Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
My Baby ไม่บอกหรอกคับว่า...รักคุณแล้ว
ฺBookworm ^()^
บทนำ
1
21/12/2554 18:32:50
711
เนื้อเรื่อง
กล่องสีแดงรูปหัวใจ  มันคือของต้องห้ามสำหรับทุกคน!! ยกเว้นผม (แน่ล่ะซิก็แกเป็นเจ้าของหนิ =[]=;;) ทำไมมันถึงได้กลายเป็นของต้องห้ามน่ะหรือ ก็เพราะ...ของที่อยู่ข้างในกล่องนั้นเป็นของสำคัญมากสำหรับ(หัวใจ)ผมน่ะสิ  ไม่ใช่ว่าผมเป็นคนขี้หวงของหรอกนะแต่มันจำเป็นต้องเก็บซ่อนจริงๆ ไว้ถึงเวลาที่เหมาะสมและให้ผมมั่นใจอะไรบางอยากมากกว่านี้ก่อนละกันนะครับแล้วผมจะรีบบอกทันทีเลยว่า...ข้างในกล่องสีแดงรูปหัวใจนั้นผมซ่อนอะไรไว้อยู่!!!
 “คนมีความรักมักจะดูเด็กลงไปนิดนึง~” ผมฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีในขณะที่เพื่อนสนิท ศิษย์ส่ายหน้าทั้งสามคนของผมพากันปั้นหน้าเหวอ อ้าปากหวอ กระพริบตาถี่ๆไปตามๆกัน
 “คนมีความรักมักจะไม่ทำหน้าตาบึ้งตึง…”ผมไม่สนท่าทีของพวกมันและยังคงฮัมเพลงต่อไปด้วยความเบิกบาน
“-_-^” ไอ้แวมพ์
“-0-”ไอ้ซัลฟ์
“O.o” ไอ้ลาตต์
และนี่คือสีหน้าของเพื่อนรักผมในตอนนี้  -*-
คนอารมณ์ดีมันแปลกตรงไหนว้า...ถึงแม้มันจะเป็นรอบแปดเดือนก็เหอะ ^^’
“ความรักนี่ทำให้เราสดใส ซาบซ่า ปาปิก้า พิกาจูเนอะ”ผมลองถามหยั่งเชิงเพื่อนๆดู
“ปาปิก้ากับพิกาจูเกี่ยวอะไรกับความรักด้วยวะ -_-+” ไอ้แวมพ์ถามผมอย่างเอือมๆ น้ำเสียงของมันฟังดูเย็นๆซึ่งเป็นเอกลักษณ์ประจำตัวของมันกอรปกันกับหน้าที่นิ่งๆท่าทางเอื่อยๆ ไม่แปลกเลยที่แม่มันตั้งชื่อให้ว่า ‘แวมไพร์’ คุยกับมันดีไรพานง่วงนอนทุกที ฮ้าววว~ -[]-
“นี่แกคงไม่ได้กำลังมีความรักนะ”ไอ้ซัลฟ์หรี่ตาอย่างชั่งใจในมือของมันยังเปิดหนังสือค้างไว้“ผู้ชายที่แข็งแกร่งอย่างแกต้องมาอ่อนแกเพราะผู้หญิงสินะเหมือนกับที่ท่านขงเบ้ง*กล่าวมาไม่มีผิดว่า ปลาใหญ่มักตายน้ำตื้น” พอค่อนแคะใส่ผมแล้วมันก็อ่านหนังสือต่อ ไอ้ไอคิวทะลุ 200 ของแกมันยังไม่พออีกเรอะ สงสัยมันคงจะได้หนังสือเป็นภรรยาแหงมๆ... ผมเปรยในใจ
 “เกิดมาเป็นชายทั้งทีต้องหลีหญิงให้คุ้มเฟ้ยแกเนี่ยไม่รู้จักใช้ความเป็นชายให้คุ้มเล้ย”ไอ้ลาตต์พูดเสียงขุ่นขึ้นเมื่อไอ้ซัลฟ์ยังคงก้มหน้าอ่านหนังสืออย่างชิลๆและไม่มีปฎิกิริยาตอบสนองต่อสิ่งเร้าเลย“วันๆขลุกอยู่กับหนังสือนี่กะจะอุทิศชีวิตเพื่อการศึกษาเลยใช่มั๊ย!”

“อุทิศชีวิตเพื่อการศึกษาก็ยังดีกว่าต้องคอยเคลียร์เรื่องผู้หญิงตบกันเพื่อแย่งชิงอ่ะ” ผู้ถูกว่าโต้โดยพลัน
“อ่าว...คนหล่อผิดเหรอครับ^^”
“โอ้กกก~”เพื่อนพ้อง (ไม่รวมไอ้แวมพ์ที่เอนหลังติดกับโซฟาเตรียมเข้าเฝ้ายมบาล) ร่วมกันบรรเลงเพลงอ้วกใส่หน้าคนหลงตัวเอง (ถึงแม้จะเป็นเรื่องจริง)
“จะคั่วใครมันเป็นเรื่องของแก แต่อย่าให้ยัยพวกนั้นอุ้มแขกไม่ได้รับเชิญมาให้เลี้ยงละกัน แล้วอย่ามาว่าฉันไม่เตือน”ผมพูดเสียงเหี้ยมตามสไตล์ของตัวเอง
“ผมมีระบบป้องกันแน่นหนายิ่งกว่าไม้ฝาเชอร่าอีกนะคร้าบ^.^” คนถูกเตือนยิ้มแฉ่งและยึดอกอย่างภาคภูมิใจ ดูมันจะมีความสุขเหลือล้นเมื่อพูดถึงเรื่องแบบนี้ -0-
“เฮอะ!ขอให้มันจริงเถอะตามคำโอ่เถอะนะ ไอ้หน้าหม้อ หูดำ”ไอ้ซัลฟ์วางระเบิดลูกโตใส่ไอ้ลาตต์ แล้วอ่านหนังสือต่อ
ขวับ!
คนที่ถูกว่าหน้าบูดลงทันที สายตาค้อนไปหาคนที่ว่าตน และอารมณ์ก็คุขึ้นอีกเมื่อคนตรงหน้ากลับทำเฉยเมยไม่สนใจ ไม่รับรู้ว่าตนกำลัง(จะ)โกรธ
“ไม่ขอหนังสือแต่งงานไปเลยล่ะ!”ไอ้ลาตต์สบถใส่คนที่กำลังอ่านหนังสืออยู่ตรงหน้าตน และเมื่อเห็นท่าทีเฉยเมย(อีกแล้ว)จากคนที่ตนว่า เจ้าตัวถึงกับบริภาษเสียงดัง “เชี่ย!”
“แกสิ เชี่ย!”  ไอ้ซัลฟ์โต้
“ฮึ่ย!”  ไอ้ลาตต์สบถอย่างหัวเสีย
“ใจเย็นน่าไอ้ซัลฟ์มันก็แค่แหย่เล่นโตจนหมาเลียก้นไม่ถึงแล้วยังจะงอนกันเป็นเด็กๆไปได้”ผมหันไปตบบ่าไอ้ลาตต์ที่กำลังปั้นหน้าง้ำ ทำตาขวางใส่ไอ้ซัลฟ์ (ไอ้นี่ก็ไม่เคยจะสนโลก)
“แกเป็นหมาเหรอวะ ถึงรู้ว่าเลียก้นฉันไม่ถึงอ่ะ” ไอ้ลาตต์ย้อนถามผมด้วยเสียงขุ่น
“บ๊ะ! พูดอย่างงี้ คงอยากให้หน้าหม้อๆของแกมีรอยแตกสินะ”ผมถามมันเสียงแข็ง คนหน้าหม้อรีบเปลี่ยนเรื่องทันที
“-0-แกกำลังมีความรักใช่ป่าวว้า...”ไอ้ลาตต์ทำท่าซารางแฮโยและย่อตัวลงต่ำจนเกือบถึงพื้นประกอบไปด้วยแถมยังแสร้งทำน้ำเสียงตื่นเต้นราวกับหิมะตกในเมืองไทยก็ไม่ปานเชื่อเลยว่ามันเปลี่ยนอารมณ์เร็วพอๆกับเปลี่ยนกางเกงในเลย =0=^
เงียบกริบ ผมไม่ยอมเปิดปาก -x-
“ไอ้ตร้า ริอาจมีความลับกับเพื่อนเหรอ บอกมาๆ”ไอ้ลาตต์รบเร้าผม แววตามันอยากรู้เรื่องของผมมากมาย
“เอ่อ...ปะ...ป่าว!”

  1. มีเหงื่อไหล
  2. ไม่กล้าสบตา
  3. ยิ้มเจื่อนๆ
  4. ตัวสั่น
นี่คืออาการที่ผมเป็นอยู่ในตอนนี้แหละ  อาการของคนโกหก!
“มุสาวาทา มันบาปนะโยม”ไอ้ลาตต์เอ่ยเสียงเรียบ
“มะ...ไม่ได้โกหกเฟ้ยยย!!!”ผมปฎิเสธเสียงดัง (แอบสั่น) ตัวร้อนผ่าว เหงื่อซึมเต็มมือ กลอกตาไปมา
“โกหก!!” ไอ้ลาตต์กับไอ้ซัลฟ์ประสานเสียงกัน
เชื่อผมเต๊อะ ผมไม่ได้โกหกเล้ยยย ไม่มีพิรุธด๊วย!  >.<!
ชิ้งง!
ไอ้ซัลฟ์จ้องผมชนิดที่ว่าต้องจับไต๋แกให้ได้ แววตาของมันยิงคำถามมายังผมมากมาย ถ้าเทียบกับคำถามหนึ่งคำถามเป็นลูกปืนหนึ่งลูก ตัวผมในตอนนี้คงพรุนเหมือนฟองน้ำอ่ะT-T
 “อะ...โอ้ย!ฉันไม่โกหกหรอกน่าใครสงสัยอะไรนักหนา เดี๋ยวพ่ออัดน่วมเลย หนิ”ผมขู่ฝ่อใส่เพื่อนตามเคย และก็ได้ผลเหมือนเดิมไม่มีใคร (กล้า) พูดอะไรต่อ
และเนื่องจากอานิสงส์ที่ไอ้ซัลฟ์มันอ่านหนังสือกองเท่าเขาพระสุเมรุหรือก็คือมันฉลาดกว่าใครเพื่อน(ไม่เว้นผม) มันจึงจ้องผมอย่างชั่งใจเหมือนไม่เชื่อคำแถของผมแต่ก็ไม่เอ่ยปากถาม (อยากรู้แต่ไม่กล้าถาม~)
ผมทำตาเลิ่กลั่กก่อนจะเสมองไปอีกทาง ปั้นหน้าลอยๆทำไม่รู้ไม่ชี้ ก็ไอ้นี่มันอ่านใจคนเก่งจะตาย ผมไม่มีทางแสดงพิรุธให้มันรู้หรอก(เหรอ?)ว่าผมมีความรัก ผมไม่มีพิรุธ!!!
แต่ไอ้ลาตต์มันงั่งบวกบื้อ มันเลยเชื่อผม
“นึกๆไปแกก็คงไม่มีความรักหรอก”ไอ้ลาตต์พูดเสียงอ่อน“เฮ้อ...เสียดายจัง~นึกว่าจะมีเพื่อนไปคั่ว...”
“อะแฮ่ม!”ผมกระแอมไอเสียงดังก่อนที่ไอ้ลาตต์จะพูดจบประโยค เพราะผมไม่ชอบเที่ยวหญิงและไม่ทำเรื่องอย่างว่าเหมือนมันด้วย แล้วมันก็คงรู้ว่าผมไม่ชอบ(แต่มันคงลืม) มันเลยรีบกลับคำโดยพลัน
“ฉันแค่จะบอกว่าอยากมีเพื่อนไปกินคั่วกลิ้งแหะๆ”ไอ้ลาตต์ส่งยิ้มแหยๆ ให้ผม
  “เฮอะๆ! แกคงลืมล่ะสิว่าฉันไม่ชอบทำเรื่องอย่างนั้น”ผมถามเสียงเข้ม สายตาเหี้ยมเกรียม และทำหน้าถมึงทึงใส่ไอ้ลาตต์ คู่กรณีถึงกับผงะจนแทบหงายหลังทันทีเมื่อเห็นท่าทางของผม 
“ช้านความจำเสื่อม~”ไอ้ลาตต์เอามือกุมหัว เขย่งเท้าเลียนแบบนักบัลเล่ย์ แล้วก้อหมุนตัวไปรอบๆ
เอ่อ..มันความจำเสื่อมหรือมันบ้านะ -*-
ผมเลิกสนใจมัน แล้วมานั่งอยู่ยิ้มแป้นหน้าบานเป็นจานดาวเทียมที่มุมห้องคนเดียว คนที่มีความรักหัวใจมันตุ้มๆต่ำๆ กระชุ่มกระชวยอย่างนี้นี่เอง ^^;
 “ฉันว่าช่วงนี้ไอ้ตร้ามันแปลกๆนะ”ไอ้ลาตต์หมุนตัวมานั่งที่โซฟาก่อนจะกระซิบกระซาบใส่ไอ้ซัลฟ์
“แปลกยังไง”คนถูกกระซิบถามแล้วหันมามองหน้าคนพูดแวบหนึ่งก่อนจะก้มหน้าอ่านหนังสือต่อ -0-
“อืม...ดูมันมีความสุขขึ้น ยิ้มบ่อยขึ้น ชอบฮัมเพลงรัก ทั้งที่เมื่อก่อนแค่พูดเรื่องความรักก็เกือบหัวแบะ” คนเล่ากลิ้งตัวไปมาอยู่บนโซฟา
“แกก็เลยคิดว่า ไอ้ตร้ามีความระ...อุ๊บ! อ๊าก อิดอากอั้นอำไออ๊ะ!(ปิดปากชั้นทำไมวะ!)”ไอ้ซัลฟ์ดิ้นขลุกขลักหนังสือที่อ่านอยู่ร่วงลงไปนอนแอ้งแม้งที่พื้นพรหมเมื่อไอ้ลาตต์เอาหมอนอุดปากซึ่งพ่วงไปถึงถึงจมูกเพราะกลัวเจ้าของเรื่องอย่างผมได้ยิน คนโดนอุดปากถึงกับตาเหลือกเพราะขาดออกซิเจนมือไม้โบกไปมา ทำตาปริบๆขอความเห็นใจจากคนตรงหน้าส่วนขาก็เตะอากาศอย่างตะเกียกตะกายในขณะที่ตัวคนอุดก็ไม่ได้ปราณีเพื่อน แถมยังเอาหมอนอีกใบมาทับหมอนใบเก่า แล้วพอไอ้ซัลฟ์ร้องออกมาแอะหนึ่งไอ้ลาตต์ก็เพิ่มจำนวนหมอนขึ้นอีก แล้วก็เป็นอย่างนี้ต่อไปเรื่อยๆ
“ไปต้องอุดปากไอ้ซัลฟ์หรอกฉันได้ยินหมดแล้ว -^-”ผมพูดเสียงเย็นยะเยือกพร้อมทั้งมองหน้าไอ้ลาตต์ด้วยแววตาเขียวปัดพร้อมกับส่งยิ้มเหี้ยมๆไปให้ เมื่อไอ้ลาตต์ได้ยินเสียงผมก็ผละหมอนที่ถืออยู่อย่างอ้อยอิ่งพร้อมกับกับโบ้ยความผิดไปให้ไอ้ซัลฟ์
“เห็นมั๊ยไอ้ซัลฟ์ เสียงดังจนไอ้ตร้าจับได้เลย”
 “--+ แกนั่นแหละที่ทำให้ไอ้ตร้าจับได้ ใส่เฮดโฟนแล้วเจือกนินทาคนอื่น ไอ้ฟาย!”คนถูกกล่าวหาย้อนกลับทันควันแล้วทำหน้าเอือมระอา จากนั่นก็หยิบหนังสือที่ตกพื้นขึ้นมาอ่านต่อ
พรึ่บ!
“ก็ว่าทำไมไม่ค่อยได้ยินที่ไอ้ซัลฟ์มันพูดเลย แหะๆ”คนมีความผิดค่อยๆถอดเฮดโฟนที่ใส่อยู่ก่อนจะหัวเราะแห้งๆกลบเกลื่อน
“หึๆ!”ผมตีหน้ายักษ์ไปพร้อมกับแยกเขี้ยวใส่มัน ทั้งไอ้ลาตต์และไอ้ซัลฟ์พร้อมใจกันทำหน้าแหยแล้วหัวเราะเฝื่อนๆ
“แกทำไมไม่บอกว่าใส่เฮดโฟนวะ ไอ้ซัลฟ์ >[]<!”ไอ้ลาตต์ชี้หน้าไอ้ซัลฟ์ คนถูกชี้หน้าเงยหน้าขึ้นมาท้วงโดยพลัน
“ก็แกเอาแต่อุดปากฉัน แล้วฉันจะบอกยังไงฟะ ไอ้กระบือ -0-”
“ไอ้สุนัข”
“(อ่านหนังสือ)”
“ไอ้กูปรี”
“(เปิดหนังสือพั่บๆ ทำหน้าสงสัยกับเนื้อหาในนั้น)”
“ไอ้ @*=/)(@+=%@$%@!!!”
“(พลิกดูปกหนังสือ)”
“ไอ้ +=)(*&฿$%^@;’@+!!!”
“(กลับไปเปิดอ่านเนื้อหาข้างในต่อ)”
“โว้ยยย!!”ไอ้ลาตต์บริภาษอย่างหัวเสีย ขึงตาใส่คนเฉยเมย กำหมันแน่นด้วยความคับแค้นใจ มันคงโกรธจงไส้แทบทะลักเลยล่ะ เหอะๆ สมน้ำหน้ากะลาหัวเจาะ...
ไอ้ไพร์ปรือตาขึ้นมามองเหตุการณ์ชุลมุนตรงหน้าก่อนยักไหล่ประมาณว่าว่าการทะเลาะกันของพวกนี้ไร้สาระสิ้นดีตูหลับดีกว่า...–[]-ZZZ
ผมละสายตากับเหตุการณ์ตรงหน้าแล้วหยิบรูปผู้หญิงคนหนึ่งขึ้นมาดูอย่างมั่นใจว่าเพื่อนทั้งสามจะไม่เห็นเพราะไอ้แวมพ์งีบหลับ ไอ้ลาตต์ยังเอาหมอนอุดปากไอ้ซัลฟ์ -*-
 ไม่รู้ว่าทำไมผมถึงสนใจในตัวเธอ ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ผมมองว่าเรื่อง’รักแรกพบ’เป็นเรื่องที่แสนจะงี่เง่าแต่มาวันนี้ความคิดเหล่านั้นก็อันตรธานหายไปเพราะ...เธอ และเธอก็ยังทำให้ผู้ชายขี้หงุดหงิดคนนี้กลายเป็นคนที่มีรอยยิ้มเปื้อนหน้าอยู่ตลอดเวลา             
ผมความสุขจริงๆที่ได้(แอบ)รักเธอ และผมจะมีความสุขมากกว่านี้ถ้าเธอ...ไม่ใช่คนสำคัญอันดับหนึ่งของเพื่อนรักผม!!!
 
 
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
น่ารัก ซะไม่มีอ่ะ
ชื่ออัญนะคะ ^^ 
จากคุณ nuunka/(nuunka) อัพเดตเมื่อ 18/09/2554 08:51:04
ความคิดเห็นที่ 2
หวัดดีจร้าา เก้

เราชื่อฝ้ายจร๊าา ยินดีที่ได้รู้จักนะ จ๊ะ!!

ูู^____________^

ว่าง ๆ แวะไปทักทาย กันบ่อย ๆ น๊
จากคุณ fay_lowslow/(fay_lowslow) อัพเดตเมื่อ 17/09/2554 15:42:41
ความคิดเห็นที่ 3
ฮ่า ๆ น่ารักดีคับ 

หนุกๆ เดี๋ยวพรุ่งนี้มาเก็บต่อ ^^ 

(เเต่เอ....ชื่อจูออนเหรอ -"-)
จากคุณ จู/(my_001) อัพเดตเมื่อ 23/05/2554 15:52:00
ความคิดเห็นที่ 4
โอ้ว~เปิดมาขำกระจาย ^O^

ชอบอะ น่ารักดี


จากคุณ หนึ่ง/(moon22540) อัพเดตเมื่อ 16/05/2554 17:24:30
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 106 ท่าน