Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Love You So Much!!! เพราะฉันรักนายล่ะมั้ง[S.H. Project]
ไอ้เฉาก๊วย~!!!
Preface~~~การนำพาของพรหมลิขิต
1
05/10/2554 22:52:05
671
เนื้อเรื่อง
บทนำ
 
----แองเกวลา----
                ให้ตายสิ - -   วันศุกร์สุดท้ายของเดือนเนี่ยเป็นวันที่น่าเบื่อที่สุดๆไปเลยล่ะ เฮ้อออ~!!ก็ตามธรรมเนียมเนี่ย นักเรียนของ Revenge High Schoolที่มีคู่รักก็จะพาควงคู่ของตัวเองไปเดทล่ะ(คล้ายๆวันเดทประจำเดือนน่ะ-0-) คาเฟ่เล็กๆแถวนี้ก็เลยแน่นไปหมด   เฮ้อ…แล้วไอ้หน้าแบบฉันก็เลยต้องกลับบ้านคนเดียวเปล่าเปลี่ยวหัวใจน่ะสิก็ชาวSH.(ย่อมาจาก Six So Hot) เพื่อนของฉันแต่ละคนเขาก็มีคู่กันไปหมดแล้วนี่นา  ทาวน์ก็คงไปParadise Parkกับวอร์ซอ     ฮาวายคงไปนั่งชิงช้าสวรรค์ที่ FunParadise Park กับฟอร์เดย์     ทาลลินล์ก็คงไปนั่งกินเค้กกับพี่ไคโร     ส่วนไปร์อาคงไปที่สุสานฝังศพของโรม     ซัลฟาก็คงนั่งเล่น MSN กับเปโซขณะที่กินไอศกรีมกับคาเรียคู่หมั้นที่ถูกพ่อของเธอคลุมถุงชน  ก็เหลือแต่ฉันนี่แหละ - -*ไร้คู่  ก็มีเหมือนกันนะรุ่นน้องผู้หญิงที่มาชวนฉันไปเดทน่ะ   แต่ว่าฉันเป็นผู้หญิงนะไม่ใช่ทอมT0T  ช่างเถอะๆ ยังไงแองเกวลาคนนี้ก็ไม่เดือดร้อนอยู่แล้วล่ะ
                ดีนะที่มีสถานีBTSอยู่หน้าโรงเรียนน่ะ (ก็โรงเรียนของฉันมันไฮโซ แล้วก็มีแต่ลูกผู้มีอิทธิพลมาเรียนน่ะสิ) ไม่งั้นคงได้เสียเงินค่าแท็กซี่เป็นร้อยล่ะ  ตอนแรกท่านรองนายกฯ(คุณพ่อของฉันเอง)ก็ให้คนขับรถมารับมาส่งเหมือนคนอื่นๆเขาแหละ  แต่ฉันไม่อยากรบกวนท่านรองนายกฯหรอก  แค่เวลาจะมาดูแลฉันยังไม่มี  ฉันน่ะ ดูแลตัวเองยังดีซะกว่า-0-
                ~ปี๊ด~ปี๊ด~ปี๊ด~
                BTSมาแล้ว รีบกลับบ้านดีกว่า  มัวแต่ปฏิเสธสาวๆที่ชวนไปกินไอศกรีมด้วยกัน  จนตอนนี้จะ3ทุ่มอยู่แล้ว ยิ่งกลับช้าก็ยิ่งแย่  เพราะถ้าท่านรองนายกฯไม่ได้ไปสังสรรค์ที่ไหน  ฉันก็คงโดนเสียดสีด้วยคำพูดของท่านอีกแน่ๆ   คนก็เยอะชะมัดเลย ไม่น่ากลับดึกเลยเรา
- -*
                ~สวบ~สวบ~สวบ~
                ….แล้วฉันก็ต้องยืนตามเคย  นี่มันจะไม่มีใครลุกให้ฉันนั่งเลยรึไงกัน- -*
                20นาทีผ่านไป~
                เริ่มเมื่อยแล้วแฮะเหลืออีก2สถานีก็จะถึงบ้านฉันแล้วสินะ  เหตุผลที่ท่านรองนายกฯซื้อคฤหาสน์ไกลๆน่ะ  ก็ไม่มีใครรู้หรอก คงเพราะอยากให้ตัวเองปลอดภัยล่ะมั้ง ก็เคยคิดถึงคนอื่นที่ไหน คิดถึงแต่ตัวเองล่ะเป็นที่1!!!
                กรี๊ง~กรี๊ง~กรี๊ง~
                ใครโทรมาเอาป่านนี้ล่ะเนี่ย
                +++พีเรนีส+++
 พีเองน่ะหรอ  โทรมาทำไมกันนะ - -?
                “ฮัลโหล   ว่าไงพี”
                [เกว  เธอถึงบ้านรึยังเนี่ย]
                “ยังหรอก  อีก2สถานีน่ะ  นายมีอะไรรึป่าว”
[ไม่มีอะไรหรอก  เป็นผู้หญิงคนเดียวกลับซะดึกดื่น  ฉันก็แค่…ห่วงเธอน่ะ]
“พีนี่นะ  ฉันอายุ17แล้วนะ เท่าๆกับนายนั่นแหละ  นายเลิกเป็นห่วงฉันได้แล้ว”
[ก็เพราะเธอแหละเกว  ชอบทำฉันเป็นห่วงอยู่เรื่อย]
“ฮ่าๆ นี่นายคิดอะไรกับฉันรึเปล่าเนี่ยพี  ทำยังกับคนเป็นแฟนกันอย่างงั้นแหละ”
[ก็..ฉัน…….]
                ‘Next  Station  The Green Park’
                “สถานีหน้าก็บ้านฉันแล้วล่ะพี  แค่นี้ก่อนนะ  ถึงบ้านแล้วฉันจะโทรไปลอกการบ้านนายแน่นอน^^”
[เธอเนี่ยนะเกว…เอาเถอะ  แค่นี้แล้วกัน  กลับบ้านดีๆนะแองเกวลา]
“จ้า   บาย”
   ~ติ๊ด~
พีเรนีสเป็นเพื่อนของฉันเองล่ะ  ก็นะบางคนก็บอกว่าเขาชอบฉัน  แต่เขาเป็นเพื่อนฉันนี่นา  แล้วเขาก็คงไม่คิดอย่างงั้นกับฉันด้วย  ว่าแต่…เมื่อไหร่ฉันจะได้นั่งเนี่ย เมื่อยชะมัดเลย= =!
  ~สวบ~สวบ~สวบ~
ผู้คนส่วนใหญ่ที่นั่งอยู่ลุกไปยืนออกันที่ประตู  อย่าแปลกใจเลย80%ของคนนั่งBTSวันนี้เวลานี้ก็มาที่ The Green Parkกันทั้งนั้นล่ะ  ก็วันนี้ที่ The Green Parkสวนสาธารณะของครอบครัวฟอร์เดย์หวานใจของฮาวายน่ะสิมีตลาดนัดของแบรนด์เนม    พอประตูรถเปิด ผู้คนมากมายก็เบียดกันลงอย่างรวดเร็ว  เฮ้อออ…..ได้นั่งซะทีฉัน  ถึงสถานีหน้าจะบ้านฉันก็เถอะ  ขอนั่งให้คุ้มค่ารถหน่อยแล้วกัน~0~
                - -*ไอ้บ้านี่มันเป็นใครกันเนี่ย  บังอาจมากนะที่ยืนหันก้นมาให้ฉันเนี่ย(มาสังเกตอะไรก้นคนนะฉัน - -*)  ที่นั่งมีเยอะแยะก็ไม่นั่ง  ที่ยืนมีตั้งเยอะก็ไม่ยืน  ทำไมต้องมายืนหันก้นให้ฉันด้วย!!!!!   เอ๊ะ!เครื่องแบบแบบนี้มัน RevengeHigh School  โรงเรียนเดียวกับฉันนี่นา  ไม่ได้ๆๆ เด็กRevengeน่ะต้องมารยาทดี ไม่ยืนหัวตูดให้ใคร(โดยเฉพาะฉัน!)  ฉันเกลียดเวลาที่มีคนหันก้นให้ชะมัดเลย
                “นี่นาย!” ฉันลุกขึ้นสะกิดหลังไอ้คนที่ยืนหันก้นให้ฉันแล้วเรียกด้วยน้ำเสียงสุภาพ(หรอ- -?) แล้วนายหันก้นคนนี้ก็หันหน้ามา  ฉันว่านะ  หน้าตาหมอนี่ดูดีกว่าก้นเยอะเลยล่ะ  หน้าขาวๆ รับกับคิ้วคมๆสีเข้มนั่น  แล้วก็ยังมีริมฝีปากแดงเอิบอิ่มนั่นอีก  ไหนจะมีดวงตาสีไม้โอ้ตนั่น  ดูน่ารักน่าหยิกกแล้วก็ขี้เล่นแต่ก็แฝงไว้ด้วยความเข้มแข็ง  ถ้าไม่มีสิวเขรอะที่มาปกปิดรัศมีความหล่อของหมอนี่นะ  หมอนี่จะหล่อมากกกกกกกกก!  แต่ถึงสิวนั่นจะมีข้อเสียนิดๆ  แต่ก็มีข้อดีนะ รอยสิวแดงๆบนหน้าของเขาทำให้เขาดูมีเสน่ห์ น่ารัก ทะเล้น ขี้เล่นมากๆเลย><
                “เอ่อ… คุณครับ”
                “><”
                “คุณครับ”
                “><///”
                “คุณครับ!”
“ห๊าๆๆ><”
“คุณเรียกผมทำไมครับ”
“อะ…อ๋อ  นายไม่นั่งหรอ^^;”
“ไม่ดีกว่าครับ  สถานีหน้าก็บ้านผมแล้ว”
“อ๋อ  …อื้มๆ”
“ขอบคุณนะครับ^^” กรี๊ดดดดดดดดดด  น่ารักจังเลยอ่ะ  อย่ายิ้มได้มั้ย  ฉันจะละลายลงไปตรงนี้แล้วนะ><
   ‘ Next Station The Grand Park ’
ถึงบ้านฉันแล้ว ><       แต่…เดี๋ยวนะ
“ไม่ดีกว่าครับ  สถานีหน้าก็บ้านผมแล้ว”
…สถานีหน้าก็บ้านผมแล้ว”
เฮ้ย!  อย่าบอกนะว่าสถานีหน้าที่เขาพูดถึงน่ะ  จะหมายถึง The Grand Parkบ้านของฉันน่ะ!!
หมอนี่เดินไปที่ประตูของรถแล้วอ่ะ   ต้องใช่แน่เลยอ่ะ  ฉันเดินตามเขาไปที่ประตูรถ  ดีจังเลยอ่ะ มีนักเรียนRevengeอยู่หมู่บ้านเดียวกับฉันด้วย!  ด้วยความที่ฉันรีบไปนิด แล้วก็ยังไม่ทันจะคว้าราวรถ มันก็เลยรงตัวไม่อยู่อ่ะ  ฉัน…จะล้มแล้ว><!!!!!
“ว๊ายยยยยยย><” ฉันร้องเสียงหลง ก่อนที่ร่างกายของฉันจะเอนตามแรงโน้มถ่วงลงสู่พื้นโลก  เอวฉันจะหักมั้ยนะ TT0TT
~ตุ้บ~
มันมีเสียงนะ เสียงตัวฉันกระทบกับพื้นรถใช่มั้ย  แล้ว…ทำไมฉันไม่รู้สึกเจ็บเลยซักนิดล่ะ  แถมยังมีสัมผัสนุ่มๆที่เอวของฉันเป็นของแถมอีกตะหาก  ฉันค่อยๆลืมตาขึ้นก่อนจะพบว่า หน้าของฉันกับคนตรงหน้าห่างหันอยู่ไม่ถึงคืบ!  ก็คนตรงหน้าฉันน่ะ เขาคืนนายหน้าสิวคนนั้นน่ะสิ!!!
                “ขะ…ขอโทษนะ>/////<” ฉันพูดออกไปแล้วผละตัวออกจากคนตรงหน้าแล้ววิ่งออกจากBTSมาทันทีเลย  ฮู้ววว   ให้ตายสิ หัวใจแองเกวลาคนเนี้ยจะละลายแล้ว
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 209 ท่าน