่คนรักของเธอดันมาเสียชีวิตไปซะงั้น  แต่หนุ่มๆของคุณหนูไปร์อาก็ไม่ขาดมือหรอกครับผมว่า    อย่างนี้ยัยหัวมันแกวของผมก็เหงาแย่สิครับ  เนอะๆๆ(แล้วแกไปยุ่งอะไรกับเขาล่ะ : ไอ้เฉาก๊วย)

ผมมาถึงงานเลี้ยงนี่ตอนทุ่มกว่าๆ  ในงานนี่คนเยอะมาก  กำหนดการบอกว่าเริ่มตั้งแต่5โมงเย็นแล้วนี่นา  แต่ถึงคนจะเยอะยังไง  ผมว่านะครับ  พวกSH.กับหวานใจก็ยังเด่นที่สุดในงานอยู่ดีล่ะ  ผมเดินตามยัยหัวมันแกวตั้งแต่ที่ผมเดินเข้างานมาจนถึงบัดนี้เลยล่ะ  สามทุ่มครึ่งแล้ว..มีการเต้นรำที่หน้าสระว่ายน้ำ   พวกSH.ต่างก็มีหวานใจพาไปเต้นรำหมดเลย เหลือก็แต่ยัยหัวมันแกวที่เดินไปตักอาหารอยู่คนเดียว ท่าทางเธอจะเหงานะเนี่ย  หาววอดๆอีกตะหาก  ฮ่าๆๆ  ตลกชะมัด^0^ 

วันนี้เธอน่ารักมากเลยล่ะ  เธอมาในชุดสีชมพูฟูฟ่อง  ดูหวานๆ  น่ารักแบบที่เป็นเธอ  ถ้าผมไม่รู้จักเธอมาก่อน  ผมว่าผมคงจำเธอไม่ได้หรอกครับ  เธอเดินหาอะไรกินไปเรื่อยๆ  ใจจริงผมอยากชวนเธอไปเต้นรำเหมือนกันนะครับ  แต่ผมว่ายังไงเธอก็ปฏิเสธผมอยู่ดีแหละครับ  ก็ผมทำกับเธอไว้เยอะนี่นา(ใช่ๆๆ  ทำแต่ละทีน่าเอารองเท้ายัดปากมากเลยล่ะพ่อพระเอก! : ไอ้เฉาก๊วย) 

“เกว~”เสียงผู้ชายเรียกชื่อเธอดังมาจากดานหลัง

“อ้าว~ พี ทำไมมาช้าจังเลย - -;” เธอพูดก่อนส่งสายตาตำหนิไปให้คนตรงหน้าที่วิ่งมาด้วยความเหนื่อยหอบ  มันเป็นใครฟระ  ไอ้หน้าแว่นเนี่ย - -+

“ขอเชิญเต้นรำกับผมซักเพลงนะครับ   คุณผู้หญิง” ไอ้แว่นนั่นคุกเข่าแล้วจับมือเธอ  ขอเธอเต้นรำงั้นหรอ  น่าหมั่นไส้อ่ะ  หมั่นไส้คนคร้าบบบบบ><

O[]O  พีเนี่ยนะ ขอฉันเต้นรำ” ดูยัยหัวมันแกวจะตกใจมากเลยนะนั่น    ตาโตเชียว(แอบน่ารักนิดๆนะ ฮี่ๆๆ)  โถ่! รู้งี้ผมขอเต้นรำกับเธอบ้างก็ดีหรอก (อิจฉาล่ะสิ : ไอ้เฉาก๊วย)

“ก็นะ(^///^)\ เห็นเกวนั่งเหงาคนเดียว เต้นรำกับฉันซักเพลงก็ไม่น่าเสียหายนี่นา” ฉันเห็นก่อนโว้ยยยยยยย(พาลๆๆ : ไอ้เฉาก๊วย)

“งั้นก็ยินดีค่ะ คุณชายพีเรนีส^^” ยัยนั่นเขินไอ้แว่นพีระมิด(พีเรนีสเว้ยยยไม่ใช่พีระมิด : พีเรนีส)นั่นรึไงนะ - -;;;

ไอ้แว่นพีระมิดจูงมือเธอไปกลางฟลอร์ เธอกับไอ้แว่นนั่นน่ะ  อะไรกัน  หล่อก็ไม่เห็นจะหล่อ  ท่าทางเหมือนพวกคงแก่เรียนอีกตะหาก   เหอะ! เรื่องอะไรผมจะยอมล่ะ  ผมอิจฉาคร้าบบบบ  ผมอิจฉา>0<      ไม่ได้แล้ว  ผมไม่ให้ไอ้แว่นนั่นเด่นไปกว่าผมหรอก!!

ผมเดินไปที่มุมเครื่องดื่มที่มีสาวๆกลุ่มหนึ่งยืนอยู่  ผมเจอแล้วล่ะครับ  คู่เต้นรำของผม!

“คุณผู้หญิงครับ  ให้เกียรติเต้นรำกับผมซักเพลงนะครับ^^” ผมรู้หรอกนะว่าไอ้รอยยิ้มเจ้าเสน่ห์แบบเนี้ยไม่ควรใช้  แต่ทำไงได้ล่ะ  ความอิจฉามันบังตานี่

“อ….เอ่อ ฉันหรอคะ??” ผู้หญิงคนนั้นทำท่าทางตกใจอยู่ไม่น้อย  เธอเป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ น่ารัก ท่าทางเรียบร้อยซะด้วย  ถึงไม่ใช่สเป็คผมก็เถอะ  เธอก็ถือว่าเป็นผู้หญิงสวยคนนึงเลยล่ะ

“ครับ^^ คุณคนสวยนั่นแหละครับ” เธอหน้าแดงด้วยครับ  บอกแล้วว่ารอยยิ้มของผมน่ะ  ใครไม่หลงเสน่ห์ก็บ้าแล้ว!

“ไปสิยัยเกีย” เพื่อนสาวของเธอคนหนึ่งกระเซ้าขึ้นมา  ยิ่งทำให้เธออายยิ่งขึ้น

. .//// คค่ะ   ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ” เธอยื่นมือมาให้ผม  ผมจับมือกับเธอแล้วเดินเข้าไปในฟลอร์ตีคู่กับคู่ของไอ้แว่นพีระมิดกับยัยหัวมันแกวทันที     แล้วจะได้รู้กันว่าใครเหนือว่าใคร ฮ่าๆๆ

“คุณชื่อเกียหรอครับ^^” ผมไม่ได้จงใจพูดเสียงดังนะครับ  กล่องเสียผมมันพาไป  ยัยหัวมันแกวหัวมามองด้วยล่ะครับ  ฮ่าๆๆ

“อ่อ  ค่ะ  อันที่จริงฉันชื่อเกียนาน่ะค่ะ  เพื่อนๆเรียกว่าเกีย  คุณจะเรียกฉันว่าเกียก็ไม่เป็นไรนะคะ^^ คุณล่ะคะ ชื่ออะไร?”

“ผมชื่ออีสตันครับ” ผมไม่ได้จงใจพูดเน้นชื่อตัวเองนะครับ  ยัยหัวมันแกวหันมามองผมด้วยสายตาอำมหิตเล็กน้อย  ฮ่าๆๆ น่าขำชะมัดเลย

“ฉันอยู่6Bค่ะ  คุณอยู่6Aใช่มั้ยค่ะ^^  ยัยหัวมันแกวพยายามเต้นไปให้ไกลๆผม  แต่เรื่องอะไรผมจะยอมล่ะ

“ครับ^^” ผมเขยิบตามคู่ของเธอไป  อย่าคิดว่าจะหนีฉันพ้นเลย ยัยหัวมันแกว

“พี  ฉันขอตัวนะ” เธอผละตัวออกจากไอ้แว่นพีระมิดนั่นแล้วเดินออกจากฟลอร์ไปเลยล่ะครับ  ส่วนไอ้แว่นนั่นก็เดินตามเธอไปต้อยๆเลย

“คุณเกียนาครับ  ผมขอตัวนะครับ  ขอบคุณสำหรับการเต้นรำครับ^^”ผมโปรยรอยยิ้มเจ้าเสน่ห์ ก่อนจะโค้งให้เธอแล้วผละออกจากเธอ เดินออกจากฟลอร์เต้นรำมา   ว่าแต่ยัยหัวมันแกวเดินไปไหนเนี่ย เร็วจริงๆเลยเนี่ย - -;;;

 

----แองเกวลา----

บ้าที่สุดเลย!  อีตาบ้านั่น   ทำไมไอ้หน้าสิวไม่มีมันสมองนั่นต้องมายั่วฉันด้วยนะ  ไม่เข้าใจจุดประสงค์ของหมอนั่นจริงๆเลย  อุส่าห์มีคู่เต้นรำกับเขาทั้งที(พีมาขอฉันเต้นรำล่ะ><)แต่กลับต้องอารมณ์เสียเพราะอีตานั่นแท้ๆเลย  ที่มีตั้งเยอะตั้งแยะ ไม่รู้ทำไมไม่ไปเต้นที่อื่น  ต้องมาเต้นข้างๆฉันเนี่ย! 

ฉันเดินออกมาจากฟลอร์แล้วตรงไปที่มุมเครื่องดื่ม ฉันหยิบพันช์ออกมาจากถาด แล้วเดินออกจากงานไปทางสวนของโรงเรียน มันอยู่ห่างจากสระว่ายน้ำไม่เท่าไหร่หรอก  ฉันเหลือบมองนาฬิกาที่ข้อมือก่อนจะถอนหายใจ  เฮ้ออออ~ นี่5ทุ่มครึ่งแล้วหรอเนี่ย  อีกแค่ครึ่งชั่วโมงก็ข้ามปีใหม่แล้วสินะ  ปีใหม่ก็คงไม่ต่างจากปีเก่าเท่าไหร่หรอก  ฉันก็ยังคงถูกรุ่นน้องไล่ตามเพราะหาว่าเป็นทอมอีกเหมือนเคย  ท่านรองนายกฯก็คงไม่มีเวลาให้ฉันเหมือนเดิม  เวลามันก็เดินไป  ไม่เห็นจะสำคัญอะไรเลยวันปีใหม่เนี่ย

“เฮ้อออออออออออออออ” ฉันถอนหายใจยาวๆและถอดรองเท้าส้นสูงของยัยไปร์อาออก  เดินเท้าเปล่าบนพื้นหญ้านิ่มๆแบบนี้น่ะ  เป็นอะไรที่ดีที่สุดไปเลย  ใส่รองเท้าส้นสูงเดินน่ะ มันก็ไม่ได้ทำให้ฉันสูงไปกว่าพวกผู้ชายในงานนั่นหรอก  คุณแม่ของฉันน่ะ ท่านเคยสอนให้ฉันเดินด้วยรองเท้าส้นสูงตอนเด็กๆด้วยนะ  ท่านให้เหตุผลว่า พอโตแล้วรองเท้าบ้านี่น่ะ สำคัญที่สุดในชีวิตผู้หญิงอย่างเราๆเลย (ฉันก็ไม่เข้าใจนะว่ามันสำคัญตรงไหน - -) ตอนนี้คุณแม่ท่านติดต่อธุรกิจอยู่ที่ต่างประเทศ ท่านเป็นผู้หญิงที่เก่งมากเลยล่ะ คุณแม่ท่านไม่ได้จดทะเบียนกับคุณพ่อหรอกนะ  ท่านบอกว่ามันไม่สำคัญ  แต่ยังไงคุณพ่อก็ยังให้ความเคารพคุณแม่เหมือนภรรยาอยู่ดี ฉันต้องใช้นามสกุลเดียวกับท่านรองนายกฯทั้งที่ไม่เต็มใจเลยซักนิด  แต่เอาเถอะ ยังไงเขาก็เป็นคุณพ่อของฉันนี่นา

กรอบ~แกรบ~

O_o เสียงอะไรน่ะ 

ฉันหันหลังไปมองทางหลังพุ่มไม้ที่อยู่ข้างๆม้าหินอ่อน  ให้ตายสิ ฉันกลัวผีอ่ะT0T

“อ….…..ออก….ออกมานะ”

…..” อย่าเงียบสิ  ฉันกลัวนะ

“ฉันบอกให้ออกมา  ออกมาไงล่ะ” ฉันตะโกนออกไปสุดเสียง  ใจจริงอยากวิ่งหนีนะ  แต่ไอ้ขาบ้าเนี่ยสิ  วิ่งไม่ออกTT0TT

” มีเงาตะคุ่มๆออกมาจากพุ่มไม้ที่ส่งเสียงนั่นด้วยอ่ะ  บอกฉันทีว่านั่นเป็นคนY0Y

“นั่นใครน่ะ  เธอเป็นใคร” ฉันว่าฉันจะฉี่ราดอยู่แล้วนะ

“คือ  พี่เกวลาคะ  คือ….เมย์ขอโทษจริงๆนะคะที่ทำให้พี่ตกใจT[]T” คนจริงๆด้วย  ไม่ใช่ผี (เอ๊ะ หรือผีในร่างคน)

“เธอเป็นคนใช่มั้ย??” ถามอะไรไปวะฉัน - -;

“คือ  เมย์เอ่อออ”

“เธอมีอะไรรึเปล่า  ถึงได้เดินตามฉันมา - -?”

“คือแบบว่า…..เมย์”

“หืม?” ยัยเด็กนี่เดินเข้ามาใกล้ฉันเรื่อยๆ  ฉันรู้สึกได้ถึงรังสีบางอย่างนะ - -

“พี่เกวลาคะ  เป็นแฟนกับเมย์นะคะ*0*” ยัยเด็กนี่คุกเข่าลงตรงหน้าฉันและส่งสายตาเว้าวอนมาทางฉัน  ขอเป็นแฟนเนี่ยนะ!!!!! ไม่มีทางใจอ่อนหรอกเฟร้ย  ฉันน่ะเป็นผู้หญิงนะไม่ใช่ทอม!!!

“เอ่อคือน้องเมย์ คือแบบว่า” ตายล่ะฉัน ติดอ่างซะงั้น T[]T

“ถ้าพี่เกวลาไม่รักเมย์ เมย์จะเอามีดนี่กรีดข้อมือตัวเอง!”ยัยเด็กเมย์นี่ควักมีดออกมาจากกระเป๋าสะพายของเธอ แล้วเอามาจ่อที่ข้อมือของตัวเอง   ฉันไม่กลัวยัยเด็กนี่ฆ่าตัวตายหรอก  แต่กลัวว่ามันจะฆ่าฉันT[]T

“น้องเมย์คะ  คือว่า พี่ว่านะ  เรามาคุยกันดีๆไม่ดีกว่าเหรอคะ”ยัยเด็กเมย์เริ่มน้ำตาคลอเบ้าแล้วอ่ะ

“พี่จะไม่รับรักเมย์ใช่มั้ยคะ T_T

“คือ” ทางตันแล้วฉัน  หาทางออกไม่เจอแล้วฉัน TwT

ตึก~ตึก~ตึก~

เสียงฝีเท้าคน! กำลังมีคนเดินมาทางนี้  ใครเดินมากันนะ  ขอให้มีประโยชน์หน่อยเถอะไม่งั้นยัยเด็กเมย์กลายเป็นศพไปแน่ๆ T_T

ฉันหันหน้าไปมองตรงทางเข้าสวน  ที่เป็นที่มาของเสียงฝีเท้าดังกล่าว   OoOฮ้ย!  ไม่จริง  นั่นมันไอ้บ้าอีสตันนี่!

“พี่ตอบเมย์มาสิคะ  เมย์แอบรักพี่มา1ปีเต็มๆแล้วนะคะ  ถ้าพี่ไม่รักเมย์ เมย์ก็ไม่สามารถรักใครได้แล้วนะคะT T” เน่ามาก - -;;;;

เพราะนายอีสตันนั่นคนเดียวเลยที่ทำให้ฉันต้องมาเจอยัยเด็กเมย์นี่  เพราะฉะนั้น  อีตานั้น ต้อง รับ ผิด ชอบ  หึหึหึ คิดแผนออกแล้ว!

“พี่คงรับรักน้องเมย์ไม่ได้หรอกนะ  เพราะพี่น่ะ มีแฟนแล้ว!” ฉันบอกกับยัยเด็กเมย์ เป็นจังหวะพอดีกับตอนที่อีตาอีสตันเดินผ่านมาพอดี

“ใครกันคะ  แฟนพี่เกวลา?  T_T” ยัยเด็กเมย์ทำท่าเหมือนคนหมดแรง ทิ้งมีดลงกับพื้นแล้วลุกขึ้นยืนร้องไห้ฟูมฟาย

“นายนี่แหละแฟนของพี่   Sorry! I have boyfriend.

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 195 ท่าน